Кіріспе

Неміс тарихшысы (1795–1886) Леопольд фон Ранке (21 желтоқсан 1795 – 23 мамыр 1886) – неміс тарихшысы және қазіргі заманғы деректерге негізделген тарихты қалыптастырушылардың бірі. Ол семинарлық оқыту әдісін сабақтарында қолданып, мұрағаттық зерттеулерге және тарихи құжаттарды талдауға ерекше назар аударды. Геттинген тарих мектебінің әдістерін дамыта отырып, ол алғаш рет тарихи семинар ашты. Ранке кейінгі тарихи жазбалардың көп бөлігі үшін стандарттарды белгіледі, соның ішінде бастапқы деректерге сену (эмпиризм), повестьтік тарихқа және әсіресе халықаралық саясатқа (Außenpolitik) баса назар аудару сияқты ұғымдарды енгізді. 1865 жылы ол абыройлы атанып, тегіне "фон" қосылды. Ранке Батыс тарихнамасына зор ықпал етті және 19 ғасырдағы неміс тарихының сапалы зерттеулерінің символы саналады. Бартольд Георг Нибурдың ықпалымен, Ранке тарихи деректердің шегінен аспай, көркем әңгімелер құруда өте шебер болды. Оның сыншылары оның еңбегіне лютерандық сенімнің әсер еткенін, әсіресе Құдайдың іс-қимылдары адамдардың өмірі мен тарихында көрінетініне сенгенін айтады. Осы көзқарас неміс империясының Құдайдың құдіретінің көрінісі деген ойларын қалыптастырды.

Ерте өмір

Ранке Тюрингиядағы Виге қаласында, Саксонияда дүниеге келді. Виге сол кезде Саксония сайлаушылығының бір бөлігі болған. Ол лютерандық пасторлар мен заңгерлер отбасында өскен. Бір бөлігін үйде, бір бөлігін Шулпфортадағы гимназияда білім алды. Оның балалық шағы көне грек, латын тілдеріне және лютерандық дінге өмір бойына деген сүйіспеншілігін қалыптастырды. 1814 жылы Ранке Лейпциг университетіне қабылданды.