Луиджи Лучиони: Итальян-американ суретшісінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық суретші Луиджи Лучиони (шын аты Джузеппе Луиджи Карло Беневенуто Лучиони; 4 қараша 1900 – 22 шілде 1988) – итальяндық-американдық суретші, ол өзінің натюрморттары, пейзаждары және портреттерімен белгілі.

Ерте жылдары және АҚШ-қа көшіп келу

Луиджи Лучиони 1900 жылдың 4 қарашасында Италия мен Швейцария шекарасына жақын, Альп тауларының етегінде, Миланнан солтүстікке шамамен 30 шақырым жерде орналасқан таулы Мальнате қаласында дүниеге келді. Лучионидің ата-анасы, 1890 жылы үйленген Анджело мен Мария Беати Лучиони, Лучионидің ата-бабалары сияқты жақын маңдағы Кастильоньо-Олона аймағынан шыққан. Лучионидің үш үлкен әпкесі болды: Анжела (1891 ж.т.), Элис (1893 ж.т.) және Аврора (1897 ж.т.), ал отбасы газ, су және ваннасы жоқ екі бөлмелі пәтерде тұрды. Лучионидің әжесі әпкелеріне қойылған "мәжүси" есімдерге ренжігендіктен, ата-анасы онымен татуласу үшін үш әулиенің есімін қойып, Джузеппе Луиджи Карло Беневенуто Лучиони деп атады. Өзінің қатаң тәртіпті анасының ықпалында болған Лучиони оны "La Bella Beati", яғни әдемі сары әйел деп атады. Оның әкесі Анджело мыс ұстасы болған, бірақ жақсы бизнесмен болған жоқ, және көбінесе клиенттерінен ақша жинап, оны орындамаған. Әдеттегідей, Лучиони алты жасқа дейін юбка киіп жүрді және 1906 жылы шіркеу мейрамында алғаш рет шалбар кигенін анық есіне алды. Бала кезінде Лучиони Мальнат пен Швейцария шекарасы арасындағы аймақты зерттегенде төбелер мен тау беткейлерінің табиғи сұлулығына құлшылық ете бастады және өнерге, әсіресе сурет салуға ерте қызығушылық танытты, мүмкін, сурет салуға да қабілеті бар әкесінің туысы әсер еткен. Лучионидің алғашқы сабақтары геометриялық суретте болды, ал алты жасында оның таланты мұғалімі, Варезеден шыққан, өзі де өнертанудан өткен Гаддиско ханымның назарын аударды, ол оны сурет салу мен гравюра жасауды мансап ретінде ұстауға шақырды. Лучионис отбасының мүшелері Африкадағы Трансвааль колониясына және сол кездегі солтүстік италиялықтардың сүйікті жері болған Оңтүстік Америкаға көшіп барған. 40 жастағы Анджело 1906 жылы Нью-Йоркке көшіп келіп, мыс және қола жасаушы ретінде өзін танытқаннан кейін, қалған отбасын шақырды. Мария Құрама Штаттардағы "жабайылар мен үндістер" туралы естігеннен кейін, Лучиониді Миланға алып барды, бұл оның үлкен қалада алғаш рет болған жері, ол өзінің жан дүниесін қорғау үшін Дуомода расталды. 1911 жылдың 15 шілдесінде отбасы "Дюк де Генуя" кемесіне мініп, АҚШ-қа бет алды. Нью-Йорк гаваниінде 350 үшінші сыныптық жолаушымен бірге тоғыз күн бойы қатерлі ыстықта карантинде болғаннан кейін, кеме 9 тамызда 34-ші көшедегі айлаққа қонды және отбасы Эллис аралына көшірілді. Олар бірнеше рет инъекция жасады, ал бейтаныс адамдардың алдында артқы жағын көрсетуден ұялғандықтан, өте қарапайым және сезімтал Анжеланың жүйке күйзелісіне ұшырауы мүмкін болды. Кейін олар Анжеломен бірге Манхэттендегі Кристофер көшесіндегі жалға алған пәтерінде тұрды. Лучионидің Пол Кадмустың портреті Бруклин мұражайының "Жастық пен сұлулық: американдық жиырмалардағы өнер" (қысқы 2010–2011) көрмесіне енгізілген және көрменің плакаты үшін қайта шығарылған. 1938 жылы Лучиони Этель Уотерспен ортақ досы Карл Ван Вехтен арқылы танысады. Бірнеше айдан кейін Лучиони Уотерстен оның портретін суретке түсіруін сұрады, ол келісті, сондықтан Вашингтон скверіндегі студиясында отырыс ұйымдастырылды. Уотерс 1939 жылы Лучиониден портретті 500 долларға сатып алған. Уотерс 1939 жылы мансабының шыңына жеткен болатын, ол кезде ол Бродвейде басты рөлді ойнаған алғашқы африкалық америкалық болды және ол джаз және блюз аңызы болды. Суретте Уотерс өзінің креслосының артқы жағына сәнді норкалық пальтомен әдемі тігілген қызыл көйлек киген. Бұл суретті өз көзімен көрген соң ғана Люционидің адам сезімін сезінуге болады. Ол Уотерсті белінен тығыз оралған қолын ұстап тұрды, бұл өзін қорғауға тырысып жатқандай, осалдық сезімін білдіреді. Бұл әрекет оның кедей афроамерикандық әйел ретінде нәсілдік және жыныстық кемсітушілік жағдайында өскен қиындықтарын бейнелейді. 2017 жылы Хантсвилл өнер мұражайы (HMA) тарихи Этель Уотерс портретін сатып алды. HMA атқарушы директоры Кристофер Дж. Мадкур және Луиджи Лучиони тарихшысы доктор Стюарт Эмбери картина туралы естіді және оның қайда екенін таба алды. Сурет 1942 жылдан бері көпшілікке көрсетілмегендіктен жоғалған деп саналды, бірақ екеуі оны 2016 жылы жеке тұрғын үйге іздестіріп, отбасы алдағы айларда суретті аукционға шығаруды жоспарлап отырғанын білді. Иесі Хантсвилл өнер мұражайына Этель Уотерстің портреті "Америкалық романтиктер: Луиджи Лучиони өнері" атты көрмеге қойылуға рұқсат берді, онда ол 70 жылдан астам уақыттан бері алғаш рет көпшілікке таныстырылды. Музей Этель Уотерстің портретін сатып алуға сәтті келісім шарт жасасты және, Хантсвилл қауымдастығының жомарттығының арқасында, Лучионидің Этель Уотерс портреті енді Алабама штатының Хантсвилл қаласындағы Хантсвилл өнер мұражайында жаңа үй тапты, онда ол көпшілікке көрсетуге қол жетімді болады.

Luigi Lucioni was born on November 4, 1900, in Malnate, Italy, which lies in a mountainous region approximately 30 miles north of Milan, in the foothills of the Alps near the border between Italy and Switzerland. Lucioni's parents, Angelo and Maria Beati Lucioni, who were married in 1890, were from the nearby region of Castiglione Olona, as were Lucioni's grandparents. Lucioni had three older sisters: Angela (b. 1891), Alice (b. 1893) and Aurora (b. 1897), and the family lived in a two room apartment with no gas, running water or a bathtub. As Lucioni's grandmother was upset by the "pagan" names given to his sisters, his parents named him Giuseppe Luigi Carlo Benevenuto Lucioni, naming him after three saints, in order to make amends with her. Lucioni, who was greatly influenced by his strict disciplinarian mother, called her "La Bella Beati", or a beautiful blonde woman. His father Angelo was a coppersmith, but was not a good businessman, and often did not follow through by collecting from his customers. As was customary, Lucioni wore skirts until he was six years old, and clearly remembered wearing pants for the first time during a church holiday in 1906. As a child, Lucioni came to adore the natural beauty of the hills and mountainsides when he explored the region between Malnate and the Swiss border, and showed an early interest in art, in particular drawing, possibly influenced by a cousin of his father's, who also harbored a talent for drawing. Lucioni's first classes were in geometrical drawing, and at age six, his talent caught the attention of his teacher, Miss Gadisco, a woman from Varese who had some artistic training herself, and who encouraged him to pursue drawing and etching as a career. Members of the Lucionis extended family had emigrated to the Transvaal Colony in Africa and to South America, which was a favored destination of northern Italians at the time, and because of the poor economy of 1900s Italy. 40 year old Angelo emigrated to New York City in 1906, and after establishing himself as a coppersmith and tinsmith, sent for the rest of the family. Maria, having heard about the "savages and Indians" in the United States, took Lucioni to Milan, his first time in a big city, where he was confirmed in the Duomo in order to protect his soul. On July 15, 1911, the family boarded the ship Duke of Genoa for the U. S. Despite traveling steerage, Lucioni recalled the trip as "really nice". After being quarantined for nine days in the sweltering August heat in New York Harbor with 350 other third class passengers due to a cholera report, the ship landed at 34th Street pier on August 9, and the family was transferred to Ellis Island. While being processed there, they had to have several injections, and the embarrassment of having to expose her derrière in front of strangers caused the very modest and sensitive Angela to nearly have a nervous breakdown. The family then moved in with Angelo in the apartment he rented on Christopher Street in Manhattan. Lucioni's portrait of Paul Cadmus was included in the Brooklyn Museum's show "Youth and Beauty: Art of the American Twenties" (winter 2010–2011) and was reproduced for the show's poster. In 1938, Lucioni met Ethel Waters through their mutual friend, Carl Van Vechten. After several months, Lucioni asked Waters if he could paint her portrait and she readily agreed so a sitting was arranged at his studio on Washington Square. Waters bought the finished portrait from Lucioni in 1939 for $500. Waters was at the height of her career in 1939, at that time, she was the first African American to have a starring role on Broadway and was already a jazz and blues legend. In her portrait, Waters wears a beautifully tailored red dress with an elegant mink coat draped over the back of her chair. Not until one actually views this portrait in person can one feel the human emotion that Lucioni so deftly articulated on canvas. He positioned Waters with her arms tightly wrapped around her waist, a gesture that conveys a sense of vulnerability as if she were trying to protect herself. Intentional or not, this gesture is aptly symbolic of the challenges she faced as an impoverished African American woman growing up in a social climate of racial and gender discrimination. In 2017, the Huntsville Museum of Art (HMA) acquired the historic Portrait of Ethel Waters. HMA Executive Director, Christopher J. Madkour, and Luigi Lucioni Historian, Dr. Stuart Embury, heard of the painting and were able to track down its whereabouts. The painting was thought to be lost since it had not been viewed by the public since 1942, but the two traced it to a private residence in 2016 and learned the family had plans to auction the painting off in the coming months. The owner graciously allowed the Huntsville Museum of Art to display Portrait of Ethel Waters in the exhibition, American Romantic: The Art of Luigi Lucioni, where it was viewed by the public for the first time in over 70 years. The museum successfully negotiated the purchase of Portrait of Ethel Waters and, thanks in large part to the generosity of the Huntsville community, Lucioni's Portrait of Ethel Waters now has a new home at the Huntsville Museum of Art in Huntsville, Alabama where it will be made accessible for public viewing.