Чжун Яо Чао (1902-1998) – қытай физигі, гамма-сәулелердің шағылысуын зерттеген. Антиматерияны ашқанға дейін жұмыстары позитрондармен байланысты болды. Ғылыми білімі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қытай физигі (1902–1998)
Chinese physicist (1902–1998)
Чун Яо Чао (27 маусым 1902 – 28 мамыр 1998) – қытайдың теориялық физигі. 1930 жылы ол қос түзілу арқылы қорғасыннан гамма-сәулелерінің шашырауын зерттеді, бұл кезде шашырау қимасының аномалды жоғары болуына позитрондардың қатысы бар екенін білмеді. 1932 жылы Карл Дэвид Андерсон позитронды ашқанда, бұл Пауль Дирактың «антиматериясының» бар екенін растады, және Чунг Яо Чаоның бұрынғы тәжірибелерін позитрондардың электрон-позитрон жойылған кезде гамма-сәулелер шығару арқылы түсіндіруге болатыны анық болды. 1920 жылы ол Нанкин жоғары нормалық мектебіне (кейін Ұлттық Оңтүстік-Шығыс университеті, Ұлттық Орталық университеті және Нанкин университеті деп аталды) түсіп, 1925 жылы физика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. 1930 жылы Калифорния технология институтында Нобель сыйлығының лауреаты Роберт Эндрюс Милликанның жетекшілігімен физика ғылымдарының докторы ғылымын қорғады. Кейін ол Қытайға оралып, Пекин қаласындағы Цинхуа университетінің физика факультетіне оқытушы болып орналасты.
Chung Yao Chao (; 27 June 1902 – 28 May 1998) was a Chinese theoretical physicist. He studied the scattering of gamma rays in lead by pair production in 1930, without knowing that positrons were involved in the anomalously high scattering cross section. When the positron was discovered by Carl David Anderson in 1932, confirming the existence of Paul Dirac's "antimatter", it became clear that positrons could explain Chung Yao Chao's earlier experiments, with the gamma rays being emitted from electron positron annihilation. He entered Nanjing Higher Normal School (later renamed National Southeastern University, National Central University and Nanjing University), in 1920 and earned a BS in physics in 1925. Then he earned a PhD degree in physics under supervision of Nobel Prize laureate Robert Andrews Millikan at California Institute of Technology in 1930. Later he went back to China and joined the physics faculty of Tsinghua University in Beijing.
Нобель сыйлығы туралы дау
1936 жылы физика саласындағы Нобель сыйлығы позитронды ашқаны үшін Карл Д. Андерсонға берілді. 1930 жылы Калтехте аспирант болып оқығанда Чао электрон-позитрон жойылуы арқылы позитрондарды тәжірибе жүзінде алғаш рет анықтады, бірақ олардың не екенін білмеді. Андерсон, Чаоның Калтехтегі курстасы, Чао сияқты, сол радиоактивті көзді пайдаланды. (Тарихи тұрғыдан қарағанда, бұл көз «торий C қос штрих» немесе «ThC» деп белгілі болған, ыдырау тізбегін қараңыз.) Елу жыл өткен соң Андерсон Чаоның өзінің ашылуына шабыттандырғанын мойындады: Чаоның зерттеулері Андерсонның көптеген жұмыстарының негізін құрады. Чао 1998 жылы Нобель сыйлығын бөлісу мүмкіндігінсіз қайтыс болды.
The 1936 Nobel Prize for Physics went to Carl D. Anderson for the discovery of the positron. While a graduate student at Caltech in 1930, Chao was the first to experimentally identify positrons through electron–positron annihilation, but did not realize what they were. Anderson, Chao's classmate at Caltech, used the same radioactive source, , as Chao. (Historically, was known as "thorium C double prime" or "ThC", see decay chains.) Fifty years later, Anderson admitted that Chao had inspired his discovery: Chao's research formed the foundation from which much of Anderson's own work developed. Chao died in 1998, without sharing in a Nobel Prize acknowledgment.