Дэвид Уотсон: Футболшы және жаттықтырушының өмірі мен мансабы
Dave Watson
Дэвид Уотсон – ағылшын футболшысы (1961 ж.т.), қорғаушы. "Норвич Сити" мен "Эвертон" командаларында өнер көрсетті, 1995 ж. Англия кубогын жеңіп алды. 12 рет құрама сапында доп тебді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын футболшысы (1961 жылы туған), 1980-1990 жылдардағы қорғаушы.
English footballer (born 1961)
the 1980–90s defender
Дэвид Уотсон (20 қараша 1961 жылы туған) – ағылшын футбол менеджері және бұрынғы кәсіби футболшы. Ойыншы ретінде 1980 жылдан 2001 жылға дейін орталық қорғаушы болып ойнады. Ол өмірінің барлық кезеңін «Норвич Сити» және «Эвертон» клубтарында өткізді. «Эвертон» сапында Премьер-лигада ойнап, 1995 жылы Англия кубогын жеңіп алған команданың құрамында болды. Англия ұлттық құрамасы сапында 12 матч өткізді. 1997 жылы Уотсон «Эвертон» клубына уақытша бас тренер болып тағайындалды, бірақ ол тағы төрт жылдан кейін карьерасын аяқтады. Одан кейін ол жаттықтырушылыққа көшті және 2001-2002 маусымда «Транмир Роверс» клубының бас жаттықтырысы болып тағайындалды. Кейін «Уиган Атлетик» клубының жастар академиясында жаттықтырушы болып жұмыс істеді, содан кейін «Ньюкасл Юнайтед» клубында ұқсас қызмет атқарды.
David Watson (born 20 November 1961) is an English football manager and former professional player. As a player, he was a centre back from 1980 to 2001. He played his entire career for Norwich City and Everton. With the Toffees he played in the Premier League and was part of their victorious FA Cup winning team of 1995. He was capped 12 appearances for the England national team. In 1997, Watson had a spell in caretaker charge of Everton although he would not retire for another four years, in which he moved into coaching and was appointed first team manager at Tranmere Rovers for the 2001–2002 season. He later spent time coaching in Wigan Athletic's youth academy before taking up a similar role with Newcastle United.
Норвич қаласы
Уотсон «Ливерпульдің» резервтік құрамасында ойнады, содан кейін 1980 жылғы 29 қарашада 50 000 фунт стерлингке «Норвич Сити» клубына қосылды. Сол жылығы Бокс күні «Ипсвич Таунға» қарсы өткен жергілікті дербиде лигадағы тұңғыш ойынын өткізді. 1980–81 маусымдағы Бірінші дивизионда 18 матч өткізіп, үш гол соқты, бірақ «Канарлықтардың» Екінші дивизионға түсуін тоқтата алмады. Келесі бес жыл бойы Уотсон «Норвич» командасының негізгі ойыншысы болды және 1981–82 маусымда Екінші дивизионнан көтерілуге көмектесті. Ол «Норвич» сапында барлығы 256 рет өнер көрсетті және 1985 жылы клуб капитаны ретінде Лига кубогын жеңіп алды. Сол жылы команда Екінші дивизионға түсіп қалды, бірақ келесі жылы чемпион атанды және қайтадан жоғары дивизионға өтті.
Watson played for the Liverpool reserves before joining Norwich City for £50,000 on 29 November 1980. He made his league debut in the local derby against Ipswich Town on Boxing Day that year. He played 18 league games in the 1980–81 First Division campaign and scored three goals, but was unable to prevent the Canaries from sliding into the Second Division. Over the next five years, Watson was rarely absent from the Norwich side and helped them win promotion from the Second Division in the 1981–82 season. He eventually made 256 appearances for Norwich, and as club captain lifted the League Cup in 1985. They were demoted to the Second Division that year, but won promotion the following year as champions.
Эвертон
Уотсон 1986 жылғы 22 тамызда Норвичте алты жыл ойнағаннан кейін 900 000 фунт стерлингке «Эвертонға» ауысты. Ол «Гудисон Парк» стадионында 15 жыл ойнады. Оның командадағы алғашқы ойыны 1986 жылғы 23 тамызда, лига маусымының ашылу күнінде «Ноттингем Форест» клубына қарсы өткен матчта 2:0 есебімен жеңіске жеткен кезде болды. Ол командасының бірінші маусымда лига чемпионы атануына көмектесті, сондай-ақ 1989 жылы ФА Кубогының финалына дейін жетті, онда қосымша уақытта жергілікті қарсыластары «Ливерпульге» 3:2 есебімен есе жіберді. Уотсон 1996 жылы «Эвертонды» алтыншы орынға жеткізді, бірақ келесі маусымда команда қайтадан қиындыққа тап болды және менеджер Джо Ройл 1997 жылғы наурыз айында отставкаға кетті. Уотсон маусымның соңғы апталарында команданы басқарды және «Эвертонның» Премьер-лигада қалуын қамтамасыз етті, команда 15-ші орынды иеленді. Говард Кендалл үшінші рет бапкер болып қайта келді, бірақ «Гудисон Паркке» оралуы бір маусымға ғана созылды, содан кейін оны Уолтер Смит ауыстырды. 37 жасында да Уотсон «Эвертон» командасының капитаны ретінде тұрақты түрде ойнады, 1998-99 маусымда 22 матч өткізді, бірақ 1999-2000 жылдары оның ойыншылық карьерасының соңына жақындап қалғаны анық болды, ол маусым бойы бар болғаны жеті ойын ойнады. Оның «Эвертон» сапындағы соңғы ойыны 2000 жылғы 15 қаңтарда «Тоттенхэм Хотспермен» 2:2 есебімен тең аяқталды.
Watson moved on to play for Everton for £900,000 on 22 August 1986 after six years at Norwich. He remained at Goodison Park for 15 years, his first game for them coming on 23 August 1986 when they won 2–0 at home to Nottingham Forest on the opening day of the league season. He helped them win the league title in their first season, and also helped them reach the FA Cup final in 1989, where they lost 3–2 to local rivals Liverpool in extra time. Watson captained Everton to sixth place in 1996, but the following season they were struggling again and manager Joe Royle resigned in March 1997, with Watson taking over as manager for the final few weeks of the season and overseeing Everton's Premier League survival as they finished 15th. Howard Kendall then took over as manager for the third time, though his return to Goodison Park lasted just one season before he was replaced by Walter Smith. Even at the age of 37, Watson was a regular in the Everton side as captain, playing 22 times in the 1998–99 season though by 1999–2000 it was obvious that he was nearing the end of his playing career as he played just seven times all season, before calling time on 15 years at Everton and becoming manager of Tranmere Rovers on 4 May 2001. His final game for Everton was a 2–2 draw with Tottenham Hotspur on 15 January 2000.
Халықаралық мансап
Уотсон Англия құрамасы сапында 12 рет ойнады. Оның тұңғыш ойыны 1984 жылғы 10 маусымда Бразилияға қарсы өткен жолдастық матчта 2:0 есебімен жеңіспен аяқталды. Екі жыл өткен соң Норвичтен «Эвертонға» ауысқан кезде ол Англия құрамасы үшін алты рет өнер көрсеткен еді. Одан кейін ол Англия құрамасына тағы алты рет шақырылып, 1988 жылғы 18 маусымда Англияның Еуропа чемпионатында КСРО-дан 3:1 есебімен жеңілген матчында соңғы рет құрама сапында ойнаған кезде жалпы саны 12 ойынға жетті.
Watson was capped 12 times at senior level for England. His first cap came on 10 June 1984 in a 2–0 friendly win over Brazil. By the time of his transfer from Norwich to Everton two years later, he had been capped six times for England. He won a further six England caps, bringing his tally to 12 by the time he made his final England appearance on 18 June 1988 in England's 3–1 European Championship defeat by the Soviet Union in 1988.
Коучинг және менеджмент мансабы
Уотсон 1997 жылдың наурыз айында Джо Ройл отставкаға кеткеннен кейін 1996–97 маусымының қалған бөлігіне «Эвертон» клубының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды, бірақ 1997 жылдың маусым айында Говард Кендалл үшінші және соңғы рет бас жаттықтырушы болып тағайындалғанда ойыншылық қызметіне қайта оралды. Уотсонның негізгі құрамдағы мүмкіндіктері біртіндеп азайды, бірақ ол 2000–01 маусымында «Эвертон» сапында бір ойын өткізді, содан кейін 39 жасында футболшы ретінде зейнеткерлікке шығып, «Транмир Роверс» клубының бас жаттықтырушысы болып жұмыс істеуге көшті. «Транмир Роверс» клубындағы оның басты мақсаты – жаңадан жоғалтқан Бірінші дивизиондағы мәртебесін қайтару болды, бірақ ол бұл мақсатқа жете алмады және бір маусымнан кейін қызметтен босатылды. Кейіннен ол 2008 жылдың 23 сәуірінде «Виган Атлетик» клубының жастар командасының жаттықтырушысы болып тағайындалғанға дейін «Бирмингем Сити» клубының скауты болды. 2002 жылы Уотсон «Норвич Сити» клубының Даңқ залына енгізілді. Уотсон 2011 жылдың 7 қарашасында «Ньюкасл Юнайтед» клубының 18 жасқа дейінгі командасының жаттықтырушысы болып тағайындалды. 2015 жылдың 28 қаңтарында Уотсон Джон Карвердің «Ньюкасл Юнайтед» клубының штабына 2014–15 маусымының қалған 16 ойынына қосылды.
Watson was appointed Everton manager in March 1997 for the remainder of the 1996–97 season following the resignation of Joe Royle, but reverted to his playing duties in June 1997 when Howard Kendall was appointed manager for the third and final time. Watson's first team opportunities gradually faded, but he made one appearance for Everton during the 2000–01 season, before finally announcing his retirement as a player at the age of 39, and moving into management with Tranmere Rovers. His key objective at Tranmere was to regain their Division One status which had just been lost, but he failed to achieve that goal and was sacked after just one season at the helm. He later became a scout for Birmingham City before joining Wigan Athletic as their youth team coach on 23 April 2008. In 2002, Watson was voted into the Norwich City F. C. Hall of Fame. Watson was appointed as Under 18 Coach at Newcastle United on 7 November 2011. On 28 January 2015, Watson was brought into John Carver's backroom team at Newcastle United for the remaining 16 games of the 2014–15 season.