Мэри Хант: Американдық тыйымшылық қозғалысының белсендісі
Mary Hunt
Мэри Хант (1830-1906) – американдық қоғам қайырманы, алкогольге қарсы күрескен. Оқулықтарға алкогольдің зияны туралы көзқарасын енгізген. Қаржылық мәселелер де болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық қанағаттылық жақтасы (1830–1906)
American temperance activist (1830–1906)
Мэри Хант (4 шілде, 1830 – 24 сәуір, 1906) – АҚШ-тағы қанағаттылық қозғалысының белсендісі, алкогольді толық қанағаттандыру және тыйым салуды қолдаған. Ол алкогольдің қауіптілігі туралы өз пікірлерін бейнелеген балалар оқулықтарын қабылдау не қабылдамау құқығына ие болды. Оның қайтысынан кейін ұйымның қаржылық мәселелеріне қатысты сұрақтар туындады.
Mary Hunt (July 4, 1830 – April 24, 1906) was an American activist in the United States temperance movement promoting total abstinence and prohibition of alcohol. She gained the power to accept or reject children's textbooks based on their representation of her views of the danger of alcohol. On her death there were questions asked regarding the finances of the organisation.
Өмірбаян
Мэри Ханна Ханчет 1830 жылдың 4 шілдесінде Коннектикут штатының Личфилд қаласында Нэнси Свифт Ханчет (1804–1897) және Ефрем Ханчеттің (1803–1854) қызы болып дүниеге келді. Ол Мэриленд штатындағы Патапско әйелдер институтын бітіріп, содан кейін ғылым пәнін оқыту үшін сол институтта қалды. 1852 жылы Массачусетс штатынан Леандер Б. Хантқа тұрмысқа шығып, Бостонның Хайд-парк қаласына көшті. Ұлы Альфред Е. Хант Массачусетс технология институтында химия курсына дайындалып оқығанда, ол оқулықтарда алкогольдің адам организміне тигізетін әсері қалай сипатталғанына қызығушылық танытты. Ол бастауыш мектеп оқушыларына алкоголь ішудің зияны туралы білім беруге арналған оқу құралдарын әзірледі.
Mary Hannah Hanchett was born in Litchfield, Connecticut on July 4, 1830, the daughter of Nancy Swift Hanchett (1804–1897) and Ephraim Hanchett (1803–1854). She graduated from Maryland's Patapsco Female Institute and stayed on to teach science. She married Leander B. Hunt of Massachusetts in 1852 and moved to Hyde Park, Boston. While helping her son Alfred E. Hunt study for a chemistry course at the Massachusetts Institute of Technology, she became interested in how the textbooks addressed the effects of alcohol on the human body. She developed a set of instructional materials for teaching elementary school children about the problems of drinking alcohol.
Әйелдер арасындағы христиандық ұстамдылық одағы
1879 жылы Фрэнсис Уиллард Хантты әйелдердің христиандық ұстамдылық одағының ұлттық конвенциясында оның оқу бағдарламасы туралы сөз сөйлеуге шақырды. 1880 жылға қарай Хант әйелдердің христиандық ұстамдылық одағын оқулық комитетін жаңа ғылыми ұстамдылықты оқыту бөліміне дамытуға көндірді. Ұлттық ғылыми ұстамдылықты оқыту бөлімінің басшысы ретінде ол жергілікті басшылармен мемлекеттік, округтік және жергілікті деңгейде оқу бағдарламасын реформалау қалай жүзеге асырылатыны жөнінде жұмыс істеді. Ол WCTU бөлімдерінің білім беру жөніндегі басшыларына білім беру үшін қадамдық нұсқаулар берді, оның ішінде наразылық акциялары, кездесулер, петициялар, буклеттер және хаттар арқылы сайланған өкілдерге тікелей, бір мәселе бойынша қысым жасау қалай жүргізіледі. Ол мектеп оқулықтарының әрбір оқушыға толық ұстамдылықты және алкогольге тыйым салуды насихаттайтын оқу бағдарламасын оқытуды талап ететін заңдардың қабылдануын қамтамасыз ету үшін халық деңгейінен ұлттық деңгейге жетуді көздеді. Ол өзі мақұлдамаған кез келген оқулыққа вето құқығына де-факто ие болды. Хант баспагерлерге қабылдауға болатын кітаптар үшін өзінің критерийлерінің біріншісін жіберді, содан кейін олар оған ұсынымдар мен мүмкін мақұлдау үшін жобаларды тапсырды. Мысалы, WCTU жетекшісі алкогольдің кең таралған емдік қолданысы туралы айтылған немесе ішімдікті шамамен ішудің сөзсіз алкогольге тәуелділікке әкелмейтінін білдіретін кітапты мақұлдамады. 1890 жылдардың ортасына қарай WCTU-ның ұстамдылықты оқыту бағдарламасы және Мэри Хант қолдаған оқулықтар көбінесе сынға ұшырады. 1893 жылы ғалымдар құрған және "арақ мәселесін" зерттеу үшін құрылған "Елу комитеті" Хант ханымның талап еткен идеологиялық тазалығын қатты сынады. Олар балаларды кейінірек бұрыс екенін анықтайтын "фактілерге" үйретудің қажеті жоқ екенін айтты. Комитет WCTU-ның ұстамдылықты оқыту бағдарламасының қателігіне толы және одан кері нәтижелер тууы мүмкін деген қорытындыға келді. Хант ханым "Елу комитетінің" ұстамдылықты оқытуға қарсы болғанын айтып, оны фактілерді бұрмалауда айыптады және бекітілген оқулықтардың толыққанды дұрыс екенін мәлімдеді. Содан кейін ол жауабын Конгресс протоколына енгізіп, 100 000-нан астам данасын таратты.
In 1879 Frances Willard invited Hunt to speak on her instructional programming at the national convention of the Woman's Christian Temperance Union. By 1880, Hunt convinced the Woman's Christian Temperance Union to develop its textbook committee into a new Department of Scientific Temperance Instruction. As Superintendent of the national Department of Scientific Temperance Instruction, she worked with local superintendents on how to implement curriculum reform at the state, county and local levels. She provided step by step instructions to the WCTU chapters' superintendents for education, including how to put direct, single issue pressure on elected representatives through demonstrations, meetings, petitions, pamphlets and letters. She envisioned success from the grass roots to the national level to ensure passage of laws requiring that textbooks teach every school child a curriculum promoting complete abstinence for everyone and alcohol prohibition. She achieved the de facto power to veto any such textbook of which she did not approve. Hunt sent the first of her criteria for acceptable books to publishers, who then submitted the resulting drafts to her for recommendations and possible endorsement. For example, the WCTU leader did not approve of any book that mentioned the widespread medicinal use of alcohol or any book that even implied that drinking in moderation did not inevitably lead to serious alcohol abuse. By the mid 1890s, the WCTU's program of temperance instruction and the textbooks endorsed by Mary Hunt were increasingly being criticized. The Committee of Fifty, a group formed in 1893 by scholars to study the "liquor problem", was highly critical of the ideological purity demanded by Mrs. Hunt. It argued that children should not be taught "facts" that they would later find to be incorrect. The group concluded that the WCTU's program of temperance instruction was seriously defective and probably counter productive. Mrs. Hunt prepared a reply in which she charged the Committee of Fifty with being prejudiced against abstinence instruction, criticized it for what she considered gross misrepresentation of facts, and insisted that the endorsed textbooks were completely accurate. She then had the reply entered into the Congressional Record and distributed more than 100,000 copies.
Өлім және мұра
Бір жазушы, ол көп дау тудырғанмен, «1906 жылы қайтыс болған кезде Мэри Хант міндетті түрде ішімдік ішпеуді үйрету жөніндегі науқаны арқылы білім беру әлемін дүр сілкіндіріп, өзгертті» деп жазды. 1901–1902 жылдары 22 миллион мектеп оқушысы Хант мақұлдаған ұстамдылық сабақтарын оқуға міндетті болды. «WCTU, әлдебір ең ықпалды лобби болды, ол қоғамдық мектептерде оқытылатын мазмұнды қалыптастырды. Бұл еріктік ұйым болғанымен, оқулықтарды цензуралаушы, мұғалімдерді даярлаушы және моральдық өлшемдерді анықтаушы ретінде мемлекеттік билікке жақын болды». Ұстамдылық жазушылары WCTU-ның міндетті ұстамдылық білімін беру бағдарламасын ұлттық тыйым салуды орнатуға бағытталған он сегізінші түзетуді қабылдауға әкелген маңызды фактор деп қарады. АҚШ Білім комиссары сияқты басқа да білушілер де келісті (Timberlake, 1963, 46 б.). 1925 жылы оқу бағдарламасын заңмен реттеу туралы жасалған зерттеу көрсетті, «ішімдік ішпеуді оқыту – ұлттық білім беру тақырыбына ең жақын нұсқа; оны біздің ең төменгі қажеттілік деңгейі деп атауға болады». WCTU «қазіргі күннің күн тәртібінде жоғары тұрған ресми есірткі туралы білім беру бағдарламаларының негізін қалады», және миссис Хант мұрағаттап үгіт-насихат жасаған кейбір заңдар әлі де күшінде. Мэри Ханттың өлімінен кейін де дау-дамай тоқтамады. Өзінің лауазымы мен билігінен пайда тапқан деген айыптаманы жою үшін Мэри Хант жылына сатылатын мыңдаған ұстамдылық оқулықтарының авторлық құқығын қайырымдылыққа берді. Оның жарияланбаған қайырымдылық қоры – Ғылыми Ұстамдылық Қауымдастығы, оған Хант, оның пасторы және бірнеше достары кірді. Ханттың хатшысы Кора Фрэнсис Стоддард ұйымды басқаруды өз мойнына алды. Қауымдастық қаражатын WCTU-ның ғылыми ұстамдылық нұсқаулығының ұлттық кеңсесін, Бостон қаласындағы үлкен үйді, сондай-ақ миссис Ханттың тұратын жерін ұстауға жұмсады. Эмма Ли Бенедикт Трансо Ханттың өмірбаянын Ғылыми Ұстамдылық Федерациясының сериясында жариялады.
Although she stirred controversy, one writer noted that "by the time of her death in 1906, Mary Hunt had shaken and changed the world of education" with her campaign for mandatory temperance instruction. In 1901–1902, 22 million school children were required to take Hunt approved temperance instruction. "The WCTU was perhaps the most influential lobby ever to shape what was taught in public schools. Though it was a voluntary association, it acquired quasi public power as a censor of textbooks, a trainer of teachers, and arbiter of morality". Temperance writers viewed the WCTU's program of compulsory temperance education as a major factor leading to the Eighteenth Amendment establishing National Prohibition. Other knowledgeable observers, such as the U. S. Commissioner of Education, agreed (Timberlake, 1963, p. 46). A study of legislative control of curriculum in 1925 indicated that teaching about temperance "is our nearest approach to a national subject of instruction; it might be called our one minimum essential". The WCTU "laid the groundwork for the formal drug education programs that remain high on the agendas of today", and some of the laws for which Mrs. Hunt lobbied so persistently still remain. Controversy followed Mary Hunt even after her death. In order to deal with the accusation that she profited from her position and power, Mary Hunt had signed over to charity the royalties due her on the thousands of temperance textbooks sold annually. Her never publicized charity was the Scientific Temperance Association, a group composed of Hunt, her pastor, and a few friends. Hunt's secretary Cora Frances Stoddard took over the leadership of the organisation. The association used its funds to support the maintenance of the national headquarters of the WCTU's Department of Scientific Temperance Instruction, a large house in Boston that was also Mrs. Hunt's residence. Emma Lee Benedict Transeau published Hunt's biography in the Scientific Temperance Federation Series.
Таңдалған шығармалар
Хант, Мэри Х. Мектептер мен колледждерде ғылыми ұстамдылықты оқыту бөлімінің алғашқы онжылдығының тарихы. Бостон, Массачусетс: Вашингтон баспасы, 1892 жыл. Хант, Мэри Х. Он тоғызыншы ғасырдың бір дәуірі: АҚШ мемлекеттік мектептерінде ғылыми ұстамдылық туралы білім беру жұмысының жоспары. Бостон, Массачусетс: Фостер, 1897 жыл. Хант, Мэри Х. Елу комитетінің Физиологиялық кіші комитетіне жауап. Бостон: Әйелдердің Христиандық ұстамдылық одағы, 1904 жыл. Сондай-ақ 58-ші Конгресс, 2-ші сессияны қараңыз. Сенат. Құжат № 171. Хант, Мэри Ханна Ханчетт Хант. Garraty, John A. және Cames Mark C. (ред.) Америка ұлттық биографиясы. Нью-Йорк: Оксфорд университетінің баспасы, 1999, 11-том, 498–499 беттер.
Hunt, Mary H. A History of the First Decade of the Department of Scientific Temperance Instruction in Schools and Colleges. Boston, MA: Washington Press, 1892. Hunt, Mary H. An Epoch of the Nineteenth Century: An Outline of the Work for Scientific Temperance Education in the Public Schools of the United States. Boston, MA: Foster, 1897. Hunt, Mary H. Reply to the Physiological Subcommittee of the Committee of Fifty. Boston: Woman’s Christian Temperance Union, 1904. See also 58th Congress, 2d Session. Senate. Document No. 171. Hunt, Mary Hannah Hanchett Hunt. In: Garraty, John A. and Cames Mark C. (eds) American National Biography. N. Y.: Oxford University Press, 1999, vol. 11, pp. 498–499.