Джузеппе Босси: Италия суретшісі және өнер шебері

Кіріспе

Италиялық суретші (1777–1815)

Джузеппе Босси (11 тамыз 1777 – 9 қараша 1815) – итальян суретшісі, өнерді басқарушы және өнер туралы жазбалар авторы. Ол Уго Фосколо, Джузеппе Парини, Андреа Аппиани немесе Манцони сияқты Ломбардиядағы неоклассицизм мәдениетінің көрнекті өкілдерінің қатарында саналады.

Өмірбаян

Ол Милан қаласының жанындағы Бусто Арсицио қаласында дүниеге келген. Монца колледжінде білім алған, ал колледж директоры оның сурет салуға ертеден болған құштарлығын дамытуға көмектескен. Кейін Милан қаласындағы Брера Көркемсурет академиясында оқыды және 1795 жылдан 1801 жылға дейін Римде болып, римдік ескерткіштерді суреттеді, аурухананың моргінде анатомияны сурет салу шеберлігін жетілдірді, сондай-ақ Боссидің портретінен бюст жасаған Кановамен жақын дос болды. 1802 жылы Лионда Жак Луи Давидпен кездесті, бірақ оның өзінің стилі одан да аз қатаң классикалық техниканы қолданды. Миланға оралғаннан кейін, Брера академиясын құрған прогрессивті жас суретшілер тобына – Камерета Портианаға қосылды. 1802–1807 жылдары Брера академиясының хатшысының көмекшісі, содан кейін хатшысы болды, ал оның картиналар жинағы – Пинакотеканы негізінен осы ол құрды. 1804 жылы Барнабо Орианимен бірлесіп, Болонья, Венеция және Милан қалаларындағы үш өнер академиясының ұйымдастыру ережелерін жаңартты, бұл Наполеон басқаруы кезінде Ломбардиядағы таратылған монастырлар мен секуляризацияланған шіркеулерден алынған өнердің көрнекті үлгілерінің қоғамдық жинақтарының қажеттілігін күшейтті. Ол «Темір тәж» орденімен марапатталды. 1805 жылы Наполеонның Миланға келгеніне орай, Босси Пинакотекада Микеланджелоның «Соңғы сот» суретін, сондай-ақ «Аврора және Түн», «Эдип және Креон» және «Итальяндық Парнас» картиналарын көрсетеді. Италияның вице-королі, принц Евгений де Богарне бұйрығымен Босси Леонардо да Винчидің «Соңғы кешкі ас» суретінің мозаикаға көшірілген нұсқасын жасауды қолға алды, себебі түпнұсқасы жай-жәйден жойылып бара жатқан еді. Сурет түпнұсқаның қалдықтарынан, сондай-ақ көшірмелер мен ең жақсы гравюралардың көмегімен жасалды. Ұзындығы 9,18 метр болатын мозаиканы римдік мозаик шебері Джакомо Рафаэлли жасады және Венадағы Миноритенкирхе шіркеуіне орнатылды. Босси одан бөлек маймен де бір көшірме жасады, ол Брера Пинакотекасында сақталады. Брера академиясы оның арқасында Париж, Рим және Флоренция қалаларынан сатып алынған мүсік өнерлерінің көрнекті жинағына ие болды. Босси өзі үшін кітаптар, суреттер, гравюралар, монеталар, мүсіндер және ежелгі заттар жинады. Босси өмірінің көп бөлігін Леонардоның туындыларын зерттеуге арнады, оның сурет салу әдісін осылай дәл имитациялады, тіпті оның жұмыстарын Леонардоның туындылары деп қателестірді. Оның соңғы жұмысы – ұлы шебердің өмірінен эпизодтарды бейнелейтін монохромды суреттер сериясы болды. Ол Марияның құшағындағы өлген Мәсіхті, Иоаннды және Магдалинаны бейнелейтін үлкен қара сазбен салған эскизін аяқтамай қалдырды. 1810 жылы ол үлкен кварто форматында «Леонардо да Винчидің «Соңғы кешкі асы» туралы» атты арнайы еңбегін жариялады, бұл Гётені қатты қызықтырды, ол Боссидің Леонардоның фрескасын сақтау туралы шұғыл арманын бөлісті. Боссидің басқа жариялымдары: «Delle Opinioni di Leonardo intorno alla simmetria de corpi umani» (1811) және «Del Tipo dell'arte della pittura» (1816). Оның 1807–1815 жылдарға арналған күнделігі Наполеон Миланының ресми өнер өміріне пайдалы нұсқаулық болып табылады. Босси Милан қаласындағы Сан-Мария-Валле көшесіндегі үйінде қайтыс болды. Оның естелігіне Амброзиана кітапханасында Канова жасаған ескерткіш орнатылды, ал Брерада бюст қойылды.

He was born in the town of Busto Arsizio, near Milan. He was educated at the college of Monza; and his early fondness for drawing was fostered by the director of the college. He then studied at the Brera Academy of Fine Arts at Milan, and spent the years 1795 to 1801 in Rome, where he drew Roman remains and honed his skills in drawing anatomy at the morgue of a hospital and formed an intimate friendship with Canova, who made a portrait bust of Bossi He met Jacques Louis David in Lyon in 1802, though his own style employed a less rigorously classicizing technique. On his return to Milan he fell in with the circle of progressive young artists that formed the Cameretta Portiana. He became assistant secretary, and then secretary (1802–1807) of the Brera Academy, whose collection of paintings, the Pinacoteca he essentially founded. In 1804, in conjunction with Barnabo Oriani, he drew up revised organizational rules for the three academies of art of Bologna, Venice and Milan, which lent weight to the need for public collections of great examples of the arts, which were being supplied from the dissolved monasteries and secularized churches of Lombardy, under Napoleonic administration. He was rewarded with the Order of the Iron Crown. On the occasion of the visit of Napoleon to Milan in 1805, Bossi exhibited at the Pinacoteca a drawing of the Last Judgment of Michelangelo, and paintings representing Aurora and Night, Oedipus and Creon, and the Italian Parnassus. By command of prince Eugène de Beauharnais, viceroy of Italy, Bossi undertook to make a copy of The Last Supper of Leonardo da Vinci, then almost obliterated, for the purpose of getting it rendered in mosaic. The drawing was made from the remains of the original with the aid of copies and the best prints. The mosaic, 9.18 m in length, was executed by the Roman mosaicist Giacomo Raffaelli, and was placed in the Minoritenkirche, Vienna. Bossi made another copy in oil, which was placed in the Pinacoteca Brera. The Brera Academy owed to him its fine collection of casts of great works of sculpture acquired at Paris, Rome and Florence. For himself, Bossi collected books, drawings, prints, paintings, coins, sculptures, and antiquities. Bossi devoted a large part of his life to the study of the works of Leonardo, whose drawing manner he imitated accurately enough for his productions to have passed as Leonardos. and his last work was a series of drawings in monochrome representing incidents in the life of that great master. He left unfinished a large cartoon in black chalk of the Dead Christ in the bosom of Mary, with John and the Magdalene. In 1810 he published a special work in large quarto, entitled Del Cenacolo di Leonardo da Vinci, which had the merit of greatly interesting Goethe, who shared Bossi's urgent dream of saving Leonardo's fresco. Bossi's other publications were Delle Opinioni di Leonardo intorno alla simmetria de corpi umani (1811), and Del Tipo dell'arte della pittura (1816). His diary, 1807–1815, is a useful guide to the official artistic life of Napoleonic Milan. Bossi died at his home in via S. Maria Valle, Milan. A monument by Canova was erected to his memory in the Biblioteca Ambrosiana, and a bust was placed in the Brera.