Кіріспе

Studebaker Champion – 1939 жылғы модельдің басынан бастап 1958 жылға дейін Индиана штатының Саут-Бенд қаласында Studebaker корпорациясы шығарған автомобиль. Ол алғашқы үш буынында толық өлшемді автомобиль, ал төртінші және бесінші буынында орта өлшемді автомобиль болды, сонымен қатар Commander моделіне қарағанда кіші модель болып саналды.

Өмірбаян

1939 жылы Champion-ның табысы Studebaker-дің 1938 жылғы модель жылындағы нашар сатылымынан кейін компанияның өмір сүруі үшін маңызды болды. Көптеген басқа автомобильдерден өзгеше, Champion «таза парақтан» жобаланған және ескі бөлшектерді міндетті түрде пайдалану немесе оның компоненттерін ауыр көліктерде қолдану сияқты шектеулер болмады. Нарық зерттеулері мүмкіндіктерді таңдауға бағыт берді, бірақ сақталынған негізгі қағида – инженерлік ұраны «салмақ – жау». Өлшеміне қарай, ол сол дәуірдегі ең жеңіл автомобильдердің бірі болды. Оның ықшам тік алты цилиндрлі қозғалтқышы модельден ұзақ өмір сүрді және 1961 жылы OHV дизайнына өзгертілген 1964 жылғы модель жылының соңына дейін өндірілді. Champion төмен бағасы (1939 жылы 2 есікті бизнес-купе үшін 660 АҚШ доллары, 1939 жылғы 660 доллар қазіргі шақта <есептелген сомаға> тең), берік қозғалтқышы және дизайнының арқасында Studebaker-дің ең көп сатылатын модельдерінің бірі болды. Автомобильдің понтон стилін өнеркәсіптік дизайнер Реймонд Лоуи жасады, ол Studebaker-мен олардың автомобильдерін жобалау бойынша келісімшартқа отырған. Champion Mobilgas экономикалық жарыстарында ең жоғары жанар май тиімділігін көрсетіп жеңіске жетті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, АҚШ-та жанар май рационированиеленген кезде, Champion жоғары тиімділігі үшін ізделіс болды. 1943 жылдан 1945 жылға дейін Champion қозғалтқышы Studebaker M29 Weasel жеке және жүк тасымалдаушысы үшін қуат көзі ретінде қолданылды, сонымен қатар оның богилікті серіккендемесі үшін Champion-ның төрт жиынтығы жапырақты серіппелері көлденең орналастырылды. Champion 1958 жылы 1959 жылғы Studebaker Lark-ты ұсынуға дайындық ретінде тоқтатылды. Осыған дейін Studebaker қабылдаушыларға берілді және компания пайдалы жағдайға оралуға тырысты.

Бірінші буын

Чемпион 1939 жылы таныстырылды. Сол кездегі дизайн үрдістеріне сәйкес, радиатор торы мен фаралар ішінара біріктірілді. Делюкс модельдер қол тіреулерімен және екі сүрткішпен жабдықталды. I6 қозғалтқышы 1940 жылы 4 есікті седан шығарды, деп Studebaker мәлімдеді.

Төртінші буын

1953 жылы Studebaker-ді Роберт Бурк Реймонд Лоуидің дизайн студиясынан қайта жобалады («Лоуи Купе» немесе «Low Boy»). Орта тірегі бар 2 есікті купе Starlight деп, ал қымбат тұратын купе Starliner деп аталды. Loewy Coupe-ден басқа, 4 есікті седанның қысқартылған нұсқасы негізінде 2 есікті седан да жасалды. 2 есікті седанның биіктігі жоғары, ал 2 есікті седанның артқы терезелері Loewy Coupe-тің терезелерінен айқын көзге түседі. Loewy Coupe 2 есікті седанға қарағанда әлдеқайда жинақталады. Екі модельдің бөліктері ұқсас болғанымен, бір-бірімен алмастырылмайды. Жаңа Champion-ның алдыңғы бөлігі замандастарынан төмендеу және Citroen DS көлігімен сыртқы ұқсастықтары бар. 1953 жылы кабриолет ұсынылмады. Дегенмен, 1952 жылдың соңында Studebaker 1953 жылғы Commander кабриолетінің прототипін жасады, осы модельдің жаппай өндірілуінің пайдалылығын анықтау үшін. Көлік 1953 жылғы 2 есікті Starliner қатты шатырының негізінде құрастырылды. Кейіннен машина 1954 жылғы модельдің техникалық талаптарына сәйкес өзгертілді және инженерлер оны кейде Саут-Бенд маңында сынап жүрді. Корпустың иілгіштігін азайту үшін қосымша нығайтулар қажет болды. Көлік V8 қозғалтқышымен жабдықталғанымен, салмақтың артуы 0–60 миль/сағ жылдамдыққа жету уақытын қанағаттандырмайтын деңгейге жеткізді. Сонымен қатар, компанияның модельдер қатарына тағы бір корпус түрін қосуға жеткілікті қаржысы болмады. Компания басшылығы 2 есікті седан, 4 есікті седан және 1954 жылғы Conestoga вагонның (төменде сипатталған) 2 есікті купеден жақсы сатылатынын дұрыс емес деп есептеді, сондықтан компанияның күштері седан мен вагон өндірісіне жұмсалды. Прототиптік көлік қажет болмай қалғаннан кейін, инженер Э.Т. Рейнольдс оны бөлшектеп, корпусын компанияның Саут-Бендтен батысқа қарай орналасқан сынақ алаңындағы құпия қоймаға жіберуді бұйырды. Бір инженер емес қызметкер басқа автомобильдер мен жүк көліктерінің бұрынғы прототиптерімен бірге сынақ алаңында шіріп кетуіне рұқсат берудің орнына, толық көлікті сатып алуға рұқсат сұрады. Бас инженер Джин Хардиг бұл сұрақты Э.Т. Рейнольдспен талқылады. Олар қызметкерге көлікті сатып алуға, бірақ оны ешқашан сатпау шартымен келісті. 1970 жылдары көлік Саут-Бендтегі жанармай құю станциясының артында табылған, ол бұрынғы қызметкерге тиесілі емес еді. Ол бірнеше иесі мен бояу түстерінен өтті. 1954 жылы өнім желісіне Conestoga деп аталатын жаңа 2 есікті вагон қосылды. L басқарылатын тік 6 цилиндрлі қозғалтқыштың қуаты өзгермеді, бірақ 1955 жылы ол үлкен нұсқамен ауыстырылды. Сондай-ақ 1955 жылы Starlight/Starliner атаулары алынып тасталды және айналдыра жел әйнегі енгізілді.

Бесінші буын

1957 жылы Champion Scotsman, Champion моделінің қарапайым нұсқасы, төмен бағалы автомобильдер нарығында "Үш үлкен" (General Motors, Ford және Chrysler) және Nash компанияларымен бәсекелесу мақсатымен ұсынылды. Модель таныстырылғаннан кейін көп ұзамай Studebaker Scotsman деп атау алды. Екі түрлі қозғалтқыш қол жетімді болды: "Sweepstakes" L бас I6 немесе "Sweepstakes" OHV V8.