Нельсон Апплтон Майлз: Американдық әскери қолбасшының өмірбаяны

Кіріспе

Американдық әскери шенеунік (1839–1925)

Нельсон Апплтон Майлз (8 тамыз 1839 – 15 мамыр 1925) – Америка Құрама Штаттары армиясының офицері, Американдық Азаматтық соғыс, Американдық үндістер соғыстары және Испан-Американ соғысында қызмет еткен. 1895 жылдан 1903 жылға дейін Майлз АҚШ армиясының соңғы Бас қолбасшысы қызметін атқарды, кейін бұл лауазым Армия Бас штабының бастығы болып өзгертілді.

Ерте өмір

Майлз Массачусетс штатының Вестминстер қаласында, отбасының шаруашылығында дүниеге келген. Ол Бостон қаласында жұмыс істеді, әскери тарихты оқыды және әскери принциптер мен тактиканы, соның ішінде жауынгерлік дағдыларды жетік меңгерді. Ол Форт-Уэйн колледжіне қатысты.

Азаматтық соғыс

Майлз Бостон қаласында Америка Азамат соғысы басталғанда қыш құмыралар дүкенінде сатушы болып жұмыс істеді. 1861 жылдың 9 қыркүйегінде ерікті болып Одақ армиясына қосылып, көптеген шешуші шайқастарда қатысты. Ол 22-ші Массачусетс ерікті жаяу әскер полкінің лейтенанты болды және 1862 жылдың 31 мамырында 61-ші Нью-Йорк ерікті жаяу әскер полкінің подполковнигіне тағайындалды. Антиетам шайқасынан кейін полковник атағына ие болды. Ол қатысқан басқа шайқастарға Фредериксбург, Чанселлерсвилл (сол шайқаста мойны мен қарынына оқ тиді) және Аппоматтокс науқаны кірді. Төрт рет жарақаттанған Майлз 1867 жылдың 2 наурызында Чанселлерсвиллдегі ерлігі үшін тұрақты армияның бригадир генералы атағын алды. Спотсильвания соты шайқасындағы іс-қимылдары үшін генерал-майор атағына көтерілді. 1892 жылдың 23 шілдесінде Чанселлерсвиллдегі батылдығы үшін Ұлы Отан қорғау медалімен марапатталды. 1864 жылдың 12 мамырында Дала және Спотсильвания соты шайқастары үшін еріктілердің бригадир генералы болып тағайындалды. 1865 жылдың 21 қазанында 26 жасында еріктілердің генерал-майоры болды. 1867 жылдың сәуір айында Солтүстік Каролинадағы босқындар, азат етілген құлдар және тасталған жерлер бюросының көмекші комиссары болып тағайындалды, бюро комиссары бригадир генерал Оливер О. Ховардтың басшылығымен қызмет етті. 1868 жылдың 30 маусымында Мэри Хойт Шерманға (Чарльз Тейлор Шерманның қызы, Уильям Т. Шерман мен Джон Шерманның немересі және Чарльз Р. Шерманның шөбересі) үйленді. Майлз АҚШ армиясының Ұлы жазықтардағы американдық үнді тайпаларына қарсы барлық науқандарында жетекші рөл атқарды, ол олардың арасында "Аю терілі" (ерекше аю терісінен жасалған пальтосы үшін) деп белгілі болды. 1874-1875 жылдары Қызыл өзен бойында Киова, Команч және Оңтүстік Шайендерді жеңген күштің далалық қолбасшысы болды. 1876-1877 жылдары лейтенант-полковник Джордж Армстронг Кастердің Кіші Үлкен мүйіз шайқасында жеңілгеннен кейін Солтүстік жазықтарды аралап, Лакота тайпасын және олардың одақтастарын резервацияларға қуғынға түсірген науқанға қатысты. 1877 жылдың қысында Нез Персе соғысынан кейін бас қолбасшы Жозеф бастаған Нез Персе тобын тоқтату үшін әскерін Монтана штатының шығыс бөлігінде қарбалас жорыққа шығарды. Майлз өмірінің соңына дейін генерал Оливер О. Ховардпен Жозефті ұстағаны үшін мақтану туралы дауласты. Йеллоустонда болған кезде байланыс сигналдарын жіберу үшін гелиографты пайдалану тәжірибесін жинақтады, 1878 жылы Монтана штатындағы Форт-Кеог пен Форт-Кастерді байланыстыратын 225 шақырымдық гелиограф желісін құрды. Әлі де физикалық жағынан қолбасшылық етуге қабілетті екенін көрсету үшін 1903 жылдың 14 шілдесінде, 64 жасқа толуға бір ай қалғанда, генерал Майлз Форт-Силлден Форт-Реноға дейін 90 шақырымды сегіз сағатта (жалпы 10 сағат 20 минут) атпен жүрді. Бұл қашықтық 10 шақырымдық аралықта орналасқан аттардың эстафетасымен жүрілді; алғашқы 30 шақырым 2 сағат 25 минутта өтілді. Бұл армияның бас қолбасшысы жасаған ең ұзақ атты саяхат болды. Нельсон Азамат соғысында екі жақта қызмет еткен соңғы тірі генералдардың бірі болды.

Miles was working as a crockery store clerk in Boston when the American Civil War began. He joined the Union Army as a volunteer on September 9, 1861, and fought in many crucial battles. He became a lieutenant in the 22nd Regiment Massachusetts Volunteer Infantry and was commissioned a lieutenant colonel of the 61st New York Volunteer Infantry Regiment on May 31, 1862. He was promoted to colonel after the Battle of Antietam. Other battles he participated in include Fredericksburg, Chancellorsville (during which he was shot in the neck and abdomen), and the Appomattox Campaign. Wounded four times in battle, on March 2, 1867, Miles was brevetted a brigadier general in the regular army in recognition of his actions at Chancellorsville. He was again brevetted, this time to the rank of major general, for his actions at the Battle of Spotsylvania Court House. He received the Medal of Honor on July 23, 1892, for his gallantry at Chancellorsville. He was appointed brigadier general of volunteers as of May 12, 1864, for the Battles of the Wilderness and Spotsylvania Court House. On October 21, 1865, he was appointed a major general of volunteers at the age of 26. In April 1867 he was appointed assistant commissioner of the North Carolina Bureau of Refugees, Freedmen, and Abandoned Lands, serving under bureau commissioner Brigadier General Oliver O. Howard. On June 30, 1868, he married Mary Hoyt Sherman (daughter of Charles Taylor Sherman, niece of William T. Sherman and John Sherman, and granddaughter of Charles R. Sherman). Miles played a leading role in nearly all of the U. S. Army's campaigns against the American Indian tribes of the Great Plains, among whom he was known as "Bearcoat" (for his characteristic bearskin coat). In 1874–1875, he was a field commander in the force that defeated the Kiowa, Comanche, and the Southern Cheyenne along the Red River. Between 1876 and 1877, he participated in the campaign that scoured the Northern Plains after Lt. Col. George Armstrong Custer's defeat at the Battle of the Little Big Horn and forced the Lakota and their allies onto reservations. In the winter of 1877, he drove his troops on a forced march across eastern Montana to intercept the Nez Perce band led by Chief Joseph after the Nez Perce War. For the rest of his career, Miles would quarrel with General Oliver O. Howard over credit for Joseph's capture. While on the Yellowstone, he developed expertise with the heliograph for sending communications signals, establishing a 140 mile (225 km) line of heliographs connecting Fort Keogh and Fort Custer, Montana, in 1878. To show that he was still physically able to command, on July 14, 1903, less than a month before his 64th birthday, General Miles rode the 90 miles from Fort Sill to Fort Reno, Oklahoma, in eight hours' riding time (10 hrs 20 mins total), in temperatures between The distance was covered on a relay of horses stationed at 10 mile intervals; the first 30 miles were covered in 2 hours, 25 minutes. This was the longest horseback ride ever made by a commanding general of the army. Nelson was one of the last surviving general officers who served during the Civil War on either side.