Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз клавесиниші және композиторы Жак Дюфли (Дюфли, Дю Фли; 12 қаңтар 1715 – 15 шілде 1789) – француз клавесиниші және композиторы болған.
French harpsichordist and composer
Jacques Duphly (also Dufly, Du Phly; 12 January 1715 – 15 July 1789) was a French harpsichordist and composer.
Органист ретінде алғашқы еңбек жолы
Ол Францияның Руан қаласында Жак Агата Дюфли мен Мари Луиза Бовиннің ұлы болып дүниеге келді. Бала кезінде клавесин мен органмен шұғылданып, Эврэ соборында органшы болып жұмыс істеді. Он тоғыз жасында Санкт-Элой соборында алғашқы лауазымын алды. 1740 жылы ол Нотр-Дам де-ла-Ронде шіркеуінде тағы бір лауазымға ие болды, оны қарындасы Мари-Анн Агаттың көмегімен, оның орнына шығып жұмыс істеуі арқылы сақтап қалды. Оның ұстаздары Франсуа д'Агинкур және Жан Жак Руссо болды. Кейін Руссо одан клавесинмен ойнау өнеріне қатысты мақалалар үшін сөздігіне үлес қосуды сұрады.
He was born in Rouen, France, the son of Jacques Agathe Duphly and Marie Louise Boivin. As a boy, he studied the harpsichord and organ, and was employed as organist at the cathedral in Évreux. He obtained his first position at the cathedral of St. Eloi at the age of nineteen. In 1740 he added a second position at the church of Notre Dame de la Ronde, which he maintained with the help of his sister Marie Anne Agathe, who substituted for him. His teachers were François d'Agincourt and Jean Jacques Rousseau. Later, Rousseau would ask him to contribute to his dictionary, for articles relating to the art of playing the harpsichord.
Квентиль ойнаушы
1742 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін, Дуфли Парижге көшіп кетуге шешім қабылдады, онда ол мүлдем орган ойнауды тастап, клавесинге толыққанды берілді. Ол орындаушы және ұстаз ретінде танымал болды. Луи Клод Дакиннің сөзіне қарағанда: Ол біраз уақыт Руан қаласында органшы болып жұмыс істеген, бірақ клавесинге қабілеттілігі артығырақ екенін түсініп, алғашқы аспабынан бас тартқан. Оның жақсы орындаушы болғанына сенуге болады, өйткені ол Парижде өте жақсы клавесинист ретінде танымал. Оның саусақтары жеңіл және жұмсақ, ал әшекейлермен үйлесімде оның шығармаларының мәнерін тамаша көрсетеді. Фридрих Вильгельм Марпургтың айтуынша, ол органмен саусақтарын жарақаттамау үшін клавесинге көшкен. Ол 1744, 1748, 1756 және 1768 жылдары клавесин музыкасының төрт томдығын жариялады. Соңғы кітапқа «Ла Потуин» енген. Клавесин жасаушы Паскаль Таскин оны Париждегі ең жақсы ұстаздардың бірі деп есептеген.
In 1742, after the death of his father, Duphly decided to move to Paris, where he abandoned playing the organ altogether and devoted himself to the harpsichord. He became famous as a performer and teacher. According to Louis Claude Daquin: For some time he was organist at Rouen, but doubtless finding that he had a greater gift for the harpsichord, he abandoned his first instrument. One may suppose that he did well, for he passes in Paris for a very good harpsichordist. He has much lightness of touch and a certain softness, which, sustained by ornaments, marvelously render the character of his pieces. According to Friedrich Wilhelm Marpurg he devoted himself to the harpsichord in order not to spoil his hand with the organ. He published four volumes of harpsichord music in 1744, 1748, 1756 and 1768. The last book contained La Pothouin. He was considered by Pascal Taskin, the harpsichord maker, to be one of the best teachers in Paris.
Кейінгі өмірі
Жұмыстарының төртінші томын жариялағаннан кейін біраз уақыт өткен соң, Дюпли белгісіз себептермен қоғамдық өмірден мүлдем суытылып кетті. 1788 жылы «Journal Général de la France» газетінде мынадай хабарлама жарияланды: «Біз М. дю Флидің тағдыры қандай болғанын білгіміз келеді, ол 1767 жылы Парижде клавесинші болып жұмыс істеген. Егер ол қайтыс болса, оның мұрагерлерімен байланысқа түскімiз келеді, оларға бізге жеткізілуі керек хабар бар». Ол 1789 жылдың 15 шілдесінде, Бастилияға шабуылдан кейін, Хотль де Джуньедегі пәтерінде, клавесині болмастан дүние салды. Дюпли өзінің барлық мүлкін 30 жыл бойы оның қызметінде болған қызметшісіне қалдырды. Дюплидің барлығы елу екі туындысы ғана белгілі, олардың көпшілігі оның өмірінде жоғарыда аталған клавесин музыкасының төрт томында жарық көрген. Туындыларының атаулары белгілі өнерді қолдаушыларға (мысалы, «Ла Виктория», «ла де Сартин») немесе басқа композиторларға (мысалы, «Ла Форкрей») арналған. Оның кейінгі музыкасында ерте классицизмге тән элементтер бар, мысалы, Альберти басын қолдану, бұл Жан-Филипп Рамо немесе Франсуа Куперин музыкасынан мүлдем өзгеше.
Some time after publishing his fourth volume of works, Duphly effectively disappeared from public life, for reasons which are not known. In 1788, an advertisement in the Journal Général de la France asked: We want to know what happened to M. du Phly, previously harpsichord master in Paris, where he was in 1767. If he does not exist any more, we would like to meet his heirs, to whom we have a communication to make. He died on 15 July 1789, the day after the storming of the Bastille, in an apartment in the Hôtel de Juigné, without a harpsichord. Duphly left his possessions to his servant, who was with him for 30 years. Only fifty two works by Duphly are known, most of which were published during his lifetime in the four volumes of harpsichord music mentioned above. The titles of the work refer to well known protectors of art (e. g. La Victoire, la de Sartine) or other composers (e. g. La Forqueray). His late music contains elements typical of the early classical movement e. g. the use of Alberti bass, quite dissimilar to Jean Philippe Rameau or François Couperin.