Кассин аукеті – Солтүстік Тынық мұхитында кең таралған, шағын теңіз құсы. Сипаттамасы, мекендеу орындары, және Джон Кассин құрметіне аталғаны туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі
Species of bird
Кассиннің құсқұсы (Ptychoramphus aleuticus) – Солтүстік Тынық мұхитында кеңінен таралған, кішкентай, денелі теңіз құсы. Бұл Ptychoramphus туысына жататын жалғыз түр. Ол кішкентай қуыстарда ұялайды және Британдық Колумбиядағы және Калифорния жағалауындағы жақсы зерттелген аралдарда кездесетіндіктен, бұл ауктердің бірі ретінде жақсы танымал. Ол американдық орнитолог Джон Кассиннің құрметіне аталған. Кассиннің құсқұсы – кішкентай (25 см, 200 г) ерекше көзге түспейтін аук. Оның қауырсыны әдетте жоғарыдан қараңғы, төменінен ақшыл, көзінің үстінде кішкентай ақ дақ бар. Мұрасы қара түсті, бірақ ақ дағы бар, ал аяқтары көк түсті. Көптеген басқа ауктардан айырмашылығы, Кассиннің құсқұсы көбелекке тән қауырсынға ие емес, жыл бойында дерлік өзгермейді. Теңізде оны әдетте ұшу арқылы таниды, ол ұшқан теннис добына ұқсайды. Кассиннің құсқұсы Баха-Калифорния түбегінің ортасынан Алясканың Алеут аралдарына дейін Солтүстік Америка жағалауында таралған. Ол жағалаудағы аралдарда ұялайды, негізгі популяциясы Ванкувер аралының Скотт мүйісіне жақын орналасқан Үшбұрыш аралында шоғырланған, онда шамамен 55 000 жұп мекендейді. Көшпенді емес. Дегенмен, солтүстік құстар қыс айларында оңтүстікке қарай жылжуы мүмкін. Екі түршесі бар:
Cassin's auklet (Ptychoramphus aleuticus) is a small, chunky seabird that ranges widely in the North Pacific. It is the only species placed in the genus Ptychoramphus. It nests in small burrows and because of its presence on well studied islands in British Columbia and off California it is one of the better known auks. It is named for the American ornithologist John Cassin. Cassin's auklet is a small (25 cm, 200 g) nondescript auk. Its plumage is generally dark above and pale below, with a small white mark above the eye. Its bill is overall dark with a pale spot, and its feet are blue. Unlike many other auks, Cassin's auklet lacks dramatic breeding plumage, remaining the same over most of the year. At sea it is usually identified by its flight, which is described as looking like a flying tennis ball. Cassin's auklet ranges from midway up the Baja California peninsula to Alaska's Aleutian Islands, off North America. It nests on offshore islands, with the main population stronghold being Triangle Island off Vancouver Island's Cape Scott, where the population is estimated to be around 55,0000 pairs. It is not known to be migratory. However, northern birds may move farther south during the winter. Two subspecies are recognised:
P. a. aleuticus – (Паллас, 1811): Алеут аралдары және Алясканың оңтүстігінен Баха-Калифорнияның солтүстігіне дейін. Курил аралдары. P. a. australis – van Rossem, 1939: Оңтүстік Баха-Калифорния. Құрып кеткен туыс немесе алдыңғы түр, Ptychoramphus tenuis L. H. Miller et Bowman, 1958, Калифорниядағы Сан-Диего формациясының кейінгі плиоцен кезеңінен белгілі.
P. a. aleuticus – (Pallas, 1811): Aleutian Islands & south Alaska to northern Baja California. Kurile Islands. P. a. australis – van Rossem, 1939: southern Baja California. An extinct relative or predecessor species, Ptychoramphus tenuis L. H. Miller et Bowman, 1958, is known from the Late Pliocene of the San Diego Formation in California.
Мінез-құлық
Кассиннің құсқұйрығы кішкентай аралдардағы қуыстарда ұялайды, ал ареалының оңтүстік бөлігінде көбею колониясында жыл бойы кездесуі мүмкін. Ол топыраққа шұңқыр қазып немесе табиғи жарықтар мен тіреулерді пайдаланып ұя салады, сондай-ақ адам жасаған құрылыстарды да оңай пайдаланады. Жұптар бір-біріне және ұялаған жерге көп жылдар бойы берілгендік танытады. Екі ата-ана да бір ақ жұмыртқаны күтіп жатады, түнде (әдетте 2300 сағаттан кейін) кезектесіп, батыс шағаласы немесе саябақ сұңқары сияқты жыртқыштардан қашу үшін ауысады. Олар да таң атпай колониядан шығып кетеді. Жұмыртқа 40 күн күтіледі, содан кейін кішкентай балапанды екі ата-анасы 35 күн бойы түнде тамақтандырады, олар ішінара сіңген тамақты (эуфаузидтер және басқа да ұсақ қабыршақтылар) арнайы жұтқыншақ қалтасында (әдебиетте көбінесе тіл асты қалтасы деп аталады) тасымалдайды. Балапан жеке қанатын жайып, теңізге қарай беттейді. Кассиннің құсқұйрығы теңіз құстары арасында ерекше, өйткені сәтті бірінші жұмыртқадан кейін кейде екінші жұмыртқа да салады (бұл Солтүстік жарты шардағы жалғыз теңіз құсы). Когортадағы көптеген жекелемелер 3 жасында (27%) көбеюге бастайды, ал 8 жасқа дейін берілген когортаның 95%-дан астамы көбейеді. Көбеюге орташа жас – 3,6 жыл. Ал кейбір популяциялар (әсіресе Фараллон аралдарындағысы) күрт азайды. Құсқұйрыққа қауіп төндіретін факторлар: әкелінген жыртқыштар (әсіресе Аляскада), мұнай төгілуі және теңіз беті температурасының өзгеруі (Эль-Ниньо құбылысының салдарынан). Кассиннің құсқұйрығы 1918 жылғы Көшпелі құстар туралы шарттық қағидасымен қорғалады. Мұхит климатының жылдық өзгеруі тіршілік ету, көбеюге бейімділік, көбеюдің сәттілігі және жаңадан қосылу сияқты көптеген демографиялық көрсеткіштерге синхронды түрде әсер етеді, бұл климаттың өзгеруіне байланысты халық санының жылдам азаюына жағдай жасайды.
Cassin's auklet nests in burrows on small islands, and in the southern area of its range may be found in the breeding colony year round. It either digs holes in the soil or uses natural cracks and crevices to nest in, also readily using man made structures. Pairs will show a strong loyalty towards each other and to a nesting site for many years. Both the parents incubate the single white egg, returning to swap shifts at night (usually after 2300 h) to avoid being taken by predators such as the western gull or peregrine falcon. They also depart from the colony before dawn. The egg is incubated for 40 days, the small chick is then fed nightly for 35 days by both parents, who regurgitate partially digested food (euphausiids and other small crustaceans) carried in a special gular pouch, often referred to in the literature as a sublingual pouch. The chick fledges alone and makes its way to the sea. Cassin's auklet is unusual amongst seabirds in occasionally laying a second clutch after a successful first clutch (it is the only northern hemisphere seabird to do so). Most individuals in a cohort begin breeding at age 3 (27%), and by 8 years >95% of a given cohort has recruited. Mean age of recruitment is 3.6 years. and some populations (principally the Farallon Islands population) have suffered steep declines. Threats to the auklet include introduced carnivores (particularly in Alaska), oil spills and changes in sea surface temperature (caused by El Niño events). Cassin's auklet is protected under the Migratory Bird Treaty Act of 1918. Annual variation in ocean climate synchronously affects multiple demographic parameters including survival, breeding propensity, breeding success, and recruitment, a situation conducive to rapid population declines due to climate change.
2014 жылы АҚШ-та жазда көп адам қаза болды
2014 жылдың соңғы айларында мыңдаған Кассиннің құсқұйрықтары Солтүстік Калифорниядан бастап Вашингтон штатының солтүстік жағалауына дейін жағаға шықты. Жағалауды бақылау және теңіз құстарын зерттеу тобы сол жылы 50 000-нан 100 000-ға дейін құстар өлгенін бағалады. Ғалымдар осы өлімдердің себебін анықтай алмады. Вирустар, бактериялар және мұнай төгілуі себеп емес екені анықталды, бірақ себеп аштық болуы мүмкін. Ғалымдар өлген құстардың асқазанында аз ғана тамақ қалдығын тапты. Калифорниядағы Фаралон институтының ғалымдарының кейбіреулері бұл жаппай өлімдердің себебі Солтүстік Тынық мұхитының қалыптан тыс жылуымен байланысты болуы мүмкін деп санайды. Бұл жылу теңіз тамақ тізбегіне әсер етіп, әдетте суық суларда дамитын зоопланктон, криль және балықтардың басқа түрлеріне, сондай-ақ оларды жейтін құстарға, оның ішінде Кассиннің құсқұйрықтарына да әсер етуі мүмкін. Бұл оқиға жаздың соңында, құс балапандары ұшып кеткен кезде болды.
In the last few months of 2014, the carcasses of thousands of Cassin's auklets washed ashore from Northern California up to the north coast of Washington State. The Coastal Observation and Seabird Survey Team estimated a toll between 50,000 and 100,000 deaths that year. Scientists were uncertain about the cause of these deaths. While viruses, bacteria, and oil spills were ruled out the cause appeared to be starvation. Scientists found little evidence of food in the stomachs of the carcasses. Some scientists from the California's Farallon Institute believe these mass deaths could be related to the unusual North Pacific warmth which is pushing marine food chains and could affect other species of zooplankton, krill and fish that normally develop in cold waters and the birds that consume them including Cassin's auklets. The event happened in the late summer when the auklet chicks began to fledge.