Кіріспе
Индуистік рухани көшбасшы, Рамакришнаның шәкірті, "Divine Life Society" қоғамының негізін қалаушы Свами Шивананда (1854–1934), туған аты Тарак Натх Госал, индуистік рухани көшбасшы және Рамакришнаның тікелей шәкірті, Рамакришна миссиясының екінші президенті болды. Оның ізбасарлары оны "Махапуруш Махарадж" ("Ұлы жан") деп атайды. Шивананда мен Субодхананда Рамакришнаның тікелей шәкірттерінің арасында фильмге түсірілген жалғыз екеуі болды. Ол Брахмаджнани ("Брахманды немесе Жоғарғы Күшті білуші") болды. Шивананда бауырлары – монахтардың туған күнін тойлау дәстүрін енгізді. Ол Виджнананда жобалаған Белур матасындағы Шри Рамакришна ғибадатханасының негізін қалаушы ретінде белгілі.
the founder of the Divine Life Society
Swami Shivananda (1854–1934), born Tarak Nath Ghosal, was a Hindu spiritual leader and a direct disciple of Ramakrishna, who became the second president of the Ramakrishna Mission. His devotees refer to him as Mahapurush Maharaj (Great Soul). Shivananda and Subodhananda were the only direct disciples of Ramakrishna to be filmed. He was a Brahmajnani ("knower of Brahman or the Supreme Being"). Shivananda introduced the celebration of the birthdays of his brother monks. He was known to have laid the foundation stone of Shri Ramakrishna Temple at Belur Math, which was designed by Vijnanananda.
Ерте өмір
Шивананда Бенгалиядағы Барасат ауылында дүниеге келді. Оның әкесі Рамақанай Гошал, заңгер ретінде мол табысқа ие болған, дінге берілген брахман еді. Ол жеке өмірінде тантра ілімін ұстанды. Ол және оның бірінші әйелі Вамасундари Деви, Тарактың анасы, жиырма бес-отыз кедей студентке тегін тамақ пен тұруға орын берді. Рамақанай Рамакришнаны жеке таныс еді, себебі ол іс бабымен Дакшинешварға барып тұратын. Тарак мектепті бітірген соң, әкесіне көмектесу үшін Калькуттадағы Маккиннон Маккензи компаниясында жұмысқа орналасты.
Рамакришнаның ықпалы
Тарак Рамакришнаны алғаш рет 1880 жылдың мамыр айында Рамчандра Даттаның үйінде кездестірді. Бірнеше күннен кейін ол Кали храмын аралау үшін Дакшинешварға сапар шекті, содан бастап Рамакришнаның жетекшілігімен қарқынды дұға мен медитация жасауды бастады. Кейін ол былай деп жазды: "Мен оның [Рамакришнаның] адам ба, жоқ әлде супермен бе, құдай ма, жоқ әлде Құдайдың Өзі ме екенін әлі толық түсінбедім, бірақ оның толыққанды өзін-өзі ұмытқан, ең жоғары бас тартудың шебері, ең жоғары даналыққа ие және махаббаттың ең жоғары жаратылысы екенін білемін". Ол көбінесе ойлы өмірге бейімділік танытты және бірнеше рет Гималайға барды. 1909 жылы ол Свами Туриянандамен бірге Амарнатхқа сапар жасады.
Рамакришна математикасы мен миссиясын құру
Тарактың көшпелі өмірі 1897 жылы Вивекананда Үндістанға оралғанда аяқталды. Ол Вивекананды қарсы алу үшін Мадрасқа барды, содан кейін онымен бірге Калькуттаға қайтты. Вивекананда Шивананданы Ведантаны тарату үшін Сейлонға (қазіргі Шри-Ланка) жіберді. Ол онда Гита және Раджа-йога бойынша сабақтар өткізді. 1898 жылы ол Белур қаласындағы жаңадан құрылған Рамакришна Матхасына немесе монастырына оралды. 1899 жылы Вивекананданың сұрауымен Шивананда Калькуттада оба эпидемиясы басталғанда көмек көрсету жұмыстарын ұйымдастыруға көмектесті. 1900 жылы ол Вивеканандамен бірге Майаватиге сапар шекті. Рамакришна Миссия Видьяпитха, Деогарда оның құрметіне Шивананда Дхам деп аталған жатақхана бар.
Адвайта Ашрама, Бенарас
1902 жылы, Вивекананда қайтыс болғанға дейін, ол Варанасиге барып, Бхинга раджасы Вивеканандаға сыйлаған ақшамен Адвайта Ашрамасын құрды. Ол онда жеті жыл басшы болып қызмет етті. Ақша жетіспеді, сондықтан олар қарапайым өмір сүрді. Белур Матхи құрылғаннан кейін Вивекананда оны «Махапуруш Махарадж» деп атады, «Махапуруш» – «Ұлы адам» деген мағынаны білдіреді. Кез келген жұмыстың артында медитация болуы керек. Медитациясыз жұмыс рухани өсуге көмектеспейді. Ал рухани негізі болмаса, жұмыс та жақсы атқарылмайды.
Кейіпкер
Шивананда Бенарастағы монастырына ауырып қалған адамның кір киімдерін кірген. Ол Бенараста кедей балаларға арналған тегін балабақша ашты. Брахмананда қайтыс болғаннан кейін Шивананда Рамакришна миссиясының президенті деп өзін жариялаудан бас тартты, себебі ол өзін Брахмананданың өкілі ғана деп есептеді. Ол монах өміріндегі тәртіпті жақтады және дене күші жетпей қалғанша оны қатаң сақтады.