Кіріспе

Нүтрия немесе койпу (Myocastor coypus) – Оңтүстік Америкадан шыққан ірі, шөппен қоректенетін, жартылай сулық кеміргіш. Ұзақ жылдар бойы Myocastoridae тұқымдасының жалғыз өкілі саналған Myocastor қазір Echimyidae, яғни тікенді егешқұйрықтар тұқымдасына кіреді. Нүтриялар су жағалауларындағы қуыстарда тіршілік етеді және өзен өсімдіктерінің сабақтарымен қоректенеді. Бастапқыда субтропикалық және қоңыржай Оңтүстік Америкаға тән болған, кейін Солтүстік Америка, Еуропа және Азияға, көбінесе тері өндіруші фермерлер тарапынан әкелінді. Кейбір аймақтарда оның терісі үшін әлі де аулау жалғасып жатқандықтан, нүтрияның бұзушылық тудыратын қазбалау және тамақтану әдеттері оны адамдармен қақтығысқа түсіреді, сондықтан ол АҚШ-та шабуылшыл түр деп есептеледі. Нүтриялар сонымен қатар судың ластануы арқылы адамдар мен жануарларға түрлі ауруларды жұқтырады.

Этимология

Myocastor тұқымдасының атауы екі ежелгі грек сөзінен – μῦς ('тышқан') және κάστωρ ('құйрық') – шыққан. Сондықтан, Myocastor атауы сөзбе-сөз "тышқан құйрық" дегенді білдіреді. Ағылшын тілінде Myocastor coypus үшін екі атау жиі қолданылады. Nutria атауы (испан тілінен алынған, 'сусар') Солтүстік Америкада, Азияда және бұрынғы Кеңес Одағы елдерінде кең таралған; алайда, испан тілінде сөйлейтін көптеген елдерде nutria сөзі көбінесе сусарды білдіреді. Бұл екіұштылықты болдырмау үшін Оңтүстік Америкада, Ұлыбританияда және Еуропаның басқа аймақтарында койпу немесе койпо (мапудунгун тілінен) атаулары қолданылады. Францияда бұл жануар рагондин деп аталады. Голланд тілінде – beverrat, яғни 'құйрық егесі'. Немец тілінде Nutria, Biberratte ('құйрық егесі') немесе Sumpfbiber ('батпақ құйрығы') деп аталады. Италияда, керісінше, Солтүстік Америка мен Азиядағыдай, нутрия атауы жиі қолданылады, бірақ оны castorino ('кішкентай құйрық') деп те атайды, және осы атаумен оның терісі танымал. Швецияда бұл жануар sumpbäver ('батпақ құйрығы') деп аталады. Бразилияда оны ratão do banhado ('үлкен батпақ егесі'), nútria немесе caxingui (соңғысы тупи тілінен) деп атайды.

Таксономия

Нютрияны алғаш рет 1782 жылы Хуан Игнасио Молина мысық тұқымдасына жататын *Mus coypus* деп сипаттады. 1792 жылы Роберт Керр оны *Myocastor* тұқымдасына жатқызды. Джеффри Сент-Илаир Керрден тәуелсіз түрде бұл түрді *Myopotamus coypus* деп атады, және кейде осы атпен де кездеседі. Жалпы, төрт түршесі белгілі. Нютрияның үш қабатты түкі бар. Сыртқы қабаттағы сақшы түктерінің ұзындығы үш дюймке жетеді. Олардың ортаңғы қабаты қоңырқай, ал астыңғы қабаты жұмсақ, тығыз сұр түсті, осы түкке де нутрия деп атайды. Нютрияны үш ерекшелікпен тануға болады: тұмсықтың ақ дағы, қанатты артқы аяқтары және үлкен, ашық сары түсті кесік тістері. Олардың тістерінің саны шамамен 20-ға жуық, соның ішінде өмір бойы өсетін төрт үлкен кесік тісі бар. Тіс эмаліндегі темір минералынан туындаған пигменттің әсерінен тістер сарғыш түске боялады. Нютрияның мұрын немесе екі жағындағы шашының ұзындығы шамамен төрт дюймді құрайды. Аналық нутрияның сүт бездері мен емшектері бүйірінде жоғары орналасқан, бұл олардың суда жүрген кезде балаларына оңай тамақтандыруға мүмкіндік береді. Еркек және аналық нутрия арасында көзге көрінетін айырмашылық жоқ. Олардың түсі мен салмағы да шамалы ғана ерекшеленеді. Нютрияны көбінесе басқа да кең таралған, жартылай сулы кеміргіш – мүкқақ (*Ondatra zibethicus*) деп жаңылыстырады, олардың мекендеу орындары да ұқсас. Дегенмен, мүкқақ кішкентай және суық климатқа төзімді, ал құйрығы бүйірден жапырақтаған, ол жүзуге көмектеседі, ал нутрияның құйрығы дөңгелек болады. Сонымен қатар, оны кішкентай бобрмен шатастыруға болады, себебі бобрлар мен нутриялардың анатомиясы мен тіршілік ортасы өте ұқсас. Алайда, бобрдың құйрығы жазық және қайық тәрізді, нутрияның құйрығынан өзгеше.

Өмірбаян

Нютрия тұтқында алты жылға дейін өмір сүре алады, бірақ көбінесе үш жастан аспайды. Бір зерттеуге сәйкес, 80% нютриялар алғашқы жыл ішінде өледі, ал жабайы популяцияның 15% - дан азы 3 жастан асқан. Нютрия 4 жасқа толғанда ересектеген деп саналады. Еркек нютриялар 4 айда, ал ұрғашылары 3 айда жыныстық жетіледі; алайда, екеуі де 9 айға дейін жасөспірімдікке созылуы мүмкін. Аналық нютрия жүкті болған кезде гестация 130 күнге созылады, және ол бірден 13-қа дейін бала туа алады. Орташа нютрия көбейтілімі – төрт бала. Аналық нютрия бала туғаннан кейін екі күн ішінде жұптасады. Көбею циклі ұрпақ санына қарай жылдар бойынша өзгереді. Бірінші жылы бала саны көп болуы мүмкін, екінші жылы ұрық көлемі кішірейеді, ал үшінші жылы тағы да үлкен болады. Әйелдер өмірінде тек 6 рет бала туады, сирек жағдайда 7 рет. Нютриялар ауланғанда немесе қоршауға алынғанда аумақтық және агрессивті болып табылады. Олар қауіп сезгенде адамдар мен итке шабады және шабуылдайды. Нютриялар көбінесе кешкі немесе түнгі уақытта белсенді болады, ең жоғары белсенділік түн ортасында және күн бату кезінде байқалады. Тамақ жетіспесе, нютриялар күндіз іздейді. Тамақ мол болса, күндіз тынығып, күтім жасайды.

Тарату

Оның туған жері субтропикалық және қоңыржай Оңтүстік Америка, ареалы Чили, Аргентина, Уругвай, Парагвай және Бразилия мен Боливияның оңтүстік бөліктерін қамтиды. Солтүстік Америка, Еуропа және Азияға негізінен тері өндіруші фермерлер тарапынан әкелінген. Оңтүстік Америкадан тыс жерлерде нутриялардың таралуы, бір-бірінен кейін келетін суық немесе жылы қыстарға байланысты тарылып немесе кеңейеді. Суық қыстарда нутриялар көбінесе құйрықтарында қырып, инфекцияға немесе өлімге ұшырайды. Осының салдарынан нутрия популяциясы жиі азайып, тіпті жергілікті немесе аймақтық деңгейде жойылып кетуі мүмкін, мысалы, 1980 жылдары Скандинавия елдерінде және АҚШ-тың Айдахо, Монтана және Небраска штаттарында болғандай. Жылы қыстарда олардың ареалы солтүстікке қарай кеңейеді. Мысалы, соңғы жылдары Вашингтон және Орегон штаттарында, сондай-ақ Делавэр штатында да ареал кеңеюі байқалды. АҚШ Геологиялық қызметінің мәліметінше, нутриялар алғаш рет 1899 жылы Калифорнияда, АҚШ-қа әкелінген. Олар алғаш рет 1930 жылдардың басында Луизианаға тері өнеркәсібі үшін әкелінді, және тері саудагерлерінің аулау қысымынан халық саны бақылауда ұсталып немесе кішкентай болды.

Тұрғылықты жері мен қоректену

Бұл жануарлар тез көбейеді және суда өсетін өсімдіктерді көп мөлшерде жейді. Бір жеке тұлға күніне өзінің салмағының шамамен 25% мөлшерінде жем алады және жыл бойы тамақтанады. Олар өсімдіктердің жер үстіндегі сабақтарының түбін жейді және көбінесе тамырлар мен тамырсабақтарды іздеп топырақ қазып жейді. Нүтриялар келесі өсімдік түрлерін жейді: қамыс, құрақ, қамыс, садақ басы, жалпақ шөп және құбыр шөп. Сондай-ақ, нүтриялар коммерциялық егістерге жататын газон шөптері, люцерна, жүгері, күріш және қант қамысын жейді. Олар өздеріне қазбалар жасайды немесе бобр, суыртық және басқа жануарлар тастап кеткен қазбаларды пайдаланады. Алғашқы тиімді және кең ауқымды нүтрия шаруашылықтары 1920 жылдары Оңтүстік Америкада құрылды. Нүтриялар 1930 жылдары Луизиананың экожүйесіне Оңтүстік Америкадан әкелінген тері шаруашылықтарынан қашып шыққанда енгізілді. 1933 жылы Луизианадағы кем дегенде бір нүтрия шаруасы оларды жабайы табиғатқа жіберді, ал бұл іс-қимылдан кейін 1945 жылы Э.А. МакИлхенни Эвери аралында өзінің барлық мал-жанын босатып жіберді. 1940 жылы кейбір нүтриялар дауыл кезінде қашып, жағалаудағы батпақтарға, ішкі батпақтарға және басқа да сулы жерлерге жылдам тарады. Луизианадан нүтриялар АҚШ-тың оңтүстігіне таралып, батпақтарға зиян келтіруде. Нүтрия терісіне деген сұраныс төмендегеннен кейін, көптеген аймақтарда зиянкес жануарға айналды, су өсімдіктерін, батпақтарды және суару жүйелерін жойды, Луизианадағы дөңгелектер мен ағаштан жасалған үй панельдері сияқты адам жасаған заттарды шайнады, өзен жағалауларын тозуға ұшыратты және жергілікті жануарларды ығыстырды. Луизианадағы зиян 1950 жылдардан бері заңнамалық назар аударуды қажет ететіндей деңгейге жетті; 1958 жылы нүтрия үшін бірінші сыйлық белгіленді, бірақ бұл күш қаржыландырылмады. 2000 жылдардың басында 2002 жылы өлтірілген нүтриялар үшін сыйлық төлей бастаған жағалаулық нүтрияны бақылау бағдарламасы құрылды. Ұлыбританияда 1929 жылы Шығыс Англияға тері үшін нүтриялар әкелінді; көптегендары қашып, дренаж жүйелеріне зақым келтірді, ал MAFF-тың ұйымдастырылған бағдарламасы оларды 1989 жылға дейін жойды. Алайда 2012 жылы Дарем округінде "алапат егеуқұйрық" өлтірілді, билік бұл жануардың, шындығында, нүтрия екеніне күдіктенді.

Тамақ өнімдері

Интернеттегі аң етін сату сайттарының шамалы бөлігі нутрия етін тұтынуға сатады. Қазіргі уақытта нутрия етін қосатын тағамдарды жарнамалайтын мейрамханалар жоқ. 1997 және 1998 жылдары Луизиана штаты халықты нутрия етін жеуге ынталандыруға тырысты. Нутрия еті ұнтақталған сиыр етінен гөрі азырақ майлы және холестеринге толы емес. Луизиана тұрғындарын нутрия жеуге шақыру үшін бірнеше рецепт жергілікті халыққа таратылып, интернетте жарияланды. Луизиананың кедей және ауылдық аймақтарындағы адамдар ондаған жылдар бойы нутрияны аулап, етін жеп келді. Батон-Руж қаласында орналасқан Marsh Dog компаниясы, Barataria Terrebonne Ұлттық Эстуарий Бағдарламасынан грант алып, нутрия етін иттің тағамы жасау үшін пайдаланатын компания құрды. 2012 жылы Луизиана Жабайы Табиғат Федерациясы Marsh Dog компаниясын "Жылдың Бизнес Консерваторы" сыйлығымен марапаттады, себебі бұл компания экологиялық тұрақты белокқа қолдану жолын тапқан. Нутрия етін иттің дәмді сыйлықтарын жасауға пайдалану – экологиялық тұрғыдан дұрыс шешім деп есептеледі. Қырғызстан мен Өзбекстанда нутрия (орыс және жергілікті тілдерде Нутрия) жеке шаруашылықтарда өсіріліп, жергілікті базарларда кедейлерге арзан ет ретінде сатылады. 2016 жылдан бастап бұл ет Мәскеудегі "Краснодар Бистро" мейрамханасында Ресейдегі жергілікті өнімдерге деген қозғалыстың бір бөлігі ретінде және "тағамға құмарлардың" сән ретінде сәтті қолданылуда.

Өсімдіктер мен тіршілік ортасының бұзылуы

Nutria herbivory “сулы жерлердің жалпы биомассасын күрт азайтады және сулы жерлердің ашық суға айналуына әкелуі мүмкін”. Батпақтарда жиі кездесетін өрттер мен тропикалық дауылдар сияқты, жылына бір немесе бірнеше рет болатын құбылыстардан өзгеше, нутриялар жыл бойы жемдейді, сондықтан олардың батпаққа тигізетін әсері үздірілмейді. Сонымен қатар, нутриялар көбінесе қыс мезгілінде өсу маусымына қарағанда көбірек зиян келтіреді, себебі жер бетіндегі өсімдіктердің тапшылығы болады; нутриялар тамақ іздегенде, тамыр желілерін және тамырсабақтарды қазып шығарады. Луизиана батпақтарындағы ең көп таралған өсімдікқоректілер – нутриялар, бірақ олар ғана емес. Жабайы шошқалар (Sus scrofa), батпақ қояндары (Sylvilagus aquaticus) және су құндыздары (Ondatra zibethicus) сирек кездеседі, бірақ Луизиананың ылғалды жерлерінде жабайы шошқалардың саны артып келеді. Нутриялардың жеміне ашық участаларда, нутриялардан қоршалған участаларға қарағанда 40%-ға аз өсімдік табылды. Бұл көрсеткіш мардымсыз сияқты көрінуі мүмкін, және шындығында өсімдік жеудің өзі жердің жоғалуына елеулі себеп емес, бірақ өсімдік жеуді өрт сияқты қосымша фактормен біріктіргенде, немесе тропикалық дауылды имитациялау үшін бір немесе екі рет өсімдіктерді жойғанда, бұл факторлардың өсімдіктерге тигізетін әсері күрт күшейеді. Бұл өте әртүрлі экожүйелер көптеген жануарларға ресурстар, баспана, ұя салу және қысқы орындар (әсіресе Луизиананың Grand Isle сияқты жағалаулық батпақтарында қысқа көшіп келетін құстар үшін) ұсынады. Адамдар да сулы жерлерден көптеген пайда көреді, мысалы, таза су, дауылдан қорғау, мұнай және газ ресурстары (әсіресе Мексика шығанағында), су тасқынының азаюы және химиялық және биологиялық қалдықтардың азаюы сияқты. Мәселе соншалықты өршігеніне байланысты, Джефферсон округінің шерифі Гарри Ли осы жануарларға қарсы арнайы жасақ мергендерін қолданды. 1998 жылы Луизиананың жабайы табиғат және балық шаруашылығы департаменті (LDWF) лайлалардың жағдайын бағалау мақсатында бірінші Луизиана жағалауын қамтитын зерттеу жүргізді, ол Жағалаулық лайлаларды жоспарлау, қорғау және қалпына келтіру туралы заңмен қаржыландырылып, Nutria Harvest and Wetland Demonstration Program деп аталды. LDWF жағалаулық лайлаларды қалпына келтіру жобалары тиімді және тұрақты нутрия популяциясын бақылаусыз жүзеге асырылуы қиын болады деп мәлімдеді.

Зооноз ауруларының патогендік және вирустық резервуарлары

Тікелей қоршаған ортаға зиян келтіруден басқа, нутриялар адам терісін жұқтыра алатын, стронгилоидиазға ұқсас дерматит тудыратын дөңгелек құртты нематод паразиті (Strongyloides myopotami) үшін қоныс терісі болып табылады. Бұл жағдай "нутрия қышымы" деп те аталады. Олардың қоныстарында теңіз құрттары, бауыр және қан сорғыштары сияқты басқа паразиттер де кездеседі. Су қоймаларының нутриялармен ластануы несеп және нәжіс арқылы жүзеге асырылады. Нутриялар блохалар, кенелер және тіс қабығыштарға да қоныс береді. Олар бірнеше зооноздық ауруларды (жануарлардан адамға жұғатын аурулар) тарата алады. Олар сальмонеллез, энцефаломиокардит вирусы, хламидиоз және антибиотиктерге төзімді бактериялар, Aeromonas spp. тасымалдаушылары болып табылады. Сондай-ақ, олар микобактерия туберкулезі, септицемия, токсоплазмоз және рикетсиоз сияқты басқа зооноздық аурулардың резервуары болып табылады. CDC мәліметінше, нутриялар АҚШ үшін маңызды екі ауруды – құтыру мен сальмонеллезді таратады. Нутриялар жаһандық бөгет түрлері саналады және мал мен адамдарға ауру тарату әлеуетіне ие. Нутриялар Австралия мен Антарктидадан басқа барлық континенттерде кездеседі. Оңтүстік жарты шарда туып, бүкіл әлемге таралуы зооноздық аурулардың таралуын болдырмау үшін алдын ала бақылауды қажет етеді. Қазіргі уақытта нутриялардың қоныс аударуы ылғалды жерлердің, егістік жерлердің және батпақтардың жойылуын бақылау үшін қадағаланады, ал жоғалған жерлер акрмен өлшенеді. Климаттың өзгеруі прогрестік дамыған сайын, нутриялардан адамдар мен малға вирустық, бактериялық және паразиттік инфекциялардың жұғуы туралы хабардарлықты арттыру маңыздырақ болады.

Бақылау шаралары

Глобалды жат түр ретінде нутриялар бүкіл әлемде қадағаланады және басқарылады. Көптеген елдер оларды жоюға әрекеттеніп, әртүрлі дәрежеде сәттілікке жетті. Жаһандық температураның өсуіне байланысты алдағы ғасырда нутриялардың таралған аймағы солтүстікке қарай кеңейетіні күтілуде.

Еуропалық Одақ

Бұл түр 2016 жылдан бері Еуропалық Одақтың маңызды инвазивті шетелдік түрлер тізіміне ("Одақ тізімі") қосылған. Бұл Еуропалық Одақтың барлық территориясында осы түрді импорттауға, көбейтуге, тасымалдауға, сатуға немесе қасақана түрде табиғатқа жіберуге тыйым салады.

Ирландия

2010 жылы Ирландияда алғаш рет жапайы табиғатта нутрия көрінді. 2015 жылы Корк қаласындағы үй жануарлары фермасынан бірқатар нутриялар қашып, қала шетінде көбейе бастады. 2017 жылы Curraheen өзенінде он нутрия ұсталды, бірақ олар таралуын тоқтатпай, 2019 жылы Корольдік канал арқылы Дублинге жетті. 2015 жылы Малкар өзені бойында да осы жануарлар табылған. Ұлттық биологиялық әртүрлілік деректер орталығы 2017 жылы түрлерге қатысты ескерту жариялап, нутрияның "Ирландияда жоғары зиян келтіретін инвазивті түрге айналуы мүмкін. [ ] Бұл түр Еуропадағы ең нашар 100 инвазивті түрдің тізіміне енген" деді.

Ұлыбритания

Ұлыбританияда нутриялар тері фермаларынан қашып, 1932 жылға дейін жабайы табиғатта кездесетіні хабарланды. 1943 және 1944 жылдар аралығында Ұлыбританияның шығысында нутрияны бақылауға жасалған үш әрекет сәтсіз аяқталды. Нутрияның саны мен таралу аймағы артып, 1950 жылдары ауыл шаруашылығына зиян келтірді. 1960 жылдары қоянды жоюмен айналысатын қоғамдарға, оның ішінде нутрияларды да қамтитын гранттар берілді. Бұл бақылау шарасының арқасында 1961 және 1962 жылдары 97 000 нутрия жойылды. 1962 жылдан 1965 жылға дейін 12 аң аулаушы Норфолк Бродс аймағында мүмкіндігінше көп нутрияны жою үшін жұмысқа алынды. Науқан барысында тірі тұзақтар қолданылды, олар арқылы мақсат емес түрлер босатылып, ұсталған нутриялар атып тасталды. 1962-1963 жылдардағы суық қыстардың нәтижесінде, халықтан шамамен 40 500 нутрия алынып тасталды. 1962-1965 жылдар аралығындағы науқан аяқталғаннан кейін нутрия популяциясы күрт азайды, бірақ 1981 жылы тағы бір жою науқаны басталғанға дейін қайта өсті. Бұл науқан Ұлыбританияда нутрияны толық жоюға жеткізді. Аулау аймақтары 8 секторға бөлінді, ешқандай аймақ бақылаусыз қалмады. 24 аң аулаушыға 10 жылдық науқанды ертерек аяқтағандары үшін сыйақы ұсынылды. 1989 жылы нутриялар жойылды деп есептелді, себебі 1987 және 1989 жылдар аралығында тек үш еркек нутрия табылды.

Жапония

Nutria 1939 жылы Жапонияға әкелінді. Олар екінші дүниежүзілік соғыс кезінде азық-түлік тапшылығын толықтыру және тері саудасын дамыту мақсатында Франциядан импортталды. Соғыс аяқталғаннан кейін 1950 жылы көптеген nutria жаппай босатылды немесе қашып кетті, соның салдарынан Жапонияның ең зиянды инвазивті түрлерінің біріне айналды, өзен жағалауларына, күріш далаларына және басқа да құнды егістерге зиян келтірді. 1963 жылы nutria-ны жою бағдарламасы басталды, бірақ ол көтеріңкі нәтиже бермеді. Nutria әлі де Жапонияда кездеседі және 2004 жылы қабылданған «Инвазивті жат түрлер» заңына сәйкес, nutria-ны импорттауға, тасымалдауға және иеленуге тыйым салынған.

Жаңа Зеландия

Нютриялар Жаңа Зеландияның 1996 жылғы Қауіпті заттар және жаңа организмдер заңы бойынша «рұқсат етілмейтін жаңа организм» деп жіктеледі, осылайша оларды елге тасымалдауға тыйым салынады.

Атлант жағалауы

Чесапик шығанағы мен Атлант жағалауы арасындағы Делмарва түбегінде, ондаған мыңдаған нутриялар мекендеген және мыңдаған гектар батпақ жерді жойған құртты жою бағдарламасы 2012 жылға қарай дерлік сәтті аяқталды. 2022 жылдың қыркүйегінде үкіметтік шенеуніктер Мэриленд штатының шығыс жағалауында нутрия толығымен жойылғанын мәлімдеді.

Калифорния

Калифорнияға нутрияның бірінші рет шабуылдауы туралы алғашқы мәліметтер 1940-1950 жылдарға дейін барып жетеді, осы кезде түр ауыл шаруашылығымен бай Орталық аңғарда және штаттың оңтүстік жағалауында табылған. Бірақ 1970 жылдары бұл жануарлар штат бойынша толығымен жойылған. Олар 2017 жылы Мерсед округінде, Сан-Хоакин өзені дельтасының шетінде қайтадан табылды. Мемлекеттік шенеуніктер олардың Сан-Хоакин аңғарының шаруашылықтары мен қалалық аймақтарына су жеткізетін инфрақұрылымға зиян келтіруі мүмкін деп алаңдап отыр. 2019 жылы Калифорния Балық және жабайы табиғат департаменті (CDFW) губернатор Гэвин Ньюсомның алғашқы бюджетінен шамамен 2 миллион доллар, сондай-ақ Дельта консервациясы (Дельтаға бағытталған мемлекеттік агенттік) арқылы үш жыл ішінде жұмсалатын қосымша 8,5 миллион доллар алды. Штат Чесапик шығанағындағы сәтті операцияға негізделген жою науқанын қабылдады, оған "Жудас нутриясы" сияқты стратегиялар кіреді (осы стратегия бойынша жеке нутриялар ұсталып, стерильдендіріліп, радиомойындықтармен жабдықталып, босатылады, содан кейін аңшылар оларды өздерінің колонияларына оралғанда іздей алады), сондай-ақ оқытылған итттерді пайдалану.

Луизиана

Луизиана жағалауындағы Nutria бақылау бағдарламасы Nutria аулауға ынталандырулар ұсынады. 2002 жылдан бастап Луизиананың жабайы табиғат және балық шаруашылығы департаменті (LDWF) Nutria Harvest and Wetland Demonstration Program бағдарламасындағыдай әуеден зерттеулер жүргізді, бірақ енді басқа бағдарлама атымен. CWPPRA қорынан қаржы алатын Coastwide Nutria Control Program аясында алғашқы жылы (2002–2003) 308 160 Nutria ауланды, оларға 1 232 640 доллар көлемінде сыйақы төлемдері төленді. 2009–2010 маусымында Nutria аулау күрт өсті, 445 963 Nutria құйрығы тапсырылды, оларға 2 229 815 доллар сыйақы төлемдері берілді. Етте патогендердің саны аз, бірақ пісіру кезінде дұрыс қыздырса, оларды жоюға болады. Еттің сапасы және оған байланысты зиянды микроорганизмдердің аздығы Nutria етін «экспорттық нарықтар үшін тамаша тағамдық өнім» етеді. Сондықтан бұл химиялық затты, әсіресе ірі жобаларда сирек қолданады. АҚШ Қоршаған ортаны қорғау агенттігі Nutria-ға қолдануға рұқсат беру үшін басқа химиялық пестицидтерді қатаң сынақтан өткізуді талап етеді. LDWF жаңа химиялық заттарға зертханалық, химиялық және далалық зерттеулерге 300 000 доллар, ал міндетті экологиялық бағалауға 500 000 доллар жұмсалатынын бағалады. Контрацепция – кең таралған бақылау тәсілі емес, бірақ кейбір жануарлар дүниесін басқарушылар оны жақсы көреді. Сондай-ақ, оны іске асыруға жылына шамамен 6 миллион доллар жұмсалады, ол бала тууды болдырмайтын химиялық заттар қосылған жемді таратуға кетеді. Басқа контрацептивтерді сынауға шамамен 5-8 жыл және 10 миллион доллар қажет, FDA мақұлдауына кепілдік жоқ. Сонымен қатар, контрацептивтік химиялық заттардың басқа организмдерге әсерін анықтау үшін жан-жақты экологиялық бағалау жүргізілуі керек. Бұл бақылау әдістерінің ешқайсысы жақын арада қолданылмауы мүмкін. Луизианада экологиялық тұрғыдан дұрыс шешім деп саналатыны – Nutria-ны иттерге арналған тағам жасау үшін өлтіру.