Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз католик ділдары, жазушы және теолог Огюст Жозеф Альфонс Гратри (көбінесе Жозеф Гратри деп аталады; 10 наурыз 1805 – 6 ақпан 1872) – француз католик ділдары, жазушы және теолог.
French Catholic priest, author and theologian
Auguste Joseph Alphonse Gratry (usually known as Joseph Gratry; 10 March 1805 − 6 February 1872) was a French Catholic priest, author and theologian.
Өмірбаян
Гратри Лилль қаласында дүниеге келді және Париж политехникалық мектебінде білім алды. 1828 жылы ол Страсбургте абат Баутеннің жетекшілігімен теологияны оқыды. «Жас шағым естеліктері» еңбегінде сипаттаған психикалық күрестен кейін 1832 жылы Страсбургте дін қызметкері болып тағайындалды. Ол онда Пети Семинарияның профессоры болғаннан кейін, 1842 жылы Париждегі Станислас колледжінің директоры, ал 1847 жылы Эколь Нормаль Супьерьер мектебінің капелланы болып тағайындалды. 1845 жылы «Құрмет легионы» орденімен марапатталды. 1852 жылы Пьер Петето абысымен бірге Берулдің Оратория қауымын жаңғыртты. Гратри гуманитарлық және теология ғылымдарының докторы болды. Ол қазіргі қоғамның ғылыми бағытымен жұмыс істейтін теологиялық зерттеулер мектебі бола алатын қауымдастықтарды көздеді. 1861 жылы Орлеан епискобының бас викариі, 1863 жылы Сорбоннада моральдық теология профессоры болды, ал 1867 жылы Баранте қайтыс болғаннан кейін Франция академиясының мүшесі болды, онда ол бұрын Вольтер иеленген орынға отырды. Сен-Рохтың пасторы Филипп Петето және Гьясинте де Вальрогермен бірге Жозеф Гратри француз Ораториясын қайта құрды, бұл негізінен білім беруге арналған дін қызметкерлерінің қоғамы.
Gratry was born at Lille and educated at the École Polytechnique of Paris. In 1828, he went on to study theology at seminary in Strasbourg under the tutelage of the abbé Bautain. After a period of mental struggle which he has described in Souvenirs de ma jeunesse, he was ordained a priest in Strasbourg in 1832. After a stay there as professor of the Petit Séminaire, he was appointed director of the Collège Stanislas in Paris in 1842 and, in 1847, chaplain of the École Normale Supérieure. He was awarded the Order of the Legion of Honor in 1845. In 1852 he and Abbé Pierre Pététot revived Bérulle's Congregation of the Oratory. Gratry was a brilliant academic, holding doctorates in both the humanities and theology. He envisioned communities which could be schools of theological exploration, working with the scientific focus of modern society. He became vicar general for the bishop of Orleans in 1861, professor of moral theology at the Sorbonne in 1863, and, on the death of Barante, a member of the Académie française in 1867, where he occupied the seat formerly held by Voltaire. Together with Abbé Philippe Pététot, pastor of Saint Roch, and Hyacinthe de Valroger, Joseph Gratry reconstituted the French Oratory, a society of priests mainly dedicated to education.
Өлім
Гратри өмірінің соңында жұтқыншақ ісігіне шалдығып, емделу үшін Монтрёге (Швейцарияға) барды, сол жерде дүние салды. Оны әпкесі Париждегі Монпарнас зиратына жерледі.
Gratry developed throat cancer at the end of his life and went to Montreux, Switzerland, for treatment, where he died. He was buried in Montparnasse Cemetery in Paris by his sister.