Энтони Графтон – американдық тарихшы, ерте замана Еуропасы сарапшысы. Принстон университетінің профессоры, мақалалар авторы, тарих ғылымындағы марапатты тұлға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық тарихшы (1950 жылы туған)
American historian (born 1950)
Энтони Томас Графтон (21 мамыр 1950 жылы туған) – Американың жаңа заманғы Еуропа тарихын зерттеуші және Принстон университетінің Генри Путнам университетінің тарих профессоры, сонымен қатар Еуропа мәдениетін зерттеу бағдарламасының директоры. Ол Британ академиясының корреспондент мүшесі және Балзан сыйлығының иегері. 2011 жылдың қаңтарынан 2012 жылдың қаңтарына дейін Америка тарихшылар қауымдастығының президенті қызметін атқарды. 2006 жылдан 2020 жылға дейін Графтон "Идеялар тарихы журналының" бас редакторы болды.
Anthony Thomas Grafton (born May 21, 1950) is an American historian of early modern Europe and the Henry Putnam University Professor of History at Princeton University, where he is also the Director the Program in European Cultural Studies. He is also a corresponding fellow of the British Academy and a recipient of the Balzan Prize. From January 2011 to January 2012, he served as the President of the American Historical Association. From 2006 to 2020, Grafton was co executive editor of the Journal of the History of Ideas.
Ерте өмір және білім
Грэфтон 1950 жылы 21 мамырда Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласында дүниеге келген. Ол Филипс академиясында (Андовер) білім алған. 1971 жылы тарих мамандығы бойынша бакалавр, ал 1972 жылы магистр дәрежесін Чикаго университетінде бітірді. 1970 жылы «Фи Бета Каппа» қоғамына қабылданды, тарих және колледж бойынша марапатталды. 1973-1974 жылдары Лондон университетінің колледжінде ежелгі тарихшы Арнальдо Момильяноның жетекшілігімен оқығаннан кейін, 1975 жылы Чикаго университетінде тарих ғылымы бойынша философия докторы ғылымын қорғады. Ол қазірге дейін Лондон университетінің Варбург институтымен байланысын үзбеген. Грэфтон 1972 жылы Луиза Эрлихке үйленді және ол 2019 жылы қайтыс болғанға дейін олар бірге өмір сүрді. Олардың екі баласы бар.
Grafton was born on May 21, 1950, in New Haven, Connecticut. He was educated at Phillips Academy (Andover). He attended the University of Chicago, from which he graduated with a Bachelor of Arts degree in history in 1971 and a Master of Arts degree in 1972. He made Phi Beta Kappa in 1970, with honors in history and in the college. After studying at University College, London, under ancient historian Arnaldo Momigliano, from 1973 to 1974, he earned his Doctor of Philosophy degree in history from the University of Chicago in 1975. He still retains links with the University of London's Warburg Institute. Grafton married Louise Erlich in 1972, and was married to her until her death in 2019. They had two children.
Мансап
Корнелл университетінің тарих факультетінде қысқа мерзім оқытқаннан кейін, 1975 жылы Принстон университетіне қызметке тағайындалды және содан бері сол жерде жұмыс істеп келеді. 2006 жылы Уоррен Брекман, Мартин Бёрк және Энн Мойермен бірлесіп "Идеялар тарихы журналының" бас редакторы атанды.
After a brief period teaching at Cornell's history department, he was appointed to a position at Princeton University in 1975, where he has subsequently remained. In 2006, he became co editor of the Journal of the History of Ideas, together with Warren Breckman, Martin Burke, and Ann Moyer.
Шығармалары
Энтони Графтон Ренессанс дәуірінен бастап XVIII ғасырға дейінгі классикалық дәстүрді зерттеулерімен және тарихи ғылым тарихындағы еңбектерімен танымал. Оның көптеген кітаптарының ішінде Ренессанс ғалымы Джозеф Скалигердің ғылыми еңбектері мен хронологиясы (2 том, 1983–1993), сондай-ақ жақында Гироламо Карданоның астролог ретіндегі зерттеулері (1999) және Леон Баттиста Альберти (2000) туралы еңбектері бар. 1996 жылы Оксфордтағы Корпус-Кристи колледжінде «Ерте заманауи Еуропадағы Көне тарих» тақырыбында Е. А. Лоу лекцияларын оқыды. Лиза Жардинмен бірге ол Ренессанс дәуіріндегі білім берудің маңыздылығы туралы жаңаша көзқараспен еңбек жазды («Гуманизмнен гуманитарлық ғылымдарға дейін», 1986) және Габриэль Харвидің жазбалары туралы зерттеулер жүргізді. Ол сонымен қатар «Мәтіннің қорғаушылары» (1991) сияқты бірнеше эссе жинақтарын жазды, онда ерте заманауи кезеңдегі ғылым мен тарихи зерттеулер арасындағы байланыс қарастырылады, және соңғы жұмысы – «Сөздермен жасалған әлемдер». Оның ең түпнұсқа және оқуға қолайлы кітабы – «Шығанақ: қызықты тарих» (1997; алғашқы рет 1995 жылы неміс тілінде «Die tragischen Ursprünge der deutschen Fußnote» деген атпен жарияланды), тарихшылардың қолында маңызды және қуатты құрал ретіндегі шеттік жазбаның қалай дамығанын көрсетеді. Ол сондай-ақ «The New Republic», «The American Scholar» және «The New York Review of Books» басылымдарында түрлі тақырыптар бойынша жазады. Оның үйінде кітап айналмасы бар.
Anthony Grafton is noted for his studies of the classical tradition from the Renaissance to the eighteenth century, and in the history of historical scholarship. His many books include a study of the scholarship and chronology of Renaissance scholar Joseph Scaliger (2 vols, 1983–1993), and, more recently, studies of Girolamo Cardano as an astrologer (1999) and Leon Battista Alberti (2000). In 1996, he delivered the Triennial E. A. Lowe Lectures at Corpus Christi College, Oxford, speaking on Ancient History in Early Modern Europe. Together with Lisa Jardine, he also co wrote a revisionist account of the significance of Renaissance education (From Humanism to the Humanities, 1986) and on the marginalia of Gabriel Harvey. He also penned several essay collections, including Defenders of the Text (1991), which deals with the relations between scholarship and science in the early modern period, and, most recently, Worlds Made by Words. His most original and accessible book is The Footnote: A Curious History (1997; originally published in German in 1995 as Die tragischen Ursprünge der deutschen Fußnote), a case study of how the marginal footnote developed as a central and powerful tool in the hands of historians. He also writes on a wide variety of topics for The New Republic, The American Scholar, and The New York Review of Books. He owns a bookwheel which he keeps at hand in his home.
Мақалалар
Графтон, Энтони. "Идеялар тарихы: қағида мен тәжірибе, 1950–2000 және одан әрі". Идеялар тарихы журналы 67#1 (2006): 1–32. онлайн
Grafton, Anthony. "The History of Ideas: Precept and Practice, 1950–2000 and Beyond". Journal of the History of Ideas 67#1 (2006): 1–32. online