Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Micromys) – Murinae тұқымдасына жататын ұсақ кеміргіштер туысы. Бұл туысқа екі тірі түрі кіреді: Еуропа мен Азияның көп бөлігінде кең таралған еуразиялық егін тышқаны (Micromys minutus); және Вьетнам, Оңтүстік Қытай және, мүмкін, жақын орналасқан аймақтарда таралған Индокитай егін тышқаны (Micromys erythrotis). Micromys-тің қазба қалдықтары кейінгі миоценге дейін жетеді және кем дегенде 10 жойылған түрді қамтиды, олар бірнеше эволюциялық тарамды құрайды.
Genus of rodents
Micromys is a genus of small rodents in the subfamily Murinae. The genus contains two living species: the widespread Eurasian harvest mouse (Micromys minutus) of much of Europe and Asia; and the more restricted Indochinese harvest mouse (Micromys erythrotis) of Vietnam, southern China, and perhaps nearby regions. Fossils of Micromys date back to the Late Miocene and include at least 10 extinct species, which form several lineages.
Таксономия
Микромис ешбір басқа тышқан туысымен тығыз байланысты емес, бұл оның филогенетикалық байланыстарын анықтауды қиындатады. Бұрын ол Hapalomys, Chiropodomys және Vandeleuria-ны қамтитын ерекше тышқан кладына жатқызылған, бірақ кейінгі зерттеулер бұл кладтың полифилетикалық екенін көрсетті. Оның орнына, Микромис көптеген туыстардың арасында нағыз егеуқұйрықтарды қамтитын Rattini тайпасына жақын туыс топты құрайтын жеке бөлімге жатады деп анықталды. Микромис өзіндік тайпаға (Микромини) жата ма, әлде Раттини тайпасының бастапқы мүшесі ме деген мәселе талқыланып келеді, бірақ Америкалық сүтқорекшілер қоғамы қазіргі таңда оны Раттини тайпасына жатқызады.
Micromys is not closely related to any other murine genus, which has made elucidating its phylogenetic relationships difficult. Previously, it was placed in a distinct murine clade also containing Hapalomys, Chiropodomys, and Vandeleuria, but studies have since found this clade to be polyphyletic, and instead found Micromys to belong to a division of its own that forms a sister group to the tribe Rattini, which contains the true rats among many other genera. It has been debated over whether Micromys belongs in its own tribe (Micromyini) or is a basal member of the Rattini, but the American Society of Mammalogists presently classifies it in Rattini.
Географиялық ауқым
M. minutus бүкіл Еуропа және Солтүстік Азияда кездеседі. Таралу ареалы Солтүстік-Батыс Испаниядан басталып, Еуропаның көп бөлігі арқылы, Сібірден Кореяға дейін, Ресейде шамамен 65 градусқа дейін солтүстікке қарай, ал оңтүстікте Моңғолияның солтүстік жиегіне дейін созылады. Қытайдың оңтүстігінде, Юньнань провинциясы арқылы батысқа қарай шашыраңқы популяциялар да бар.
M. minutus lives throughout Europe and northern Asia. Distribution ranges from northwest Spain through most of Europe, across Siberia to Korea, north to about 65 degrees in Russia, south to the northern edge of Mongolia. There are also isolated populations in southern China west through Yunnan.
Тіршілік ету ортасы
M. minutus биік шөптер өсетін жерлерді ұнатады. Оларға биік жайлаулар, қамыс өскен жерлер, шөп аралас бұталы жерлер және дәнді дақылдар егілген егістіктер жатады. Италия мен Шығыс Азияда олар күріш далаларында да қоныстанады. Қолайлы жағдайда халық саны өте жоғары болуы мүмкін. Бастапқыда бұл егешқұйрықтар өзендер, көлдер мен тоғандардың жанында өсетін ылғалды аймақтарда, биік және ұзақ өмір сүретін шөптер арасында мекендеген. Бірақ адамдардың енуімен M. minutus жол бойында және егістіктерде өмір сүруге мәжбүр болды. Жерлер тазаланғанда немесе егін жиналғанда бұл егешқұйрық үйсіз қалады. Ол топырақта беткей қуыс жасап немесе амбарда немесе астықта баспана тауып бұл мәселені шешеді. Дегенмен, барлық егешқұйрықтар осылай сәтті бола бермейді, көбі үйсіз қалғаннан кейін өледі.
M. minutus prefers habitats characterized by tall grasses. These would include high meadows, reed grass plots, bushland interspersed with grasses and grain fields. In Italy and East Asia, they also make a home in rice fields. Population density may be very high in favorable environments. Originally, these mice lived in humid regions with high, long lasting grasses growing near rivers, ponds, and lakes. With the advent of human encroachment, however, M. minutus has been forced to live along roadsides and in crop fields. When land is cleared or crops harvested, this mouse is left homeless. The problem is solved by the mouse either forming a shallow burrow in the soil, or finding shelter in the barn or silo. Not all mice are so lucky, however, and many mice die after being rendered homeless.
Физикалық сипаттама
M. minutus – кішкентай тышқан, денесінің ұзындығы бастап, көбінесе ұзын құйрығымен. Оның үлкен көздері мен құлақтары бар, бұл оған қараңғыда ең ұсақ қозғалыстарды көруге және ең әлсіз дыбыстарды естуге мүмкіндік береді. Оның кішкентай, дөңгелек мұрны вибриссалармен оралған. Жүні жұмсақ және тығыз, денесінің жоғарғы жағы қоңыр түсті, сары немесе қызғылт реңімен, ал төменгі жағы ақ немесе сары-қоңыр түсті. Ұстауға арналған құйрығы екі түсті, ұшында жүн жоқ, ал аяқтары салыстырмалы түрде кең. Аяқтары көтерілуге арнайы бейімделген, әр аяқтың бес саусағының сыртқы жағы үлкен және белгілі бір деңгейде қарсы қоюға қабілетті. Бұл тышқан екі артқы аяғымен және құйрығымен сабақты ұстап, алдыңғы аяқтарын тамақ жинау үшін босата алады. Сонымен қатар, ол ұзын шөп сабақтарымен жүргенде тепе-теңдікті сақтау үшін құйрығын пайдаланады. Жүні қыста жазғыға қарағанда қалың және ұзын болады. Басқа түрлері сияқты, M. minutus үш бойлық қатарға орналасқан, дөңгелек тісті дөңгелектері бар орташа биіктіктегі тістерге ие. Массетер бұлшық еті, сондай-ақ жақ бұлшық еті, жақ сүйегіне қарай жылжытылып, өте тиімді және күшті кеміру әрекетін қамтамасыз етеді. Есту бұрыштары үлкен, және осы резонанстық камералардың мөлшері тышқанға үлкен қашықтықтан тасымалданатын төмен жиілікті дыбыстарды анықтауға мүмкіндік береді, осылайша ол жыртқыштардан жақсы қашуға болады.
M. minutus is a small mouse, ranging in size from long, with a tail that is usually long. It has large eyes and ears, which permits it to see the slightest motions and hear the faintest sounds in the darkness. It has a small, blunt nose encircled by vibrissae. The fur is soft and thick, with the upper parts of the body a brownish color with a yellowish or reddish tinge, and the under parts white to buffy colored. The prehensile tail is bicolored and lacks fur at the very tip, and the feet are fairly broad. The feet are specially adapted for climbing, with the outer of the five toes on each foot being large and more or less opposable. This mouse can grip a stem with each hindfoot and its tail, leaving the forepaws free for collecting food. It can also use its tail for balance as it scurries along long grass stems. The fur is somewhat thicker and longer in the winter than in the summer. As with other members of its subfamily, M. minutus has moderately low crowned teeth with rounded cusps on the biting surface arranged in three longitudinal rows. The masseter muscle, as well as the lateral muscle of the jaw, are moved forward on the maxillary, providing very efficient, effective gnawing action. The auditory bullae are large, and it is thought that the size of these resonating chambers enables the mouse to detect low frequency sounds carried over great distances, and thus be better able to escape predation.