Кіріспе
Отар Васильевич Тактакишвили (27 шілде 1924 – 21 ақпан 1989) – совет дәуіріндегі көрнекті грузин композиторы, педагог, дирижер және музыка зерттеушісі. Батыста Тактакишвили көбінесе 1968 жылғы флейта мен фортепианоға арналған сонатасымен танымал, бірақ оның туындыларына екі симфония, төрт фортепиано концерті, екі скрипка концерті, екі виолончель концерті және опералар («Минда», «Бірінші махаббат», «Айды ұрлау», «Мусуси», «Үш хикая») кіреді. Ол сонымен қатар бірнеше симфониялық поэмалар мен ораториялар, грузин халық әндерінің өңдеулері және түрлі аспаптар мен дауысқа арналған көптеген шығармалар жазды. Тбилиси мемлекеттік консерваториясында оқып жүрген кезінде Тактакишвили Грузия КСР-інің Гимнін жазған. 1949 жылы ол консерваторияның профессоры болды, сондай-ақ Грузия мемлекеттік хорының дирижері және көркемдік жетекшісі қызметін атқарды. 1951 жылы ол «Бірінші симфониясы» үшін алғашқы Сталин сыйлығын (КСРО Мемлекеттік сыйлығы) алды. 1962 жылы Тактакишвили Грузия композиторлар одағының төрағасы, ал 1965 жылы Грузия Республикасының Мәдениет министрі болды, 1983 жылға дейін қызмет етті. 1974 жылы КСРО Халық әртісі атағын, 1982 жылы Ленин сыйлығын, ал 1951, 1952 және 1967 жылдары КСРО Мемлекеттік сыйлығын иеленді. Мансабы бойы ол ЮНЕСКО-ның халықаралық музыкалық комитетінің мүшесі болды және Мәскеудегі Халықаралық Чайковский конкурсының сайлау комиссиясын екі рет басқарды.
Otar Vasilisdze Taktakishvili (; Отар Васильевич Тактакишвили; 27 July 1924 – 21 February 1989) was a prominent Georgian composer, teacher, conductor, and musicologist of the Soviet period. Although in the West Taktakishvili is perhaps best known for his 1968 Sonata for Flute and Piano, his works include two symphonies, four piano concertos, two violin concertos, two cello concertos, and operas (Mindia, First Love, The Abduction of the Moon, Mususi, Three Tales). He also wrote several symphonic poems and oratorios, as well as adaptations of Georgian folk songs and a multitude of compositions for instruments and voice. While still a student at the Tbilisi State Conservatory, Taktakishvili composed the Anthem of the Georgian Soviet Socialist Republic. By 1949 he became a Professor of the Conservatory, as well as the conductor and artistic director of the Georgian State Chorus. In 1951, he received his first Stalin Prize (USSR State Prize) for his First Symphony. In 1962, Taktakishvili became Chairman of the Georgian Composers' Union; and in 1965, the Minister for Culture of the Georgian Republic, until 1983. He was awarded the title of People's Artist of the USSR in 1974, the Lenin Prize in 1982, and the USSR State Prize in 1951, 1952 and 1967. Throughout his career, he also served as a member of the international musical committee of UNESCO, and twice headed the electoral committee for the International Tchaikovsky Competition in Moscow.
Өмірбаян
Отар В. Тактакишвили Тбилисиде, Грузияда музыкалық отбасында туып өсті. Оны Грузия опера театрында суретші болып жұмыс істеген, жалғыз анасы, дворян әйел Элизабет Михайлисқызы Тактакишвили тәрбиеледі. Анасының салт-дәстүрінің арқасында Отардың балалық шағы музыкаға толы болды. Оған композитор және Тбилиси консерваториясының профессоры болған ағасы Шалва Тактакишвилидің ықпалы зор болды. Шалва «Жас грузин саз оркестрінің қауымдастығының» негізін қалаушылардың бірі болды, сонымен қатар опералар, балеттер және камералық шығармалар жазды. Отардың тағы бір ағасы – Георгий Тактакишвили – виолончельші және музыка мектебінің директоры болды. Оның ағалары жас Отардың алғашқы музыкалық жетекшілері мен ықпалы болды. Кішкентай кезінен композитор үлкен музыкалық қабілетін көрсетті, бала кезінде пианинода ойналған ноталарды көзін байлап дұрыс атай білді. Тбилисидегі Барнов көшесіндегі №42 мектепте оқығанда Отар фортепиано сабақтарын Тамара В. Багратиониден бастады. Кейіннен ол Милица К. Кориус, Анастасия Д. Вирасладзе және Евгения Васильевна Чернявская сияқты бірнеше фортепиано педагогтарынан сабақ алды, сол жерде ол болашақ әйелі Ирина Георгиевна Чиракадземен танысты. Олар бірге өмір бойы, 1989 жылға дейін бірге болды. Олардың махаббаты төрт қолға арналған пьесаны орындаған кезде басталды. Орта мектепті бітірген соң, Отар Тбилиси консерваториясында оқуды бастағанға дейін Әуе күштері техникумында оқыды және диплом алды. 1942 жылы консерваторияға түскеннен кейін, Грузияның нацистік Германиямен соғыста болған кезінде, Тактакишвили Грузия Совет Социалистік Республикасының Әнұранын жазды. Композитордың өзінің мәлімдемесіне сәйкес, анасы газетте жарияланған әнұранның сөздерін көргеннен кейін, оны Ұлттық әнұран конкурсына қатысуға шақырған. 19 жастағы композитор «бір реттен» ән жазып, өтінішін ұсынды және конкурс туралы ұмытты. Өзінің әнұраны концерт залынан тыс орындалғанын естігенде ғана оның таңылғанын білді. Тактакишвили Тбилиси консерваториясында Александр Гаук, Сергей В. Барчударян және Андрия Баланчивадзеден сабақ алды. Композитордың алғашқы ықпалы грузин халық музыкасы, классикалық дәуір композиторлары, мысалы, Моцарт, И.С. Бах және Бетховен, сондай-ақ Александр Скрябин, Сергей Прокофьев, Дмитрий Шостакович сияқты заманауи композиторлар болды. Соңғы курста оқығанда Тактакишвили Дмитрий Шостаковичпен бірге оқуға мүмкіндік алды, бұл ұзақ жылға созылған ынтымақтастық пен достыққа әкелді. Отар Тактакишвилиден кейін оның әйелі Ирина Чиракадзе 1964 жылдан 1989 жылға дейін композитор тұрған 6 Тактакишвили көшесіндегі (бұрынғы Рига көшесі) пәтерде тұрды, сондай-ақ химия профессоры болған ұлы Михаил О. Тактакишвили, Нью-Йоркте тұратын дәрігер және композитор немересі Отар М. Тактакишвили және Коннектикут штатының Риджфилд қаласында тұратын шөбересі Отар В. Тактакишвили өмір сүрді.