Локомотившілер мен машинистердің бауырластығы: Америка кәсіби одағының тарихы

Кіріспе

Америкалық еңбек ұйымы

Локомотивтердің отты сөндірушілері мен машинистерінің (LF&E) бауырластығы – 19-шы және 20-шы ғасырларда Солтүстік Америкадағы теміржол саласындағы бауырлас қоғам және кәсіподақ. Ұйым 1873 жылы локомотивтерде отты сөндірушілер ретінде жұмыс істейтін жұмысшылар үшін өзара көмек қоры ретінде Локомотивтердің отты сөндірушілерінің бауырластығы (B of LF) болып құрылды. 1907 жылы көптеген мүшелері теміржол машинистеріне дейін қызмет еткенін ескере отырып, атауын кеңейтті. Уақыт өте кәсіподақ функцияларын қабылдап, 1969 жылы LF&E үш басқа теміржол еңбек ұйымымен бірігіп, Біріккен көлік одағын құрды.

Өмірбаян

Ертедегі теміржол көлігі локомотивтерді қозғау үшін бу машиналарына сүйенді – үлкен көмірмен қыздырылатын қазандықтар, олар буды шоғырландырып, осы арқылы қозғау күшін өндірді. Бұл қазандықтарға пойыздың жұмысын тоқтатып қоймау үшін үнемі отын салу қажет болды. Локомотивтегі отты жаққандардың міндеті – тар жаққа арқылы пойыздың оттықшасына көмір тиеу, соның арқасында от жандырып тұру еді. Локомотивтегі отты жаққанның жұмысы физикалық тұрғыдан қиын, ауыр, лас және қауіпті болды. Локомотивтегі отты жаққандар көбінесе кондуктор немесе инженердің жалақысының жартысын ғана алатын, ал олардың билігіне ие болмайтын. Теміржолшылар арасында жұмыс орындарында қаза болмаған жазатайым оқиғалар да кең таралған. Иллинойс штатының Еңбек статистикасы бюросы жүргізген зерттеуде теміржолшылар жұмыстағы жазатайым оқиғалар салдарынан қол-аяқтарының жартысынан астамы сынып, барлық қол-аяқ ампутацияларының 71 пайызы орын алғандығы анықталды. Осының нәтижесінде, жұмысшылар өздері арасында сақтандыру және жұмыста болған өлім немесе мүгедектік үшін жәрдемақы төлеу мақсатында бауырластық ұйымдар құруға тырысты. Олардың кейбіреулері дінге немесе ұлтқа негізделген, ал енді біреулері кәсіби бағытталған. Бұл ұйым 1867 жылы Локомотив жүргізушілерінің Өзара өмір сақтандыру қауымдастығы арқылы ресми өмір сақтандыру пакетін құру арқылы өз мүмкіндіктерін кеңейтті. Бұл адамдар жақында өткен айда әріптес отты жаққан Джордж Пейдждің апатта қаза табуы туралы хабарды оның қайғыға батқан әйеліне жеткізуге мәжбүр болды және локомотивтегі отты жаққандар кәсібімен айналысатындар үшін өзара көмек қоры құруға шешім қабылдады. Көп ұзамай басқа да ұйымдар құрылды, ал бір жыл ішінде Нью-Йорк, Нью-Джерси, Огайо, Пенсильвания және Индиана штаттарында оннан астам жергілікті топтар жұмыс істеді. Екінші, қосымша қор мүгедектік жәрдемақысын қарастырды. 1880 жылдары мұндай жергілікті төлем әр мүше үшін айына 50 центке жете алатын.

Early railway transportation relied upon steam engines to power railway locomotives—large coal fired boilers which generated motive power through the manipulation of concentrated steam. These boilers required a regular input of fuel to keep the train fired up and running. It was the task of so called locomotive firemen to shovel coal into a train engine's firebox through a narrow opening, thereby feeding the fire. The job of a locomotive fireman was physically demanding—strenuous, filthy and dangerous. Locomotive fireman generally received but half the salary of a conductor or engineer and shared in none of their authority. Non fatal workplace accidents were also endemic among railroad workers, with one study by the Illinois Bureau of Labor Statistics determining that railroad workers suffered more than half the broken arms and ribs and 71 percent of all arms and legs amputated as the result of mishaps on the job. As a result, workers themselves endeavored to form fraternal organizations among their peers for the purposes of insurance and the payment of benefits for death or disability suffered on the job. Some of these organizations were based upon religion or ethnicity, while others were occupational in nature. That organization went on to expand its benefits package through the establishment of a formal life insurance package via the Locomotive Engineers' Mutual Life Insurance Association in 1867. These men had recently been forced to pass on the news of the fatal accident in a wreck of fellow fireman George Page to his grieving widow the previous month and decided to establish a mutual benefit society for those employed in the locomotive firemen's trade. Other lodges soon followed and within a year there were a dozen functioning local groups scattered about the states of New York, New Jersey, Ohio, Pennsylvania and Indiana. A second optional fund provided for disability benefits. During the decade of the 1880s, such a local assessment might amount to 50 cents per member per month.

Ұйымдастыру нысаны

Осы алғашқы кезеңде локомотившілердің бауырластығы (ЛБ) өзін "ложалар" желісіне ұйымдастырды, бұл мүшелерге ортақ мәселелерді талқылау үшін мамандықтағы әріптестерімен кездесуге мүмкіндік берді. ЛБ қамқорлығымен кезең-кезеңімен банкеттер мен пикниктер сияқты әлеуметтік шаралар өткізілетін. Ұйым ай сайын "Төртінші сыныптың журналы" (кейіннен "Локомотившілер журналы") атты журнал шығаратын, онда сол кездегі теміржол жаңалықтары мен мүшелердің кәсіби қызығушылықтарына арналған мақалалар жарияланды. Еңбек және басқару қатынастарына көп көңіл бөлінбеді, ЛБ "қызметтегі ең тәжірибелі локомотившілерді" инженерлер лауазымына көтеруді ұсынды, "егер олар қабілетті және лайықты болса және мүмкіндік туса". Бұл тұрғыда бастапқы шабыттың көп бөлігі квази-мистикалық діни дәстүр – франкмасондықтан алынған. 1870-ші жылдардағы ЛБ-ның қабылдау рәсімінде қабылданушы қараңғы ложа бөлмесінде, үлкен фон алдында отырды, ол экран ретінде пайдаланылды, ал оның басында "көзіне таңғыш байлау" – кері тартылатын мөлдір емес линзалары бар соқырлық киімі болды. Бірінші кезекте ложаның дін қызметшісі болашақ мүшеге ұйымның қайырымды мақсаттары және оның мүшелерінің қасиетті міндеттері туралы нұсқау берді. Осы сәтте стереоптикон экранға бірнеше суреттерді көрсетуге кірісті, әр суреттен кейін көзіне таңғыш байлаудың линзалары қысқаша көтеріліп, сурет қабылданушыға түсіндірілді. Рәсімдік ритуалдар мен ұйымдық құпиялылық ложа отырыстарының тәртіпті, жақын және құпия болуын қамтамасыз етті және ЛБ мүшелері арасындағы топтық ынтымақтастыққа үлес қосты. 1888 жылғы ұйымның конституциясында мүшелік талаптарында үміткердің "ақ нәсілден туған, жақсы мінезді, тыныш және еңбекқор, денесі мен мүшелері сау" болуы керектігі көрсетілген. 1896-97 жылдары "тек ақтар ғана" ережесі талқылауға түсті, ЛБ Америка Еңбек Федерациясына қосылу мүмкіндігін қарастырғанда, бірақ АЕФ конституциядан осы бапты алып тастауды талап ететінін білді. ЛБ және басқа да ұқсас теміржол бауырластықтары, тарихшы Мэри Энн Клаусонның 1989 жылғы кітабында атап өткендей, біріктіруге ғана емес, сонымен қатар қабылдамау процесіне де негізделген.

The B of LF in this early period organized itself into a network of "lodges", which provided a place for members to meet others in the profession to discuss matters of common concern. Social functions such as balls and picnics were periodically conducted under the B of LF's auspices. The organization also published a monthly magazine, The Firemen's Magazine (later Locomotive Firemen's Magazine), including railroad news of the day and articles appealing to the membership's professional interests. Little attention was paid to labor management relations, with the B of LF mildly offering the suggestion that "the oldest firemen in service" should be promoted to positions as engineers "when they are competent and worthy, and opportunity offers". Much of the original inspiration in this regard derived from the quasi mystic religious tradition of Freemasonry. In the B of LF's initiation ceremony of the 1870s, the initiate was seated in the darkened lodge room in front of a large backdrop used as a screen, while wearing a "hoodwink"—blindfolding headgear with retractable opaque lenses. First the prospective member was instructed by the lodge chaplain as to the benevolent purposes of the organization and the sacred duties of the members thereof. At this point a stereopticon began to project a series of images on the screen, after each of which the lenses of the hoodwink were briefly raised and the image was explained to the initiate.</blockquote>

Formulaic rituals and organizational secrecy also helped to insure that lodge meetings were orderly, intimate and confidential and contributed to group cohesion among B of LF members. The organization's constitution in 1888 specified that membership requirements included that a candidate be a man "white born, of good moral character, sober and industrious, sound of body and limb". The white only rule came up for debate in 1896 97, when the B of LF explored membership in the American Federation of Labor, only to learn that the AF of L would require the removal of the offending clause from the group's constitution. The B of LF and other similar railroad brother hoods were, in short, based as much upon a process of exclusion as they were upon unification, as historian Mary Ann Clawson has noted in a 1989 book.

Бас лауазымды адамдар

1870 жылдары Локомотившілердің бауырластығының алғашқы басшысы Франк В. Арнольд (1851–1917) болды. 1885 жылы Арнольдтың орнын БФ-ның Бас шебері ретінде, 19 ғасырдың соңына дейін бауырластықтың танымал басшысы болып қалған Франк П. Саргент басты. Жаңа Англияда туған Саргент 1902 жылға дейін БФ-ның бас ресми өкілі болды, содан кейін республикалық президент Теодор Рузвельт оны Иммиграция комиссары етіп тағайындады. Сэйр осы қасиетті құндылықтарды теориялық тұрғыдан жақтаса, іс жүзінде оның мінез-құлқы одан да бейресми болған сияқты. 1880 жылдың шілдесінде Индиана штатының Терре-Хауте қаласынан шыққан, жас локомотивші және қалалық хатшы Евгений В. Дебс БФ-ның Бас хатшысы және қазынашысы болып сайланды. Кітаптарға қол жеткізген соң, Дебс оның алдыңғысы ұйым қаражатын жымқырып алғанын анықтады. БФ-ның шамамен 6000 доллар қарызы болған кезде, Дебс жеке кепілдік берген вексельмен ұйымның тұрақсыз қаржысын қалыпқа келтірді және мұқият қаржылық басқарудың жаңа дәуірін бастады. Уақыт өте келе, ұйымның көптеген мүшелері ұйым ішінде инженерлік лауазымдарға көтерілді. БФ&Е-нің кең көлемді материалдары, оның ішінде 200-ден астам сызықтық фут минуттар, бюллетеньдер, хат алмасу, ішкі құжаттар және басқа да материалдар Нью-Йорктің Итака қаласындағы Корнелл университетінің кітапханасындағы Еңбек тарихы және басқару жөніндегі Kheel орталығында сақтаулы.

Конвенциялар мен мүшелік саны

Деректер: Д. Б. Робертсон, "LF&E-нің 50 жылдығын мерекелеу", 7–28 беттер; Баспадағы конгрестік құжаттар, әртүрлі; Американың еңбек жылнамасы, 1926, 106–107 беттер; ALYB, 1929, 131-бет; ALYB, 1932, 63–65 беттер. 1908 жылы өткен конгресте "Ұлы шебер" атағы "Халықаралық президент" атағына ауыстырылды.

Sources: D. B. Robertson, "Celebration of the 50th Anniversary of the B of LF&E", pp. 7–28; Published convention proceedings, various; American Labor Year Book, 1926, pp. 106–107; ALYB, 1929, p. 131; ALYB, 1932, pp. 63–65. The title of "Grand Master" was changed to "International President" at the convention of 1908. ConventionDatesLocationLodgesMembersGrand Master Elected1st ConventionDecember 15–18, 1874Hornell, NY12N/AJoshua A. Leach2nd AnnualDecember 14–18, 1875Indianapolis31900Joshua A. Leach3rd AnnualSeptember 12–16, 1876St. Louis53N/AWilliam R. Worth4th AnnualSeptember 11–15, 1877Indianapolis60N/AFrank B. Alley5th AnnualSeptember 10–14, 1878Buffalo51N/A (fewer)William T. Goundie6th AnnualSeptember 8–13, 1879Chicago65N/AFrank W. Arnold7th AnnualSeptember 13 17, 1880ChicagoN/AN/AFrank W. Arnold8th AnnualSeptember 12–15, 1881Boston952,998Frank W. Arnold9th AnnualSeptember 11–15, 1882Terre Haute1214,443Frank W. Arnold10th AnnualSeptember 18–21, 1883Denver1787,337Frank W. Arnold11th AnnualSeptember 23–29, 1884Toronto23712,246Frank W. Arnold12th AnnualSeptember 21–29, 1885Philadelphia28514,694Frank P. Sargent13th AnnualSeptember 15–21, 1886Minneapolis33116,196Frank P. Sargent14th ConventionSeptember 10–19, 1888Atlanta38318,278Frank P. Sargent15th ConventionSeptember 8–15, 1890San Francisco43018,657Frank P. Sargent16th ConventionSeptember 12–21, 1892Cincinnati48025,967Frank P. Sargent17th ConventionSeptember 10–20, 1894Harrisburg, PA51926,508Frank P. Sargent18th ConventionSeptember 14–? ?, 1896Galveston, TX50722,461Frank P. Sargent19th ConventionSeptember 12–? ?, 1898Toronto53827,039Frank P. Sargent20th ConventionSeptember 10–? ?, 1900Des Moines, IA56936,084Frank P. Sargent21st ConventionSeptember 8–? ?, 1902Chattanooga, TN61543,376John J. Hannahan22nd ConventionSeptember 12–? ?, 1904Buffalo66054,434John J. Hannahan23rd ConventionSeptember 10–? ?, 1906Milwaukee69958,849John J. Hannahan24th ConventionSeptember 14–? ?, 1908Columbus, OH76066,408William S. Carter25th ConventionJune 6–? ?, 1910St. Paul, MN75965,315William S. Carter26th ConventionJune 2–? ?, 1913Washington, D. C.82685,292William S. Carter27th ConventionJune 5–? ?, 1916Denver83085,866William S. Carter28th ConventionJune 9–? ?, 1919Denver880116,990William S. Carter29th ConventionMay 8–? ?, 1922Houston905107,611David B. Robertson30th ConventionJune 1–? ?, 1925DetroitNo data106,808David B. Robertson31st ConventionJune 11–? ?, 1928San FranciscoNo data104,167David B. Robertson32nd ConventionJune 8–? ?, 1931Columbus, OHNo data98,187 David B. Robertson

Конвент күндері | Орналасуы | Ложалар | Мүшелері | Сайланған Ұлы ұстаз
---|---|---|---|---
1-ші конвент | 15–18 желтоқсан, 1874 | Хорнелл, Нью-Йорк | 12 | N/A | Джошуа А. Лич
2-ші жылдық | 14–18 желтоқсан, 1875 | Индианаполис | 3 | 19 000 | Джошуа А. Лич
3-ші жылдық | 12–16 қыркүйек, 1876 | Сент-Луис | 53 | N/A | Уильям Р. Уорт
4-ші жылдық | 11–15 қыркүйек, 1877 | Индианаполис | 60 | N/A | Фрэнк Б. Аллей
5-ші жылдық | 10–14 қыркүйек, 1878 | Буффало | 51 | N/A (кем) | Уильям Т. Гаунди
6-шы жылдық | 8–13 қыркүйек, 1879 | Чикаго | 65 | N/A | Фрэнк В. Арнольд
7-ші жылдық | 13–17 қыркүйек, 1880 | Чикаго | N/A | N/A | Фрэнк В. Арнольд
8-ші жылдық | 12–15 қыркүйек, 1881 | Бостон | 95 | 2 998 | Фрэнк В. Арнольд
9-шы жылдық | 11–15 қыркүйек, 1882 | Терре-Хауте | 121 | 4 443 | Фрэнк В. Арнольд
10-шы жылдық | 18–21 қыркүйек, 1883 | Денвер | 178 | 7 337 | Фрэнк В. Арнольд
11-ші жылдық | 23–29 қыркүйек, 1884 | Торонто | 237 | 12 246 | Фрэнк В. Арнольд
12-ші жылдық | 21–29 қыркүйек, 1885 | Филадельфия | 285 | 14 694 | Фрэнк П. Сарджент
13-ші жылдық | 15–21 қыркүйек, 1886 | Миннеаполис | 331 | 16 196 | Фрэнк П. Сарджент
14-ші конвент | 10–19 қыркүйек, 1888 | Атланта | 383 | 18 278 | Фрэнк П. Сарджент
15-ші конвент | 8–15 қыркүйек, 1890 | Сан-Франциско | 430 | 18 657 | Фрэнк П. Сарджент
16-шы конвент | 12–21 қыркүйек, 1892 | Цинциннати | 480 | 25 967 | Фрэнк П. Сарджент
17-ші конвент | 10–20 қыркүйек, 1894 | Гаррисбург, Пенсильвания | 519 | 26 508 | Фрэнк П. Сарджент
18-ші конвент | 14 қыркүйек – ? ?, 1896 | Галвестон, Техас | 507 | 22 461 | Фрэнк П. Сарджент
19-шы конвент | 12 қыркүйек – ? ?, 1898 | Торонто | 538 | 27 039 | Фрэнк П. Сарджент
20-шы конвент | 10 қыркүйек – ? ?, 1900 | Де-Мойн, Айова | 569 | 36 084 | Фрэнк П. Сарджент
21-ші конвент | 8 қыркүйек – ? ?, 1902 | Чаттануга, Теннесси | 615 | 43 376 | Джон Дж. Ханнахан
22-ші конвент | 12 қыркүйек – ? ?, 1904 | Буффало | 660 | 54 434 | Джон Дж. Ханнахан
23-ші конвент | 10 қыркүйек – ? ?, 1906 | Милуоки | 699 | 58 849 | Джон Дж. Ханнахан
24-ші конвент | 14 қыркүйек – ? ?, 1908 | Колумбус, Огайо | 760 | 66 408 | Уильям С. Картер
25-ші конвент | 6 маусым – ? ?, 1910 | Сент-Пол, Миннесота | 759 | 65 315 | Уильям С. Картер
26-шы конвент | 2 маусым – ? ?, 1913 | Вашингтон, округ Колумбиясы | 826 | 85 292 | Уильям С. Картер
27-ші конвент | 5 маусым – ? ?, 1916 | Денвер | 830 | 85 866 | Уильям С. Картер
28-ші конвент | 9 маусым – ? ?, 1919 | Денвер | 880 | 116 990 | Уильям С. Картер
29-шы конвент | 8 мамыр – ? ?, 1922 | Хьюстон | 905 | 107 611 | Дэвид Б. Робертсон
30-шы конвент | 1 маусым – ? ?, 1925 | Детройт | N/A | 106 808 | Дэвид Б. Робертсон
31-ші конвент | 11 маусым – ? ?, 1928 | Сан-Франциско | N/A | 104 167 | Дэвид Б. Робертсон
32-ші конвент | 8 маусым – ? ?, 1931 | Колумбус, Огайо | N/A | 98 187 | Дэвид Б. Робертсон