Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Роджер Милликен (24 қазан 1915 жыл - 30 желтоқсан 2010 жыл) – американдық тоқыма өнеркәсібінің мұрагері, өнеркәсіпші, бизнесмен және саяси белсенді. Ол 1947 жылдан 2005 жылға дейін отбасылық компаниясы Milliken & Company-ның президенті, кейін бас директоры болып қызмет етті. 2010 жылы қайтыс болғанға дейін Директорлар кеңесінің төрағасы лауазымын сақтап тұрды. Милликен американдық консервативті қозғалыстың ықпалды қолдаушысы ретінде белгілі.
Roger Milliken (October 24, 1915 – December 30, 2010) was an American textile heir, industrialist, businessman, and political activist. He served as President and then CEO of his family's company, Milliken & Company, from 1947 until 2005. He continued to serve as Chairman of the Board until his death in 2010. Milliken is known as a political godfather to the American conservative movement.
Компанияның тарихы
Deering Milliken компаниясы Роджердің атасы Сет Минот Милликен мен Уильям Дирингтің 1865 жылы бірлесіп құрған компания. Бұл кішкентай жүн мата компаниясы бастапқыда Мэн штатындағы Портленд қаласында орналасқан, бірақ Уильям Диринг Deering Milliken компаниясын тастап, Deering Harvester компаниясын құрғаннан кейін 1868 жылы Нью-Йорк қаласына көшірілді. Кейін Deering Harvester компаниясы McCormick Harvester компаниясымен бірігіп, International Harvester компаниясын құрды. International Harvester компаниясының бүгінгі таңда Navistar International деп аталатын тармағы әлі де жұмыс істейді. 1884 жылы Deering Milliken компаниясы Оңтүстік Каролина штатының Спартанбург қаласының жанындағы алғашқы мүлігіне инвестиция жасады, және 1958 жылдан бері компанияның бас кеңсесі осы жерде орналасқан. 1976 жылы Deering Milliken компаниясы ресми түрде Milliken & Company болып аталды.
Deering Milliken Company was co founded by Roger's grandfather, Seth Minot Milliken, and William Deering in 1865. The small woolens fabric company was initially based in Portland, Maine, but moved to New York City in 1868 after William Deering left Deering Milliken to start the Deering Harvester company. Deering Harvester later merged with the McCormick Harvester Company to form International Harvester. There is a surviving spinoff of International Harvester (which is today known as Navistar International). In 1884, Deering Milliken Company invested in its first property near Spartanburg, South Carolina, where the company's headquarters have been based since 1958. In 1976, Deering Milliken officially became Milliken & Company.
Жеке өмір
Милликен 1915 жылғы 24 қазанда Нью-Йорк қаласында Герриш Хилл Милликен мен Агнес Малколм (құрметті аты – Гейли) Милликеннің үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. Роджердің әкесі Сет Милликен, қазіргі Milliken & Company компаниясының негізін қалаушылардың бірі болды. Ол Йель университетінде француз тарихын оқып, 1937 жылы бітірді. Бітіргеннен кейін ол отбасының үлесі бар Нью-Йорк қаласындағы «Меркантильді дүкендерде» жұмыс істей бастады. Роджердің інісі Герриш Х. Милликен банк қызметкері Ф. Эбботт Гудхьюдің қызы Фиби Тейер Милликенге (Гудхью) үйленді. 1941 жылы ол Мэн штатындағы үш кішкентай жүн өндіретін фабриканың басқарушысы болып тағайындалды. 1947 жылы әкесі Герриш қайтыс болғаннан кейін 32 жастағы Милликен оның орнына президент болды. Жас Роджер Милликен көп ұзамай Америка тарихындағы ең ауыр еңбек дауларының біріне қатысты. 1956 жылы Роджер Милликен Дарлингтон (Оңтүстік Каролина) штатындағы тоқыма фабрикасында жұмыс жағдайларын жұмысшыларға қолайсыз етіп өзгертті. 1883 жылдан бері жұмыс істеп келе жатқан фабриканың жұмысшылары өздерін құлдардай сезінді. Жауап ретінде жұмысшылар АҚШ еңбек заңдарына сәйкес, өздерінің толық құқығы бойынша жұмыс берушімен келіссөздер жүргізуге дауыс берді. Роджер Милликен федералды еңбек заңдарын бұзып, барлық жұмысшыларды жұмыстан шығарып, фабриканы жапты. Бұрынғы қызметкерлер заңды күшіне енгізу үшін сотқа жүгінді. 1965 жылы АҚШ Жоғарғы соты Милликенге қарсы шешім шығарды. Тағы 15 жыл кешіктіргеннен кейін, 1980 жылы Milliken & Company компаниясы мәселені шешіп, әлі тірі 439 Дарлингтон жұмысшысына және ақы алмай қайтыс болған 114 жұмысшының мұрагерлеріне 5 миллион доллар төледі. Роджер Милликен 2010 жылғы 30 желтоқсанда қайтыс болды. Қоштасу рәсімі «Адвент» шіркеуінде өтті, ол Спартанбург қаласындағы «Гринлон» еске алу бағында жерленді.
Milliken was born October 24, 1915, in New York City, the eldest son of Gerrish Hill Milliken and Agnes Malcolm (née Gayley) Milliken. Roger's grandfather was Seth Milliken, co founder of what is today known as Milliken & Company. He attended Yale University, where he studied French history and graduated in 1937. After graduation, he started out in New York City’s Mercantile Stores, in which his family had an ownership stake. Roger's brother Gerrish H. Milliken was married to Phoebe Thayer Milliken née Goodhue, the daughter of the banker F. Abott Goodhue. In 1941, he was given the stewardship of three small woolen producing mills in Maine. When his father, Gerrish, died in 1947, the 32 year old Milliken succeeded him as president. Young Roger Milliken soon became embroiled in one of the ugliest labor disputes in American history. In 1956 Roger Milliken imposed changes in working conditions at the Darlington SC textile mill that were unfavorable to the workers. The workers at the mill — which had been in operation 1883 — felt they were suddenly being treated like slaves. In response the workers voted to negotiate with their employer which was their absolute right under United States labor law. Roger Milliken responded by firing all the workers in violation of federal labor law and closing the mill. The former employees sued to enforce the law. The United States Supreme Court ruled against Milliken in 1965. After delaying 15 more years, in 1980 Milliken and Company settled the matter by paying $5 million dollars to the 439 Darlington workers who were still alive and the heirs of the 114 workers that had died without being paid. Roger Milliken died on December 30, 2010. Funeral services were held at Church of the Advent and he was buried at Greenlawn Memorial Gardens of Spartanburg.
Отбасы
Миликен болашақ әйелі Джастин ван Ренсселер Хупермен кешкі ас кезінде танысты. Олар 1948 жылы үйленді және бес балалары болды. Джастин 2003 жылы қайтыс болды. Миликеннің ұлы Уэстон ашық гей, либералды белсенді және Оңтүстік штаттардағы ұйымдасқан еңбекшілердің, афроамерикандықтардың, әйелдердің және ЛГБТ+ адамдарының құқықтарын қорғауға бағытталған «Демократиялық Альянс» мүшесі. Уэстонның белсенділігі «әкесінің жасаған қателіктерін түзеуге тырысу» деп сипатталған.
Milliken met his future wife, Justine van Rensselaer Hooper, at a dinner party. They married in 1948 and had five children. Justine died in 2003. Milliken's son Weston is an openly gay man, liberal activist, and member of the Democracy Alliance that is dedicated to advancing the rights of organized labor, people of color, women, and LGBT people in Southern states. Weston's activism has been described as "clearly avenging the sins of the father."
Белсенділік
Миликен отбасы қоғамдық өмірде белсенді болды, Роджер Воффорд колледжінің, ал Джастин Конверс колледжінің мүшесі болып қызмет етті. Милликен басқа да корпоративтік және коммерциялық емес кеңестерде де жұмыс істеді, олардың ішінде Артур Д. Литтл, Вестингхаус, Ситикорп, Меркантиль, В. Р. Грейс, Текстильдік технология институты, Мұрагерлік қоры, Гринвилл-Спартанбург әуежайы комиссиясы және Спартанбург күндізгі мектебі бар. Милликен кәсіподақтарға қарсы күресті, 1956 жылы жұмысшылар кәсіподақ құруға дауыс бергеннен кейін Дарлингтон өндіріс компаниясын жапты.
The Milliken family was active in the community, Roger serving on the board of Wofford College and Justine on the board of Converse College. Milliken also served on other corporate and nonprofit boards, including Arthur D. Little, Westinghouse, Citicorp, Mercantile, W. R. Grace, Institute of Textile Technology, The Heritage Foundation, the Greenville Spartanburg Airport Commission, and the Spartanburg Day School. Milliken was vehemently Anti Union, closing the Darlington Manufacturing Company after workers there voted to unionize in 1956.
Саясат
Ол 1983 жылға дейін Milliken & Company компаниясының президенті болды, содан кейін төраға және бас директор атанды. 2005 жылы бас директор қызметінен қанағаттанды, бірақ өмірінің соңына дейін төраға болып қалды. 1950 жылдардан бастап Милликен ондаған жылдар бойы оппозицияда болған Оңтүстік Каролина Республикалық партиясын құруға көмектесті. Милликен Оңтүстік Каролина сенаторы Стром Турмондты Республикалық партияға өтуге ықпал етті. Ол консервативтік идеяларды қолдауға үлкен қаржы жұмсады. Ол National Review, Western Goals Foundation, Джон Берч қоғамы, Барри Голдуотер, Рональд Рейган және Пэт Бьюкенен сияқты ұйымдар мен тұлғаларды қолдады.
He was president of Milliken & Company until 1983, when he became chairman and CEO. He relinquished the CEO title in 2005, and remained chairman until his death. Starting in the 1950s, Milliken helped build the South Carolina Republican Party, which had been in the minority for decades. Milliken helped convince South Carolina Senator Strom Thurmond to switch to the Republican Party. He was a notable donor to conservative causes. He supported National Review, the Western Goals Foundation, the John Birch Society, Barry Goldwater, Ronald Reagan, and Pat Buchanan, among others.