Эдвард Милибанд: британдық саяхатшының өмірбаяны мен саяси жолы

Кіріспе

Британдық саясаткер (1969 жылы туған)

Эдвард Сэмюэл Милибэнд (1969 жылдың 24 желтоқсанында туған) – 2021 жылдан бері Энергия қауіпсіздігі және Net Zero саласы бойынша Көлеңкелік мемлекеттік хатшы қызметін атқарып жүрген британдық саясаткер. 2005 жылдан бері Донкастер-Норд сайлау округінен Парламент депутаты. Милибэнд 2010-2015 жылдар аралығында Еңбек партиясының және Оппозицияның жетекшісі болды. 2007-2010 жылдар аралығында премьер-министр Гордон Браун басшылығымен кабинетте, оның ағасы Сыртқы істер министрі Дэвид Милибэндпен бірге қызмет етті. Милибэнд Орталық Лондонның Фицровия ауданында поляк еврей иммигранттары – Марион Козак пен Ральф Милибэндтің отбасында дүниеге келді. Ральф Милибэнд – марксистік ойшыл және екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бельгиядан қашқан Брюссельдің тумасы. Ол Оксфордтағы Корпус Кристи колледжін, содан кейін Лондон экономика мектебін бітірді. Милибэнд алдымен тележурналист, кейін Еңбек партиясының зерттеушісі және Гарвард университетінің қонақ ғалымы болды. Одан кейін канцлер Гордон Браунның сенімді адамдарының біріне және Ұлыбритания Қазынашылығының Экономикалық кеңесшілер кеңесінің төрағасына дейін жетті. 2005 жылы Халықтар палатасына сайланды, ал премьер-министр Тони Блэр 2006 жылдың мамырында оны Үшінші сектор министрі етіп тағайындады. 2007 жылы Браун премьер-министр болғаннан кейін Милибэндті Министрлер кабинеті министрі және Ланкастер герцогтігінің канцлері етіп тағайындады. Кейіннен 2008-2010 жылдар аралығында Энергетика және климаттың өзгеруі жөніндегі мемлекеттік хатшы лауазымына көтерілді. 2010 жылғы жалпы сайлауда Еңбек партиясы жеңілгеннен кейін Браун Еңбек партиясының жетекшісі лауазымынан кетті. 2010 жылдың қыркүйегінде Милибэнд оның орнына сайланды. Оның Еңбек партиясының жетекшісі ретіндегі қызметі «Бір Ұлт Еңбек партиясы» ұранымен партия саясатының солға қарай ығысуымен және консервативті-либералды демократтық коалициялық үкіметтің мемлекеттік секторды кесу саясатына қарсылықпен ерекшеленді. Милибэнд сонымен қатар Еңбек партиясының жетекшісі мен орынбасарын сайлау үшін сайлау алқасы жүйесін жойды және оны 2014 жылы «бір мүше, бір дауыс» жүйесімен алмастырды. Ол партиясын бірнеше сайлауға, соның ішінде 2014 жылғы Еуропалық парламент сайлауына жетектеді. 2015 жылғы жалпы сайлауда Еңбек партиясы консервативтерден жеңілгеннен кейін Милибэнд 2015 жылдың 8 мамырында жетекші лауазымынан кетті. Оның орнына Джереми Корбин сайланды. 2020 жылдың 6 сәуірінде Корбиннің ізбасары Кир Стармер Милибэндты Ребекка Лонг Бейлидің орнына Бизнес, Энергетика және Индустриялық стратегия жөніндегі Көлеңкелік мемлекеттік хатшы етіп тағайындады. 2021 жылдың қарашасында британдық Көлеңкелік кабинетіндегі өзгерістер кезінде ол Климаттың өзгеруі және Net Zero жөніндегі Көлеңкелік мемлекеттік хатшы болды.

Edward Samuel Miliband (born 24 December 1969) is a British politician serving as Shadow Secretary of State for Energy Security and Net Zero since 2021. He has been the Member of Parliament (MP) for Doncaster North since 2005. Miliband was Leader of the Labour Party and Leader of the Opposition between 2010 and 2015. Alongside his brother, Foreign Secretary David Miliband, he served in the Cabinet from 2007 to 2010 under Prime Minister Gordon Brown. Miliband was born in the Fitzrovia district of Central London to Polish Jewish immigrants Marion Kozak and Ralph Miliband, a Marxist intellectual and native of Brussels who fled Belgium during World War II. He graduated from Corpus Christi College, Oxford and later from the London School of Economics. Miliband became first a television journalist, then a Labour Party researcher and a visiting scholar at Harvard University, before rising to become one of Chancellor Gordon Brown's confidants and chairman of HM Treasury's Council of Economic Advisers. He was elected to the House of Commons in 2005 and Prime Minister Tony Blair made him Minister for the Third Sector in May 2006. When Brown became Prime Minister in 2007, he appointed Miliband Minister for the Cabinet Office and Chancellor of the Duchy of Lancaster. Miliband was subsequently promoted to the new post of Secretary of State for Energy and Climate Change, a position he held from 2008 to 2010. After the Labour Party was defeated at the 2010 general election, Brown resigned as Leader of the Labour Party; in September 2010, Miliband was elected to replace him. His tenure as Labour leader was characterised by a leftward shift in his party's policies under the "One Nation Labour" branding, and by opposition to the Conservative–Liberal Democrat coalition government's cuts to the public sector. Miliband also abolished the electoral college system to elect the leader and deputy leader of the Labour Party, and replaced it with a "one member, one vote" system in 2014. He led his party into several elections, including the 2014 European Parliament election. Following Labour's defeat by the Conservative Party at the 2015 general election, Miliband resigned as leader on 8 May 2015. He was succeeded following a leadership election by Jeremy Corbyn. On 6 April 2020, Corbyn's successor Keir Starmer appointed Miliband Shadow Secretary of State for Business, Energy and Industrial Strategy, succeeding Rebecca Long Bailey. He became Shadow Secretary of State for Climate Change and Net Zero in the November 2021 British shadow cabinet reshuffle.

Ерте өмір және білім

Фицровиядағы Университет колледжінің ауруханасында дүниеге келген Милибанд иммигрант ата-анасының кіші ұлы. Оның анасы Марион Козак – адам құқықтарын қорғаушы, CND-нің алғашқы мүшесі, Холокосттан католик поляктардың қорғауы арқасында аман қалған поляк еврейі. Оның әкесі Ральф Милибанд – Бельгияда туған, марксистік көзқарастағы поляк-еврей ғалымы. Оның әкесі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Англияға қашып кеткен. Отбасы Лондонның Примроуз-Хилл ауданындағы Эдис-стритте тұрған. 2010 жылға дейін үйдің иесі – оның ағасы Дэвид Милибанд. Ральф Милибанд 1972 жылы Лондон экономика мектебіндегі академиялық қызметін тастап, Лидс университетінде Саясат кафедрасын басқарды. 1973 жылы отбасымен бірге Лидске көшті. Милибанд 1974-1977 жылдары Хорсфорт қаласындағы Федербанк мектебінде оқыды, сол жылдары «Лидс Юнайтедтің» жанкүйері болды. Әкесінің кейіннен көшпелі мұғалім ретінде жұмыс істегендіктен, Милибанд екі рет Массачусетс штатының Бостон қаласында тұрды – жеті жасында бір жыл, ал он екі жасында орта мектепте бір семестр. Милибанд АҚШ-та өткен уақытын ең бақытты кезеңдерінің бірі деп еске алады, сол кезде ол американдық мәдениетке қызығушылық танытып, «Даллас» және «Нью-Ингланд Патриотс» командаларын тамашалады. 1978-1981 жылдары Эд Милибанд Камдендегі Примроуз-Хилл маңындағы Примроуз-Хилл бастауыш мектебінде, ал 1981-1989 жылдары Чалк-Фармдағы Хаверсток жалпы білім беретін мектебінде оқыды. Ол мектепте оқып жүргенде скрипкада ойнауды үйренді. 1989 жылы Милибанд төрт A Level емтиханын тапсырды: математикадан (A), ағылшын тілінен (A), қосымша математикадан (B) және физикадан (B). Содан кейін Оксфордтағы Корпус Кристи колледжінде философия, саясат және экономиканы оқыды. Бірінші курста ол JCR президенті болып сайланды және студенттердің жатақхана төлемдерінің өсуіне қарсы науқанды ұйымдастырды. Екінші курста философияны тастап, бакалавр дәрежесін (жоғары екінші сынып) алды. Кейін Лондон экономика мектебін экономика ғылымдарының магистрі ретінде бітірді. 1993 жылы Қазынашылықтың көлеңкелі бас хатшысы Харриет Харман Милибанді өзінің саясатты зерттеушісі және сөз жазушысы ретінде жұмысқа алу үшін Раунслиге жүгінді. Сол кезде Иветта Купер да Харман үшін Еңбек партиясының көлеңкелі қазынашылық тобында жұмыс істеді. 1994 жылы Харриет Харманды жаңадан сайланған лейбористтік партияның лидері Тони Блэр жұмыспен қамту жөніндегі мемлекеттік хатшы қызметіне тағайындады, ал Милибанд көлеңкелі қазынашылық командасында қалды және көлеңкелі канцлер Гордон Браунның кеңесшісі болып тағайындалды. 1995 жылы Гордон Браунның ынтасымен Милибанд жұмысынан уақытша босап, Лондон экономика мектебінде оқуға түсті, онда экономика магистрі дәрежесін алды. 1997 жылы лейбористердің үлкен жеңісінен кейін Милибанд 1997-2002 жылдар аралығында канцлер Гордон Браунның арнайы кеңесшісі болып тағайындалды.

Born in University College Hospital in Fitzrovia, London, Miliband is the younger son of immigrant parents. His mother, Marion Kozak, a human rights campaigner and early CND member, is a Polish Jew who survived the Holocaust thanks to being protected by Catholic Poles. His father, Ralph Miliband, was a Belgian born Polish Jewish Marxist academic whose father fled with him to England during the Second World War. The family lived on Edis Street in Primrose Hill, London. His elder brother, David Miliband, still owns the house as of 2010. Ralph Miliband left his academic post at the London School of Economics in 1972 to take up a chair at the University of Leeds as a professor of Politics. His family moved to Leeds with him in 1973; Miliband attended Featherbank Infant School in Horsforth between 1974 and 1977, during which time he became a fan of Leeds United. Owing to his father's later employment as a roving teacher, Miliband spent two spells living in Boston, Massachusetts, one year when he was seven and one middle school term when he was twelve. Miliband remembered his time in the US as some of his happiest, during which he became a fan of American culture, watching Dallas and the New England Patriots. Between 1978 and 1981, Ed Miliband attended Primrose Hill Primary School, near Primrose Hill, in Camden and then from 1981 to 1989, Haverstock Comprehensive School in Chalk Farm. He learned to play the violin while at school,

In 1989, Miliband gained four A Levels—in Mathematics (A), English (A), Further Mathematics (B) and Physics (B)—and then read Philosophy, Politics and Economics at Corpus Christi College, Oxford. In his first year, he was elected JCR President, leading a student campaign against a rise in rent charges. In his second year he dropped philosophy, and was awarded an upper second class Bachelor of Arts degree. He went on to graduate from the London School of Economics with a Master of Science in Economics. In 1993, Shadow Chief Secretary to the Treasury Harriet Harman approached Rawnsley to recruit Miliband as her policy researcher and speechwriter. At the time, Yvette Cooper also worked for Harman as part of Labour's Shadow Treasury team. In 1994, when Harriet Harman was moved by the newly elected Labour Leader Tony Blair to become Shadow Secretary of State for Employment, Miliband stayed on in the Shadow Treasury team and was promoted to work for Shadow Chancellor Gordon Brown. In 1995, with encouragement from Gordon Brown, Miliband took time out from his job to study at the London School of Economics, where he obtained a master's degree in economics. After Labour's 1997 landslide victory, Miliband was appointed as a special adviser to Chancellor Gordon Brown from 1997 to 2002.

Гарвард

2002 жылдың 25 шілдесінде Милибанд Гарвард университетінің Еуропалық зерттеулер орталығында екі семестр бойы қонақ ғалым ретінде жұмыс істеу үшін 12 айлық ақысыз демалысқа шығатыны жарияланды. Ол Гарвардта экономика пәнін оқытып, 2003 жылдың қыркүйегінен кейін тағы бір семестр "Не қалды? Әлеуметтік әділеттіліктің саясаты" деген курсты оқыды. Осы кезеңде ол сенатор Джон Керримен байланысқа ие болды және президенттікке үміткердің жағдайы туралы Браунға есеп берді. 2004 жылдың қаңтар айында Милибанд Ұлыбританияға оралғаннан кейін Гордон Браун оны Эд Боллстың орнына Ұлыбритания Қаржы министрлігінің Экономикалық кеңесшілер кеңесінің төрағасы етіп тағайындады, оның міндеті Ұлыбританияның ұзақ мерзімді экономикалық жоспарлауын басқару болды.

Парламент

2005 жылдың басында Милибанд сайлауға түсу үшін Ұлыбритания Қаржы министрлігіндегі кеңесші қызметінен кетті. Сол жылы ақпан айында Донкастер Солтүстік округінің сол кездегі еңбекші партиясының депутаты Кевин Хьюз моторлық нейрон ауруының диагнозы қойылғандықтан келесі сайлауда мандатын тапсыруға ниеттенгенін хабарлады. Милибанд лейбористердің сенімді округінде кандидат болуға өтініш берді және жеңіске жетті, сол кездегі қорғаныс министрі Джефф Хунның көмекшісі (SPAD) Михаэль Дугердің күшті бәсекесін басып өтті. Гордон Браун сайлау кампаниясы барысында бұрынғы кеңесшісін қолдау үшін Донкастер Солтүстікке сапар шекті. Милибанд 2005 жылдың 5 мамырында 55,5% дауыспен және 12 656 дауыс айырмасымен сайланды. Ол 23 мамырда Төменгі палатада болашақ спикер Джон Беркоудың сөздеріне жауап ретінде өзінің бірінші сөзін жасады. 2006 жылдың мамырында Тони Блэр жасаған үкіметтік құрамдағы өзгерістер кезінде ол үшінші сектор министрі болып тағайындалды, оның міндетіне ерікті және қайырымдылық ұйымдары жатты.

Кабинет

2007 жылдың 28 маусымында, Гордон Браун премьер-министр болғаннан кейін, Милибанд Сыртқы кеңеске ант берді және Кабинет министрі және Ланкастер герцогдығының канцлері болып тағайындалды, осылайша үкімет құрамына енді. Бұл оның ағасы, Сыртқы істер министрі Дэвид Милибандпен бірге 1938 жылы Эдвард пен Оливер Стэнлиден бері британдық кабинетінде қызмет еткен алғашқы бауырлар екенін білдірді. Оған 2010 жылғы жалпы сайлауға арналған Лейбористік партияның сайлау бағдарламасын әзірлеу міндеті жүктелді. 2008 жылдың 3 қазанында Милибанд жаңа құрылған Энергетика және Климаттық өзгерістер министрлігінің Мемлекеттік хатшысы болып тағайындалды. 16 қазанда Милибанд британ үкіметінің бұрын хабарланған көмірқышқыл газы шығарындыларын 60%-ға дейін азайту орнына, 2050 жылға қарай парниктік газ шығарындыларын 80%-ға дейін азайтуға міндеттенетінін мәлімдеді. 2009 жылдың наурызында Энергетика және Климаттық өзгерістер жөніндегі Мемлекеттік хатшы ретінде Милибанд климаттық өзгерістер туралы "Ақымақтық заманы" фильмінің Ұлыбританиядағы тұңғыш көрсетіліміне қатысты. Онда актер Пит Постлтуэйт оны тұзаққа түсіріп, егер үкімет Кингснорт көмір электр стансасына рұқсат берсе, ол өзінің OBE орденін қайтарып, Лейбористік партиядан басқа кез келген партияға дауыс беретінін мәлімдеді. Бір айдан кейін Милибанд Парламентке көмір электр стансаларына қатысты үкімет саясатындағы өзгерістер туралы хабарлады, жаңа көмір электр стансалары олар шығаратын эмиссияның 25%-ын тиімді түрде ұстап, жерге көмуге қабілетті екенін көрсетпесе, үкіметтің келісімін ала алмайтынын айтты. Мақсат – 2025 жылға қарай эмиссияның 100%-ын ұстау. Guardian газетінің хабарлауынша, бұл "Ұлыбританияның болашақ энергия саясатын толыққанды қайта жазуды" білдіреді. Милибанд 2009 жылғы Копенгаген саммитінде Ұлыбританияны өкілдік етті, нәтижесінде климаттың өзгеруінің салдарымен күресу үшін жылына қосымша 10 миллиард АҚШ доллары, ал 2020 жылға қарай жылына қосымша 100 миллиард АҚШ доллары бөлу туралы жаһандық міндеттеме қабылданды. Алайда, конференцияда заңдық күші бар келісімге қол жеткізілмеді. Милибанд Қытайды міндетті келісімге келуге жасалған әрекеттерді қасақана тоқтатуда айыптады; Қытай бұл айыптауды жоққа шығарып, британдық саясаткерлерді "саяси сұлба" жасауда айыптады. 2009 жылғы парламенттік шығындар жанжалы кезінде Милибанд Daily Telegraph газеті тарапынан жанжалдың "қасиеттісі" ретінде аталды, өйткені ол Парламенттегі ең төменгі шығындарды көрсетті және кейіннен қайтарылуға тиіс ешқандай талап ұсынбады.

On 28 June 2007, the day after Gordon Brown became Prime Minister, Miliband was sworn of the Privy Council and appointed Minister for the Cabinet Office and Chancellor of the Duchy of Lancaster, being promoted to the cabinet. This meant that he and his brother, Foreign Secretary David Miliband, became the first brothers to serve in a British cabinet since Edward and Oliver Stanley in 1938. He was additionally given the task of drafting Labour's manifesto for the 2010 general election. On 3 October 2008, Miliband was promoted to become Secretary of State for the newly created Department of Energy and Climate Change in a cabinet reshuffle. On 16 October, Miliband announced that the British government would legislate to oblige itself to cut greenhouse emissions by 80% by 2050, rather than the 60% cut in carbon dioxide emissions previously announced. In March 2009, while Secretary of State for Energy and Climate Change, Miliband attended the UK premiere of climate change film The Age of Stupid, where he was ambushed by actor Pete Postlethwaite, who threatened to return his OBE and vote for any party other than Labour if the Kingsnorth coal fired power station were to be given the go ahead by the government. A month later, Miliband announced to the House of Commons a change to the government's policy on coal fired power stations, saying that any potential new coal fired power stations would be unable to receive government consent unless they could demonstrate that they would be able to effectively capture and bury 25% of the emissions they produce immediately, with a view to seeing that rise to 100% of emissions by 2025. This, a government source told the Guardian, effectively represented "a complete rewrite of UK energy policy for the future". Miliband represented the UK at the 2009 Copenhagen Summit, from which emerged a global commitment to provide an additional US$10 billion a year to fight the effects of climate change, with an additional $100 billion a year provided by 2020. The conference was not able to achieve a legally binding agreement. Miliband accused China of deliberately foiling attempts at a binding agreement; China explicitly denied this, accusing British politicians of engaging in a "political scheme". During the 2009 parliamentary expenses scandal, Miliband was named by the Daily Telegraph as one of the "saints" of the scandal, due to his claiming one of the lowest amounts of expenses in the House of Commons and submitting no claims that later had to be paid back.

Басшылық сайлауы

2010 жылғы жалпы сайлауда Милибанд 47,3% дауыспен қайта сайланды, бірақ дауыс үлесі төмендеді және көпшілігі 10 909 дауысқа азайды. 2010 жылдың 11 мамырында Консерваторлар мен Либерал-демократтардан құралған коалициялық үкімет құрылғаннан кейін Гордон Браун Премьер-министр қызметінен және Лейборист партиясының басшылығынан дереу кетті. Партия басшысының орынбасары Харриет Харман уақытша басшылыққа өтіп, Оппозиция жетекшісі болды. 14 мамырда Милибанд алдағы басшылық сайлауда қатысатынын жариялады. Ол Фабиан қоғамының конференциясында сөйлеген сөзінде сайлау кампаниясын бастады және оны 62 лейборист депутаты қолдады. Басқа үміткерлерге солшыл депутат Диана Эбботт, Көлеңкелі білім министрі Эд Боллс, Көлеңкелі денсаулық сақтау министрі Энди Бернхам және Милибандтың ағасы, Көлеңкелі сыртқы істер министрі Дэвид Милибанд кірді. 23 мамырда бұрынғы Лейборист партиясының жетекшісі Нил Киннок Эд Милибандты қолдайтынын мәлімдеп, оның "адамдарды шабыттандыру қабілеті" бар екенін және "мықты құндылықтары мен адамдарды көтеріп, жігерлендіруге бейімділігі" бар екенін айтты. Жас Милибандты қолдаған басқа да көрнекті Лейборист саясаткерлерінің қатарында Тони Бенн және бұрынғы вице-президенттер Рой Хаттерсли мен Маргарет Беккет болды. 9 маусымда, басшылық сайлауға тіркелудің соңғы күніне дейін, Милибанд Парламенттегі Лейборист партиясының 24% астам депутатынан қолдау алды, бұл қажетті нормативтен екі есе көп. Қыркүйек айында Милибанд алты кәсіподақтың, оның ішінде Unite және UNISON, 650 сайлау округінің 151 Лейборист партиясының ұйымдарының, үш байланысты социалистік қоғамның және Лейборист Еуропарламент депутаттарының жартысының қолдауын алды. Соңынан Эд Милибанд сайлауда жеңіске жетті, оның қорытындысы 2010 жылдың 25 қыркүйегінде жарияланды. Екінші, үшінші және төртінші басымдықтар бойынша дауыстар саналғаннан кейін ол сайлау коллегиясының 50,654% қолдауын алды, ағасын 1,3% айырмамен жеңді. Үш үміткер іріктелгеннен кейін дауыстарды қайта бөлудің төртінші және соңғы кезеңінде Эд Милибанд сайлау коллегиясының кәсіподақтар мен байланысты ұйымдар бөлімінде көш бастады (жалпы үлес 19,93%, Дэвидтің 13,40% қарсы), бірақ депутаттар мен Еуропарламент депутаттары бөлімінде (15,52% - 17,81%) және сайлау округінің Лейборист партиясы бөлімінде (15,20% - 18,14%) екінші орынға шықты. Соңғы раундта Эд Милибанд 175 519 дауыс жинап, Дэвидтің 147 220 дауысын басып өтті.

At the 2010 general election, Miliband was re elected with a decreased vote share of 47.3% and a decreased majority of 10,909. Following the formation of the Conservative–Liberal Democrat coalition government on 11 May 2010, Gordon Brown resigned as Prime Minister and Leader of the Labour Party with immediate effect. Deputy Leader Harriet Harman took over as Acting Leader and became Leader of the Opposition. On 14 May, Miliband announced that he would stand as a candidate in the forthcoming leadership election. He launched his campaign during a speech given at a Fabian Society conference and was nominated by 62 fellow Labour MPs. The other candidates were left wing backbencher Diane Abbott, Shadow Education Secretary Ed Balls, Shadow Health Secretary Andy Burnham and Miliband's elder brother, Shadow Foreign Secretary David Miliband. On 23 May, former Labour leader Neil Kinnock announced that he would endorse Ed Miliband's campaign, saying that he had "the capacity to inspire people" and that he had "strong values and the ability to 'lift' people". Other senior Labour figures who backed the younger Miliband included Tony Benn and former deputy leaders Roy Hattersley and Margaret Beckett. By 9 June, the deadline for entry into the leadership election, Miliband had been nominated by just over 24% of the Parliamentary Labour Party, double the threshold. By September, Miliband had received the support of six trade unions, including both Unite and UNISON, 151 of 650 Constituency Labour Parties, three affiliated socialist societies, and half of Labour MEPs. Ed Miliband subsequently won the election, the result of which was announced on 25 September 2010, after second, third and fourth preferences votes were counted, achieving the support of 50.654% of the electoral college, defeating his brother by 1.3%. In the fourth and final stage of the redistribution of votes after three candidates had been eliminated, Ed Miliband led in the trade unions and affiliated organisations section of the electoral college (19.93% of the total to David's 13.40%), but in both the MPs and MEPs section (15.52% to 17.81%), and Constituency Labour Party section (15.20% to 18.14%), came second. In the final round, Ed Miliband won with a total of 175,519 votes to David's 147,220 votes.

Жергілікті және Еуропалық сайлау

Миллибандтың Лейборист партиясының жетекшісі ретінде алғашқы сайлау сынақтары 2011 жылдың 5 мамырында Шотландия Парламентіне, Уэльс Ассамблеясына және Лондонды қоспағанда, Англияның түрлі аудандық кеңестеріне өткізілді. Лейборист партиясының нәтижелері «қосымшасы көп» деп сипатталды, партия Уэльсте жақсы өнер көрсетті – жалпы көпшілікке бір орын жетпей, келесі Уэльс Үкіметін өз күшімен құрды – және солтүстік аудандық кеңестерде, соның ішінде Шеффилд, Лидс, Ливерпуль және Манчестерде Либерал-демократтардан көп орын жеңіп алды. Англияның оңтүстігіндегі нәтижелер көңіл көтермейтін болды, ал Шотландиядағы нәтижелер «апат» деп сипатталды, Лейборист партиясы тоғыз орынды ШҰҰ-ға (SNP) жоғалтты, ол Парламентте алғаш рет көпшілік орынға ие болды. Миллибанд Шотландиядағы нашар көрсеткіштерден кейін «әлі де сабақ алу керек» деді. Миллибанд 2012 жылғы жергілікті сайлауға Лейборист партиясының үгіт науқанын Бирмингемде сөз сөйлеу арқылы бастады, коалициялық үкіметті «сатқындық» жасады деп айыптап, Британияға қажетті «құндылықтары жоқ» екенін мәлімдеді. Лейборист партиясының нәтижелері сәтті деп бағаланды, партия Англия мен Уэльстің солтүстігіндегі өткен жылғы көрсеткіштерін жақсартты, солтүстік қалаларындағы өзінің беделін нығайтып, Кардифф және Суонси сияқты қалаларды бақылауына алды. 2013 жылдың сәуір айында Миллибанд алдағы округтік сайлауларға дейін Лейборист партиясы қала құрылысы заңдарын өзгертіп, жергілікті билік органдарына өздерінің басты көшелерінде қандай дүкендер ашылатынын шешуге көбірек құқық беретінін уәделеді. Сондай-ақ, Лейборист партиясы жалақы күні несие берушілер мен ставка жасау орындарына қатысты қатаң заңдар енгізетінін айтты. Кейін Лейборист партиясы 300-ге жуық кеңесшіні жеңіп алды, сонымен қатар Ноттингемшир және Дербишир округтік кеңестерін басқарды. 2014 жылдың мамыр айында Миллибанд Лейборист партиясын Еуропалық парламент сайлауында жетектеді, нәтижесінде партияның Еуропалық парламент мүшелерінің саны 13-тен 20-ға дейін өсті. Лейборист партиясы 24,4% дауыспен екінші орынды иеленді, консерваторлардан озып, бірақ UKIP-тен қалып қойды. Бұл 1984 жылдан бері ең ірі оппозициялық партияның Еуропалық сайлауда ең көп орынды жеңіп алмауының алғашқы жағдайы болды. Сол күні жергілікті сайлауда Лейборист партиясы барлық басқа партиялардан озып, 31% дауыс жинады және тағы алты кеңесті бақылауына алды.

Miliband's first electoral tests as Labour Leader came in the elections to the Scottish Parliament, Welsh Assembly and various councils across England, excluding London, on 5 May 2011. The results for Labour were described as a "mixed bag", with the party performing well in Wales – falling just one seat short of an overall majority and forming the next Welsh Government on its own – and making large gains from the Liberal Democrats in northern councils, including Sheffield, Leeds, Liverpool and Manchester. Results were less encouraging in the south of England, and results in Scotland were described as a "disaster", with Labour losing nine seats to the SNP, which went on to gain the Parliament's first ever majority. Miliband said that following the poor showings in Scotland "lessons must still be learnt". Miliband launched Labour's campaign for the 2012 local elections with a speech in Birmingham, accusing the coalition government of "betrayal", and claiming that it "lacked the values" that Britain needed. The Labour results were described as a success, with the party building on its performance the previous year in the north of England and Wales, consolidating its position in northern cities and winning control of places such as Cardiff and Swansea. In April 2013, Miliband pledged ahead of the upcoming county elections that Labour would change planning laws to give local authorities greater authority to decide what shops can open in their high streets. He also said that Labour would introduce more strenuous laws relating to pay day lenders and betting shops. Labour subsequently gained nearly 300 councillors, as well as control of Nottinghamshire and Derbyshire County Councils. In May 2014, Miliband led Labour through the European Parliament elections, where the party increased its number of Members of the European Parliament from 13 to 20. Labour came second with 24.4% of the vote, finishing ahead of the Conservatives but behind UKIP. This was the first time since the 1984 that the largest opposition party had failed to win the most seats in European elections. On the same day, Labour polled ahead of all other parties at the local elections, winning 31% of the vote and taking control of six additional councils.

2015 жылғы жалпы сайлау және отставка

2015 жылдың 30 наурызында Ұлыбритания Парламенті таратылды және 7 мамырға жалпы сайлау жарияланды. Милибанд өзінің сайлау кампаниясын «бизнеске арналған манифест» жариялаумен бастады, онда Ұлыбританияның Еуропалық Одақтағы орны тек Лейборист партиясына дауыс беру арқылы ғана қамтамасыз етіледіні айтты. Содан кейін Милибанд Бирмингемде өткен митингте болашақ Лейбористік үкіметтің басты назарында болатын бес уәдені жариялады, олар: бюджет тапшылығын азайту, тұрмыс деңгейін көтеру, Ұлттық денсаулық сақтау жүйесі (NHS), иммиграцияны бақылау және оқу ақысы бойынша саясаттарды анықтау. 27 сәуірде ол тұрғын үй және жалға алу бағасы бойынша қосымша уәде берді. 14 сәуірде Лейбористер толық манифестін ұсынды, Милибандтың сөзіне сәйкес, ол толыққанды қаржыландырылған және қосымша қарыз алуды қажет етпейді. Осы кезеңде Milifandom деп аталатын онлайн кампания басталды. 7 мамыр сайлауына дейінгі кампания барысында Милибанд Дэвид Кэмеронмен теледидардағы сайлау эфирінде екі партия арасындағы саяси айырмашылықтарды көрсету үшін жеке-жеке дебат өткізуі керек деп талап етті. Алайда, бұл орын алмады, оның орнына Джереми Паксман екеуін де жеке-жеке сұраққа тартып, сайлауға қатысқан бірнеше партияның алғашқы ірі теледидарлық саяси бағдарламасының бөлігі ретінде жариялады. Жалпы сайлауға дейінгі сауалнамалар нәтиже тығыз болады деген болжам жасағанымен, Лейбористер 7 мамырғы жалпы сайлауда Консервативтерге жеңіліске ұшырады. 22 орынға ие болғанына қарамастан, Лейбористер Шотландиядағы барлық депутаттарының біреуін қоспағанда, қалғанын жоғалтып, жалпы саны 26 орынды жоғалтты, сондай-ақ, жеңіске жете алатындай күткен бірнеше маңызды округтерде сәттілікке ие болмады. Донкастер Солтүстік округінен қайта сайланғаннан кейін Милибанд бұл түн Лейбористер үшін «қиын және көңіл көншітпейтін» түн болғанын мәлімдеді. Милибанд қайта сайланды, дауыс беру көрсеткіші 52,4%-ға өсті және көпшілік дауысы 11 780-ге жетті. Дэвид Кэмеронның көпшілік үкімет құрудағы сәттілігінен кейін Милибанд 8 мамырда Лейбористік партияның басшысы лауазымынан кетті, ал Гарриет Харман көшбасшылық сайлау басталғанша партияны уақытша басқарды. Джереми Корбин Милибандты басшылыққа алмастырды.

On 30 March 2015, the Parliament of the United Kingdom dissolved and a general election was called for 7 May. Miliband began his campaign by launching a "manifesto for business", stating that only by voting Labour would the UK's position within the European Union be secure. Miliband subsequently unveiled five pledges at a rally in Birmingham which would form the focus of a future Labour government, specifically identifying policies on deficit reduction, living standards, the NHS, immigration controls and tuition fees. He included an additional pledge on housing and rent on 27 April. On 14 April, Labour launched its full manifesto, which Miliband said was fully funded and would require no additional borrowing. During this time an online campaign began known as Milifandom. Throughout the campaign for the 7 May elections, Miliband insisted that David Cameron should debate him one on one as part of a televised election broadcast in order to highlight differences in policies between the two major parties. This never happened, with the pair instead being interviewed separately by Jeremy Paxman as part of the first major televised political broadcast of the election involving multiple parties. Despite opinion polls leading up to the general election predicting a tight result, Labour decisively lost the 7 May general election to the Conservatives. Although gaining 22 seats, Labour lost all but one of its MPs in Scotland and ended up with a net loss of 26 seats, failing to win a number of key marginal seats that it had expected to win comfortably. After being returned as MP for Doncaster North, Miliband stated that it had been a "difficult and disappointing" night for Labour. Miliband was again re elected, with an increased vote share of 52.4% and an increased majority of 11,780. Following David Cameron's success in forming a majority government, Miliband resigned as Leader of the Labour Party on 8 May, with Harriet Harman becoming acting leader while a leadership election was initiated. Jeremy Corbyn succeeded Miliband as leader.

Арғы орынбасар

Милибанд, парламенттің артқы қатарларында отыратын депутат ретінде, теңсіздікті жою қажеттігі және Париж климаттық келісімін қолдау туралы айтты. 2016 жылдың мамырында ол BBC-дің «Сұрақтар уақыты» бағдарламасында Ұлыбританияның ЕО-да қалуын жақтады және содан кейін де осы бағытта үгіт жүргізді. Референдум нәтижесінен кейін Милибанд, Джереми Корбиннің жетекші болып сайлануын бастапқыда қолдағанына қарамастан, «оның позициясы сақталмайтындығына көңілі толмастан келді» деп мәлімдеді және 2016 жылдың маусымында Корбиннің отставкаға кетуін сұрады. Одан кейін өткен сайыста Милибанд жетекшілікке үміткер Оуэн Смитты қолдады. Кейін Милибанд Корбиннің отставкасын талап еткенінің «күдіксіз қателік» болғанын мойындады. 2016 жылдың қыркүйегінде Милибанд «The Political Quarterly» журналының редакциялық алқасына мүше болды, бұл жалақысыз қызмет еді. 2011 жылғы бұл мәселедегі бұрынғы ұстанымын қайта жаңартып, Милибанд 2016 жылдың желтоқсанында Руперт Мердоктың «Sky» телекоммуникациялық компаниясын сатып алу әрекетін сынады және кейіннен «Ofcom» органының жүргізген тергеуін қолдады. 2017 жылғы мерзімінен бұрын өткен жалпы сайлауда Милибанд қайтадан сайланды, оның дауыс үлесі 60,8%-ға өсті және көпшілігі 14 024 дауысқа жетті. 2019 жылғы жалпы сайлауда Милибанд тағы да сайланды, бірақ дауыс үлесі 38,7%-ға төмендеді және көпшілігі 2370 дауысқа дейін азайды. Сайлаудан кейін Милибанд сайлаудағы сәтсіздікті қарастыру және зерттеу үшін партиялық өкілдерден құралған комиссияға кіретіні жарияланды.

Саясаты мен көзқарасы

Милибанд лейбористік партияның солшыл қанатының орташа жағында деп есептеледі.

Өзіндік сипаттамалары

Милибанд өзін лейбористік саясаткердің жаңа түрі ретінде сипаттады, Блэршілдік пен Брауншылдықтың бөлінуінен арылуға ұмтылып, Лейбір партиясының өткендегі "фракциялық тартыстар мен психодрамаларына" тоқталуға шақырды. Ол сондай-ақ "жаңа саясат" қажеттігі туралы бірнеше рет айтты. Лейбір партиясының басшылығына кандидаттық науқаны кезінде ол өзін социалист деп атап, Блэр үкіметінің кейбір әрекеттерін сынады, оның ішінде азаматтық бостандықтар және сыртқы саясат бойыншағы жазбаларын. 2003 жылғы дауыс беру кезінде ол әлі парламент депутаты болмаса да, Милибанд Ирак соғысын қатты сынға алды. Ол Ұлыбританияның Ауғанстан мен Ливиядағы әскери операцияларын және араласуын қолдады. Google компаниясының Эрик Шмидтің корпорациясының салық төлемеуіне қатысты пікір білдірген кезде Милибанд "жауапты капитализмді" жақтады. Ол сондай-ақ Ұлыбританияның 50% жоғары салық мөлшерлемесін тұрақты етуді, жаңа қаржылық транзакция салығын енгізуді, Northern Rock компаниясын мемлекеттік меншікке алуды, жоғары жалақыларға шектеу қоюды, бітірушілерге салық салу арқылы оқу ақысын жоюды, ең төменгі жалақы саясатын қабылдауды және жеке куәліктерді жоюды қолдады, сондай-ақ "Ұлттық күтім қызметі" құруды жақтады. Милибанд Policy Network ой-санау орталығымен бірлесіп, "өмір сүру деңгейінің төмендеуі" деп сипаттаған мәселеге қарсы күресу құралы ретінде алдын ала бөлу тұжырымдамасын жасады. Оның алдын ала бөлуді Ұлыбританияның Лейбір партиясының экономикалық саясатының негізгі қағидасы ету туралы мәлімдемесін Парламенттегі Премьер-министрдің сағаттарында Дэвид Кэмерон әзілдеп сынады. Лейбір партиясы ресми түрде бейтарап болғанымен, ол жеке тұлға ретінде 5 мамыр 2011 жылы өткен "Альтернативті дауыс беру" референдумындағы "AV-ге иә" науқанын қолдады, бұл Британияның "прогрессивті көпшілігіне" пайдалы болады деп мәлімдеді. 2011 жылдың қыркүйегінде Милибанд болашақ Лейбір үкіметі университет студенттері үшін оқу ақысын жылдық 9000 фунт стерлингтен 6000 фунт стерлингке дейін дереу төмендететінін мәлімдеді, бірақ ол сонымен қатар бітірушілерге салық салуға ұзақ мерзімді перспективада дайын екенін айтты. Шенеунік канцлер Эд Боллспен бірге Милибанд Ұлыбритания экономикасына көмектесу мақсатындағы "жұмыс орындары мен өсудің бес пункттен тұратын жоспарын" ұсынды, ол Алистер Дарлинг бастамашылық еткен банктерге бонус салығын кеңейтуді, жұмыссыздықты азайтуға көмектесетін жоспарланған ұзақ мерзімді инвестицияларды жылдамдатуды, ҚҚС мөлшерлемесін 20% -дан 17,5% -ға дейін төмендетуді, үй жақсартуға ҚҚС-ты бір жылға 5% -ға дейін төмендетуді және жұмыс берушілерді көбірек қызметкерлерді жұмысқа алуға ынталандыру үшін бір жылдық Ұлттық сақтандыру үзілісін ұсынуды қамтыды. Милибанд сондай-ақ Морис Гласман құрған Лейбір партиясындағы "көк лейбористік" бағытын қолдады. Бұл оның 2011 жылғы конференциялық сөйлеміне әсер еткенін көрсетті, ол "тоналған және өнімді капитализмді" білдірді. Милибанд гендерлік және сексуалдық мәселелерде прогрессивті көзқарастас. Ол өзін феминист ретінде таниды. 2012 жылдың наурыз айында Милибанд бір жынысты некелерді қолдауға уәде берді. "Бірдей некеге" қол қойған кезде ол: "Мен гей және лесбиян жұптарының некеге тұруға тең құқығы болуы керек деп сенемін және олар мемлекет пен қоғам тарапынан басқалармен бірдей танылуға лайық" деді. 2014 жылдың маусым айында Израильдің Лейбір партиясының достарына сөйлеген сөзінде Милибанд егер ол премьер-министр болса, Израильмен "жақын байланыстарды" орнатуға тырысатынын және Израиль тауарларын бойкоттауға қарсы екенін, "Израильдің оқшаулануына қатаң қарсы болатынын" және Лейбір партиясының ешкімнің Израильдің өмір сүру құқығына күмән келтірмеуі керектігін айтты. Ол сондай-ақ еврей және Израильдің досы ретінде, қажет болған жағдайда Израильді сынға тартуға міндетті екенін, "күнәсіз палестиналық азаматтарды өлтіруге" қарсы екенін мәлімдеді. Милибанд 2014 жылғы Израиль-Газа қақтығысы кезінде Израильдің әрекеттерін сынады. Лейбір партиясының басшылығынан кеткеннен кейін Милибанд өзінің сайлауалды бағдарламасында "жеткілікті радикалды" болмағанына өкініш білдірді және өзін "қалыпты жолмен жүрмеген, яғни жасы ұлғайған сайын оңға қарайтын" емес, "солға қарайтын" деп сипаттады. 2019 жылдың 30 сәуірінде Милибанд Каролина Лукас пен Лора Сэндистің Ұлыбританияда "Жасыл жаңа келісім" қабылдау туралы шақыруын қолдады.

Miliband described himself as a new type of Labour politician, looking to move beyond the divisiveness of Blairism and Brownism, and calling for an end to the "factionalism and psychodramas" of Labour's past. He also repeatedly spoke of the need for a "new politics". During the Labour leadership campaign, he described himself as a socialist, and spoke out against some of the actions of the Blair ministry, including criticising its record on civil liberties and foreign policy. Though he was not yet an MP at the time of the 2003 vote, Miliband was a strong critic of the Iraq War. He backed UK military action and intervention in Afghanistan and Libya respectively. Miliband called for "responsible capitalism" when Google's Eric Schmidt commented on his corporation's non payment of tax. He also supported making the UK's 50% top rate of tax permanent, as well as the institution of a new financial transaction tax, mutualising Northern Rock, putting limits on top salaries, scrapping tuition fees in favour of a graduate tax, implementing a living wage policy and the scrapping of the ID cards policy, and spoke in favour of a "National Care Service". Miliband worked closely with the think tank Policy Network on the concept of predistribution as a means to tackle what he described as 'the growing crisis in living standards'. His announcement that predistribution would become a cornerstone of the UK Labour Party's economic policy was jokingly mocked by Prime Minister David Cameron during Prime Minister's Questions in the House of Commons. Though Labour remained officially neutral, he in a personal capacity supported the failed "Yes to AV" campaign in the Alternative Vote referendum on 5 May 2011, saying that it would benefit Britain's "progressive majority". In September 2011, Miliband stated that a future Labour Government would immediately cut the cap on tuition fees for university students from £9,000 per year to £6,000, though he also stated that he remained committed to a graduate tax in the long run. Together with Shadow Chancellor Ed Balls, Miliband also promoted a "five point plan for jobs and growth" aimed at helping the UK economy, involving extending the bonus tax on banks pioneered by Alistair Darling, bringing forward planned long term investment to help reduce unemployment, cutting the rate of VAT from 20% back to 17.5%, cutting VAT on home improvements to 5% for a temporary one year period, and instigating a one year National Insurance break to encourage employers to hire more staff. Miliband also endorsed the Blue Labour trend in the Labour Party, founded by Maurice Glasman. This was seen to have influenced his 2011 conference speech, signalling "predatory and productive capitalism". Miliband is progressive in regard to issues of gender and sexuality. He publicly identifies as a feminist. In March 2012, Miliband pledged his support for same sex marriage. As he signed an 'equal marriage pledge', he said, "I strongly agree gay and lesbian couples should have an equal right to marry and deserve the same recognition from the state and society as anyone else." In June 2014, while speaking to the Labour Friends of Israel, Miliband stated that if he became Prime Minister he would seek "closer ties" with Israel and opposed the boycott of Israeli goods, saying that he would "resolutely oppose the isolation of Israel" and that nobody in the Labour Party should question Israel's right to exist. He also stated that, as a Jew and a friend of Israel, he must criticise Israel when necessary, opposing the "killing of innocent Palestinian civilians". Miliband criticised Israel for its conduct during the 2014 Israel–Gaza conflict. Since the end of his leadership of the Labour Party, Miliband has expressed regret for not having been "radical enough" in his manifesto, and has described himself as "not following the normal route, which is to become more right wing as you get older", but instead becoming "more left wing". On 30 April 2019, Miliband joined Caroline Lucas and Laura Sandys in calling for a Green New Deal in the UK.

Басқа саясаткерлерге қатысты пікірлер

Еңбек партиясының басшысы болған кезінде Милибэнд Консервативтік партияның басшысы және премьер-министр Дэвид Кэмеронды "дефицитті азайту үшін бәрін құрбан етуі" үшін сынады және оны "ескі саясатты" жүргізуде айыптады. Ол қылмыс, полиция, банк бонустары және балаларға берілетін жәрдемақы сияқты салалардағы бұзылған уәделерін атап көрсетті. Милибэнд бұрынғы Либерал-демократтар партиясының басшысы және вице-премьер Ник Клеггті Консервативтік-Либерал-демократтар коалициялық келісімінен кейін "сатумен" және партиясының сайлаушыларын "алаяқтаумен" айыптады. 2010 жылы ол өзінің басшылығымен құрылатын кез келген Лейбористтік-Либерал-демократтық коалиция алдында Клеггтің отставкасын талап ететінін мәлімдеді. 2011 жылғы Балама дауыс беру жөніндегі референдум науқанында ол Клеггпен бірлесіп платформада сөйлеуден бас тартты, оның "тынышсыз" брендке айналғанын және ол "AV үшін дауыс беру" науқанына зиян келтіретінін айтты. Ол науқан барысында бұрынғы Либерал-демократтар партиясының басшылары Лорд Эшдаун және Чарльз Кеннеди, Либерал-демократтар партиясының вице-лидері Саймон Хьюз, Жасыл партиясының басшысы Кэролайн Лукас және бизнес министрі Винс Кейблмен бірге болды. Еңбек партиясының басшысы ретінде Милибэнд наразылық білдірген Либерал-демократтарды өз жағына тартуға бағытталған сөздер айтты, консерваторларға жақын болған "Қызыл кітап" Либерал-демократтары мен орталық-солшыл Либерал-демократтары арасындағы айырмашылықты көрсетіп, соңғысына сол кездегі Еңбек партиясының саясатын қайта қарауға көмектесуге мүмкіндік берді. 2012 жылдың қыркүйегінде өткен Лейбористтік партия конференциясына дейін ол Тэтчерді 1980-жылдардағы "ұмтылыс дәуірін" құрғаны үшін мақтаған болатын. Милибэнд бұрын ағасы Дэвидтің жұмысын жоғары бағалап, Сыртқы істер министрі ретіндегі қызметін мақтаған және 2010 жылы Дэвидтің Көлеңке кабинетіне кандидат болмау туралы шешімінен кейін "оның есігі әрдайым ашық болды" деген пікірін білдірген. Дэвидтің 2013 жылы Лейбористтік партиядан депутаттығынан бас тартып, Нью-Йоркке көшіп, Халықаралық құтқару комитетін басқаруға тағайындалғанын жариялағаннан кейін Милибэнд британдық саясат оның қатысуынсыз "кемтар болады" және Дэвидтің "Британ қоғамдық өміріне қайта үлес қосатынына" сенім білдірді. Ұлыбританияның ең ұлы премьер-министрін таңдау туралы сұраққа Милибэнд соғыстан кейінгі Лейбористтік партияның премьер-министрі және ең ұзақ қызмет еткен басшысы Клемент Атли деп жауап берді. Ол сондай-ақ өзінің екі тікелей ізашары, Лейбористтік партияның басшылары Тони Блэр мен Гордон Браунды да жоғары бағалап, олардың басшылығы мен үкіметтегі жетістіктерін мақтады.

During his time as Labour leader, Miliband criticised the Conservative Leader and Prime Minister David Cameron for "sacrificing everything on the altar of deficit reduction", and has accused him of being guilty of practising "old politics", citing alleged broken promises on areas such as crime, policing, bank bonuses, and child benefit. Miliband was also particularly critical of former Liberal Democrat Leader and Deputy Prime Minister Nick Clegg following the Conservative–Liberal Democrat coalition agreement, accusing him of "betrayal" and of "selling out" his party's voters. In 2010, he stated that he would demand Clegg's resignation before any Labour–Liberal Democrat coalition under his leadership. In the 2011 Alternative Vote referendum campaign he refused to share a platform with Clegg, stating that he had become "too toxic" a brand and that he would harm the "Yes to AV" campaign. He shared platforms during the campaign with former Liberal Democrat Leaders Lord Ashdown and Charles Kennedy, Liberal Democrat Deputy Leader Simon Hughes, the Green Party Leader Caroline Lucas and Business Secretary Vince Cable, among others. As Labour leader, Miliband made speeches aimed at winning over disaffected Liberal Democrats, identifying a difference between "The Orange Book" Lib Dems, who were closer to the Conservatives, and Lib Dems on the centre left, offering the latter a role in helping Labour's policy review at that time. He had previously praised Thatcher shortly before the Labour Party Conference in September 2012 for creating an "era of aspiration" in the 1980s. Miliband has previously spoken positively of his brother David, praising his record as Foreign Secretary, and saying that "his door was always open" following David's decision not to stand for the Shadow Cabinet in 2010. Upon David's announcement in 2013 that he would resign as a Labour MP and move to New York to head the International Rescue Committee, Miliband said that British politics would be "a poorer place" without him, and that he thought David "would once again make a contribution to British public life." When asked to choose the greatest British Prime Minister, Miliband answered with Labour's post war Prime Minister and longest serving Leader, Clement Attlee. He has also spoken positively of his two immediate predecessors as Labour leader, Tony Blair and Gordon Brown, praising their leadership and records in government.

БАҚ-тағы бейнелеу

Миллибанд 2015 жылғы сайлау науқанында жұмыс істейтін халықтың өмірін жақсартуға және «Жаңа лейбористерден» өркендеуді көрсетуге деген ынтасының шынайы екені бейнеленді, бірақ оның тиімсіз немесе тіпті карикатуралық кейіптес екендігі туралы түсіндірулерді жеңе алмады. Саяси суретшілер британдық анимациялық фильм «Уоллес пен Громит» персонажы Уоллеске ұқсастығын байқап, оны карикатураларда әлдеқайда күшейтіп көрсетті. Баспасөз бен онлайн медиада Миллибандтың беконды бутерброд жеу, қаңғырға ақша беру және әйеліне сүйісқандық білдіру сияқты күнделікті іс-әрекеттерін бейнелейтін түрлі суреттер тарады, оның барлық қимылдары ерекше ұятты мінез-құлықты көрсететіндей болды. 2015 жылдың наурыз айында «Newsnight» телебағдарламасындағы сайлау дебатында Джереми Паксман оған премьер-министр болуға «жеткілікті мықтысы» екеніне күмәндік білдірді, ол «Мүлдем иә, мен жеткілікті мықтымын» деп жауап берді, бұл Сириядағы экстремистік нысандарға қарсы әуе шабуылдарын қолдауға құлықсыздығына сілтеме жасады.

Басқа жұмыстар

2017 жылдың маусым айында Милибанд Джереми Вайнның BBC Radio 2 шоуына қонақ ретінде қатысты. Милибанд радио жүргізушісі Джефф Ллойдпен бірге "Көңіл көтеруге себептер" деген танымал подкасты жүргізеді. 2017 жылдың қараша айында Милибанд пен Ллойд Ричард Херрингтің Лестер сквер театрының подкастында бірлескен қонақтар ретінде болды.

Жеке өмір

Милибанд Жоғарғы Сот судьясы Джастин Торнтонға үйленген. Олар 2002 жылы танысып, 2010 жылдың наурызында никелесіп, 2011 жылдың мамырында үйленді. Олардың екі ұлы бар: 2009 жылы туған Дэниел және 2010 жылы туған Сэмюэл. Милибанд еврей тегінен шыққан – Лейборист партиясының тұңғыш еврей басшысы – және өзін еврей атеисі деп сипаттайды. 2012 жылы Милибанд: «Холокосттан зардап шеккен көптеген отбасылар сияқты, менде де осы тарихқа қатысты парадоксалды қарым-қатынас бар. Бір жағынан, мен осы оқиғаға тығыз байланыстымын – бұл менің ата-анам мен әже-шешемге қатысты. Екінші жағынан, бұл мүлдем басқа әлем сияқты сезіледі», – деп жазды.