Күн, Loeb & Co.: Американдық инвестициялық банк тарихы

Кіріспе

Құмсаған америкалық көпұлттық инвестициялық банк Kuhn, Loeb & Co. 1867 жылы Абрахам Кун мен оның қайын інісі Соломон Лоеб құрған америкалық көпұлттық инвестициялық банк болды. Лоебтің күйеу баласы Джейкоб Х. Шифтің басшылығымен, ол 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында Американың кеңейіп жатқан теміржолдарын және өсу компанияларын, оның ішінде Western Union және Westinghouse компанияларын қаржыландырып, ең беделді инвестициялық банктердің біріне айналды. Осылайша ол J. P. Morgan & Co-ның басты бәсекелесіне айналды. Шифтің 1920 жылы қайтыс болғаннан кейін фирманы Отто Кан мен Феликс Варбург басқарды, олар Шифтің қабілетті ізбасары ретінде өз рөлдерін нығайтқан еді. Дегенмен, фирманың сәні Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, инвестициялық банк индустриясының қарқынды өзгеруіне ілесе алмағанда төмендеді, онда Кун, Лоебтің ескіше, мәдениетті әдептері сай келмейтіндей болды; джентльмен банкирлердің дәуірі өтті. 1977 жылы Lehman Brothers компаниясымен бірігіп, Lehman Brothers, Kuhn, Loeb Inc. құрылғанда фирма Bulge Bracket-тен тәуелсіздігін жоғалтты. Біріккен фирма 1984 жылы American Express компаниясымен сатып алынды, нәтижесінде Shearson Lehman/American Express құрылды, және осымен Kuhn, Loeb атауы қолданыстан шығарылды.

Тарих

Kuhn, Loeb & Co. Нью-Йорк қаласында орналасқан инвестициялық банк болды. Ол 1867 жылы Абрахам Кун және Соломон Лоебпен құрылған. Кун мен Лоеб Огайо штатының Цинциннати қаласында сәтті сауда бизнесін құрғаннан кейін, елдің қарқынды экономикалық өсуінен пайдалану үшін шығысқа, Нью-Йоркке көшуді шешті. Компанияның мұрағаттары көрсеткендей, Кун мен Лоеб серіктестік құрған кезде оны 500 000 долларға капиталдауға қол жеткізді (1867 жылы бұл шамамен 0,5 доллар болса, соңғы жылдары миллион долларға жуық соманы құрайды). 1875 жылдың 1 қаңтарында Соломон Лоебтің күйеу баласы Якоб Шифф (1847–1920) фирмаға қосылды. Ол ақырында оның жетекшісіне айналып, фирманы J. Pierpont Morgan's J. P. Morgan & Co. компаниясынан кейін АҚШ-тағы екінші ең беделді инвестициялық банкке дейін өркендетті. Фирма АҚШ-та теміржол дәуірінде өркендеді. Америкалықтар теміржолдарда үлкен үміт пен мүмкіндіктер көріп, инвесторлар пайда табуға зор мүмкіндіктерді байқады. Кун, Лоеб, барлық инвестициялық банктер сияқты, капиталды коммерциялық мүмкіндіктермен байланыстырды. Олардың теміржолдарды қаржыландыруға алғашқы қадамы 1877 жылы Чикаго және Солтүстік-Батыс теміржолы үшін қаражат жинағанда жасалды, ал бірнеше жылдан кейін, 1881 жылы Пенсильвания теміржолы және Чикаго, Милуоки және Сент-Пол теміржолы үшін де қаражат тартылды. Шифф 1897 жылы Юнион-Пасифик теміржолын қайта ұйымдастыруда маңызды рөл атқарды, бұл фирманың қаржылық тұрақтылығын нығайтуға көмектесті. 1901 жылы Кун, Лоебтің қаржылық қолдауымен Э. Х. Харриман Джеймс Джером Хилл мен Дж. П. Морганға қарсы Солтүстік Тынық мұхиты теміржолын бақылауға алу үшін күресті. Фирма Американың көптеген жаңадан пайда болған өнеркәсіптік алыптарымен ұзақ жылдар бойы байланыста болды, Westinghouse және Western Union компанияларына, сондай-ақ Polaroid Corporation сияқты инновациялық тұтыну тауарына қаржылық қолдау көрсетті. Фирма шетелде де сенімді кеңесші ретінде беделге ие болды, Австрия, Финляндия, Мексика және Венесуэла үкіметтеріне қызметтер көрсетті. Ол Джон Д. Рокфеллер үшін оның инвестициялық кеңесшісі Фредерик Т. Гейтс басшылығымен жетекші инвестициялық үй ретінде де жұмыс істеді. Рокфеллер банкпен бірлесіп көптеген синдикаттарға инвестиция жасады, соның ішінде көрнекті теміржол компанияларының үлестеріне, сондай-ақ Чикагоның ет өңдеушілерін біріктіруге үлес қосты, нәтижесінде жетекші трест құрылды. Рокфеллер қатысқан шетелдегі кәсіпорындарға банктың Қытай және Жапон императорлық үкіметтеріне берген несиелері де кірді. Фирма 1911 жылы Рокфеллермен серіктестікке қосылып, кейіннен бірігіп, Чейс Банкіне айналған Equitable Trust Company-ді бақылауға алды. Фирманың танымал серіктестерінің қатарында Отто Кан, Пол Варбург, Феликс Варбург, Мортимер Шифф, Бенджамин Буттенвайзер, Абрахам Вольф, Льюис Штраус және S. G. Warburg-тің негізін қалаушы Зигмунд Варбург болды. Оның алғашқы жылдары неміс еврей элитасының арасында әйелдер мен еркектердің аралас некелері кең таралған. Нәтижесінде, Кун, Лоеб серіктестері қан және неке арқылы J & W Seligman, Speyer & Co., Goldman, Sachs & Co., Lehman Brothers және басқа да көрнекті неміс-еврей фирмаларының серіктестерімен тығыз байланыста болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын Кун, Лоеб және Германияның Гамбургтегі М. М. Варбург және компания серіктестері арасында, Кун, Лоеб серіктестері Пауль мен Феликс арқылы ерекше тығыз қарым-қатынас болды. Кейін, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін олардың туысы Зигмунд Варбург бұл қарым-қатынасты қысқа мерзімге серіктес және фирманың атқарушы директоры ретінде жалғастырды. Фирманың өркендеуі Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жылдары баяулады. Уолл-стрит өзгеріп, қатынасқа негізделген банктік жүйеден бас тарды. Кун, Лоебтің банкирлер әлемін бірте-бірте агрессивті, транзакцияларға бағытталған Уолл-стрит алмастырып отырды, андеррайтерлер тікелей халыққа бағалы қағаздарды сата бастады, бұл Кун, Лоебтің қатысудан бас тартқан саласы болды. Кунда қанша адам жұмыс істейтінін сұрағанда, бір серіктес әйгілі болды: "шамамен жартысы". Кунда, Лоебте өмір осындай болды, ол өзінің жетістіктеріне сүйеніп, Уолл-стрит онымен бірге өтті. 1977 жылы капиталдық дағдарысқа тап болған фирма Lehman Brothers, Kuhn, Loeb Inc. компаниясын құру үшін Lehman Brothers компаниясымен бірікті. Халықаралық деңгейде біріккен фирмалар Kuhn Loeb Lehman Brothers Inc. ретінде танылды, бұл Kuhn Loeb-тің жоғары халықаралық беделін мойындады. Алайда, бірігу Кун, Лоебтің ауруын емдеуге көмектеспеді. Шын мәнінде, Lehman Brothers тарихында егжей-тегжейлі баяндалғандай, 1984 жылы компанияның өзін Shearson/American Express-ке сатуымен аяқталған ішкі жанжалдың бір кезеңі болды, ол American Express пен Sandy Weill, Shearson Loeb Rhoades арасындағы жақындағы бірігудің нәтижесі болды. Біріккен фирмалар кейіннен Кун, Лоеб атауын жойып, Shearson Lehman/American Express деп аталды, осылайша Кун, Лоебтің Уолл-стриттегі шамамен 120 жылдық тарихы аяқталды. Кейін біріккен фирма E. F. Hutton компаниясын сатып алып, Shearson Lehman Hutton аталды. Алайда, American Express өзінің қаржылық қызметтер супермаркетін жұмыс істете алмады. 1993 жылы, жаңа тағайындалған бас директор Харви Голуб басшылығымен, фирма өзінің бөлшек брокерлік операцияларын Primerica компаниясына сатты. 1994 жылы ол қиын жағдайдағы Lehman Brothers компаниясын Lehman Brothers Holdings Inc. компаниясы ретінде биржаға шығарды. Кун, Лоеб атауы, мүмкін, мәңгілікке жоғалып кетті, бірақ фирманың мұрасы жойылған жоқ. Бұрынғы Кун, Лоеб қызметкерлері Уолл-стриттегі жоғары лауазымдарда қызмет етеді, соңғы кезде Lehman Brothers компаниясында да болды. Фирманың қалдықтары Lehman Brothers-тің кең ауқымды облигациялық қабілетінде, оның ішінде олардың облигациялық индекстерінің көптеген түрлерінде, мысалы, Government/Credit индексінде сақталды. Бұл индекс, 1973 жылы Кун, Лоебпен Government/Corporate индексі ретінде құрылған, облигациялық нарықты өлшеуге арналған бірінші буын облигациялық индекс деректерінің бірі болды. Ол әлі де өз класындағы ең басты өлшемшарт болып табылады.

Kuhn, Loeb & Co. was an investment bank located in New York City. It was founded in 1867, by Abraham Kuhn and Solomon Loeb. Kuhn and Loeb had created a successful merchandising business in Cincinnati, Ohio, when they decided to move east, to New York, to take advantage of the country's burgeoning economic expansion. Company records indicate that by the time Kuhn and Loeb established their partnership, they were able to capitalize it at $500,000 (equivalent of about $0.5 in 1867 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million in ). On January 1, 1875, Jacob Schiff (1847–1920), Solomon Loeb's son in law, joined the firm. He eventually became its leader and grew the firm into the second most prestigious investment bank in the United States behind J. Pierpont Morgan's J. P. Morgan & Co. The firm grew to prominence during the railroad era in the United States. Americans saw great hope and promise in railroads and investors saw great opportunities to profit. Kuhn, Loeb, like all investment banks, brought capital together with commercial opportunity. Its first meaningful entry into railroad financing was in 1877 when it raised funds for the Chicago and North Western Railroad, and several years later, in 1881, for the Pennsylvania Railroad and the Chicago, Milwaukee & St. Paul Railroad. Schiff was instrumental in the reorganization of the Union Pacific in 1897, helping to place the firm on sound financial footing. In 1901, with Kuhn, Loeb's financial support, E. H. Harriman famously battled James Jerome Hill and J. P. Morgan to acquire control of the Northern Pacific Railroad. The firm was long associated with many of America's emerging industrial giants, providing financial backing for Westinghouse and Western Union, as well as innovative consumer giants like the Polaroid Corporation. The firm also enjoyed respect as a trusted adviser overseas, providing services to numerous foreign governments, including the governments of Austria, Finland, Mexico and Venezuela. It also acted as the leading investment house for John D. Rockefeller, through the guidance of his investment adviser, Frederick T. Gates. Rockefeller invested in many syndicates with the bank, including major stakes in the prominent railroad companies, as well as contributing to its consolidation of the Chicago meatpackers, which resulted in the formation of a leading trust. Overseas ventures that Rockefeller also got involved with included the bank's loans to the Chinese and Imperial Japanese governments. The firm also joined a partnership with Rockefeller in 1911 to gain control of the Equitable Trust Company, which was later to merge and become the Chase Bank. Famous partners of the firm included Otto Kahn, Paul Warburg, Felix Warburg, Mortimer Schiff, Benjamin Buttenwieser, Abraham Wolff, Lewis Strauss, and Sigmund Warburg, founder of S. G. Warburg. In its early years, intermarriage among the German Jewish elite was common. Consequently, the partners of Kuhn, Loeb were closely related by blood and marriage to the partners of J & W Seligman, Speyer & Co., Goldman, Sachs & Co., Lehman Brothers and other prominent German Jewish firms. Prior to the Second World War, a particularly close relationship existed between the partners of Kuhn, Loeb and M. M. Warburg & Co. of Hamburg, Germany, through Paul and Felix, who were Kuhn, Loeb partners. Later on, following World War II, their cousin Sigmund Warburg would briefly continue this relationship as a partner and Executive Director of the firm. The firm's fortunes began to fade in the years following World War II. Wall Street was changing and shifting away from relationship banking. Kuhn, Loeb's world of gentlemen bankers was gradually being replaced by a more aggressive, transaction oriented Wall Street, with underwriters entering the trenches and selling securities directly to the public—territory Kuhn, Loeb stubbornly refused to enter. When asked how many people worked at Kuhn, Loeb, one partner famously quipped, "about half". Such was life at Kuhn, Loeb, resting on its laurels, while Wall Street passed it by. In 1977, facing a capital crisis, the firm succumbed and merged with Lehman Brothers, to form Lehman Brothers, Kuhn, Loeb Inc. Internationally, the merged firms were known as Kuhn Loeb Lehman Brothers Inc., in recognition Kuhn Loeb's superior international reputation. The merger did not, however, prove to be the panacea to what ailed Kuhn, Loeb. Indeed, as detailed more closely in the Lehman Brothers history, a period of bitter internal strife ended in 1984 when the firm sold itself to Shearson/American Express, itself the product of a recent merger between American Express and Sandy Weill's, Shearson Loeb Rhoades. The combined firms then dropped the Kuhn, Loeb name and became known as Shearson Lehman/American Express, ending Kuhn, Loeb's almost 120 years on Wall Street. Later, the combined firm purchased E. F. Hutton, becoming Shearson Lehman Hutton. Ultimately, however, American Express could not make the pieces of its financial services supermarket work. In 1993, under then newly appointed CEO, Harvey Golub, the firm sold its retail brokerage operations to Primerica. In 1994, it spun off a beleaguered Lehman Brothers as Lehman Brothers Holdings Inc., in an initial public offering. Although the Kuhn, Loeb name is probably gone forever, the firm's legacy is not. Former Kuhn, Loeb employees remain in senior positions throughout Wall Street, and until recently, at Lehman Brothers. Vestiges of the firm survived in the form of Lehman Brothers' extensive fixed income capabilities, including many of their bond indices, such as the Government/Credit index. This index, originally created in 1973 by Kuhn, Loeb, as the Government/Corporate index, was among the first generation of bond index data to measure the fixed income market. It is still the preeminent benchmark in its class.

Доллардың құны

1867 жылы Kuhn, Loeb & Co. компаниясының капиталы 500 000,00 долларға бағаланды. Бүгінгі күнгі доллармен, әртүрлі көрсеткіштерге сәйкес, бұл сома келесідей болады:

Тұтынушы бағалары индексі бойынша – 7 029 288,70 доллар
ЖІӨ дефляторы бойынша – 6 321 583,51 доллар
Жарамсыз жұмысшының жалақысы бойынша – 55 096 551,72 доллар
ЖІӨ жан басына шаққандағы көрсеткіші бойынша – 98 870 892,13 доллар
АҚШ-тың жалпы ішкі өнімі бойынша – 791 998 799,52 доллар.

Kuhn, Loeb & Co. заңгерлік фирмаларының өкілдері

Гатри, Крэват және Хендерсон Л. Л. П.
Дьюи, Баллантайн, Бушби, Палмер және Вуд Л. Л. П.