Канаданың ірі аймақтық әуежол тарихы (1949–1986)

Кіріспе

Канаданың жойылған өңірлік әуе компаниясы (1949–1986)

Eastern Provincial Airways (EPA) Атлантика және Канаданың шығысында әрекет еткен әуе компаниясы болды. Өркендеген кезеңінде, компания Boeing 737 200 ұшақтарымен көптеген елді мекендерді байланыстыратын реактивтік рейстерді жүргізді, ал қазіргі күні оларға тек 18 орындық жолаушылар тасымалдауға арналған турбовинтті ұшақтармен жоспарланған рейстер қызмет көрсетеді. Әуе компаниясының тарихы 1961 жылдан бастап Maritime Central Airways (MCA) компаниясынан басталады. 1986 жылы CP Air компаниясымен бірігіп, Canadian Pacific Air Lines компаниясын құрды.

Тарих

Шығыс провинциялық әуе компаниясы 1949 жылы Ньюфаундлендтің Сент-Джонс қаласынан қызметін бастады, Ньюфаундленд Аэро Сату және Қызметтерін сатып алып, қайта ұйымдастырды. Алғашқы әуе қызметтері, мысалы, MCA сияқты, жедел жәрдем және почта қызметтерін, жүк тасымалдау, чартерлік рейстер, сондай-ақ орман және мұзды бақылау патрульдерін қамтыды, бірақ жиырма жыл өткен соң заманауи әуе тасымалдаушы компаниясына айналды. Компанияның негізін екінші дүниежүзілік соғысының ардагері, ұшқыш Эрик Блэквуд қалады. Блэквудты Сент-Джон қаласының кәсіпкері К. А. Кросби қолдады. 1953 жылы PBY Canso амфибиялық ұшағын сатып алу EPA-ға ірі чартерлік тапсырыстарды қабылдауға мүмкіндік берді, ал қайта жабдықталған Canso үкімет тапсырысы бойынша су шашу жұмыстарын жүргізуге қолданылды. 1954 жылы EPA штаб-пәтерін Сент-Джонс қаласынан Гандер қаласына, сол кездегі дамып келе жатқан халықаралық авиация орталығына көшірді, онда EPA ұшақтары Pan American және BOAC сияқты Еуропаға немесе Еуропадан келе жатқан ұшақтармен қатар жүрді. Алайда, EPA-ның жұмысының көп бөлігі әлі де мемлекеттік келісімшарттардан тұрды. Гандерде EPA әкімшілік кеңселер мен техникалық қызмет көрсету ангарын ашты, сондай-ақ үлкен Douglas DC 3 және Lockheed Model 10 Electra екі қозғалтқышты ұшақтарын қосып, 1955-1956 жылдары Сент-Джонс, Гандер және Дир-Лейк қалалары арасында тұрақты жолаушылар тасымалын бастады. Аймақтық чартерлік жұмыстармен қатар, халықаралық жобалар да жүзеге асырылды, соның ішінде 1958 жылы Гренландияда PBY Cansos және de Havilland Canada DHC 3 Otters ұшақтарымен Гренландия әуе компаниясы үшін 1965 жылдың шілдесіне дейін ауқымды жұмыс істеу туралы келісімшарт жасалды.

1960 жылдар

1960 жылы Лабрадордағы Уабуш және Твин-Фоллс қалаларына тұрақты жолаушылар тасымалы басталды. Curtiss C 46 ұшақтары маршруттар үшін жалға алынды, ал 1962 жылы алғашқы Handley Page Dart Herald екі турбовинтті ұшағы сатып алынды. EPA Канададағы Herald ұшақтарын пайдаланған аз ұшақ компанияларының бірі болды және бұл модель АҚШ-тағы ешбір әуе компаниясымен қолданылмады. 1963 жылы EPA Maritime Central компаниясын сатып алды, екі компания бірігіп Eastern Provincial Airways (1963) Limited құрды. Бірігу нәтижесінде, кейін Air Canada болған мемлекеттік Trans Canada Airlines компаниясымен бәсекелесе алатын күшті аймақтық тасымалдаушы пайда болды. 1968 жылғы 1 маусымдағы Eastern Provincial жүйелік кестесіне сәйкес, әуе компаниясы 40 орындық Herald, 24 орындық Douglas DC 3 және 46 орындық Carvair ұшақтарымен барлық жоспарланған рейстерді орындады. Соңғысы – Douglas DC 4 ұшағының жолаушыларды немесе жүкті толық жүкпен тасымалдауға бейімделген нұсқасы болды (әуе компаниясы осы уақытта Carvair ұшағымен жолаушылар және жүк рейстерін орындады). Бұл кестеде 1968 жылы әуе компаниясы пайдаланған ұшақ түрлерінің чартерлік ақпараты да бар, олар Herald, DC 3 және Carvair ғана емес, сонымен қатар төрт орындық Beechcraft Baron, алты орындық de Havilland Canada DHC 2 Beaver, сегіз орындық de Havilland Canada DHC 2T Turbo Beaver (бұл алғашқы поршеньді Beaver ұшағының турбовинттік модификациясы) және он орындық de Havilland Canada DHC 3 Otter ұшақтарын қамтиды. Ұшақтардың алуан түрлі паркі 1970 жылға дейін сақталды. 1960 жылдары EPA 36 ұшақтың әртүрлі паркін пайдаланды, оның ішінде төрт Handley Page Herald, алты PBY Cansos, екі Curtiss C 46, екі Sikorsky S 55 тікұшағы, бір Douglas DC 4, бес DC 3 және жоғарыда аталған басқа ұшақ түрлері болды. Әуе компания Үндістан мен Пәкістанда жұмыс істеген сәтті он жылдықты бастан өткерді, сондай-ақ EPA Чехословакияға жүк чартерін орындағанда, жаңа кеңестік блоктің Шығыс Еуропасындағы алғашқы канадалық әуе компаниясы болды.

In 1960, regular passenger services began to Wabush and Twin Falls in Labrador. Curtiss C 46s were leased for the routes with the first Handley Page Dart Herald twin turboprop aircraft being purchased in 1962. EPA was one of the few operators of the Herald in Canada and the type was never operated by any airline in the U. S. In 1963, EPA purchased Maritime Central and the two companies merged to form Eastern Provincial Airways (1963) Limited. The amalgamation allowed for a strong regional carrier to compete against government owned Trans Canada Airlines which later became Air Canada. According to the June 1, 1968 Eastern Provincial system timetable, the airline was operating all scheduled flights with 40 passenger Herald, 24 passenger Douglas DC 3 and 46 passenger Carvair aircraft with the latter being a converted version of the Douglas DC 4 which could transport either passengers or freight in an all cargo configuration (the airline was operating both passenger and scheduled all cargo flights with the Carvair at this time). This same timetable also includes charter information for a number of aircraft types operated by the airline in 1968, including not only the Herald, DC 3 and Carvair but also the four passenger Beechcraft Baron, six passenger de Havilland Canada DHC 2 Beaver, eight passenger de Havilland Canada DHC 2T Turbo Beaver (which was a turboprop conversion of the original piston engine Beaver) and the ten passenger de Havilland Canada DHC 3 Otter. The mixed bag operation continued until 1970. The 1960s saw EPA operate a varied fleet of 36 aircraft, including four Handley Page Heralds, six PBY Cansos, two Curtiss C 46s, two Sikorsky S 55 helicopters, one Douglas DC 4, five DC 3 workhorses, and the other smaller aircraft types mentioned above. The airline had a distinguished decade with work in India and Pakistan and they enjoyed the novelty of being the first Canadian airline in the new Soviet bloc Eastern Europe when EPA operated a cargo charter into Czechoslovakia.

1970 жылдар

1970 жылы EPA қазіргі заманғы әуе компаниясына ұқсай бастады. Сол жылы EPA-ның шалғындық операциялары бірнеше жоғары лауазымды қызметкерлерге жеке әуе компаниясы ретінде – Labrador Airways, қазір Air Labrador сатылды. EPA 1970-ші жылдары Boeing 737-200 реактивті ұшақтарымен стандартизациялауды шешті. Авиакомпания Boeing компаниясынан жеті ұшақ сатып алды. EPA 1960-шы жылдары жасаған түс схемасы қабылданды. Ұшақтар ақ түске боялып, күміс түсті құрсақтары және терезе сызығы бойымен қызыл жолақтары болды. Құйрығына апельсин түсті аққу логотипі, ал мұрын бөлігі қара түске боялды. Ішінде жолаушылар түрлі түсті гүлді ою-өрнектермен безендірілген, күлгін, апельсин және сары түсті орындықтарда отырды – 1970-ші жылдарға тән сәнді түстер. EPA 1970-ші жылдардың басында мүмкіндігінше тезірек толыққанды реактивтік парк құруға ниеттенгенін білдірді. Бірақ бұл ешқашан іске аспады. EPA онжылдыққа үш Handley Page Herald және екі DC-3 ұшағымен кірді. Herald ұшақтары 1974 жылға дейін Iles de la Madeleine, Квебек және Charlo, Chatham және Fredericton, New Brunswick қалаларына рейстер жасады, содан кейін British Air Ferries компаниясына сатылды. EPA солтүстік Нью-Брансуик қалаларына реактивтік рейстерді бастады, ал Hawker Siddeley HS 748 екі турбовинтті ұшағы Iles de la Madeleine бағытындағы Herald ұшақтарын ауыстыру үшін сатып алынды. 1972 және 1973 жылдар EPA үшін табысты жылдар болды. 1969 жылдан 1973 жылға дейін жыл сайын тасымалданған жолаушылар саны күрт өсті. Компания кеңейіп, Saint John және Fredericton (New Brunswick) және Stephenville (Newfoundland) қалаларына реактивтік рейстерді бастады. Жаңа қызметкерлер жұмысқа алынды және EPA АҚШ-қа шетелдік әуе тасымалдаушысының рұқсатын алуда сәтті болды. EPA Сиднейден Бостонға және Галифакстан Портленд пен Бангорға (Мэйн) рейстер ашуға қызығушылық танытты, бірақ бұл бағыттар іске аспады. Оның орнына компания 1974 жылы Флорида мен Кариб теңізіне чартерлік рейстерді бастады. de Havilland Canada және Канаданың федералды үкіметімен de Havilland Canada DHC-7 Dash 7 турбовинтті ұшақтарын пайдаланатын қосалқы тасымалдаушы құру бойынша келіссөздер басталды. Жаңа қызмет үшін Канаданың федералды өтініші екі жылдан кейін қабылданбады және компания 1977 жылы өтінішті жаңартса да, Атлантика Канадасы Dash 7 ұшақтарын 1980-ші жылдардың ортасына дейін көрмеді, ол кезде Канада авиациялық индустриясын либерализациялау Air Atlantic атты Canadian Pacific фидер тасымалдаушысына мүмкіндік берді. 1975 жылы EPA 1969 жылы реактивтік эраға кіргеннен бері алғаш рет зиянға ұшырады. Артық сыйымдылық мәселесі Wien Air Alaska, Aloha Airlines және Aer Lingus компанияларына 737 ұшақтарын алты айлық мерзімге жалға беру арқылы ішінара шешілді. Авиакомпанияның DC-3 ұшақтары 1975 жылға дейін Gander – St. Anthony – Goose Bay және Sydney – St. Pierre бағыттарында жұмыс істеді, содан кейін St. Anthony қызметін басқа тасымалдаушы алды, ал 1976 жылдың басында St. Pierre бағыты Hawker Siddeley 748 ұшағымен жаңартылды. DC-3 ұшақтары EPA паркіндегі соңғы поршеньді ұшақтар болып есептелді.

By 1970, EPA had started to resemble a modern airline. That year, EPA's bush operations were sold to some senior staff as a separate airline Labrador Airways, now Air Labrador. EPA decided to standardize with Boeing 737 200 jetliners in the 1970s. The airline acquired seven of the jets from Boeing. The same colour scheme that EPA developed in the 1960s was adopted. They were painted white with a silver belly and an orange stripe along the window line. The orange gander logo was put on the tail, and the nose cone was painted black. Inside, passengers sat in flower patterned seats of various colours of purple, orange, and yellow fashionable colours in the 1970s. EPA expressed an intent in the early 1970s to have an all jet fleet as soon as practically possible. As it turned out, this was never to happen. EPA entered the decade with three Handley Page Heralds and two DC 3s. The Heralds were responsible for flights into Iles de la Madeleine, Quebec and Charlo, Chatham and Fredericton, New Brunswick until 1974 when they were sold to British Air Ferries. EPA started jet service into the northern New Brunswick cities while a Hawker Siddeley HS 748 twin turboprop was acquired to replace the Heralds on the flights to Iles de la Madeleine. 1972 and 1973 were good years for EPA. The number of passengers carried grew dramatically every year from 1969 until 1973. The company expanded, starting jet services into Saint John and Fredericton (New Brunswick) and Stephenville (Newfoundland). New employees were hired and EPA was successful in obtaining a Foreign Air Carrier Permit for the United States. EPA had interest in Sydney to Boston and Halifax to Portland and Bangor (Maine), but these routes never materialized. Instead, the company began to fly charters to Florida and the Caribbean in 1974. Negotiations were begun with de Havilland Canada and the Canadian federal government for a subsidiary carrier to operate using de Havilland Canada DHC 7 Dash 7 turboprops. The Canadian federal application for the new service was rejected two years later and although the company renewed the application in 1977, Atlantic Canada wouldn't see Dash 7s until the mid 1980s when deregulation of the Canadian Aviation industry allowed for the Canadian Pacific feeder carrier Air Atlantic. 1975 was the first year EPA had a loss since entering the jet age in 1969. Over capacity was partly dealt with by leasing 737s for six month periods to Wien Air Alaska, Aloha Airlines, and Aer Lingus over the next couple of years. The airline's DC 3s were operated on the Gander St. Anthony Goose Bay and Sydney St. Pierre routes until 1975 when the St. Anthony service was taken over by another carrier and early in 1976 the St. Pierre route was upgraded to a Hawker Siddeley 748. The DC 3 were disposed of—the last piston engined aircraft in EPA's fleet.

1980 жылдар

1981 және 1982 жылдары EPA компаниясы Austin Airways, Ghana Airways және Панаманың COPA компанияларынан тағы үш Hawker Siddeley HS 748 ұшағын сатып алды. Бұл ұшақтар Монктон (Нью-Брансуик), Шарлоттаун, Мадлен аралдары және Сент-Пьер мен Микелон қалаларынан рейстер жасап, реактивті қызметтермен байланыстырылды. 1982 жылы EPA, 748 ұшақтарын пайдалану үшін Air Maritime еншілес компаниясын құрды. EPA штаб-пәтері ірі авиациялық орталық болмай қалған Гандр қаласынан Галифаксқа көшірілді. Бұл EPA-ға Галифаксты операциялар орталығына айналдыруға мүмкіндік берді. 1983 жылы CP Air-мен кестелерді үйлестіргеннен кейін, Галифакс батысқа қарайғы аймақтардан Маритимдер мен Ньюфаундлендтің әртүрлі қалаларына қатынайтын жолаушылар үшін негізгі транзиттік нүктеге айналды. Сол кезде EPA Ньюфаундленд, Нова-Скотия, Нью-Брансуик және Принс-Эдвард аралының барлық аймақтарында, сондай-ақ Монреаль, Оттава және Торонто сияқты батысқа қарай да ұшатын болды. EPA 80-жылдардың басында жаңа түс схемасын енгізді. Ескі қызыл түс орнына, ақ түстің үстіне үлкен теңіз көк түстегі "EPA" жазуы, ал құйрығында көк түсті фонға ақ қарақұйрық суреті салынды. 70-жылдардағы гүлді ою-өрнектермен жабылған орындықтар көк және қызыл үшбұрыштармен безенілген, көңілге қонымды беже түске ауыстырылды. 1980-жылдар мен авиация саласындағы реттеуді жою Канаданың әуе компаниялары үшін, соның ішінде EPA үшін маңызды өзгерістерге әкелді. 1984 жылы EPA Ванкувердің CP Air компаниясымен стратегиялық одақ құрды. CP Монреальден шығысқа қарай Канададағы маршруттар желісіне ие болмады, ал EPA Атлантика провинцияларының желісі CP үшін өте қолайлы болды, Торонто мен Монреаль байланыс торабы ретінде қызмет етті. Одан көп ұзамай CP, EPA компаниясын сатып алды және 1986 жылға қарай EPA операциялары CP Air-ге біріктіріліп, құлдырады. Жақын арада CP үшін жаңа корпоративтік бейне ашылды, Canadian Pacific Air Lines атауы қайта жаңғыртылды және қазіргі көк, ақ және қызыл түс схемасы пайда болды. Кейін Canadian Pacific, Canadian Airlines International ретінде жұмыс істеді, содан кейін Air Canada компаниясы сатып алды.

Апаттар мен оқиғалар

1957 жылдың 1 қазанында Consolidated PBY 5A Catalina ұшағы қуатын жоғалтып, Goose Bay-ге қайтып оралғанда апатқа ұшырады. Ол Sona көліндегі Bell Canada тропосфералық шашырату станциясына дизель отыны жеткізіп келгеннен кейін болды. 1962 жылдың 12 мамырында Consolidated PBY Catalina (CF IHA) гидроұшағы Годтхаб портында батып, 15 жолаушы қаза тапты. 1965 жылдың 17 наурызында Халифакстан Сиднейге бағыт алған 102 рейсі Жаңа Шотландияның Үстіңгі Мускудобойт маңында құлап, борттағы барлық сегіз адам қаза тапты. "Хендли Пейдж Геральд" ұшағының фюзеляжы коррозия салдарынан әуеде бойлық бағытта екіге бөлініп кетті.