Йоханн Штраустың "Көктем дауыстары" вальсі – 1882 ж. жазылған оркестрлық шығарма. Сопраномен орындалады, алғашқысы сәтті болмағанмен, Ресейде танымал болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Frühlingsstimmen", Op. 410 ("Көктем дауыстары", немесе көбінесе "Көктем үні"; кейде итальян тілінде "Voci di primavera" деп аталады) – 1882 жылы Иоганн Штраус II жазған, соло сопраномен орындалуы мүмкін оркестрлік вальс.
"Frühlingsstimmen", Op. 410 ("Spring's Voices," or commonly "Voices of Spring"; sometimes sung in Italian as "Voci di primavera") is an orchestral waltz, with optional solo soprano voice, written in 1882 by Johann Strauss II.
Тарих
Штраус бұл шығарманы пианист және композитор Альфред Грунфельдке арнады. Танымал колоратуралық сопрано Берта Шварц (сахналық аты Бьянка Бьянки) Лейпцигтегі "Кимператор Франц-Иосиф пен Императрица Елизаветаның мұқтаж австро-венгерлік азаматтарына көмек қоры" үшін Вена театрында өткен әсем таңғы қайырымдылық концертінде осы концерттік арияны орындады. Вальс премьерасында үлкен жетістікке жете алмады, бірақ 1886 жылы Штраустың Ресейге жасаған турнесінде орындалғанда одан да сәтті болды. Композитордың фортепианоға жасаған аранжировкасы Венадан тыс жерлерде де оның танылуына үлкен үлес қосты. Шығарманың арналушысы, сонымен қатар өзі де пианист және композитор болған Грунфельд, осы шығарманың соло фортепианоға арналған концерттік транскрипциясын жазып, орындады. Бьянка Бьянки сол кезде Вена сарай опера театрының танымал әртісі болды және Штраус осы талантты әнші үшін жаңа шығарма – соло дауысына арналған вальс жазуға шабыттанды. Соның нәтижесінде ол әлемге әйгілі "Көктем дауыстары" ("Frühlingsstimmen") вальсін жазды, ол көктемді жұртқа паш етті және классикалық репертуардағы ең танымал вальстердің бірі болып қала берді. Бұл шығарма кейде Штраустың "Жарқанат" ("Die Fledermaus") опереттасының екінші актісіндегі би сахнасында қосымша ария ретінде қолданылады.
Strauss dedicated the work to the pianist and composer Alfred Grünfeld. The famous coloratura soprano Bertha Schwarz (stage name Bianca Bianchi) sang this concert aria at a grand matinée charity performance at the Theater an der Wien in aid of the "Emperor Franz Joseph and Empress Elisabeth Foundation for Indigent Austro Hungarian subjects in Leipzig". The waltz was not a great success at its premiere, but was more successful when performed on Strauss' tour of Russia in 1886. A piano arrangement by the composer contributed much to its success beyond Vienna. Grünfeld, the work's dedicatee and a pianist and composer in his own right, also wrote and recorded his own concert transcription of the work for solo piano. Bianca Bianchi was then a famous member of the Vienna Court Opera Theatre and Strauss was sufficiently inspired to compose a new work, a waltz for solo voice, for the acclaimed singer. The result was his world renowned "Frühlingsstimmen" waltz which celebrated spring and remained one of the classical repertoire's most famous waltzes. The piece is sometimes used as an insertion aria in the act 2 ball scene of Strauss' operetta Die Fledermaus.
Музыка
Вальс B-бемоль мажор тонында әсем кіріс жасап, алдымен күшті аккордтар естіледі, сосын вальстің үш үзілісі бірінші вальстің нәзік және айналмалы әуеніне жол ашады. Екінші вальс бөлімі, Ми-бемоль мажорда көктемнің қуанышын шақырады, флейта құстардың сайрағанын және шабындық көріністі бейнелейді. А-бемоль мажордағы, кейін До минордагы үшінші бөлім, қайғылы әрі драматизмге толы, көктемгі жаңбырды елестетеді, ал одан кейінгі төртінші бөлім ойлы көңіл-күйден шығып, тағы бір көтеріңкі әуенмен көзге түседі. Таныс бірінші вальс әуені қайтадан керемет орындалады, Кода бөлімінде жел аспаптары мен скрипкалар арасында әжуалық еліктеу болады, деміксіз аяқталуға дейін, күшті аккордтар, әдеттегі тимпани соққысы және жылы духовой аспаптардың әсем үні естіледі. Бұл Штраустың вальстерінің өте сирек кездесетін, каденциядан кейін жылдам мажор аккордымен аяқталатын туындыларының бірі. (B-бемоль мажор). Орындалуы жеті мен тоғыз минут аралығында сағады.
The waltz makes a grand entry in the key of B flat major with loud chords preceded with the waltz's three beats to the bar ushering the first waltz's gentle and swirling melody. The second waltz section, in E flat major invokes the joys of spring with the flute imitating birdsong and a pastoral scene. The plaintive and dramatic third section in A flat major and later in C minor probably suggests spring showers whereas the fourth section that follows breaks out from the pensive mood with another cheerful melody in A flat major. The familiar first waltz melody makes a grand re entrance, with Coda section, featuring a mocking imitation between the winds, and the strings, before its breathless finish, strong chords and the usual timpani drumroll and warm brass flourish. This is one of the very few Strauss Waltzes that ends, following the cadenza, on a struck quick Major chord. (B Flat Major). A performance lasts between seven and nine minutes.
Аспаптар
Бұл шығарма флейта, пикколо, 2 гобой, 2 кларнет, 2 фагот, 4 валторна, 2 труба, 3 тромбон, литавра, бас барабан, әскери барабан, арфа, скрипкалар тобы және қалау бойынша соло сопраноға арналған.
The piece is scored for flute, piccolo, 2 oboes, 2 clarinets, 2 bassoons, 4 horns, 2 trumpets, 3 trombones, timpani, bass drum, military drum, harp, strings, and optional solo soprano voice.
Жазғы әндер халықтық мәдениетте
"Frühlingsstimmen" әні бүгінде американдық "The Three Stooges" комедиялық тобының Micro Phonies және Brideless Groom атты қысқа фильмдерінде қолданылуымен ең жақсы танымал. Алғашқы қысқа фильмде оны Кристин Макинтайр орындайды. Оны пайдалану идеясы, мүмкін, одан туған, себебі ол бұрынғы "саундти" әнінде оны ән салған болатын. МакИнтайр "Көктем дауыстары" әнін орындағанда, көрермендер үндемеуге шақырылды. Frühlingsstimmen деген атаумен музыкалық фильмдер 1933 жылы (Оскар Штраустың музыкасымен) және 1952 жылы (Альфред Ульдің музыкасымен) Австрияда түсірілді. Вальс сэр Фредерик Эштонның "Көктем дауыстары" атты балеттік хореографиясымен жазылған.
"Frühlingsstimmen" is probably best known today from its use by the American slapstick comedy team The Three Stooges in their short films Micro Phonies and Brideless Groom. In the former short, it is sung by Christine McIntyre. The idea for using it probably came from her, as she had sung it in an earlier 'soundie' sing a long short in which she featured. The audience was encouraged to keep quiet when McIntyre was singing the 'Voices of Spring' number. Musical films with the name Frühlingsstimmen were made in Austria in 1933 (with music by Oscar Straus) and in 1952 (with music by Alfred Uhl). The waltz was choreographed as a ballet by Sir Frederick Ashton, under the name Voices of Spring.