Кіріспе
Неміс филологы және өмірбаяны Готсхалк Эдуард Гухрауэр (15 мамыр 1809 – 5 қаңтар 1854) – неміс филологы және өмірбаяны. Ол ең алдымен 1842 жылы жазған Готфрид Вильгельм Лейбництің өмірбаянымен және Теодор Вильгельм Данцельдің Лессинг өмірбаянын аяқтауымен (Г. Е. Лессинг, sein Leben und seine Werke, 1850–53, 2 том) белгілі. Ол Бояновода (сол кезде Варшава Ұлы Герцогтігінде, қазір Польшада) дүниеге келді және Бреслауда (қазір Вроцлав, Польша) қайтыс болды. Ол Бреслау мен Берлинде филология және философияны оқыды. 1835 жылы ағылшын миссионері Уильям Айерсттің ықпалымен Гухрауэр яһуди дінінен христиан дініне көшті. Лейбництің өмірбаяны мен еңбектерін зерттеу үшін 1836 жылы Хановерге, ал 1838 жылы Парижге сапарлады. Германияға оралғаннан кейін Бреслау университетінде кітапханашы болып жұмыс істеді, 1843 жылы профессор атанды. Гухрауэр сонымен қатар Жан Бодин, Иоахим Юнгиус, Курмайнц (Майнц сайлау округі) және латын поэмасы Vaticinium Lehninense туралы жазды.
Gottschalk Eduard Guhrauer (15 May 1809 – 5 January 1854) was a German philologist and biographer. He is known principally for his 1842 biography of Gottfried Wilhelm Leibniz and his completion (1853) of Theodor Wilhelm Danzel's biography of Lessing, G. E. Lessing, sein Leben und seine Werke (1850–53, 2 volumes). He was born in Bojanowo (then in Grand Duchy of Warsaw, now in Poland) and died in Breslau (now Wrocław, Poland). He studied philology and philosophy in Breslau and Berlin. Under the influence of the English missionary William Ayerst, Guhrauer converted from Judaism to Christianity in 1835. He traveled to Hanover in 1836 and Paris in 1838 to research Leibniz's biography and works. After his return to Germany, he worked as a librarian at the University of Breslau, where he became a professor in 1843. Guhrauer also wrote on Jean Bodin, Joachim Jungius, the Kurmainz (Electorate of Mainz), and the Latin poem Vaticinium Lehninense.
жұмыстар
1672 жылы Людовик XIV-ке ұсынылған Египет экспедициясына қатысты Лейбниц жобасы туралы еңбек, Париж, 1839. Кур-Майнц 1672 жылғы дәуірде, Гамбург, 1839. Кур-Майнц 1672 жылы. Lessings Erziehung des Menschengeschlechts, Kritisch und Philosophisch Erörtert ib. 1841. Лессингтің "Адамзаттың тәрбиесі" еңбегі, сын тұрғысынан және философиялық зерттеулермен түсіндірілді. Жан Боденнің гептапломерлері, ib. 1841. Г. В. Лейбниц, өмірбаян, Бреслау, 1842, 1846 жылғы қосымша. Жоахим Юнгиус және оның заманы, Штутгарт, 1850. Вайссагун фон Лехнин. Монография, Бреслау, 1850. Сонымен қатар, ол Лейбництің "Немец тіліндегі жазбалары" (2 том: 1838–40) және Гёте мен Кнебельдің хат алмасу жинағын (Гётенің Карл Людвиг фон Кнебельмен хат алмасуы, 1851) редакциялады.