Кіріспе

Американдық дизельдік жолаушылар локомотивтері EMD E бірліктері General Motors Electro Motive Division (EMD) және оның алдыңғысы Electro Motive Corporation (EMC) құрастырған жолаушылар пойызының ағымдық дизельдік локомотивтерінің желісі болды. Барлық E бірліктерінің соңғы құрастырылуы Ла-Гранж қаласында (Иллинойс штаты) өтті. Өндіріс 1937 жылдың мамырынан 1963 жылдың желтоқсанына дейін жалғасты. «E бірліктері» атауы әрбір келесі типке берілген модель нөмірлеріне сілтеме жасайды, олардың барлығы «E» әрпімен басталды. «E» әрпі бастапқыда ең алғашқы модельдің қуатын – 1800 ат күшін (1800 а.к. = 1300 кВт) білдірген, бірақ әріп кейінірек жоғары қуатты модельдерде де сақталды. E бірліктерінің алдында EMC 1800 а.к. B-B локомотивтері (1935 ж. салынған) тұрды. Олардың қуаты мен механикалық орналасуы E бірліктеріне ұқсас болды, бірақ AAR B типіндегі екі осьті шассидегі ящикті корпуспен жабдықталған. EMC 1937 жылы TA моделін де ұсынды, одан алты данасын Rock Island компаниясына сатты. Ол ұқсас корпус дизайнына ие болды, бірақ басқа жағынан UP M 10001, M 10002 және M 10003 – M 10006 сияқты, 1200 а.к. (900 кВт) қуаты бар, B-B шассидегі бір моторлы агрегат болды, E бірліктерінің A1A-A1A доңғалақ формуласынан өзгеше. Ол E бірліктерінің қатарына жатпайды. EMD F бірліктері TA моделінің B-B шасси дизайнын ұстанды, бірақ 1939 жылы ұсынылған 1350 а.к. қуатты V16 EMD 567 бас қозғалтқышымен жабдықталды. E бірліктері жолаушылар локомотивтері үшін екі моторлық конфигурацияны стандарттады, қуатты арттыруға мүмкіндік берді және Winton Diesel бас қозғалтқыштарының сенімділігі төмен болған кезде, моторлардың бірі істен шыққан жағдайда қуаттың айтарлықтай жоғалуын болдырмады. E бірліктері қысқа пойыз үшін жеке қолданылса, ұзын пойыздарға бірнеше локомотивтік бірліктер қажет болды; көптеген теміржолдар үш бірліктерді пайдаланды. E бірліктерін кабинасымен немесе кабинасыз сатып алуға болады; кабинасы бар бірліктер A бірліктері немесе жетекші бірліктер деп аталады, ал кабинасы жоқ бірліктер B бірліктері немесе күшейткіш бірліктер деп аталады. B бірліктерінде жүргізушінің басқару элементтері болды, бірақ оларды негізгі желіде басқаруға болмады. Локомотивтік бірліктер кабельдермен байланыстырылды, бұл жетекші бірліктегі экипажға соңғы бірліктерді басқаруға мүмкіндік берді. Теміржолдар көбінесе ABA жиынтығын (қарсы бағыттағы екі кабинасы бар бірліктер және арасында күшейткіш) немесе ABB жиынтығын (бір кабинасы және екі күшейткіш) сатып алатын. Біріншісін екі бағытта да жүру үшін бұрудың қажеті болмады, бірақ B бірліктері A бірліктерінен арзан болды және пойызға тегіс түрі берді. EMC-нің өзінің стандартталған дизайнында жасалған, әртүрлі қуат талаптарына бейімделуге болатын локомотивтер ретінде E бірліктері масштабты экономикадан пайдаланатын дизельдік қуаттың келуін белгіледі және толық көлемді пойыз құрамына лайықты болды, бұл жолаушылар қызметінде буды дизельмен ауыстырудың маңызды кезеңі болды.

Даму

EA/EB, E1 және E2 модельдері әр қуат блогында екі 900 ат күші бар Winton 201A V12 қозғалтқыштарымен жабдықталған. Олар механикалық және жалпы конструкция жағынан стандартталған. Union Pacific компаниясының E2 кабинасы EA және E1 модельдерінен дөңгелек пішіндес мұрны, дөңгелек люктер сияқты терезелері және пилот пен мұрнындағы тот баспайтын болаттан жасалған әшекейлерімен ерекшеленді. "E" белгісі локомотив агрегаттарының 1800 ат күшіне, ал "T" модельдерінің 1200 ат күшіне қарама-қарсы қойылған, бірақ кейіннен EMC өндірген барлық екі қозғалтқышты, кузовтық конструкциялы негізгі жолаушылар локомотивтеріне сілтеме жасау үшін қолданылды. Олардың екі V12 дизельді қозғалтқыштары, Blomberg A1A доңғалақ жұбы және 17 метрлік (57 фут) доңғалақ аралығы болашақ E модельдерінің стандарты болды. EMC/EMD 1939 жылдан бері өзінің барлық негізгі компоненттерін өндіріп келеді. E3, E4, E5 және E6 модельдері жаңа GM EMC 567 локомотивтеріне арналған қозғалтқыштармен жабдықталған, олардың жалпы саны болды. Олар тіктеп жасалған "бұрышты мұрынға" және бүйірлеріндегі шаршы терезелерге (Union Pacific тапсырыстарындағы люктер сияқты терезелерден басқа) ие болды. 1942 жылы өндіріс тоқтатылды. E5 атауы Чикаго, Бурлингтон және Куинси компаниясының Zephyr тақырыбына сәйкес тот баспайтын болатпен қапталған локомотивтері үшін қолданылды. EA/EB, E1, E2, E4 және E5 модельдерінің атаулары EMC-нің әр клиенттің тапсырысына модельдің атауын беру туралы ертегі дәстүрінің көрінісі болды. EMC E3 моделімен бірнеше клиенттерге арналған дәстүрді өзгертуге кірісті, ал жаңа атау жүйесі E6 моделімен толыққанды енгізілді. E7 1945 жылы таныстырылды және ең көп сатылған E моделі болды. Онда жақсартылған 567 "A" қозғалтқышы және F стиліндегі "бульдог мұрыны" болды. E8 және E9 – соңғы E модельдері болды. E8 жалпы саны 12 V567B қозғалтқыштарымен, ал E9 жалпы саны 12V 567C қозғалтқыштарымен жабдықталған. Екі модель де локомотивтің ұзындығы бойынша жағында решеткасы бар және оның астында бірнеше "люктер" терезелері бар бірдей кузов стиліне ие болды. Модельдердің сипаттамалары бастапқы құрастырылуына сәйкес келтірілген; EMC/EMD локомотивтері көбінесе жаңа стандарттарға сәйкес қайта жаңартылады.

Қозғалтқыштар

E модельдерінің арасында кейбір сыртқы айырмашылықтар болғанымен, дамудың басты бағыты технологиялық жаңарулар және, негізінен, қуатты арттыру болды. Алғашқы модель, EA/EB, 1800 а.к. (1300 кВт) қуатқа ие болды, ал E3 моделі 2000 а.к. көрсетті. Соңғы модель, E9, 2400 а.к. (1800 кВт) қуаттылығымен ерекшеленді. Ертедегі модельдер (EA/EB-ден E2-ге дейін) 1930 жылдардың басында General Motors және Winton компанияларының бірлестігімен әзірленген Winton 201 A қозғалтқышын пайдаланды. Бұл қозғалтқыш дизельдік қозғалтқыштардың қуаттылығы мен салмағы арақатынасы және шығыс икемділігі тұрғысынан үлкен жетістік болғанымен, теңіз және локомотивтік талаптардың арасындағы шартты келісімді білдірді және теміржол қызметінде жиі қажет болатын тұрақты толық қуат режимінде жұмыс істеуге толыққанды жарамайтын. Пойызды төмендетілген жылдамдықпен бірінші қозғалтқыш жүргізіп тұрғанда, екінші қозғалтқышта күрделі жөндеу жұмыстарын жүргізудің қалыпты жағдай екені жиі кездесетін. E модельдерінде қолданылған 201 A қозғалтқыштары 900 а.к. (700 кВт) қуатты V12 конфигурациясында келді. 201 A қозғалтқышының, екі тактілі дизельдік қозғалтқыштардың алғашқы операциялық үлгісінің тәжірибесі, келесі буын дизельдік қозғалтқыш, EMD 567-нің әзірленуіне зор үлес қосты. EMD 567 локомотивтерде пайдалануға арналған, жаңадан әзірленген қозғалтқыш болып табылды және поршеньнің қызмет мерзімін бес есеге ұзартты. E3 моделі 567 сериялы қозғалтқышты енгізді, ол барлық келесі E модельдерін қуаттандырды. 567 – механикалық түрде тартылған, екі тактілі, 45 градус V конфигурациялы қозғалтқыш, цилиндрлік көлемі және жалпы қозғалтқыш көлемі. E3-ден E9-ға дейінгі модельдерде EMD 567 моделі қозғалтқышы қолданылды, оның атауы цилиндрлік көлеміне байланысты берілді. 567 моделі EMD компаниясымен локомотивтерде пайдалану үшін арнайы әзірленді және жоғары жылдамдықты жолаушылар пойыздарында өте жақсы өнімділік және сенімділік көрсетті. 567 қозғалтқышының цилиндрлік көлемі 201 A-ға қарағанда үлкен болды және жоғары максималды айналымдарда жұмыс істеді, бұл элементтердің үйлесімі қозғалтқыштың қуатын арттырды. E3-ден E6-ға дейінгі модельдерде қолданылған 12V 567 V12 моделі 1000 а.к. (750 кВт) қуат өндірді. E7 моделі 1000 а.к. (750 кВт) қуатты 12V 567A қозғалтқышымен жабдықталды. E8 моделі жақсартылған түтін коллекторлары және басқа да жақсартулар жасалған, озық 567B блогын пайдаланды, оның қуаты 1125 а.к. құрады. Одан әрі дамыту нәтижесінде E9 моделінде 1200 а.к. (900 кВт) қуатты 567C қозғалтқышы пайда болды.

Жүк көліктері

Барлық E локомотивтері инженер Мартин Бломберг жасаған бірдей EMD жолаушылар шасси дизайнын қолданды. Бұл A1A-A1A шасси болды, сыртқы осьтері жетегімен, ал ортаңғы осьтері жетегісіз. Белгілі екі осьті Blomberg B шассилері сияқты, бұл шассилерде дөңгелектер арасында сыртқы пружиналы ілгіштер орналасқан, ол бүйірлі қозғалысты жақсырақ амортизациялауға мүмкіндік берді. Сондай-ақ, Blomberg B шассилері сияқты, осьтер арасында түсірілетін теңестіргіштер болған жоқ. Екі тұрақты ток генераторы төрт жетегіш моторды қуаттандырды, әр шассиде екеуден, A1A-A1A конфигурациясында. Бұл шасси дизайны барлық E локомотивтерінде, сондай-ақ CB&Q 9908 және MP 7100 моторлық вагондарында қолданылды. Дизайнның табыстылығы жылдар бойында оған енгізілген аз ғана өзгерістерден көрінеді.

Стилдеу

EA және E1 модельдері көлбеу мұрынды және батып тұратын фаралары бар болды, ал E2 модельдері дөңгелекше келген "булдог" мұрынға ие болды. E3-тен E6-ға дейінгі модельдерде көлбеу мұрын болғанмен, фарасы ілгері шығып тұрды, ал E7-ден E9-ға дейінгі модельдерде жүк локомотивтерінің F сериясына ұқсас, көлбеуі аз (тікке жақын) стиль қолданылды. 1937 жылы бірнеше EMC инженерлері қол қойған патент осы стильді анықтады. Көптеген ескі E модельдері жаңа стильдерге жаңартылды. E8 моделі бір бөліктен жасалған, Farr компаниясының соққан тот баспайтын болаттан жасалған қабырғалық торларын енгізді, олар шатырдың астында алдыңғы жағынан артқы жағына дейін үздіксіз жолақ құрады, бірақ олар көбінесе бұрынғы модельдерге қосымша орнатылды. EA/EB модельдеріндегі қабырға терезелері жартылай дөңгелек, E1 модельінде шаршы, E2 модельінде дөңгелек, E3-тен E7-ге дейінгі модельдердің көпшілігінде шаршы, ал E8 және E9 модельдерінде қайтадан дөңгелек терезелер болды, бірақ көптеген теміржолдар ескі локомотивтерді жаңартып отырды. E5 модельдері ерекше болды, олар Чикаго, Берлингтон және Куинси темір жолы үшін жасалған, төменгі бөлігі рифленген және толығымен тот баспайтын болаттан жасалған, бұл теміржолдың Zephyr жолаушылар пойыздарымен үйлесімді болды.

Басқа өзгерістер

Басқа да жақсартулар қозғалтқыш дизайнының өзгеруіне тәуелсіз жүзеге асты. Мысалы, E8 үлгісі электрлік салқындатқыш желдеткіштерін енгізген және динамикалық тежегішті қосымша опция ретінде ұсынған алғашқы модель болды.

Қалған E-бөлімшелер

Бірнеше E локомотивтері сақталған, олардың көпшілігі жақсы жұмыс жасайды. Кейбір теміржолдар жолаушыларға арналған арнайы рейс, басқару инспекциясы және басқа да мақсаттар үшін топтамаларын сақтап қалды. Ал қалғандары мұражайларда немесе шағын теміржолдарда кездеседі. Иллинойс штатының Юнион қаласындағы Иллинойс теміржол мұражайында жұмыс істейтін және сақталған E локомотивтерінің ең ірі коллекциясы бар, соның ішінде CB&Q E5 9911A және WSOR 102, сондай-ақ сақталған аз ғана жұмыс істейтін B локомотивтерінің бірі. Грузия штатының Дулут қаласындағы Оңтүстік-Шығыс теміржол мұражайында Southern Railway #6901, бір кезде «Оңтүстік Жарты ай» пойызын жүргізген E8 локомотиві бар.