Кіріспе

оның ұлы, буддизм профессоры Дональд Сеуэлл Лопес аға (15 шілде 1923 – 3 наурыз 2008) – АҚШ Әскери-әуе күштері және АҚШ Әуе күштерінің истребитель және сынақ пилоты болды, сондай-ақ өмірінің соңына дейін Смитсоновтың Ұлттық әуе және ғарыш мұражайының директорының орынбасары қызметін атқарды.

Ерте өмір

Лопес 1923 жылғы 15 шілдеде Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында дүниеге келді. Ол өте ерте жасынан авиацияға қызығушылық танытты. Ол жиі велосипедімен Флойд Беннет әуежайына баратын, онда отбасылық досынан кейде тегін ұшу мүмкіндігіне ие болар еді. Ол жасөспірім шағында Флорида штатының Тампа қаласына көшті, бұл қала Дрю армиялық әуе базасының ұшу жолының ішінде орналасқан еді, сондықтан ол армиялық әуе корпусының истребительдерінің үстінен ұшып өтетінін көретін. Бұл оның истребитель ұшқышы болуға деген ниетін нығайтты.

Әскери мансап

Лопес колледжде ұшуды үйреніп, 1942 жылдың басында жас шегі 18-ге дейін төмендетілген кезде Әскери әуе күштерінің авиация кадеттері бағдарламасына өз еркімен жазылды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Қанаттарын алғаннан кейін, ол 75-ші истребитель эскадрильясының құрамында Қытайда соғысқа қатысты. Бұл бөлім, атақты "Ұшқыш жолбарыстардың" мұрагері – 23-ші истребитель тобының бір бөлігі болды. Ол 101 миссияда бес жапондық истребителін түсірді, оның төртеуі P-40 Warhawk ұшағында, ал біреуі P-51 Mustang ұшағында орындалды.

Соғыстан кейінгі кезең

Лопес 1945 жылы Флоридаға оралды және Эглин базасында сынақ ұшқышы болып қызмет етті, сонда ол алғашқы реактивті ұшақтардың көпшілігін ұшырды. 1950 жылдың тамыз және қыркүйек айларында Корея соғысында 4-ші истребитель-перехватчик эскадрильясының F-86 Sabre ұшқышы ретінде қысқа мерзім қызмет етті. Кореядан кейін ол Пентагонда екі рет қызмет етті, әуе-механикалық инженерлік мамандығы бойынша бакалавр және магистр дәрежелерін алды, содан кейін 1964 жылы Әуе күшінен зейнеткерлікке шыққанға дейін АҚШ Әуе күштері академиясында термодинамика бойынша доцент болып жұмыс істеді.

Жеке өмір

1948 жылы ол Флорида штатының сенаторы Демпси Барронның қарындасы Глиндел Барронға үйленді. Олардың Джой Лопес және Дональд С. Лопес-младший (қазір Мичиган университетінде буддатану профессоры) есімді екі баласы және Лора В. Лопес есімді бір немересі бар.

Кейінгі өмірі

1964 жылы Әскери-әуе күштерінен зейнетке шыққаннан кейін, ол Bell Labs еншілес компаниясы Bellcomm, Inc. компаниясында Аполлон және Skylab бағдарламалары бойынша инженер ретінде сегіз жыл жұмыс істеді. 1972 жылы ол Ұлттық әуе және ғарыш мұражайының қызметкері болып кірді. Өмірінің соңғы жылдарында ол Ұлттық әуе және ғарыш мұражайын дамыту және басқару ісіне белсенді қатысты. Оның жарияланған еңбектерінің арасында екі естелік: "Айғырдың тістеріне" (Smithsonian, 1997), және "Жауынгер ұшқышының жұмағы: Алғашқы реактивтік ұшақтарды сынақтан өткізу" (Smithsonian, 2001) кіретін еді. Лопес 2008 жылдың 3 наурызында Солтүстік Каролина штатының Дарем қаласындағы Duke университетінің медициналық орталығында, қызының тұрған жеріне жақын жерде жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол толық әскери салтанатпен Арлингтон ұлттық зиратына жерленді.