Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Миссискойи ұлттық жабайы табиғат қорығы – АҚШ Вермонт штатындағы ұлттық жабайы табиғат қорығы. Ол Шамплейн көлінің шығыс жағалауында және Миссискойи шығанағының оңтүстік жағында орналасқан. Қорық штаттың солтүстік-батыс бұрышында, Канадамен халықаралық шекараға жақын жерде жатыр. Қорық 1943 жылғы 4 ақпанда көшіп-қоныс жасайтын құстарды қорғау туралы заңға сәйкес құрылды. Алғашқы сатып алынған жер 1582 акр (6,4 км²) Миссискойи өзенінің дельтасында, оның ішінде Шад аралы және Биг Марш Слауг кірді. Қосымша жерлер ерікті сатушылардан сатып алынады. Қорықтың қазіргі ауданы 7232 акр (27 км²). 2013 жылы ол халықаралық маңызы бар Рамсар ылғалды жері деп тағайындалды. Бұл Вермонт штатында толығымен орналасқан жалғыз ұлттық жабайы табиғат қорығы және оны АҚШ Балық және жабайы табиғат қызметі басқарады. Ол Суонтон және Хайгейт қалаларында орналасқан, сондай-ақ Дерби (Вермонт) және Вествилл (Нью-Йорк) қалаларында серік бөлімшелері бар.
Missisquoi National Wildlife Refuge is a National Wildlife Refuge in the U. S. state of Vermont located on the eastern shore of Lake Champlain and the southern side of Missisquoi Bay. The refuge is in Franklin County in the northwest corner of the state near the International Boundary with Canada. The refuge was established on February 4, 1943, under the authority of the Migratory Bird Conservation Act. The initial acquisition was 1,582 acres (6.4 km2) of land in the Missisquoi River delta, including Shad Island and Big Marsh Slough. Additional land is acquired from willing sellers. The refuge's current size is 7,232 acres (27 km2). It was designated a Ramsar Wetland of International Importance in 2013. It is the only National Wildlife Refuge located entirely in Vermont and is administered by the United States Fish and Wildlife Service. It is located in the towns of Swanton and Highgate with satellite units in Derby, Vermont and Westville, New York.
Өңірлерді басқару
Қорған жерлері әртүрлі жануарлар түрлері мен тіршілік орталарын қолдайды, оның ішінде су тасқынындағы орман, ылғалды жерлер, бұталар, батпақтар, шабындықтар және жоталы жерлер. Жерлерді басқару мақсаты – көшпенді құстар үшін мекен-жайды қамтамасыз ету және қорғау, өсімдіктер мен жануарлардың табиғи әртүрлілігі мен көптігін сақтау, сирек және жойылу қаупі бар түрлердің қалпына келуіне көмектесу. Жануарлар дүниесіне қатысты федералды заңдар мен ережелер мекен-жай мен жануарлар дүниесін қорғауды қамтамасыз ету үшін күшіне енгізіледі. Макуам батпағы Вермонт штатының Шамплейн көлінің солтүстік-шығыс жиегінде орналасқан. Онда Вермонт штатындағы ең ірі сортаң қарағай, рододендрон және тізбекті папоротник популяциялары бар, бұл штаттың қорғалатын түрі. Батпақ аққұйрықты бұғылар үшін маңызды қыстау орны болып табылады және әртүрлі құстарға тамақтану және көбею ортасын ұсынады. Ағаш құс үшін әртүрлі жастағы қалың жапырақты ормандарды қамтамасыз ету үшін 8-10 жылдық аралықта ерте сатыдағы жапырақты ағаштардың учаскелері кезегімен кесіледі. Тамақтану, ұя салу және балапандарды өсіру үшін, әдетте 30 метрге жуық ені бар кішкентай кесілімдер қолданылады. Кесілімдерге жақын тұрақты шабындықтар американдық ағаш құс үшін ән салу және қысқы орналасу орындарын қамтамасыз етеді. Ағаш құс, қарақас, түркия, аққұйрықты бұғы және әртүрлі әнші құстар сияқты орманды мекендеуді қажет етеді, олардың топыраққа толы қалың жапырақты ормандарды жаңарту үшін мерзімді түрде бұзылуы қажет. Шабындықтар ашық даланың орманға айналуын болдырмау үшін мезгіл-мезгіл шабылып, қырқылып немесе өртеліп тұрады. Көптеген жануарлар түрлері осы ашық дала мекендерінен пайда көреді. Су құстары, балуандар және басқа да әнші құстар, тозаңдаушылар мен ұсақ сүтқоректілер ашық далада ұя салып, төлдерін өсіреді. Қызылқарға, далалық бүркіт және жалпақ қанатты бүркіт сияқты жыртқыштар тышқандар, тышқаншалар және басқа да ұсақ сүтқоректілерді іздеп осы шабындықтардың үстінен ұшып өтеді. Табиғи батпақтан басқа, баспана үш су сақтағышынан тұратын басқарылатын ылғалды жерлерді де қамтиды. Бұл аймақтардағы су деңгейі су құстарының азығын өсіруді және жабайы күріш, түйме бұтасы сияқты өсімдіктерді жабу үшін реттеледі, сонымен қатар қаз, американдық қара қаз және басқа да ылғалды жерлердегі құстардың ұя салуына жағдай жасайтын топырақ пен өсімдіктердің шұңқырларын ашыққа шығарады.
Refuge lands support a variety of wildlife species and habitats including floodplain forest, wetlands, shrub, bog, grasslands, and upland areas. Lands are managed to provide and protect habitat for migratory birds, to preserve the natural diversity and abundance of plants and animals, to assist with recovery of threatened and endangered species. Federal wildlife laws and regulations are enforced to ensure the protection of habitat and wildlife. Maquam Bog is a located on the northeastern margin of Lake Champlain, Vermont. It contains Vermont's largest populations of pitch pine, rhodora, and chain fern, a state threatened species. The bog serves as an important wintering area for white tailed deer and provides feeding and breeding areas for a variety of birds. Parcels of early successional hardwoods are rotationally clear cut in 8 10 year intervals in an effort to provide a variety of age class hardwood habitat for woodcock. Small clearcuts, usually 100 feet wide, are used on the refuge to create feeding, nesting and brood rearing covers. Permanently mowed pieces of land adjacent to the clearcuts provide singing grounds and roosting areas for American woodcock. Woodcock, like ruffed grouse, turkey, white tailed deer and a variety of songbirds all require forest habitat that is disturbed periodically to stimulate regeneration of dense hardwood stands that support declining woodcock populations throughout the east. Grasslands are periodically hayed, mowed or burned to keep open field from changing back to forest. Many wildlife species benefit from these open field habitats. Waterfowl, bobolinks, and many other songbirds, pollinators and small mammals use open fields to nest and rear young. Birds of prey such as kestrel, northern harriers and rough legged hawks glide over these same grasslands in search of prey such as mice, voles and other small mammals. In addition to of natural marsh, the refuge includes of managed wetlands formed by three impoundments. Water levels in these areas are manipulated to encourage the growth of waterfowl food and cover plants such as wild rice and buttonbush, while also exposing hummocks of soil and vegetation that support nesting by mallards, American black ducks and other wetland birds.
Фауна
Вермонт штатындағы ең үлкен ақ көк жусанның қонысы Шад аралында орналасқан. Бұл қоныста жыл сайын шамамен 250-ден 600-ға дейін ұялар кездеседі. 2015 жылдан бері аққабақ бүркіттердің санының артуына байланысты бұл қоныс кішірейді. Әр жылғы күзде 20 000-нан астам үйрек панаға жиналады, олардың тамақтануы және демалуы үшін қолайлы орта бар. Көктемде олардың шағын бөлігі панадағы мекендерді ұя салу үшін пайдаланады. Вермонт штатының жоғалып бара жатқан қара қанатты шағалаларының барлығы осы панада ұялайды. Вермонт штатында ұялайтын оспрейлердің маңызды бөлігі осы панада табылады. Тікенді жұмсақ қабықты тасбақа, штаттың қорғауға алынған түрі, сәуірден қыркүйекке дейін панада тамақтану және күнге күйіну үшін пайдаланады. Бұл панада тұратын сүтқоректілерге қарақұйрық, қара аю, койот, скунк, су құндызы, қызыл түлкі, өзен суыры, қабылан, кірпі, су егесі және күміс түлкі жатады.
The largest great blue heron rookery in Vermont has been on the refuge's Shad Island. This rookery fluctuates from about 250 to almost 600 nests each year. This rookery has been reduced in since 2015, due to an increasing bald eagle population. More than 20,000 ducks converge on the refuge each fall and find habitat for feeding and resting. In the spring, a small percentage of those use the refuge habitats for nesting. All of Vermont's endangered black terns nest on the refuge. A significant percentage of Vermont's nesting ospreys are found on the refuge. Spiny softshell turtles, a state threatened species, use the refuge to feed and bask from April through September. Mammals that inhabit this refuge include raccoon, black bear, coyote, skunk, beaver, red fox, river otter, bobcat, porcupine, muskrat, and mink.