Кіріспе
Джон Бартоломей Гоф (22 тамыз 1817 – 18 ақпан 1886) – АҚШ-тың ішімдікке қарсы күрескер шешені.
Өмірбаян
Ол Англияның Кент графтығындағы Сэндгейт қаласында дүниеге келді. Он екі жасында әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол өз бағын іздеу үшін Америка Құрама Штаттарына жіберілді. 1829 жылдың тамызында Нью-Йоркке келді және екі жыл бойы Нью-Йорк штатының батыс бөлігіндегі Онейда округіндегі фермада туысқандарымен бірге тұрды. Содан кейін Нью-Йорк қаласындағы кітап мұқабасын жасау шеберханасына оқуға түсті. 1833 жылы анасы мен әпкесі оған қосылды, бірақ 1835 жылы анасы қайтыс болғаннан кейін ол жаман серіктерге ілесіп, маскүнемге айналды. Лауазымынан айырылып, бірнеше жыл бойы Нью-Йорк және басқа да шығыс қалаларының арзан театрлары мен концерт залдарында баллада оқып, әңгіме айту арқылы күнкөрісін тапты. Ол әрқашан сахнаға құштар болған, актер болуға бір-екі рет тырысқан, бірақ әдеттеріне байланысты көпке ұнамады. 1839 жылы үйленді және өздігінен кітап мұқабасын жасаумен айналысты. Жұмысын түнгі уақытта тоқтамай жасау оның денсаулығына зиян келтіріп, діл тигендей болды. Әйелі мен баласынан айырылып, зор қайғыға ұшырады. Осы тіршілік көзі де одан алынып қалғанда, 1842 жылдың қазан айында Массачусетс штатының Ворстер қаласында квайкердің көрсеткен шағын мейірімі оны ұстамдылық жиналысына қатысуға және ұстамдылыққа берілген уәде беруге итермеледі. Бірнеше рет жаңылысып, ауыр күрес өткеннен кейін, ол өмірін ұстамдылық реформасын насихаттауға арнауға бел буды. Қол сөмкесін иығына асырып, Жаңа Англия штаттарын аралап, ұстамдылық туралы лекцияға тіпті жетпіс бес центтен ақша табуға қуанды және көп ұзамай шешендігімен танылды. Өмір тәжірибесінен туған зор ықылас, оның еліктеу және сөзбен жеткізу қабілеті оған тыңдаушылардың сезімталдығына әсер етуге мүмкіндік берді. Ол көңілді және қайғылы жағдайларды үйлестіре білді, сондықтан мыңдаған адамдар оны тыңдауға қызығушылық танытып, көңіл көтеруге келді. Саяхатының алғашқы жылында 386 рет сөйледі, содан кейін он жеті жыл бойы тек ұстамдылық тақырыбында ғана сөз сөйледі. Осы кезеңде ол 5000-нан астам тыңдаушыға лекция оқыды. 1853 жылы Лондондық ұстамдылық лигасының шақыруымен Англияға барды, көрнекті суретші және толыққанды ұстамдылықты ұстанатын Джордж Крюкшенк оны құрметпен қабылдады, ал Эксетер Холлда сөйлеген алғашқы лекциясы үлкен сенсация тудырды. Алты ай ғана болуға ниеттенген, бірақ екі жыл бойы жұмыспен қамтылды. 1854 жылы Оксфордта лекция оқуға келісім берді, бірақ студенттер оған кедергі келтіруге тырысты. Оны ысқырықтармен, ұрандармен қарсы алды. Бірақ Гофтың мінезі мықты болды және оның сенімдеріне берілгендігі зор еді, британдықтардың әділ ойынға деген сүйіспеншілігіне жүгіну оның сөзін тыңдауға мүмкіндік берді. 1878 жылы Оксфордқа тағы келгенде, студенттер оны құрметпен қарсы алды. 1855 жылы Америка Құрама Штаттарына оралып, бұрынғы жұмысын жалғастырды. 1857 жылы Англияға тағы сапар жасап, үш жыл бойы лекция оқыды. Ұстамдылыққа қатысты жұмыстарында Гоф саясаттан немесе заң арқылы нәтижеге жетуге бағытталған кез келген ұйымдастырылған күш-жігерден қашық болды, ол моральдық ықпалға және толық ұстамдылыққа сенді. 17 жыл бойы сөздерін ұстамдылық тақырыбына ғана арнағаннан кейін, ол әдебиет және қоғамдық тақырыптарға да назар аудара бастады, бірақ оның ең үлкен жетістіктері ұстамдылық платформасында болды. Оның танымалдығы оны тақырыпты өзгертуге және лицейлерде лекция оқуға итермеледі, соның арқасында шешендігімен орташа байлыққа қол жеткізді. Оның тақырыптары оның еліктеу қабілетін толыққанды пайдалануға және сезімдерді оятуға мүмкіндік берді. "Шешендік және ораторлар" және "Ерекше адамдар" осы сияқты тақырыптардың мысалдары, онда көңілді еліктеулер маңызды рөл атқарды. Бірақ ол жиі ұстамсыздықтың зиянына сілтеме жасайтын. Оның шешендігі үйренілген емес, табиғи болды. Ол ешқандай ораторлық жаттығудан өткен жоқ, оқуы өте шектеулі болды және оның барлық ресурстары іштен туды. Дегенмен ол тыңдаушыларының назарын үнемі өзіне аударды. Өмірінің соңына дейін осы жұмысын жалғастырды. Бірнеше жыл бойы Массачусетс штатының Бойлстон қаласында тұрды. Филадельфиядағы Франкфордтың 1-пресвитериан шіркеуінде лекция оқып жатқанда инсульттан қайтыс болды, екі күннен кейін көз жұмды. Ол Массачусетс штатының Ворстер қаласындағы Үміт зиратында жерленген.
Құрметтер
Сан-Франциско, Калифорниядағы Гоф көшесі оның құрметіне аталған.