Маркус Гарвидің екінші әйелі: Эми Эуфемия Жак Гарви өмірі мен қызметі
Amy Jacques Garvey
Эми Эфемия Жак Гарви – ямайкалық журналист, саяси белсенді, Маркус Гарвидің екінші әйелі. 20 ғасырдағы қара нәсілді әйел журналистердің алғашқыларының бірі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ямайкалық журналист және саяси белсенді, Маркус Гарвидің екінші әйелі. Эми Евфемия Жак Гарви (31 желтоқсан 1895 – 25 шілде 1973) – Ямайка туған журналист және белсенді. Ол Маркус Гарвидің екінші әйелі болған. 20 ғасырдағы алғашқы қара нәсілді әйел журналистер мен баспагерлердің бірі.
Jamaican journalist and political activist, Marcus Garvey's second wife. Marcus Garvey's second wife
Amy Euphemia Jacques Garvey (31 December 1895 – 25 July 1973) was a Jamaican born journalist and activist. She was the second wife of Marcus Garvey. She was one of the pioneering female Black journalists and publishers of the 20th century.
Ерте өмір
Эми Евфемия Жак 1895 жылдың 31 желтоқсанында Ямайканың Кингстон қаласында дүниеге келді. Джордж Сэмюэл мен Шарлотта Генриеттаның (құрметті әкесі Саут) Жактың үлкен баласы ретінде, Шарлотта Генриетта екі нәсілді, ал Джордж Сэмюэл қара терілі қара нәсілді адам болған. Тейлор оның аралас нәсілі оның тәрбиесіне зор әсер еткенін түсіндіреді. Гарви жас кезінде фортепианода ойнауға үйреніп, музыканы бағалау курстарын алды, себебі музыка мен музыканы бағалау "қыздың білімін мәдени тұрғыдан толықтыру" деп есептелген. Гарви ямайкалық аз ғана жастардың қатарында орта мектепке барып оқыды. Ол Вулмер мектебінде білім алды. А.Ж. Гарви әкесінің ынтасымен әлем туралы білімін "жетілдіру" үшін мерзімді басылымдар мен газеттерді оқуға шақырылды. Мектепті бітіріп, сол кездегі ең жоғары наградалардың бірін алғаннан кейін, Гарви заң фирмасында жұмыс істеуге шақырылды. Ол жұмыс берушісіне және анасына АҚШ-тағы жағдай оған қолайсыз болса, үш ай ішінде қайтып келетінін уәде берді.
Amy Euphemia Jacques was born on 31 December 1895 in Kingston, Jamaica. As the eldest child of George Samuel and Charlotte Henrietta (née South) Jacques, Charlotte Henrietta was biracial, and George Samuel was a dark skinned Black man. Taylor goes on to explain that her mixed race heavily influenced her upbringing. At a young age, Garvey was taught to play the piano and took courses in music appreciation because music and music appreciation were believed to be considered the "cultural finishing to a girl's education". Garvey was a part of a small minority of Jamaican youth to attend high school. She attended Wolmer's Schools. AJ Garvey was urged by her father to read periodicals and newspapers to "enhance" her knowledge of the world. Upon graduating school and receiving some of the highest honors of the time, Garvey was recruited to work at a law firm. She promised her employer and mother that she would return in three months if conditions in the U. S. were not suitable to her;
Адлер Эмидің Маркус Гарви өткізген конференцияға қатысқанын және оның сөздерінен қозғанда, көп ұзамай оның жеке хатшысы болып, оның және Универсалды Негрлерді Жақсарту Ассоциациясымен (UNIA) бірге жұмыс істегенін айтады. Ол сонымен қатар 1918 жылдың тамызында Гарлемде "Негр әлемі" газетін шығаруға қатысты.
Adler says that Amy attended a conference being held by Marcus Garvey and was moved by his words, soon afterwards assuming the role of his private secretary and working alongside him and the Universal Negro Improvement Association (UNIA). She also became involved with the publishing of the Negro World newspaper in Harlem from its inception in August 1918.
UNIA басшылығы
Гарвинің шебер шешен болғаны айтылады, ол күйеуімен бірге де, жеке де ел аралап саяхат жасады. Батыс турнесінен оралғаннан кейін Маркустың Нью-Йоркте сөз сөйлеуі жоспарланған, ал Эми бағдарламаға енбеген еді. Ол шараға қатысуға шақырылмаса да, көпшіліктің қатты наразылығынан кейін сөйлеуге рұқсат алды. Наразылық 1922 жылы UNIA-ның ұлттық съезінде жарияланды. UNIA жыныстық теңдікке ұмтылғанына қарамастан, сексизмге қарсы тұру мүмкін болмады. Осы себепті Эми Жак Гарви сияқты әйелдер ұйым үшін құнды мүшелерге айналды. Күйеуінің мақсаттары мен UNIA-ны қолдағанда Гарви өзінің жазбаларына көбірек назар аудара бастады, ол қара қоғамдастықта танымал болды. UNIA-ның ресми газеті «The Negro World»-де ол «Біздің әйелдер және олардың ойлары» деген жеке бөлімін жариялады, онда американдық қара әйелдердің күресі туралы айтты. Қара феминист ретінде ол қара әйелдердің өмірдің түрлі салаларында білім алуының маңыздылығын атап өтті, соның арқасында келер ұрпақ қара әйелдердің кемсіз қаралатын қоғамда өмір сүруіне мүмкіндік туады. Күтпеген жағдайларға байланысты Гарви 1922 жылдың 21 маусымында, некелескеннен кейін бір жыл өтпей, Маркус пошта алаяқтығы үшін сотталғаннан кейін UNIA-ның басшылығын қабылдауға мәжбүр болды. Осы кезде Гарви UNIA-ның уақытша басшысы болды. Гарвидің қорғаныс қорына қаражат жинау үшін ел бойынша сөз сөйлеуден бөлек, Маркус Гарвидің «Философиясы мен пікірлерінің» 2-томын, оның поэзиясының екі томын – «Ақ әділетсіздіктің трагедиясы» және «Маркус Гарвидің поэтикалық толғаныстарынан таңдамалар» атты еңбектерін редакциялап, жариялады. Осының қатарында ол күйеуін түрмеден босату үшін адвокаттармен тынымсыз жұмыс істеді, сондай-ақ UNIA-ны алға жылжыту үшін үнемі сөз сөйлеп, ұйым басшыларымен кездесті. Гарви Маркустың арманын сақтауға көп күш жұмсағанына қарамастан, Маркус оған сирек ризашылық білдірді.
Garvey was said to have been an excellent speaker, having toured the country with and without her husband. After making a return from their western tour, Marcus was scheduled to speak in New York and Amy was not a part of the program. Even though she was not scheduled to speak at the event she was allowed to because of the mass outcry by the crowd The grievances were made public at UNIA's national convention in 1922. Sexism found a means to thrive even in spite of UNIA's commitment to sexual equality. This being the case, women such as Amy Jacques Garvey found a way to become invaluable to the organization. While supporting her husband's ambitions and the UNIA, Garvey began to focus on her own writings which made her known within the black community. In UNIA’s official newspaper, The Negro World, she’d have her own segment, “Our Women and What They Think”, where she touched on the struggles that Black Women in America face. As a Black feminist, she emphasized the importance of Black Women being educated in different aspects of life in order to have a brighter future for the next generation to live in a society where Black women aren’t seen as less than others. In light of unforeseen circumstances, Garvey was forced to assume a lead role in UNIA after Marcus was convicted of mail fraud on 21 June 1922, less than a year after their marriage. It is at this time that Garvey assumed interim leadership of UNIA. In addition to speaking all over the country to raise money for Garvey's defense fund, she edited and published volume 2 of the Philosophy and Opinions of Marcus Garvey, two volumes of his poetry, The Tragedy of White Injustice and Selections from the Poetic Meditations of Marcus Garvey. While doing this she worked tirelessly with lawyers to get her husband out of jail, and kept UNIA moving forward by delivering speeches and meeting with the leadership of the group occasionally. Despite the effort that Garvey put into keeping Marcus's dream alive, Marcus rarely showed appreciation toward her.
АДС-дан кейінгі өмір
1927 жылы күйеуі елден қуылғаннан кейін Гарви онымен бірге Ямайкаға барды. Гарви 1934 жылы Англияға көшкенде, ол балаларымен Ямайкада қалды. 1971 жылы ол Масгрейв медалімен марапатталды.
After her husband was deported in 1927, Garvey went with him to Jamaica. She remained with their children in Jamaica when Garvey moved to England in 1934. She was awarded the Musgrave Medal in 1971.