Америкалық ақын Дональд Холл өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық жазушы

Дональд Эндрю Холл-младший (20 қыркүйек 1928 жыл - 23 маусым 2018 жыл) – американдық ақын, жазушы, редактор және әдеби сыншы. Ол балалар әдебиеті, өмірбаян, естеліктер, эсселер және 22 томдық өлеңдер жинағын қоса алғанда, әртүрлі жанрдағы 50-ден астам кітаптың авторы болды. Холл Филипс Эксетер академиясының, Гарвард университетінің және Оксфордтың Крайст-Черч колледжінің түлегі болды. Мансабының басында ол "The Paris Review" (1953–1961) тоқсандық әдеби журналының алғашқы поэзия редакторы болды және ақындар мен басқа авторлармен олардың кәсібі туралы сұхбаттарымен танылды. 2006 жылдың 14 маусымында Холл АҚШ Конгресі кітапханасының 14-ші Ақындық кеңесшісі (көбінесе "Америка Құрама Штаттарының Ақыны" деп аталады) болып тағайындалды. Ол "түсінікті, ауылдық ақын" деп есептеледі және оның шығармаларында "көшпенділердің өткенге деген құштарлығын зерттейді және табиғатқа деген терең құрметін көрсетеді" делінеді. Холл Стэнфорд университетінде, Беннингтон колледжінде және Мичиган университетінде оқытушы болып жұмыс істеген және жазу өнерін зерттеуге маңызды үлес қосып, академик ретінде құрметке ие болды.

Ерте өмір және білім

Холл Коннектикут штатының Хамден қаласында бизнесмен Дональд Эндрю Холл мен Люси Уэллстің жалғыз баласы ретінде дүниеге келді. Ол Филлипс Эксетер академиясында білім алып, 1951 жылы Гарвард университетін magna cum laude дәрежесімен бітірді, онда ол Phi Beta Kappa қатарына сайланды, ал 1953 жылы Оксфордтың Крайст-Черч колледжінен B. Litt. дәрежесін алды. Холл өнеркәсіпке қадам басқанға дейін-ақ өлеңдер мен әңгімелер жазып, кейін роман мен драмалық өлеңдерге көшті. Холл Эксетерде оқып жүрген жылдары да жазуын жалғастырды және он алты жасында «Бред Лоф» жазушылар конференциясына қатысып, Роберт Фрост ақымен алғаш рет танысты. Сол жылы ол өзінің алғашқы туындысын жариялады. Гарвардта оқыған кезінде Холл «The Harvard Advocate» журналының редакциялық алқасының мүшесі болды және Джон Эшбери, Роберт Блай, Кеннет Кох, Франк О’Хара және Адриен Рич сияқты әдебиет әлемінде үлкен амбициялары бар бірнеше адаммен танысты. Соңғы курста оқып жүргенде ол үш жыл бұрын Кох жеңіп алған Гласкок сыйлығын жеңіп алды. Гарвардты бітіргеннен кейін Холл екі жылға Оксфордқа B. Litt. дәрежесін алу үшін барды. Ол «Oxford Poetry» журналының редакторы, «Isis» журналының әдеби редакторы, «New Poems» журналының редакторы және «The Paris Review» журналының поэзия редакторы қызметін атқарды. Оксфордтағы бірінші жылының соңында Холл университеттің «Newdigate» сыйлығын жеңіп алды, ол оның «Exile» атты ұзын өлеңі үшін берілді. 1952 жылдың қыркүйегінде ол өзінің бірінші әйелі Керби Томпсонға үйленді, олардан ұл мен қызы дүниеге келді. АҚШ-қа оралғаннан кейін Холл Стэнфорд университетіне түсті, онда ол бір жыл шығармашылық жазу бойынша шәкірт ретінде, ақын-сыншы Ивор Винтерспен оқыды. Стэнфордтағы бір жылдық оқудан кейін Холл Гарвардқа қайта оралды, онда ол үш жыл бойы «Fellowship» қоғамының мүшесі болды. Осы уақыт ішінде ол өзінің «Exiles and Marriages» атты алғашқы кітабын дайындады. 1957 жылы Роберт Пэк пен Луи Симпсонмен бірге Атлантиканың екі жағында да үлкен әсер қалдырған «Англия мен Американың жаңа ақындары» антологиясын шығарды. Кейін ол Дональд Алленнің «Жаңа американдық поэзия 1945–1960» кітабымен салыстырылды. 1968 жылы ол «Жазушылар мен редакторлар соғыс салығына қарсы» уәдесіне қол қойып, Вьетнам соғысына қарсылық ретінде салық төлеуден бас тартуға міндеттенді. Мичиган штатының Энн-Арбор қаласындағы Мичиган университетінде сабақ берген кезде ол 1972 жылы үйленген ақын Джейн Кенионмен танысты. 1994 жылдан бері ол Беннингтон колледжінің аспирантуралық жазу бағдарламасымен тығыз байланыста болып, жыл сайын дәріс оқып, өнер көрсетулерге қатысты.

Hall was born in Hamden, Connecticut, the only child of Donald Andrew Hall, a businessman, and Lucy Wells. He was educated at Phillips Exeter Academy, then earned an A. B. magna cum laude from Harvard in 1951, where he was elected to Phi Beta Kappa, and a B. Litt., from Christ Church, Oxford in 1953. Hall began writing even before reaching his teens, beginning with poems and short stories, and then moving on to novels and dramatic verse. Hall continued to write throughout his prep school years at Exeter, and, while still only sixteen years old, attended the Bread Loaf Writers' Conference, where he made his first acquaintance with the poet Robert Frost. That same year, he published his first work. While an undergraduate at Harvard, Hall served on the editorial board of The Harvard Advocate, and got to know a number of people who, like him, were poised with significant ambitions in the literary world, amongst them John Ashbery, Robert Bly, Kenneth Koch, Frank O'Hara, and Adrienne Rich. During his senior year, he won the Glascock Prize that Koch had won 3 years earlier. After leaving Harvard, Hall went to Oxford for two years, to study for the B. Litt. He was the editor of the magazine Oxford Poetry, as literary editor of Isis, as editor of New Poems, and as poetry editor of The Paris Review. At the end of his first Oxford year, Hall also won the university's Newdigate Prize, awarded for his long poem, 'Exile'. In September 1952, he married his first wife, Kirby Thompson, with whom he had his son and daughter. On returning to the United States, Hall went to Stanford University, where he spent one year as a Creative Writing Fellow, studying under the poet critic, Yvor Winters. Following his year at Stanford, Hall went back to Harvard, where he spent three years in the Society of Fellows. During that time, he put together his first book, Exiles and Marriages. In 1957, with Robert Pack and Louis Simpson, he edited an anthology which was to make a significant impression on both sides of the Atlantic, New Poets of England and America. It was later juxtaposed with Donald Allen's The New American Poetry 1945–1960. In 1968, he signed the "Writers and Editors War Tax Protest" pledge, vowing to refuse tax payments in protest against the Vietnam War. While teaching at the University of Michigan in Ann Arbor, Michigan, he met the poet Jane Kenyon, whom he married in 1972. He was closely affiliated with the Bennington College's graduate writing program since 1994, giving lectures and readings annually.

Мансап

Холл он бес поэзия кітабын жариялады, соңғылары – «Ақ алма және тас дәмі» (2006), «Суреттелген төсек» (2002) және Кенионның өлімінен үш жыл өткен соң жарық көрген «Without: Poems» (1998). «Without» жинағындағы көптеген өлеңдер Кенионның ауруы мен өліміне арналған, олардың көпшілігі – хат түріндегі өлеңдер. Поэзиядан басқа, ол бірнеше естеліктер («Life Work» және «String Too Short to be Saved» олардың ішінде), балалар кітаптары (әсіресе Кальдекотт медалін жеңіп алған «Ox Cart Man») және бірқатар пьесалар жазды. Оның тақырыптарында Жаңа Англияның ауылдық өмірі, бейсбол және жұмыстың қарапайым өмірге мағына беруі жиі кездеседі. Ол қалыптасқан формалар мен еркін өлеңдердің шебері, сонымен қатар қайта қарау өнерінің жақтаушысы ретінде танылды, оның пікірінше, жазу – өзін-өзі танудың құралы емес, нағыз қолөнер. Холл көптеген сыйлықтарға ие болды, оның ішінде екі Гуггенхайм стипендиясы және Роберт Фрост медалі, сондай-ақ өз штатының ақын лауреаты болды. Ол «Eagle Pond Farm» шаруашылығында тұрып жұмыс істеді. Өлеңдермен айналыспағанда, ол рецензиялар, сындар, оқулықтар, спорт журналистикасы, естеліктер, өмірбаяндық кітаптар, балаларға арналған әңгімелер мен пьесаларға көңіл бөлді. Ол сонымен қатар редакциялауға көп уақыт арнады. 1983-1996 жылдар аралығында ол Мичиган университетінің баспасындағы алпыстан астам кітаптың жарық көруін қадағалады. Ол бес жыл бойы туған штаты Нью-Гэмпширдің ақын лауреаты болды (1984–89), ал оған тағайындалған көптеген марапаттардың ішінде: Ламонт поэзия сыйлығы («Exiles and Marriages» үшін, 1955), Эдна Сент-Винсент Миллей сыйлығы (1956), екі Гуггенхайм стипендиясы (1963–64, 1972–73), «Horn Book Honor List» тізіміне ену (1986), Сара Жозефа Хейл сыйлығы (1983), Ленор Маршалл поэзия сыйлығы (1987), Ұлттық кітап сыншылары шеңберінің поэзия сыйлығы (1988), NBCC сыйлығы (1989), Лос-Анджелес Таймс кітап сыйлығы (поэзияда, 1989) және Фрост медалі (1990) бар. Ол үш рет Ұлттық кітап сыйлығына үміткер болды (1956, 1979 және 1993 жылдары). 1994 жылы ол өмір бойы жеткен жетістіктері үшін Рут Лилли поэзия сыйлығын алды. Холл Тед Кузерден кейін АҚШ-тың он төртінші ақын лауреаты атанды. Ол 2006 жылдың 1 қазанынан бастап қызмет етті, ал келесі жылы оның орнын Чарльз Симик басты. Тағайындалған кезде Холл 2006 жылдың 16 қазанында эфирге шыққан Джим Лерермен бірге «The News Hour» бағдарламасында таныстырылды. 2010 жылы Президент Барак Обама Холлға Ұлттық өнер медалін табыс етті. Холлдың соңғы жұмысы – 2018 жылы өлім тақырыбына арналған он бір әннен тұратын «Mortality Mansions: Songs of Love and Loss After 60» атты музыкалық цикл. Өлеңдердің авторы – Холл, оларды автор оқып береді, ал музыкасын Гремми сыйлығын жеңіп алған композитор Гершель Гарфайн жазған. Оның соңғы кітабы «A Carnival of Losses: Essays Nearing Ninety» 2018 жылдың 10 шілдесінде жарық көрді.

Hall published fifteen books of poetry, most recently White Apples and the Taste of Stone (2006), The Painted Bed (2002) and Without: Poems (1998), which was published on the third anniversary of Kenyon's death. Most of the poems in Without deal with Kenyon's illness and death, and many are epistolary poems. In addition to poetry, he also wrote several memoirs (among them Life Work and String Too Short to be Saved), children's books (notably Ox Cart Man, which won the Caldecott Medal), and a number of plays. His recurring themes include New England rural living, baseball, and how work conveys meaning to ordinary life. He is regarded as a master both of received forms and free verse, and a champion of the art of revision, for whom writing is a craft, not merely a mode of self expression. Hall won many awards, including two Guggenheim Fellowships and a Robert Frost Medal, and served as poet laureate of his state. He lived and worked at Eagle Pond Farm. When not working on poems, he turned his hand to reviews, criticism, textbooks, sports journalism, memoirs, biographies, children's stories, and plays. He also devoted a lot of time to editing. Between 1983 and 1996 he oversaw publication of more than sixty titles for the University of Michigan Press alone. He was for five years Poet Laureate of his home state, New Hampshire (1984–89), and among the many other honours and awards to have come his way were: the Lamont Poetry Prize for Exiles and Marriages (1955), the Edna St Vincent Millay Award (1956), two Guggenheim Fellowships (1963–64, 1972–73), inclusion on the Horn Book Honour List (1986), the Sarah Josepha Hale Award (1983), the Lenore Marshall Poetry Prize (1987), the National Book Critics Circle Award for Poetry (1988), the NBCC Award (1989), the Los Angeles Times Book Prize in poetry (1989), and the Frost Medal (1990). He was nominated for the National Book Award on three separate occasions (1956, 1979 and 1993). In 1994, he received the Ruth Lilly Poetry Prize for his lifetime achievement. Hall was named the fourteenth U. S. Poet Laureate, succeeding Ted Kooser. He served from October 1, 2006, and was succeeded by Charles Simic the following year. At the time of his appointment, Hall was profiled in an episode of The News Hour with Jim Lehrer which aired on October 16, 2006. Hall was awarded the 2010 National Medal of Arts by President Barack Obama. Hall's penultimate work is a 2018 recording of an eleven song cycle on the topic of mortality, entitled "Mortality Mansions: Songs of Love and Loss After 60." The poems are by Hall and are read by the author, the music is by Grammy Award winning composer Herschel Garfein. His last book A Carnival of Losses: Essays Nearing Ninety was published on July 10, 2018.

Фильм

Дональд Холл Пауль Шинолдың "Тыныш сағаттар" деген қысқа деректі фильмінің кейіпкері болды. Ол сонымен қатар Кен Бернстің 1994 жылғы бейсбол туралы деректі фильмінде де пайда болды.

Музыка

Дональд Холл Роджер Уотерстің 2023 жылдың 6 қазанында жарық көрген "The Dark Side of the Moon Redux" альбомының 5-ші трекі – "Great Gig in the Sky" әніндегі басты тұлға болды. Ән Дональд Холлдың қайтысы туралы айтады, оның көмекшісі Кендел Курриер Уотерске қоңырау шалып, Холлдың қызылша безінің қатерлі ісігінен ауруханада жатқанын хабарлайды. Ән жалғасып, ақырында Eagle Farm үшін мүлік сатылымын ұйымдастырғанын айтады, онда Уотерс амбардан "бір-екі шөп байлағыш және байлау арқаны" сұрайды. Әннің мәтіні Дональд Холлдың "қызыл креслосына" сілтеме жасайды, бірақ оның креслосы, әйгілі болғандай, көк түсті еді. Бұл қателік пе, әлде суретшінің еркі ме – белгісіз. Ән "Жақсы, тыныш жат, Дональд Холл" деген сөздермен аяқталады.

Жеке өмір

Холл Нью-Гэмпшир штатының Вилмот қаласындағы Игл Понд шаруашылығында, Мерримак округіндегі шағын қалада тұрды.