Джованни Коста: Итальян суретшісі және патриот революционері
Giovanni Costa (painter, born 1826)
Джованни Коста (1826-1903) – италия суретшісі, пейзаж шебері және патриот. Римде туған, жас кезінде сурет салуға баулыған. Өмірі мен шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық суретші (1826–1903)
Italian painter (1826–1903)
Джованни Коста (15 қазан 1826 – 31 қаңтар 1903), көбінесе Нино Коста деп аталатын, итальяндық пейзаж суретшісі және патриоттық революционер болған.
Giovanni Costa (15 October 1826 – 31 January 1903), often known as Nino Costa, was an Italian landscape painter and patriotic revolutionary.
Өмірбаян
Джованни Коста 1826 жылғы 15 қазанда Римде дүниеге келді. Ол Джоаккино Костаның (1842 жылы қайтыс болған) және Мария Чиаппидің (1857 жылы қайтыс болған) он алты баласының он төртіншісі еді. Оның әкесі Санта-Маргарита-Лигуре қаласынан шыққан және жас кезінде Римге көшіп келіп, жүн илеу фабрикасын ашып, байлыққа және беделге ие болды. Отбасы Трастевередегі Сан-Франческо а Рипа алаңында, фабрикаға жақын орналасқан үлкен үйде тұрды. 12 жасында Джованни неоклассикалық суретші Барон Винченцо Камуччинимен танысты, ол оны табиғаттан және айналасындағы нәрселерден сурет салуға ынталандырды. Одан кейін Монтефиасконедегі иезуит колледжіне жіберілді, онда бес жыл оқыды. Коста 1843 жылы, әкесі қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткен соң Римге оралды. Екі жыл бойы 1678 жылы Бартоломмео Бандинелли құрған Джулия көшесіндегі Колледжо Бандинеллиде оқыды, онда оған Луиджи Дюрантини сурет салуды үйретті. Содан кейін ол Винченцо Камуччини студиясында қысқа уақыт жұмыс істеді, ал кейін Accademia di San Luca мектебіне түсіп, Франческо Когетти, Франческо Подести және Филиппо Агриколадан сабақ алды. 1848 жылы Гарибальдидің жетекшілігімен соғысқа қатысты, 1859 жылғы соғыста ерікті болып қызмет етті. Италияның біртүтас болуына деген ынтасы 1870 жылы тағы да айқын көрінді, ол Порта Пия маңындағы Римге шабуыл жасағанда алғашқы болып бұзылған қабырғадан өтті. Ол осы уақытта Флоренцияға қоныстанды, онда өнерді ескі дәстүрлерден азат ету үшін күресі де кем болған жоқ. Мұнда ол "Порто-д'Анцио жағажайындағы әйелдер" (Donne sulla spiaggia di Porto d'Anzio) атты суретін аяқтады. Ол сонымен қатар өте ерекше пейзаж суретшісі ретінде танылды және табиғатты мұқият бақылауға оралуға үлкен үлес қосты. Ол көбінесе малшылар мен малдарды бейнелейтін рустикалық көріністерді суреттеді. Ол Макиайоли деп аталатын суретшілерге үлкен шабыт берді, сондай-ақ көптеген ағылшын және американдық достары мен ізбасарлары болды, олардың ішінде Елиу Веддер, Мэтью Ридли Корбет (1850–1902) және оның әйелі Эдит Корбет, Лорд Карлайл есімдері бар. Ол сонымен қатар Коро және Барбизон мектебімен тығыз байланыста болды, олармен Парижді сапарлағанда танысты. 1853 жылы ол Римде болған жас Фредерик Лейтонмен өмір бойына созылатын достық қарым-қатынас орнатты. Римнен жер аударылуы 1862 жылға дейін жалғасты. 1904 жылы Лондонда оның суреттерінен көрме ұйымдастырылды, ал оның туындылары Тейт галереясында сақталған. Ол 1903 жылғы 31 қаңтарда Марина ди Пизада қайтыс болды.
Giovanni Costa was born in Rome on 15 October 1826, the fourteenth of the sixteen children of Gioacchino Costa (died 1842) and Maria Chiappi (died 1857). His father was from Santa Margherita Ligure and as a young man had moved to Rome, where he opened a wool spinning factory and achieved wealth and position. The family lived in a large house in Piazza San Francesco a Ripa, in Trastevere, close to the factory. When he was 12 Giovanni was introduced to the neo classical painter Baron Vincenzo Camuccini, who encouraged him to work from nature and from what he saw around him. Soon after was sent to the Jesuit college at Montefiascone, where remained for five years. Costa returned to Rome in 1843, the year after the death of this father, and for two years attended the Collegio Bandinelli in the via Giulia, founded by Bartolommeo Bandinelli in 1678, where he was taught drawing by Luigi Durantini. He then worked for short time in the studio of Vincenzo Camuccini before entering the schools of the Accademia di San Luca, where he studied under Francesco Coghetti, Francesco Podesti and Filippo Agricola. He fought under Garibaldi in 1848, and served as a volunteer in the war of 1859; his enthusiasm for Italian unity was actively shown again in 1870, when he was the first to mount the breach in the assault of Rome near the Porta Pia. He had settled meanwhile at Florence, where his fight for the independence of art from worn out traditions was no less strenuous. Here he completed a Donne sulla spiaggia di Porto d'Anzio (Girl on the Beach of Porto d'Anzio). He also became known as a landscape painter of remarkable originality, and of great influence in the return to minute observation of nature. He painted, mainly rustic scenes involving herders and cattle. He was a major inspiration to the artists known as the Macchiaioli, and also had many English and American friends and followers, notably Elihu Vedder, Matthew Ridley Corbet (1850–1902) and his wife Edith Corbet, and Lord Carlisle, and was closely associated with Corot and the Barbizon school, whom he met while visiting Paris. In 1853, he established a lifetime friendship with a young Frederick Leighton, who was then sojourning in Rome. His exile from Rome lasted until 1862. An exhibition of his pictures was held in London in 1904, and he is represented in the Tate Gallery. He died at Marina di Pisa on 31 January 1903.