Кіріспе
Meridian Hill Park – Вашингтондағы қалалық саябақ, Солтүстік-Батыс Вашингтондағы Адамс Морган және Колумбия Хайтс арасындағы шекарада орналасқан. Парк 1912-1940 жылдары салынды және 15-ші, 16-шы, батыс және Эвклид көшелерімен шектеседі. Ол Ақ үйден тікелей солтүстікке қарай 2,4 шақырым (1,5 миль) қашықтықтағы биік төбеде орналасқан. 1969 жылдан бері кейбір адамдар Малкольм Х құрметіне оны Малкольм Х паркі деп атайды.
Тарих
1791 жылы Вашингтон қаласы құрылған кезде, қазіргі Мердиан Хилл паркі орналасқан жер Джорджтаунның бай саудагері Роберт Питерге тиесілі болды және «Питер төбесі» деп аталды. 1804 жылы президент Томас Джефферсон осы үлкен төбеге геодезиялық белгі қойды. Ақ үйдің дәл солтүстігінде орналасқан бұл белгі қала мен ел үшін бойлық меридианды белгілеуге көмектесті – «Ақ үй меридианы». 1812 жылғы соғыстан кейін, сол соғыстың коммодоры және теңіз батыры Дэвид Портер 1816 жылы сатып алған жердің бір бөлігі ретінде төбені сатып алды және осы меншікке «Меридиан төбесі» деп ат қойды. Жаңа иелігіндегі осы биік төбеде, маркерге жақын жерде Портер үлкен әрі танымал сарай салды, оны да «Меридиан төбесі» деп атады. Сарайдың оңтүстікке қарайтын терезелерінен Ақ үй мен Потомак өзенінің әсем көрінісі ашылар еді. Бүгінгі Мердиан Хилл паркі де осы көріністі бөліседі. Джон Куинси Адамс президенттік қызметтен кейін қысқа мерзімге Мердиан Хиллде тұрды. Америка Азамат соғысы басталғаннан кейін, қалаға стратегиялық түрде қарап тұрған Меридиан Хилл иелігі мен сарайы, сондай-ақ көршілес Колумбия колледжінің (1821 жылы құрылған, кейіннен көшіріліп Джордж Вашингтон университеті болған) жері «Кемп Камерон» атты армия лагері ретінде пайдалануға алынды. Кейде бұл жер «Джорджтаун-Хайтс» деп те аталатын. Соғыстан кейін көп ұзамай сарай өртеніп, қирады. Сол кезде Вашингтон соғыстан кейінгі өсім мен дамуды бастан кешірді, сондықтан 1867 жылы Портердің ескі иелігінің жері кішірек учаскелерге бөлінді. 1887 жылы Миссуриден келген бай жұбайлық – бұрынғы сенатор Джон Брукс Хендерсон мен оның әйелі Мэри Фут Хендерсон Вашингтонда қоныс тауып, осы жылжымайтын мүліктің көп бөлігін сатып алды. Жаңадан кеңейтілген 16-шы көшенің батыс жағында Хендерсондар қамалға ұқсас әсем тас үй салды, ол «Хендерсон қамалы» деп аталды. Мэридің Конгресте көптеген достары болды және ол бұл аймақ пен төбені қоғамдық пайдалануға арналған үлкен жоспарлармен ұлтты. Ол екі амбициозды жоба ұсынды: 1898 жылы архитектор Пол Пелцтің және 1900 жылы Франклин В. Смиттің жобалары. Екі жоба да Ақ үйдің орнына Мердиан төбесінде алып президенттік сарай салуды көздеді. Содан кейін ол бұл жерді жоспарланған Линкольн мемориалы үшін пайдалануды ұсынды, бірақ ол да қабылданбады.
ХХ ғасырдың басында
Бұл жұмыс істемеген кезде Мэри Хендерсон саябаққа көшті. Сонымен қатар, ол өзінің қаржысымен және сәулетші Джордж Окли Тоттен-младшиймен бірге жеке жобаларын жоспарлап, салдырды, олардың ішінде 15-ші және 16-шы көшелер бойындағы әсем әрі ірі елшіліктер мен үйлер болды. Бұл ресми, сапалы құрылыстар бүгінде Меридиан Хилл паркін қалыптастырып, парк төңірегіндегі аумақтың көрнекті бейнесін құруға көмектеседі. 1901 жылы Сенат Паркі Комиссиясы (Макмиллан жоспары бойынша) Вашингтон қаласының сәулеттік келбетіне бірқатар өзгерістер енгізді, оның ең танымалдары – қаланың Ұлттық алаңының жаңаша жобалануы. Комиссия, Мэридің пікірін ескере отырып, Меридиан төбесінде саябақ салудың орынды екенін шешті және оның құрылысын жоспарлауға кірісті. Мэри, қажырлы, зиялы, белсенді және байланыстары жоқ емес, саябақты ынтамен қолдады. Кейін, парк салынып жатқан жылдар бойы ол Конгресске жобаны аяқтау үшін қажетті қаржыландыруды сақтау үшін лобби жасады. 1910 жылдың 25 маусымында Конгресс актісімен Меридиан Хилл паркі құрылды. Федералды үкімет 1910 жылы парк үшін жерді сатып алып, 1912 жылы оның құрылысын жоспарлауға кірісті, Ішкі істер министрлігі ландшафт сәулетшісі Джордж Бернапты Еуропалық астаналардағы парктері үлгісіндегі кең қалалық парк жобалау үшін шақырды. Оның жоспарлары 1914 жылдың басында бекітілді, ал кейіннен жобаның бас сәулетшісі болған Хорас Писли оларды өзгертті; жобаға төменгі бөлігінде бассейндері бар итальяндық Ренессанс стиліндегі террасалы фонтан каскады және жоғарғы бөлігінде француз барокко стиліндегі бақтар кірді. Жоғарғы бөлігі кейіннен ашық алаңға айналдырылды, ол жиналыстар мен қойылымдарға ыңғайлы болды. Сапалы қабырғалар, фонтандар, балюстрадалар мен орындықтар бетон қоспасынан салынды, бұл – бетонға кіріктірілген, арнайы тазартылған және ашық тас бетінен тұратын жаңа құрылыс материалы. Парк үшін осы құрылыс техникасын шебер Джон Джозеф Эрли жасады; ол және оның білікті ұсталары жобада жылдар бойы жұмыс істеді. Екі онжылдық құрылыстан кейін, парк аяқталды деп жарияланды, оған парк мәртебесі берілді және 1936 жылы салтанатты түрде ашылды. Салынысымен бірге парк қала тұрғындары арасында танымал болды. Тағы бір қызықты факт – парк OSS фильмінің түсірілім алаңы ретінде пайдаланылды, онда Жанна д'Арк және Данте ескерткіштерін көруге болады.
ХХ ғасырдың аяғы
Жоғары сауда орталығының аумағы жиі концерттер мен бас қосулар үшін қолданылатын. 1969 жылы өткен саяси митингте белсенді Анжела Дэвис паркті Малкольм Х паркі деп атауды ұсынды, бірақ ақырында бұл атау өзгертілмеді. NPS алғаш рет парктің жергілікті атауын мойындады: Малкольм Х паркі. 1970 жылдан кейін Вашингтон қаласының орталық аудандары экономикалық төмендеуді бастан өткергенде, парк пен оның төңірегі бірнеше жыл бойы тозығына ұшырады, қылмыс пен вандализм мәселесіне айналды. Паркті күтіп ұстау нашарлап, қауіпсіздік төмендеді, кейде есірткі сату орын алды. 1990 жылдар шамасында парктің маңында және ішінде қылмыс деңгейінің өсуіне жауап ретінде, жергілікті тұрғындар парктің күтуіне және бағдарламаларына белсенді қатысты, сондай-ақ қоғамдық ұйымдар "Меридиан Хиллдің достары" тобын құрды. Бұл ұйым қылмысқа қарсы күрес үшін еріктілерден түнгі патрульдер ұйымдастырды, ағаштар отырғызды, паркте түрлі қоғамдық өнер мен білім беру бағдарламаларын, соның ішінде кешкі концерттерді өткізді, және Ұлттық парктік қызметке паркті жақсартуға көмектесті.
Қазіргі заманғы
1994 жылы Мердиан Хиллдің достарының еңбегін мойындап, президент Билл Клинтон Ақ үй салтанатында Мердиан Хиллдің достарына серіктестік көшбасшылығы сыйлығын табыс етті. 2005 жылдан бері Парк қызметі паркке жалпы жөндеу жүргізіп келеді, қажет болған жағдайда ерекше бетон құрылымдарын сақтап жөндеу және ауыстыру, сондай-ақ маңызды инженерлік жүйелерді жаңалау жұмыстарын жүзеге асырып жатыр. Бұл жұмыс қазірге дейін жалғасуда және қала үшін жаңарып жаңартылған маңызды нысанға айналды. 1994 жылы парк «Америка Құрама Штаттарындағы 20 ғасырдың басындағы неоклассицизм стиліндегі парктік дизайнның көрнекті жетістігі» ретінде Ұлттық тарихи ескерткіш мәртебесін алды. 2014 жылы Колумбия округі үкіметі парк төңірегіндегі жергілікті ауданда Меридиан Хилл тарихи ауданын құруға келісім берді, ал парк жаңадан белгіленген ауданның орталық бөлігінде орналасқан. Қазіргі таңда парк жергілікті тұрғындар үшін жиі қолданылатын және ұнайтын орынға айналды. Жылы күндері сенбі күндері адамдар сағат 3-тен 9-ға дейін жоғарғы паркте би билеуге және барабан шеңберіне қатысу үшін жиналады. 1950 жылдан бері өткізіліп келе жатқан бұл шараға әрдайым ынтасы бар бишілер мен кәсіби барабаншылар көптеп қатысады.
Қоғамдық өнер
Меридиан-Хилл паркінің ең маңызды ерекшелігі – төменгі деңгейдегі ресми бақта орналасқан 13 бассейнді каскадты сарқырама. Бұрқақтар суды қайта айналымға қолданатын жүйемен жабдықталған, ол күрделі сорғылар тізбегі арқылы жоғарғы деңгейдегі екі үлкен дөңгелек бұрқаққа және төменгі деңгейдегі каскадқа су жеткізеді. Саябақтың құрамындағы көптеген қабырғалар мен баспалдақтар оған әртүрлілік қосады, ал орталық құрылыс төбеде орналасқандықтан, кейбір баспалдақтар өте әсерлі. Паркте сонымен қатар сапалы бетон үстелдер мен урналар, әсем өрнектелген бетон жаяу жолдары бар. Бёрнап пен Пизли жасаған парктің жоспары итальяндық формальды бақты бейнелеуге арналған. Ал нақты гүлзар схемасын Нью-Йорк пейзаж архитекторлары Витале, Бринкерхофф және Гейфферт әзірлеген. Бұрын осындай ауқымды бақтар көбінесе аристократтарға ғана арналса, демократияның нәтижесі болған Меридиан-Хилл паркі барлық адамдар үшін жасалған.
Мүсіндер
Паркте бірнеше өте әсем мүсіндер мен ескерткіштер орнатылған, олардың кейбіреулері тіпті құрылыс кезінде де қойылған. Олардың арасында: скульптор Хосе Клараның (Josep Clarà i Ayats) "Тыныштық" (Serenity) мүсіні, ол АҚШ Әскери-теңіз күштерінің командирі Уильям Генри Шейцтің естелігіне арналған; ол бір тікелей ақ мәрмәр блогынан қашалған және 1924 жылы ашылған. Жанна д'Арк, 1922 жылы Нью-Йорктегі Франциядан шеттеген әйелдердің сыйы, ол оның туғанына 510 жыл толуына орай арналған және Макким, Мид және Уайт жасаған пьедесталға орнатылған. Бұл 1889 жылы Пол Дюбуа жасаған мүсіннің қоладан құйылған көшірмесі. Мүсін Францияның Реймс соборының алдында орнату үшін жасалған, қазір оның тағы екі данасы Париж және Страсбург қалаларында сақталған. Атқа отырған мүсіндерге толы Вашингтон қаласында, осы мүсін ғана әйелді ат үстінде бейнелейді. Данте, Этторе Хименестің қоладан жасаған мүсіні. 1921 жылы жасалған мүсін, теңіз көгілдірі граниттен жасалған пьедесталға орнатылған және итальян ақыны Данте Алигьериді ғалымның киімімен көрсеткен. АҚШ-тың 15-ші президенті Джеймс Бьюкененнің ескерткіші, Ханс Шулердің мүсіні. Бұл 25 метрлік (82 фут) ескерткіш 1930 жылы ашылды және бүгінде Вашингтондағы Джеймс Бьюкененге арналған жалғыз ескерткіш болып табылады.
Serenity by sculptor Jose Clara (Josep Clarà i Ayats), dedicated to the memory of the U. S. Navy commander William Henry Scheutze; it was carved out of a solid block of white marble and dedicated in 1924. Joan of Arc, a gift from the Ladies of France in Exile in New York in 1922, dedicated in the name of the 510th anniversary of the subject's birth and mounted on a pedestal designed by McKim, Mead and White. It is a bronze cast of an 1889 statue by Paul Dubois. The statue was created for erection in front of Reims Cathedral in France, with two other casts now in Paris and Strasbourg. In Washington, a city of many equestrian statues, this is the only one to depict a woman on horseback. Dante, an bronze sculpture by Ettore Ximenes. The statue, created in 1921, stands on a pedestal of sea green granite and represents Italian poet Dante Alighieri dressed in the robe of a scholar. James Buchanan Memorial, the 15th president of the United States, sculpted by Hans Schuler. This imposing 82 feet (25 m) memorial was dedicated in 1930, and is today the only memorial to James Buchanan in Washington.
Танымал мәдениетте
Вашингтон, округ Колумбиядағы инди-рок тобы "Unrest" төртінші альбомын парктің ресми емес атымен – Malcolm X Park деп атады.