Америкалық крокодил: Табиғаты мен таралуы

Кіріспе

Америкалық крокодил (Crocodylus acutus) – Неотропиктерде кездесетін крокодилдердің бір түрі. Бұл Америкадағы төрт крокодил түрінің арасында ең кең таралғаны. Оның популяциясы Оңтүстік Флоридадан, Кариб теңізіндегі Куба, Ямайка, Испаньола аралдарынан және Мексика жағалауынан бастап Перу, Эквадор, Колумбия және Венесуэлаға дейін қоныстанған. Америкалық крокодилдің өмір сүру ортасы көбінесе жағалау аймақтарынан тұрады. Ол өзен жүйелерінде де кездеседі, бірақ тұзды суды артық жақсы көреді, нәтижесінде түрлер тұзды көлдерде, мангр батпақтарында, лагуналарда, кейлерде және кішкентай аралдарда шоғырланады. Басқа крокодилдердің де тілінің астындағы тұз бездері арқасында тұзды суға төзімділігі бар, бірақ американдық крокодил – тұзды суда өмір сүріп, дамитын тұз су крокодилінен басқа жалғыз түр. Оларды тұщы су көзі жоқ жағажайларда және Кариб теңізіндегі көптеген аралдар мен аралшықтарда кездестіруге болады. Олар гиперсольді көлдерде де таралған; ең ірі популяциялардың бірі Доминикан Республикасындағы Энрикильо көлінде орналасқан. Америкалық крокодил – крокодилдердің ең ірі түрлерінің бірі. Еркектердің ұзындығы 5 метрге жетеді, салмағы 900 килограмға дейін болуы мүмкін. Басқа крокодилдер сияқты, аналықтары кішірек болады, ең ірі денелі популяцияда да 3 метрден аспайды. Кез келген ірі крокодил сияқты, американдық крокодил да адамдар үшін қауіпті болуы мүмкін, бірақ ол кейбір басқа түрлерге қарағанда агрессивті емес. Америкалық крокодилдер Флоридада американдық аллигатормен, ал Орталық және Оңтүстік Америкада кішкентай көзілдірік кайманмен бірге өмір сүреді. IUCN американдық крокодилді әлсіреген түрлер тізіміне енгізген.

Таксономия және этимология

Америкалық крокодилді Жорж Кувье 1807 жылы сипаттады, және ол "жіңішке мұрынды аллигатор" деп аталды. 1822 жылы Константин Самуэль Рафинеск бұл түрдің іс жүзінде крокодил екенін айтты. 1875 жылы Уильям Темпл Хорнадей және К. Е. Джексонды Флоридаға аллигатор терілерін жинауға жіберген кезде, түр Crocodylus floridanus деп қайта сипатталды. Бискейн шығанағының басындағы Арч-Крик өзенінде "үлкен ескі аллигатор" бар екенін естіген Хорнадей мен оның серіктері оны іздеп, былай деп хабарлады:

Бірнеше сағаттан соң біз оны көрдік, ол жағада, қамыс арасында жатыр. Ол өте үлкен – сұр түсті, саурия сияқты алып жаратылыс еді, және барлық күш-қуатпен ол нағыз крокодил еді! Crocodylus floridanus қазір C. acutus-тың дұрыс емес кіші синонимі деп есептеледі.

Эволюция

2020 жылға дейін американдық крокодилдің эволюциясы толыққанды түсініксіз болды. Дегенмен, миоцен дәуіріне жататын *Crocodylus checchiai* түрінің табылуы, оның, Ориноко крокодилының (*Crocodylus intermedius*), Морелет крокодилының (*C. moreletii*) және Куба крокодилының (*C. rhombifer*) Африкадан шыққан ортақ ата-тегі бар екенін көрсетті. Жаңадан ашылған жануар осы жануарлардың эволюциялық таралуының бастапқы нүктесі болуы мүмкін, Африка мен Америкадағы крокодилдер арасындағы жоғалған буынды білдіреді. *Crocodylus* туысы, болжам бойынша, Африкада пайда болып, Оңтүстік-Шығыс Азия және Америкаға қарай тараған. Филогенетикалық деректер *Crocodylus* пен оның ең жақын туысы, Мадагаскардың жойылған *Voay* түрінің арасындағы айырылыстың шамамен 25 миллион жыл бұрын, олигоцен/миоцен шекарасында болғанын растайды. Флорида, Ямайка және Испаньола (Доминикан Республикасында) американдық крокодилдерінің популяциялары ген жиіліктерімен ерекшеленеді. Төменде Ли мен Ятстың 2018 жылғы зерттеуіне негізделген кладограмма келтірілген, ол морфологиялық, молекулалық (ДНК тізбегі) және стратиграфиялық (тас жасы) деректерді бірдей қолданды, ал 2021 жылы Хеккала және авторлар тобы жойылған *Voay* түрінен алынған ДНК-ны пайдаланып жасаған палеогеномикалық зерттеумен қайта қарастырылды. Барлық нағыз крокодилдер сияқты, американдық крокодил төрт аяқты, қысқа, мықты денелі, ұзын, күшті құйрықты және арқасы мен құйрығы бойында сүйектелген қабыршақтары бар қабыршақты теріге ие. Жекелеген дарақтарды бірнеше арқалық қабыршақ үлгілерін пайдаланып анықтауға болады. Оның тұмсық бөлігі созылған және күшті жақ жұбын қамтиды. Бір дананың тістеу күші құрады. Көздері қорғаныс үшін никтитациялық жарқын қабаттарымен және жас шығаратын жас бездерімен жабдықталған. Тыныс тесіктері, көздері және құлақтары басының үстіңгі жағында орналасқан, сондықтан денесінің қалған бөлігін су астында жасырып, күтпеген шабуылдар жасауға болады. Ірі дарақтар шамамен дейін жылдамдықпен жүзе алады. Олар денелерін және құйрықтарын иректеп қозғалту арқылы жүзе алады, бірақ бұл жылдамдықты ұзақ сақтай алмайды. Ересектердің түсі біркелкі сұрғылт-жасыл, құрсақ бөлігі ақ немесе сары, ал жасөспірімдердің құйрығы мен арқасында қара жолақтары болады. Америкалық крокодилді кейде Мексикада таралған, кішірек түрі бар Морелет крокодилымен шатастырады.

Until 2020, the evolution of the American crocodile was poorly understood. However, the discovery of the Miocene species Crocodylus checchiai indicates that it, the Orinoco crocodile (Crocodylus intermedius), Morelet's crocodile (C. moreletii), and the Cuban crocodile (C. rhombifer) all share an ancestor hailing from Africa. The newly discovered animal may also represent the base of the evolutionary radiation of these animals, representing the missing link between crocodiles in Africa and the Americas. The genus Crocodylus likely originated in Africa and radiated outward toward Southeast Asia and the Americas, Phylogenetic evidence supports Crocodylus diverging from its closest recent relative, the extinct Voay of Madagascar, around 25 million years ago, near the Oligocene/Miocene boundary. American crocodile populations in Florida, Jamaica and Hispaniola (in the Dominican Republic) differ in gene frequencies. Below is a cladogram based on a 2018 tip dating study by Lee & Yates simultaneously using morphological, molecular (DNA sequencing), and stratigraphic (fossil age) data, as revised by the 2021 Hekkala et al. paleogenomics study using DNA extracted from the extinct Voay. Like all true crocodilians, the American crocodile is a quadruped, with short, stocky legs; a long, powerful tail; and a scaly hide with rows of ossified scutes running down its back and tail. Individuals can be identified by using multiple dorsal scute patterns. Its snout is elongated and includes a strong pair of jaws. A , specimen had a bite force of Its eyes have nictitating membranes for protection, along with lacrimal glands, which produce tears. The nostrils, eyes, and ears are situated on the top of its head, so the rest of the body can be concealed underwater for surprise attacks. Larger specimens can charge up to nearly They can swim as fast as by moving their bodies and tails in a sinuous fashion, but they cannot sustain this speed. Adults have a uniform grayish green coloration with white or yellow undersides, while juveniles have dark cross banding on the tail and back. The American crocodile is sometimes confused with the Morelet's crocodile, a smaller species that is native to Mexico.

Өлшемі

Жаңа туған балапандардың ұзындығы шамамен алғанда, ал салмағы шамамен алғанда болады. Флоридадағы ересек американдық крокодилдердің орташа салмағы – дейін, ал оған сәйкес ұзындығы – дейін жетеді. Қазіргі кезде жүргізіліп жатқан консервациялық шаралардың нәтижесінде Флоридада ірі американдық крокодилдердің саны артып жатқан сияқты, кейбіреулерінің ұзындығы тіпті дейін жетеді деген хабарлар бар. Коста-Рикадан алынған сегіз ересек американдық крокодилдің жалпы ұзындығы – дейін болды. Бұл түрдің ірі ересектері салмағы бойынша дейін жете алады, ал кейбір жеке тұлғалары салмағынан асып түседі, бұл оларды Неотропикалық аймақтағы ең ірі крокодилдердің қатарына қосады. Ересектердің дене массасы айтарлықтай өзгеріп отыруы мүмкін. Коста-Рикадан алынған, жалпы ұзындығы бар ірі еркек крокодилдің салмағы шамамен болды. Ал, жалпы ұзындығы бар тағы бір крокодилдің салмағы болды. "Папийон" атты крокодил тұсаудағы ең ірі американдық крокодилдердің бірі саналды. Оның ұзындығы , салмағы , және ол өлген кезде 80 жылдан астам болған деп есептелді. Ең ірі тіркелген әйелдің ұзындығы , салмағы болды. Өте ірі үлгілер, мүмкін, тіпті асып кетуі мүмкін, тіпті немесе одан да асып кетуі мүмкін, бірақ мұндай үлгілер расталмаған және күмәнді болуы мүмкін, бірақ бас сүйегінің ұзындығынан өлшемді болжаулармен кейбіреулері қолдау табады. Бұл өте ірі крокодилдердің ұзындығы – дейін, ал салмағы – дейін жетеді деп есептеледі, бірақ бұл тек болжамдар және расталмаған мәліметтер.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Америка крокодилы – Америкадағы төрт крокодил түрінің ішіндегі ең көп тараған түрі. Ол Үлкен Антиль аралдарында (Пуэрто-Рико және Исла-де-ла-Хувентуд аралдарынан басқа, онда олар енгізілген көзді қаманмен алмастырылған), Мартиника, Мексиканың оңтүстігінде (Юкатан түбегін қоса алғанда), Орталық Америкада және Оңтүстік Америка елдері Колумбия, Перу, Венесуэла (Маргарита аралында да) және Эквадорда кездеседі. Америка крокодилдері Орталық Америкада кішкентай көзді қаманмен бірге тіршілік етеді. Америка крокодилінің ареалында тағы бір крокодил – Мореле крокодилі және өте сирек кездесетін Куба және Ориноко крокодилдері ғана бар. Сонымен қатар, Мексиканың Канкун аймағында американдық-кубалық крокодилдің буданы жақында табылды. Крокодил, әдетте, Кубаның Запата батпағынан шыққан (осы будандардың табиғатта кездесетін жалғыз жері және екі түрдің бірге тіршілік ету орыны), және Юкатан түбегіне жүзіп келген болуы мүмкін.

Кариб теңізі

Оның ең үлкен құжатталған популяцияларының бірі (Кариб теңізіндегі ең ірісі) Доминикан Республикасындағы Лего Энрикильо гиперсалынды көлінде орналасқан. Ямайкада бұл түр қол жетімді батпақтардың көп бөлігінде, сондай-ақ өзендердің тұзды бөліктерінде мекендейді. Жақында Гранд-Кайман аралында американдық крокодилдер көрінді, бұл сарапшыларды түрдің Кубадан (онда американдық крокодилдердің ірі популяциясы бар) жүзіп келіп, Гранд-Кайманды бірте-бірте қалпына келтіріп жатқандығына сендірді. Тринидадта американдық крокодилдердің кездесуі туралы хабарлар болған, алайда олардың осы жерде пайда болуы жануардың өзінің табиғи ареалынан тыс жерге кездейсоқ көшірілуімен байланысты деп саналады. Сондықтан бұл түр Тринидадтың туа біткен түрі емес.

Флорида

Америка крокодилының тұзды суға төзімділігі оған АҚШ-тың шектеулі аймақтарында, әсіресе Флориданың оңтүстігінде мекендеуге мүмкіндік берген болуы мүмкін. Көпшілікке тараған қате ақпаратқа қарамастан, американдық аллигатордың болуы американдық крокодилдің Флориданың солтүстігіндегі тұз араласқан суларда кеңінен таралмауының себебі емес, керісінше, климат – крокодилдер суыққа төзімсіз келеді. Америка Құрама Штаттарында американдық крокодилдің таралу аймағы көбінесе Флориданың оңтүстік жағалауымен шектеледі, бірақ кем дегенде екеуі Тампа шығанағы аймағына дейін солтүстікке қарай табылған. Олар негізінен Майами қаласының оңтүстігінде, Эверглейдс ұлттық паркінде, Флорида шығанағында, Бискейн шығанағында, Құрғақ Тортугас ұлттық паркінде және Флорида Кілзінде кездеседі. Кейбір жекелеген крокодилдер Палм-Бич, Бревард, Пинеллас және Сарасота округтерінде де көріпті. Флоридадағы олардың мекендейтін аймағы – әлемде аллигатор мен крокодилдің бірге тіршілік ететін жалғыз жер. Қазіргі АҚШ-тағы популяциясы 2000-ға жуық деп есептеледі және өсіп келеді, бұл олардың табиғи ареалының ең солтүстік бөлігіне қайта оралу белгісі. 1829 жылдың өзінде Рафинеск штатта аллигаторлардан басқа да жануарлар болуы мүмкін деген күдікке толы болған, бірақ 1869 жылға дейін нақты дәлелдер табылмады, ол кезде бір крокодилді зерттеу үшін әкелуге мүмкіндік болды. Тарихи мәліметтерде олардың Ки-Ларго, Майами-Бич және ұя салу мен азық табуға қолайлы мангр өсімдіктері бар жерлерде көптеп кездескені көрсетілген. Алайда, 19 ғасырдың соңында терісі үшін крокодилдерді аулау Оңтүстік Флоридада кең таралған кәсіпке айналды, ал 1910 жылдан бастап құрлықты Кілзімен байланыстыратын темір жол құрылысымен байланысты мекендеу орындарының кең ауқымды жойылуы басталды. Темір жол салынатын алдында және кейін Флорида Кілзінің жоғарғы бөлігіне көшіп келген крокодил аулаушылар коммерциялық мақсатта солтүстік-шығыс Флорида шығанағындағы барлық крокодилдерді қырқып тастады. Крокодилдерді аулау 1970 жылдарға дейін тоқтаған жоқ: сол онжылдықта санаулы отыздан аз ұя табылды.

The American crocodile's saline tolerance may have allowed it to inhabit limited portions of the United States, particularly southern Florida. Contrary to popular misinformation, the presence of the American alligator is not the reason the American crocodile was unable to populate brackish waters north of Florida, but rather the climate, as crocodiles are less tolerant of cold. Within the United States, the American crocodile's distribution is generally limited to the southern tip of Florida, though at least two have been found as far north as the Tampa Bay area. They are primarily found south of the latitude of Miami, in Everglades National Park, Florida Bay, Biscayne Bay, Dry Tortugas National Park and the Florida Keys. Some individuals have been sighted in Palm Beach, Brevard, Pinellas and Sarasota counties. Their range in Florida is the only place in the world where alligators and crocodiles coexist. The current US population, estimated at 2,000 and growing, is a sign of return to the northernmost portion of their range. There were suspicions as early as 1829 by Rafinesque that there were more than just alligators in the state, but confirmation could not be acquired until 1869, when a specimen could be brought back for examination. Records show they were plentiful in areas like Key Largo, Miami Beach, and wherever there were the appropriate mangroves for nesting and foraging. However, at the end of the 19th century, hunting them for their leather became a cottage industry in South Florida, and beginning in 1910, habitat destruction commenced on a massive scale, with the construction of a railroad designed to connect the mainland with the Keys. Crocodile hunters, who migrated to the upper Florida Keys before and after the railroad’s construction, slaughtered almost every crocodile in northeast Florida Bay for the commercial market. The widespread hunting did not cease until the 1970s: at one point in that decade, there were fewer than thirty total nests counted.

Биология және мінез-құлық

Америка крокодилдері американ аллигаторларына қарағанда суық ауа райына көбірек сезімтал. Америкалық крокодилдерде әлеуметтік топтар болмайды, бірақ олар кейде күндіз тамақтану және күнге қыздыру үшін жиналады. Күнге қыздырғанда, олар ауыздарын кең жайып, ауыздағы қан тамырларын салқын және жылы ауаға шығарады, бұл дене температурасын реттеуге көмектеседі. Америка аллигаторы су температурасы 7,2 °C (45 °F) және одан төменде біраз уақытқа дейін тірі қала алады, ал американдық крокодил осындай ортада гипотермиядан есін жоғалтып, суға батып кетеді. Балықтар мен американдық крокодилдің тазалау симбиозы туралы мәліметтер бар. Гаитиде жас және ересек емес американдық крокодилдер негізінен жәшік шашатын крабтармен (Uca ssp.) қоректенеді, бұл диета салмағының 33,8% және 62,3% құрайды. Басқа жерлерде сулық жәндіктер мен олардың дернәсілдері және бұқақшалар осы жастағы американдық крокодилдердің тамақ тізімінің жоғары жағында тұрады. Мексикадағы зерттеуге сәйкес, жас және ересек емес американдық крокодилдердің диетасы әртүрлірек болады, оған жәндіктер, балықтар, бақалар, кішкентай тасбақалар, құстар және кішкентай сүтқоректілер кіреді. Бір мысалда балық, аза тұтқан көгершін және жалаңаш құйрықты жүнді опоссум кездесті. Флоридада бас, тарпон және әсіресе мулет, ірі крабтар, жыландар, Эверглейдстің жағалау және жағалық аймақтарында мекендейтін сүтқоректілер, мысалы, опоссумдар мен егершіктер американдық крокодилдердің негізгі жемі болып көрінеді. Оңтүстік Флоридада американдық крокодилдердің 65% теңіз тағамына, ал 80% теңіз тағамынан алынған суға тәуелді екені анықталды. Гаитиде ересектер негізінен әртүрлі құстармен, соның ішінде құс, торғай, фламинго, пеликан, греб, кут және моорендермен қоректенеді, содан кейін тилапия және цихласома сияқты балықтардың шоғырлануы, кейде күрішқұйрық, иттер мен ешкілерді аулайды. Мексикада бірнеше жергілікті фермерлер арасында американдық крокодилдердің мал ұрлауы адамдар мен американдық крокодилдер арасындағы қақтығыстардың себебі болған, ал үлкен ересектер кейде ешкі, ит, шошқа және ірі қара малдың тұрақты жеміне айналуы мүмкін. Коста-Рикада американдық крокодилдер жағажайға ұя салуға келген кезде, жетілген аналық теңіз торналар (Lepidochelys olivacea) ауланып, өлтіреді. Бұл американдық крокодилдер түнгі уақытта, әсіресе айсыз түнде аң аулайды, бірақ олар кез келген уақытта тамақтана алады. Әдетте, американдық аллигаторлар американдық крокодилдерге қарағанда үстем және мінез-құлқы жағынан агрессивтірек. Бірақ бірде Флорида зообагында американдық крокодил қақпасынан қашып, көрші қорадағы үлкен американдық аллигатормен ұрысқасып, өлтірілді. Оңтүстік Америкада американдық крокодилдердің көзілдірік киген каймандарды өлтіріп жегені туралы бірнеше жазба бар. Денсаулы американдық крокодилдері бар аймақтарда көзілдірік киген каймандардың саны шектеулі болады, ал керісінше, бұрын американдық крокодилдері болған, бірақ қазірде саны азайып кеткен немесе жергілікті түрден жойылған аймақтарда каймандардың саны артады, себебі бәсекелестік азайған және жемдік қызмет көрсету артық. Мексикада Морелеттің кейбір крокодилдері тұтқыннан қашып, жабайы популяцияларды құрып, американдық крокодилдеріне бәсекелес болу мәселесін тудырды.

American crocodiles are more susceptible to cold weather than American alligators. American crocodiles do not have social groups, but occasionally they congregate for feeding and basking in the daytime. While basking, they will leave their mouths wide open that exposes blood vessels in the mouth to cooler and warmer air, which helps regulate body temperature. While an American alligator can survive in water temperatures of 7.2 °C (45 °F) and below for some time, an American crocodile in that environment would lose consciousness and drown due to hypothermia. Cleaning symbiosis involving fish and the American crocodile has been described. In Haiti, hatchling and juvenile American crocodiles lived primarily off of fiddler crabs (Uca ssp. ), making up 33.8% and 62.3% of the diet by weight, respectively. Elsewhere, aquatic insects and their larvae and snails are near the top of the food list for American crocodiles at this very early age. Immature and subadult American crocodiles, per a study in Mexico, have a more diverse diet that can include insects, fish, frogs, small turtles, birds and small mammals. One specimen of had a catfish, a mourning dove and a bare tailed woolly opossum in its stomach. In Florida, bass, tarpon and especially mullet, large crabs, snakes, mammals that habit the riparian and coastal regions of the Everglades, such as opossums and raccoons appeared to be the primary prey of American crocodiles. In Southern Florida, it was found that American Crocodiles rely on marine food sources 65% of the time and rely on water gleaned from marine food 80% of the time. In Haiti, adults appeared to live largely off of various birds, including herons, storks, flamingos, pelicans, grebes, coots and moorhens, followed by concentrations of fish including Tilapia and Cichlasoma, at times being seen to capture turtles, dogs and goats. It was noted that historically in Mexico that, among several local farmers, the capturing of livestock by American crocodiles has been a source of some conflict between humans and American crocodiles and large adults occasionally can become habitual predators of goats, dogs, pigs and cattle. In Costa Rica, American crocodiles have been recorded hunting and killing adult female olive ridley sea turtles (Lepidochelys olivacea) when they come to nest around beaches. Reportedly, these American crocodiles hunt primarily in the first few hours after nightfall, especially on moonless nights, although they will feed at any time. Usually, American alligators are dominant over and more behaviorally aggressive than American crocodiles. However, on one occasion, an American crocodile in a Florida zoo escaped its cage and started a fight with a large male American alligator in a bordering pen, and was killed. There are several records of American crocodiles killing and eating spectacled caimans in South America. Areas with healthy American crocodile populations often hold only limited numbers of spectacled caimans, while conversely areas that formerly held American crocodiles but where they are now heavily depleted or are locally extinct show a growth of caiman numbers, due to less competition as well as predation. In Mexico, some Morelet's crocodile individuals have escaped from captivity, establishing feral populations and creating a problem for the populations of American crocodile, which must compete with this invasive species.

Көбею

Америка крокодилдері күздің соңында немесе қыстың басында ұзаққа созылатын жұптасу рәсімдерін өткізеді, онда аталықтары ұрғашыларды тарту үшін төмен жиілікті сопақшалар шығарады. Репродуктивті қабілеттерді анықтауда дене мөлшері жастан гөрі маңызды, ал әйелдер шамамен ақпан немесе наурыз айларында жыныстық жетілуге жетеді. Жүкті әйелдер су жағасында құмнан, саздан және шіріген өсімдіктерден ұялар салады. Ұя орны өте маңызды, ал өсімдіктердің жеткілікті мөлшері болғанда, жұмыртқалар белгілі бір температура диапазонында дамиды. Крокодилдерде жыныстың анықталуы температураға байланысты болғандықтан, температураның шамалы өзгеруі барлық еркек немесе барлық әйел жұмыртқалардың тууына әкелуі мүмкін, бұл популяцияның денсаулығына зиян келтіруі мүмкін. Әйелдер осы тесіктерді көп жылдар бойы сақтап, қайта пайдаланады. Жұмыртқа салғаннан кейін аналық жұмыртқаларды қоқыспен жабады немесе оларды ашық қалдырады. Ақ, сопақша пішіндес жұмыртқалар ұзындығы және ені белгілі бір шамада болады, ал олардың қабығында көптеген тесіктер болады. 75-тен 80 күнге дейін созылатын инкубация кезеңінде ата-аналар ұяны қорғайды, көбінесе жақын жердегі жартастағы ойықта тұрады. Әсіресе аналықтары ұяларын аяусыз қорғайтыны белгілі. Бірақ бұл сақтық шараларына қарамастан, американдық крокодилдердің жұмыртқалары кейде ракунға (Америкадағы крокодил ұяларының ең қауіпті табиғи жыртқышы), коатиге, түлкіге, скункске немесе басқа да сүтқоректілерге (Мексикадағы койоттар мен Оңтүстік Флоридадағы американдық қара аюлар сияқты), сондай-ақ ірі жыртқыш құмырсқаларға, крабтар мен құстарға шала келеді. Панамада жасыл игуаналар американдық крокодилдердің жұмыртқаларын қазып, кейде жейді, бірақ бірнеше жағдайда аналық американдық крокодил оларды ұстап жеген. Крокодил жұмыртқалары сәл жұмсақ, бірақ құс жұмыртқаларынан жұмсақ. Жұмыртқаны инкубациялау кезінде ұяны күзетудің айқын байқалуына қарамастан, ұядан шыққаннан кейін жас ұяны күзету бұл түрде өте аз көрінеді. Бұл түр көбінесе жаңбырлы маусымдары бар тропикалық аймақтарда кездеседі. Жас балапандар жазғы алғашқы жаңбырлар кезінде (шілде-тамыз) алдыңғы құрғақ маусымнан кейін және олар тұратын су айдындары су тасқынына ұшырамас бұрын шығады. Осы даму кезеңінде аналық американдық крокодилдер ерекше ата-аналық күтім көрсетеді. Жас американдық крокодилдердің ең осал болатын уақыты – ұядан шығу кезінде, олар инстинктивті түрде жұмсақ, ырғақ сияқты дыбыстар шығарады. Бұл дыбыстар аналықты ұяға баруға итермелейді, егер жұмыртқалар жабылған болса, оларды ашады. Содан кейін ол балапандарға жұмыртқаларынан шығуға көмектеседі және оларды аузымен алып, жақын жердегі су көзіне жеткізеді. Шамамен осы мөлшердегі балапандар ұядан шыққаннан кейін бірнеше күн ішінде олжаға белсенді түрде аң ауады. Аналықтары ұядан шыққаннан кейін бірнеше апта бойы балапандарына күтім жасай беруі жиі кездеседі, олардың дыбыстарын тыңдайды және тасымалдауды жалғастырады. Ұядан шыққаннан кейін шамамен бес аптадан кейін жас американдық крокодилдер өздерінің тәуелсіз өмірін іздеп таралады. Олардың көпшілігі тірі қалмайды, оларды түрлі құс-торғайлар, басқа бауырымен жорғалаушылар және ірі балықтар (мысалы, жолақты сом, Атлантикалық тарпон, қарапайым снук және лимон акулалары, боа констрикторлар, қара тікенді құйрықты игуаналар және көзілдірікпен жасалған каймандар) жейді. Дәлелдер мейоз кезіндегі терминалды синтез автомиксисінің белгілі бір механизмін қолдайды. NatureServe Флорида популяциясын "Қауіпті жағдайда" деп санайды. Аңшылық, ластану, мекен-жайдың жойылуы және коммерциялық шаруашылықтың салдарынан американдық крокодил таралу аймағының кейбір бөліктерінде жойылып кету қаупі төнген. Флориданың оңтүстігінде крокодилдер өлімінің үштен екісі жол апатынан, 10 пайызы қасақана өлтірілуінен, ал 5 пайызы табиғи себептерден болады. Соңғы жылдары Ямайкада олардың етін заңсыз аулау кең етек алды, сонымен қатар олардың саны азайды, бұл жағдай үкіметтің әрекетсіздігімен байланысты. Испанияда олар бір кездері бүкіл аралда кездесті, бірақ қазіргі уақытта олардың жалғыз расталған тіршілігі аралдағы ең үлкен екі көлде: Гаитидегі Этанг Сауматре және Доминикан Республикасындағы Энрикильо көлінде. Мексикада, Орталық Америкада және Оңтүстік Америкада шамамен 1000-2000 американдық крокодилдер тіршілік етеді, бірақ олардың саны туралы мәліметтер шектеулі. 2020 жылы жетілген адамдар саны шамамен 5000-ға жуық болады деп болжанады. Бұл түр әдетте адамдарға Ескі әлем крокодилдері сияқты жиі шабуыл жасамайды; Куба крокодилі (C. rhombifer) американдық крокодилге қарағанда түрлер аралық өзара әрекеттесуде күштірек, жануарлар бағында немесе крокодил шаруашылықтарында бірге ұсталғанда американдық крокодилдерге шабуыл жасайды және оларды ығыстырады, тіпті американдық түрден кішкентай болса да. Дегенмен, Куба крокодилдерінде адамдарға шабуыл жасау туралы хабарлар сирек, өйткені оның мекендеу ортасы мен таралу аймағы өте шектеулі. 2014 жылдың 24 тамызында Флорида штатының Корал Гейблс қаласындағы Gables by the Sea қауымдастығындағы каналда ер адам мен әйел сағат 02:00-де, крокодилдердің кездесетіні белгілі каналда жүзгенде, американдық крокодил оларды иықтарынан және қолынан шаққан. Крокодилдің ұзындығы 12 фут (4 метр) болса да, салмағы шамамен болса да, ол шабуылды тоқтатқан, құрбандарынан босап кеткен. (Флорида балық және жабайы табиғатты сақтау комиссиясы, Крокодилге жауап беру бағдарламасы) Бұл Флоридадағы адамдарға крокодил шабуылдарының ресми тіркелген алғашқы жағдайы. Мексиканың оңтүстік-шығысындағы Канкун аймағында 1995 жылдан 2017 жылға дейін американдық крокодилдердің 36 шабуылы тіркелген.

American crocodiles breed in late fall or early winter, engaging in drawn out mating ceremonies in which males emit low frequency bellows to attract females. Body size is more important than age in determining reproductive capabilities, and females reach sexual maturity at a length of about In February or March, gravid females will begin to create nests of sand, mud, and dead vegetation along the water's edge. Nest location is crucial, and with the correct amount of vegetation, the eggs will develop within a small temperature range. Because sex determination is temperature dependent in crocodilians, slight aberrations in temperature may result in all male or all female clutches, which would possibly harm the health of the population. About one month later, when it is time to lay, the female will dig a wide hole diagonally into the side of the nest and lay 30 to 70 eggs in it, depending on her size. Females will maintain and reuse these holes for many years. After laying, the female may cover the eggs with debris or leave them uncovered. The white, elongated eggs are long and wide, with a number of pores in the brittle shell. During the 75 to 80 day incubation period, the parents will guard the nest, often inhabiting a hole in the bank nearby. Females especially have been known to guard their nests with ferocity. But in spite of these precautions, American crocodile eggs sometimes fall prey to raccoons (arguably the most virulent natural predator of crocodilian nests in the Americas), coatis, foxes, skunks or other scavenging mammals (including coyotes in Mexico and American black bears in southern Florida), as well as large predatory ants, crabs and vultures. In Panama, green iguanas were seen to dig up and prey on American crocodile eggs occasionally, although in several cases were caught by the mother American crocodile and eaten. Crocodilian eggs are somewhat brittle, but softer than bird eggs. Despite noticeable nest guarding during egg incubation, guarding of young after hatching seems to be minimal in this species. This species exists mostly in tropical areas with distinct rainy seasons, and the young hatch near the time of the first rains of the summer (July–August) after the preceding dry season, and before the bodies of water where they live flood. In this stage of development of their young, mother American crocodiles exhibit a unique mode of parental care. During the hatching process, when the young American crocodiles are most vulnerable to predation, they will instinctively call out in soft, grunt like croaks. These sounds trigger the female to attend to the nest, uncovering the eggs if they have been covered. Then she will aid the hatchlings in escaping their eggs and scoop them up with her mouth, carrying them to the closest water source. The hatchlings, which are in length, have been reported to actively hunt prey within a few days of hatching. It is not uncommon for the mother to care for her young even weeks after they have hatched, remaining attentive to their calls and continuing to provide transportation. About five weeks after hatching, the young American crocodiles disband in search of their own independent lives. Most of them will not survive, being preyed upon by several types of raptorial birds, other reptiles, and large fishes (e. g., barred catfish, Atlantic tarpons, common snook and lemon sharks, boa constrictors, black spiny tailed iguanas and spectacled caimans). The evidence supports a particular mechanism of parthenogenesis, terminal fusion automixis during meiosis. NatureServe considers the Florida population "Imperiled". Because of hide hunting, pollution, loss of habitat, and commercial farming, the American crocodile is endangered in parts of its range. In southern Florida, about two thirds of American crocodile deaths are attributed to road collisions, about 10% to intentional killing, and only about 5% to natural causes. In recent years in Jamaica there has been rampant poaching of the species for their meat and there has been a significant population drop compounded by the lack of action by the government. On Hispaniola, they were once found throughout the island, but currently, the only confirmed remaining presence is at the two largest lakes on the island: Etang Saumâtre in Haiti, and Lago Enriquillo in the Dominican Republic. An estimated 1,000 to 2,000 American crocodiles live in Mexico, Central America and South America, but population data is limited. It is estimated that the population of mature individuals as of 2020 is around 5,000. The species usually does not attack people as regularly as Old World crocodiles do; The Cuban crocodile (C. rhombifer) is rather more aggressive in interspecies interactions than the American crocodile and attacks and displaces American crocodiles when they are kept in mixed species enclosures at zoos or at crocodile farms together, despite being smaller than the American species. However, attacks on humans are rarely reported in Cuban crocodiles, due to its much more limited habitat and range. On August 24, 2014, a man and a woman were swimming in a canal in Gables by the Sea, a community in Coral Gables, Florida, at 02:00, a canal where crocodiles were known to occur, when they were bitten in the shoulder and the hand by an American crocodile. Although the crocodile was 12 feet (4 m) in length, and weighed an estimated , it did not press the attack, but released and moved away from its victims. (Florida Fish & Wildlife Conservation Commission, Crocodile Response Program) This was the first documented wild crocodile attack on humans in Florida since records of human crocodile conflict have been kept. There have reportedly been 36 American crocodile attacks on humans from 1995 to 2017 in the Cancun area of southeastern Mexico.