Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттары армиясының генералы Джозеф Лоутон Коллинз (1 мамыр 1896 – 12 қыркүйек 1987) – АҚШ армиясының жоғары шенді офицері. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Тынық мұхиты және Еуропа театрларында қызмет етті, мұндай қызметті атқарған бірнеше американдық жоғары командирлерінің бірі болды. Корей соғысы кезінде АҚШ армиясының Бас штаб бастығы қызметін атқарды. Коллинстің ағасы, генерал-майор Джеймс Лоутон Коллинз да АҚШ армиясында қызмет еткен. Оның сіңілі баласы, бригада генералы Джеймс Лоутон Коллинз кіші, Екінші дүниежүзілік соғыста, Корей соғысында және Вьетнам соғысында қызмет етті. Тағы бір сіңілі баласы, Майкл Коллинз, 1969 жылы «Аполлон-11» миссиясында командалық модульдің пилоты болды, ол алғашқы екі адамды Айға жеткізді және АҚШ Әуе күштерінен генерал-майор шенімен зейнетке шықты.
United States Army general
General Joseph Lawton Collins (May 1, 1896 – September 12, 1987) was a senior United States Army officer. During World War II, he served in both the Pacific and European Theaters of Operations, one of a few senior American commanders to do so. He was Chief of Staff of the United States Army during the Korean War. Collins' elder brother, Major General James Lawton Collins, was also in the United States Army. His nephew, Brigadier General James Lawton Collins Jr. served in World War II, the Korean War and the Vietnam War. Another nephew, Michael Collins, was the command module pilot on the Apollo 11 mission in 1969 that put the first two men on the Moon and retired from the United States Air Force as a major general.
Ерте өмір және әскери мансап
Коллинз 1896 жылдың 1 мамырында Нью-Орлеан қаласында құрғақ тауарлар дүкені мен паб иесі Джеремая Бернард Коллинз және Кэтрин (Лоутон) Коллинздің үлкен ирландтық католик отбасында дүниеге келді. Ол Алжирдің католик мектептерінде білім алды және 1912 жылы Нью-Орлеандағы ұлдарға арналған орта мектебін бітірді. Луизиана штаты университетінде оқыды және Нью-Йорк штатындағы Вест-Пойнт қаласындағы АҚШ Әскери академиясына (USMA) конгресс тағайындамасы үшін бақ сынады. Ол жиырма бірінші туған күніне аз уақыт қалғанда офицерлік шенге кірді. Оның курстастарының арасында болашақ генерал-офицерлер де болды, олардың ішінде Мэтью Риджвей, Брайант Мур, Эрнест Н. Хармон, Уильям С. МакМахон, Норман Кота, Лоуренс Б. Кейзер, Уильям В. Иглз, Уильям Келли Харрисон, Фредерик Август Ирвинг және Марк В. Кларк есімдері бар. Кларк пен Коллинздің туған күні бірдей болды, ал ең кіші екі курсант "сыныптың нәрестелері" деп аталды.
Collins was born into the large Irish Catholic family of New Orleans dry goods store and pub owner Jeremiah Bernard Collins and Catherine (Lawton) Collins on May 1, 1896. He attended the Catholic schools of Algiers and graduated from Boys High School in New Orleans in 1912. He attended Louisiana State University and competed for a congressional appointment to the United States Military Academy (USMA) at West Point, New York. and was commissioned shortly before his twenty first birthday. His classmates included several future general officers, including Matthew Ridgway, Bryant Moore, Ernest N. Harmon, William C. McMahon, Norman Cota, Laurence B. Keiser, William W. Eagles, William Kelly Harrison Jr., Frederick Augustus Irving, and Mark W. Clark. Clark and Collins shared a birthday and as the two youngest cadets were known as the "class babies".
Соғыс аралығы
Коллинз 1920 жылы капитандық шеніне қайта оралды. 1921 жылы 15 шілдеде армияның капелланы Эдмунд П. Истербруктың қызы Глэдис Истербрукқа үйленді және 1921-1925 жылдары USMA химия кафедрасында оқытушы болып жұмыс істеді. Ол 1926 жылы Джорджия штатының Форт-Беннинг қаласындағы АҚШ армиясының жаяу әскер мектебінде рота офицерлері курсын, ал келесі жылы Оклахома штатының Форт-Силл қаласындағы АҚШ армиясының далалық артиллерия мектебінде жоғары курсты бітірді. Ол 1927-1931 жылдары АҚШ армиясының жаяу әскер мектебінде қару-жарақ және тактика пәнінен оқытушы болды. Осы кезеңде ол алғаш рет Джордж Маршаллмен танысты, ол Коллинстің болашақ әскери мансабында маңызды рөл атқаратын АҚШ армиясының штаб бастығы болды. 1932 жылдың тамызында майор шеніне көтерілген ол Манила қаласындағы 23-ші бригаданың атқарушы офицері және 1933-1934 жылдары Филиппин дивизиясының штаб бастығының көмекшісі, G 2 штаб офицері қызметін атқарды. Коллинз 1937 жылы АҚШ армиясының өнеркәсіптік колледжін, ал келесі жылы АҚШ армиясының соғыс колледжін бітірді. 1938-1940 жылдары ол әскери колледжде оқытушы болып жұмыс істеді. 1940 жылдың 25 маусымында подполковник, ал 1941 жылдың 15 қаңтарында полковник шеніне ие болды.
Collins reverted to the rank of captain in 1920. He married Gladys Easterbrook, a daughter of Army chaplain Edmund P. Easterbrook, on July 15, 1921, and was instructor in the department of chemistry at the USMA from 1921 to 1925. He graduated from the company officer course at the United States Army Infantry School at Fort Benning, Georgia in 1926, and from the advanced course at the United States Army Field Artillery School at Fort Sill, Oklahoma the year after. He was an instructor in weapons and tactics at the United States Army Infantry School from 1927 to 1931. It was during this time where he first encountered George C. Marshall, the future U. S. Army Chief of Staff, who was to play a significant role in Collins's future military career. Promoted to major in August 1932, he was executive officer of the 23rd Brigade in Manila, and assistant chief of staff, as a G 2 staff officer, with the Philippine Division from 1933 to 1934. Collins graduated from the United States Army Industrial College in 1937, and the United States Army War College the following year. He was then an instructor at the Army War College from 1938 to 1940. He was promoted to lieutenant colonel on June 25, 1940 and, now a full colonel (having been promoted on January 15, 1941),
Батыс театры
Кейін Коллинз Еуропа операциялар театрына (ETO) ауыстырылды, онда ол VII корпусты одақтастардың Нормандияға түсуі мен Батыс майданындағы шайқастарда, 1945 жылғы мамыр айында Еуропадағы Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін басқарды. Коллинзді соғысқа дейін Коллинзбен бірге Армия жаяу әскер мектебінде қызмет еткен және Англиядағы Бірінші армияға қолбасшылық еткен генерал-лейтенант Омар Брэдли, VII корпустың алғашқы командирі, генерал-майор Роско Вудраффтың орнына таңдады. Вудрафф Коллинзден жоғары шенде болған, бірақ амфибиялық операцияларда тәжірибесі болмады. Коллинз Брэдлимен және жоғарғы бас қолбасшы генерал Дуайт Д. Эйзенхауэрмен қысқа сұхбаттан кейін тағайындалды. Коллинз Тынық мұхитындағы тактикалық тәсілін түйіндеп, шабуыл кезінде әрқашан биік белесті нысанаға алу керектігін айтты. Брэдли Эйзенхауэрге бұрылып, Коллинз "біздің тілімізде сөйлейді" деді. 47 жасында Коллинз АҚШ армиясының ең жас корпус командирі болды. Коллинз басқаратын бөлімдердің арасында Нормандиядағы тәжірибелі 82-ші әуе десанттық дивизиясы болды, оған 1917 жылғы Вест-Пойнт түлектерінің бірі генерал-майор Мэтью Риджвей басшылық етті. VII корпус 1944 жылғы маусымда Нормандияға түсуде және одан кейінгі Нормандия шайқасында, соның ішінде «Кобра» операциясында маңызды рөл атқарды. Коллинз 21-ші армия тобының қолбасшысы генерал сэр Бернард Монтгомеридің ізетін қойды, ол «Гудвуд» операциясынан кейін 1944 жылғы 27 шілдеде «Кобра» операциясында VII корпусының жолын ашты. «Кобрадан» кейін Фалеза қалтасы шайқасы болды, ол Нормандиядағы Вермахтты толыққанды жойды, содан кейін корпус Парижді азат етуге және Парижден Рейнге дейін одақтастардың ілгерілеуіне қатысты. Қыркүйек айының басында VII корпусы Монс қалтасы шайқасында шамамен 25 000 тұтқынға алды. Одан кейін Зигфрид сызығын бұзып, Хюртген орманы шайқасында ауыр шайқасқа қатысты. VII корпусы кейіннен Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Батыс майданындағы ең ірі шайқас болған «Арденн» шайқасында маңызды рөл атқарды және Германияға қарсы батыс одақтастарының шабуылына қатысты. VII корпусы «Кобра» операциясындағы рөлімен ең жақсы танымал; алайда Коллинзтің осы жоспарға қосқан үлесі одан да аз белгілі. Коллинз 1945 жылғы сәуірде уақытша үш жұлдызды генерал-лейтенант, ал маусымда тұрақты бригадир-генерал шеніне көтерілді. Ол соғыстың көп бөлігінде Коллинздің бастығы болған генерал Омар Брэдлидің жоғары бағасын алды, ал көптеген неміс аға командирлері Коллинзді, VIII корпустың командирі генерал-лейтенант Трой Х. Миддлтонмен бірге, Батыс майданындағы ең жақсы американдық корпус командирлерінің бірі деп санайтын.
Collins was later transferred to the European Theater of Operations (ETO), where he commanded the VII Corps in the Allied invasion of Normandy and on the Western Front through to the end of World War II in Europe in May 1945. Collins was chosen by Lieutenant General Omar Bradley, who had served with Collins at the Army Infantry School before the war and was then commanding the First Army in England, as a replacement for Major General Roscoe B. Woodruff, the original commander of VII Corps and one of Bradley's West Point classmates. Woodruff was senior to Collins but had no experience in amphibious operations. Collins was appointed after a brief interview with Bradley and General Dwight D. Eisenhower, the Supreme Allied Commander, about his combat experience after Collins summed up his tactical approach in the Pacific as always targeting the high ground in an attack. Bradley turned to Eisenhower, claiming that Collins "talks our language." At the age of 47, this made Collins the youngest corps commander in the United States Army. Among the units serving under Collins' command in Normandy was the veteran 82nd Airborne Division, commanded by Major General Matthew Ridgway, a fellow graduate of the West Point class of 1917. VII Corps played a major role in the Normandy landings in June 1944 and the subsequent Battle of Normandy, including Operation Cobra. Collins was a favorite of the 21st Army Group commander, General Sir Bernard Montgomery, who after Operation Goodwood laid the path for VII Corps to break out in Operation Cobra on 27 July 1944. After Cobra was the Battle of the Falaise Pocket, which completed the destruction of the Wehrmacht in Normandy, the corps then took part in the liberation of Paris and the Allied advance from Paris to the Rhine. In early September VII Corps took approximately 25,000 prisoners during the Battle of the Mons Pocket. It later broke through the Siegfried Line and endured heavy fighting in the Battle of Hürtgen Forest. VII Corps later played a major role in the Battle of the Bulge, the largest battle on the Western Front during World War II, and finally took part in the Western Allied invasion of Germany. VII Corps is perhaps best known for the leading role it played in Operation Cobra; less well known is Collins' contribution to that plan. Collins was promoted to temporary three star rank of lieutenant general in April 1945 and permanent brigadier general in June. He was very highly regarded by General Omar Bradley, Collins' superior for most of the war, and many German senior commanders believed Collins, along with Lieutenant General Troy H. Middleton, commanding the VIII Corps, to be one of the best American corps commanders on the Western Front.
Соғыстан кейінгі
Соғыстан кейін Коллинз 1945 жылдың тамызынан желтоқсан айына дейін Армияның құрлық әскерлері бас штабының бастығы және бас қолбасшының орынбасары болды. Кейін ол 1945-1947 жылдары АҚШ Армиясының ақпарат директоры (кейіннен қоғамдық ақпарат басшысы) қызметін атқарды. 1947-1949 жылдары АҚШ Армиясының штаб бастығының орынбасары, сосын штаб бастығының бірінші орынбасары болды және 1948 жылдың қаңтарында уақытша генерал және тұрақты генерал-майор шеніне көтерілді. Коллинз 1949 жылдың 16 тамызынан 1953 жылдың 15 тамызына дейін АҚШ Армиясының штаб бастығы болды; осы қызметте ол Корея соғысы кезінде Армияның жоғары шенді офицері болды. Соғыс кезінде штаб бастығы ретінде оның басты міндеті – Кореяда соғысуға жетілікті дайындықтан өткен және жабдықталған әскерлерді жіберу болды. Ол Армияның теміржолдардағы операцияларын басқарды, алғашқы арнайы күштер тобын жауынгерлік құрамына енгізді және жаңадан құрылған Солтүстік Атлант мүкәрімі ұйымына (НАТО) Армияның үлесін дамытуға тікелей қатысты. Коллинз 1953-1954 жылдары НАТО-ның Әскери комитеті мен тұрақты тобында АҚШ өкілі болды. 1954-1955 жылдары елшілік статусымен АҚШ-тың Вьетнамдағы арнайы өкілі болды және НАТО қызметіне оралды. Шамамен 40 жыл әскери қызметтен кейін 1956 жылдың наурыз айында зейнетке шықты. Генерал Джозеф Лоутон Коллинз 1987 жылдың 12 қыркүйегінде Вашингтонда 91 жасында дүниеден өтті. Ол Вирджиния штатындағы Арлингтон ұлттық зиратына жерленген.
After the war, Collins was deputy commanding general and chief of staff of Army Ground Forces from August to December 1945. Later, he was director of information (later chief of public information) of the United States Army from 1945 to 1947. He was deputy, later Vice Chief of Staff of the United States Army from 1947 to 1949 and was promoted to temporary general and permanent major general in January 1948. Collins was Chief of Staff of the United States Army from August 16, 1949, to August 15, 1953; as such he was the Army's senior officer throughout the Korean War. As a wartime chief of staff his primary responsibility was to ensure that adequately trained and equipped soldiers were sent to fight in Korea. He directed the Army's operation of the railroads, brought the first Special Forces group into the order of battle, and was closely associated with the development of the army's contribution to the newly established North Atlantic Treaty Organization (NATO). Collins was representative of the United States to the Military Committee and the Standing Group of NATO from 1953 to 1954. He was special representative of the United States in Vietnam with ambassadorial rank, 1954 to 1955, and returned to his NATO assignment. He retired from active service in March 1956, after almost 40 years of military service. General Joseph Lawton Collins died in Washington, D. C., on September 12, 1987, at the age of 91. He is buried at Arlington National Cemetery, Virginia.
Үдемелі қызметтер
Төсбелгі Дәреже Компонент Дата Төсбелгі жоқ Кадет АҚШ Әскери академиясы 14 маусым 1913 Төсбелгі таспасы сол кезде болмаған Екінші лейтенант Регламенттік армия 20 сәуір 1917 Бірінші лейтенант Регламенттік армия 15 мамыр 1917 Капитан Уақытша 5 тамыз 1917 Майор Уақытша 9 қыркүйек 1918 Капитан Регламенттік армия 25 маусым 1919 (Уақытша майор ретінде босатылды және 1920 жылдың 10 наурызында капитан дәрежесіне қайта келді.) Майор Регламенттік армия 1 қазан 1932 Подполковник Регламенттік армия 25 маусым 1940 Полковник АҚШ армиясы 13 қаңтар 1941 Бригад генерал АҚШ армиясы 14 ақпан 1942 Генерал-майор АҚШ армиясы 26 мамыр 1942 Генерал-лейтенант АҚШ армиясы 16 сәуір 1945 Бригад генерал Регламенттік армия 19 маусым 1945 Генерал-майор Регламенттік армия 24 қаңтар 1948 Генерал АҚШ армиясы 24 қаңтар 1948 Генерал Регламенттік армия, зейнеткерлікте 31 наурыз 1956
Insignia Rank Component DateNo insignia Cadet United States Military Academy June 14, 1913No pin insignia at the time Second lieutenant Regular Army April 20, 1917 First lieutenant Regular Army May 15, 1917 Captain Temporary August 5, 1917 Major Temporary September 9, 1918 Captain Regular Army June 25, 1919 (Discharged as temporary major and resumed permanent rank of captain on March 10, 1920.) Major Regular Army October 1, 1932 Lieutenant colonel Regular Army June 25, 1940 Colonel Army of the United States January 13, 1941 Brigadier general Army of the United States February 14, 1942 Major general Army of the United States May 26, 1942 Lieutenant general Army of the United States April 16, 1945 Brigadier general Regular Army June 19, 1945 Major general Regular Army January 24, 1948 General Army of the United States January 24, 1948 General Regular Army, Retired March 31, 1956