Кіріспе

Француз актрисасы және әншісі (1917–2017)

Даниэль Ивонн Мари Антуанетт Дарри (да. njɛl i. vɔn ma.ʁi ɑ̃. twa. nɛt daʁ. jø; 1 мамыр 1917 – 17 қазан 2017) – француз актрисасы, сахна, телевидение және кинода ойнаған, сондай-ақ әнші және биші. 1931 жылдан бастап ол 110-нан астам фильмде түсті. Ол Францияның ең танымал киножұлдыздарының бірі болды және оның сексен жылдық мансабы кино тарихындағы ең ұзақ мансаптардың біріне жатады.

Өмір және мансап

Дарриус Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Франциядағы Бордо қаласында дүниеге келді, оның анасы Мария Луиза (Витковски) және әкесі Жан Дарриус, француз армиясында қызмет еткен дәрігер болған. Оның анасы Алжирде туған. Әкесі ол жеті жасқа келгенде қайтыс болды. Парижде өскен ол консерваторияда виолончельді оқыды. 14 жасында «Le Bal» (1931) музыкалық фильмінде рөл ойнады. Оның сұлулығымен қатар ән айту және билеу қабілеті оған көптеген басқа ұсыныстар әкелді; «Майерлинг» (1936) фильмі оны танымал етті. 1935 жылы Дарриус режиссер және сценарист Анри Декоинге тұрмысқа шықты. Оның нацистерге қарсы пікірлері оның Германияда мәжбүрлі түрде тұруына себеп болды. Рубирозаның бостандығы үшін Дарриус Берлинде жарнамалық сапар жасауға келісті. Олар соғыс аяқталғанға дейін Швейцарияда тұрды және 1947 жылы ажырасты. 1948 жылы ол сценарист Жорж Мицикидеске үйленді және ол 1991 жылы қайтыс болғанға дейін олар бірге өмір сүрді. Дарриус MGM музыкалық «Rich, Young and Pretty» (1951) фильмінде ойнады. Джозеф Л. Манкевич оны Голливудқа шақырып, Джеймс Мейсонмен бірге «5 саусақ» (1952) фильмінде түсуге шақырды. Францияға оралғаннан кейін ол Макс Офюльстің «Мадам де… құлақшалары» (1953) фильмінде Чарльз Бойермен және «Қызыл және қара» (1954) фильмінде Жерар Филиппенмен бірге ойнады. Ол «Леди Чаттерлидің ғашығы» (1955) фильмінде түсті, оның ашық сексуалдық тақырыбы АҚШ-тағы католик цензурасының тыйым салуына әкелді. Ол Ричард Бертон мен Клэр Блумның қатысуымен түсірілген United Artists-тің «Ұлы Александр» (1956) тарихи фильміндегі соңғы американдық рөлін ойнады. Режиссер Льюис Гилберттің өтініші бойынша Дарриус Кеннет Мормен бірге «Жасыл жаз» (1961) фильмін түсіру үшін Англияға барды. 1963 жылы Париждегі Шале театрында «La Robe Mauve de Valentine» романтикалық комедиясында ойнады. Пьеса Франсуаза Саганның романы бойынша қойылған. Жак Демидің «Рошфордың жас қыздары» (1966) мюзиклінде оның рөлі – Демидің барлық мюзиклдеріндегі басты актерлердің өзі ән салған жалғыз рөлі болды. (Басқа барлық актерлер әндерін бөлек адамдар дубляждады.) 1960 жылдары ол концерттік әнші ретінде де жұмыс істеді. 1970 жылы Дарриус Коко Шанельдің өміріне негізделген «Коко» Бродвей мюзиклінде Кэтрин Хепберннің орнын басты, бірақ Хепберннің арқасында танымал болған бұл қойылым оның қатысусыз жабылды. 1971 және 1972 жылдары ол «Ambassador» қойылымында да ойнады. Ол Демимен оның «Une chambre en ville» (1982) фильмінде қайта жұмыс істеді, бұл опералық мюзикл мелодрамасы, режиссердің бұрынғы «Шербург шаңғылары» (Les Parapluies de Cherbourg, 1964) туындысын еске түсіреді. Дарриус тағы да өзінің әндерін өзі орындады.

Құрметтер

Киноиндустриясына ұзақ жыл қызмет еткені үшін 1985 жылы оған құрметті «Сезар» сыйлығы табысталды. Ол сегіз онжылдыққа созылған мансабында жұмысын жалғастырды, соңғы жұмысы – 2007 жылғы «Персеполис» анимациялық фильміндегі басты кейіпкердің әжесінің дауысы болды. Бұл фильмде Иранда ересек болып өскен қыздың өміріне ислам революциясының әсері көрсетіледі.

Өлім

Даниэль Дарриу 2017 жылдың 17 қазанында құлап, салдарынан туған аурулардың күшеюінен қайтыс болды, мамыр айында 100 жасқа толғаннан бес ай өткен соң.