Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс тарихшысы (1850–1942)
German historian (1850–1942)
Эрнст Бернхайм (19 ақпан 1850 – 9 шілде 1942) – неміс тарихшысы, тарихи әдістеме туралы ықпалды «Lehrbuch der historischen Methode» (1889) оқулығымен белгілі.
Ernst Bernheim (19 February 1850 – 9 July 1942) was a German historian who is best known for an influential Lehrbuch der historischen Methode (1889) on historical method.
Ерте өмір
Ол Гамбургте саудагер Луи Бернхаймнің (кейін Людвиг Бернхайм, 7 желтоқсан 1815 жылы Фюрстенбергте туған) және Эмма Симонның (15 сәуір 1834 жылы Колбергте туған) ұлы ретінде дүниеге келді және 1834 жылдан бастап Гамбургте тұрды. 16 сәуір 1884 жылы ол Амали ("Эмма") Генриетта Йессенге (18 қыркүйек 1861 жылы Гамбургте туған, 9 шілде 1945 жылы Грайфсвальдте қайтыс болған) үйленді. Олардың бір қызы мен үш ұлы болды.
He was born in Hamburg as a son of merchant Louis Bernheim (later changed to Ludwig Bernheim, born 7 December 1815 in Fürstenberg) and Emma Simon (born 15 April 1834 in Kolberg) and from 1834 lived in Hamburg. On 16 April 1884, he married Amalie ("Emma") Henriette Jessen (born 18 September 1861 in Hamburg, died 9 July 1945 in Greifswald). They had a daughter and three sons.
Мансап
Эрнст 1862 жылы Пасхадан бастап Иоханнеумға оқуға түсіп, 1868 жылдың 22 қыркүйегінде Абитур емтиханын бітірді. 1868-1872 жылдары Берлин, Гейдельберг және Страсбург қалаларында тарихты оқыды. Страсбургте (1873 ж., Георг Ваицтің жетекшілігімен) философия докторы (Dr. phil.) және құқық докторы (Dr. jur.) атағын алды, ал Геттингенде докторлық диссертациясын қорғады (1874-75 жж., Юлиус Вайцзекердің жетекшілігімен). Содан кейін Геттинген және Бонн университеттерінде тарихтан сабақ берді. 1883 жылы Грайфсвальд университетінің Тарих институтына шақырылып, 1883 жылдан бастап «қосымша профессор» («Приватдозент»), ал 1889 жылдан бастап «толық профессор» қызметін атқарды. 1899 жылы университет ректоры болып сайланды. 1921 жылы қызметтен шықты.
Ernst attended the Johanneum from Easter 1862 and graduated with the Abitur on 22 September 1868. From 1868 to 1872, he studied history in Berlin, Heidelberg, and Straßburg He graduated with the grades Dr. phil and Dr jur. in Straßburg (1873, supervised by Georg Waitz) and Dr habil in Göttingen (1874–75, supervised by Julius Weizsäcker). Thereafter, he taught history at the University of Göttingen and at the University of Bonn. In 1883, he was called to the University of Greifswald, Institute for History, where he held the positions of an "außerordentlicher Professor" ("Privatdozent") since 1883, and "ordentlicher Professor" since 1889. In 1899, he was elected rector of the university. His eremitation was in 1921.
Нацистік дәуір
Оның еврей тегі нәзілдік кезеңде Бернхаймды қудалауға алып келді. 1933 жылы оған дәріс оқуға тыйым салынды, ал Адольф Гитлерге рұқсатты қайтару туралы шағыны сәтті болмады. 1935 жылдың 4 желтоқсанында Нюрнберг заңдары қолданысқа енгеннен кейін Бернхайм неміс азаматтығынан айырылды. Грайфсвальд университетінің бірқатар ғалымдары қолдаған, Гитлерге азаматтығын қайтару туралы өтініш сәтті аяқталды, және Бернхаймге 1938 жылдың 12 қаңтарында "уақытша азаматтық" мәртебесі берілді, бұл оған 1940 жылы депортациядан құтылуға мүмкіндік берді. Дегенмен, оның өліміне бірнеше апта қалғанда, отбасының саңырау және сөйлемейтін асырап алған баласы Хетти Мейер Терезиенштадтқа депортацияланып, қаза тапты. Хетти Бернхайм мен оның әйелі, арнайы білім беруші Эммадан туғаннан бастап тәрбиеленді. 1939 жылдан бастап нацистік ғалымдар Бернхаймның ғылыми еңбектерін жүйелі түрде қаралап, оның еңбегі соғыстан кейінгі Германияда ғана бағаланды. Бернхайм 1942 жылдың 3 наурызында Грайфсвальдта қайтыс болды. Оның бұрынғы әріптестері нәзілдік бұйрықтарды бұзып, оның күлін 1943 жылдың 23 шілдесінде қалалық зиратқа жерледі, бірақ некролог жариялауға рұқсат берілмеді.
His Jewish descent made Bernheim subject to repressions during the Nazi era. In 1933, he was forbidden to lecture, and an appeal to Adolf Hitler to regain that permission was not successful. On 4 December 1935, with the implementation of the Nuremberg Laws, Bernheim lost German citizenship. An appeal to Hitler to regain citizenship, which was backed by a number of scientists from the University of Greifswald was successful, and Bernheim was assigned "temporary citizenship" on 12 January 1938 and let him avoid deportation in 1940. Yet, just weeks before his death, the deaf mute foster child of the family, Hetti Meyer, was deported to Theresienstadt and killed. Hetti was raised from her birth by Bernheim and his wife Emma, a special education teacher. From 1939 onwards, Nazi scientists systematically besmirched Bernheim's scientific work, which was not appreciated again until postwar Germany. Bernheim died on 3 March 1942 in Greifswald. His former colleagues managed to circumvent Nazi orders and to get his urn buried in the town's graveyard on 23 July 1943, but an obituary was not permitted.
Мұра
Оның Грайфсвальдтағы үйіне, Арндтштрассе 26 мекенжайында ескерткіш тақта орнатылды. Сонымен қатар, Грайфсвальдта оның атымен көше аталды.
A memorial plaque was attached to his Greifswald house, at 26 Arndtstraße. Furthermore, a street in Greifswald was named after him.