Кіріспе
Пойнтон – Англияның Чешир графтығындағы, Чеширдің шығыс ауданындағы Уортпен біріккен Пойнтон азаматтық округіндегі қала. 1974 жылдан 2009 жылға дейін Макклсфилд ауданының құрамында болды. Қала Чешир жазығының ең шығыс шетінде, Манчестерден оңтүстік-шығысқа қарай 18 шақырым, Макклсфилдтен солтүстікке қарай 11 шақырым және Стокпорттан оңтүстікке қарай 8 шақырым жерде орналасқан. Пойнтон иелігінің алғашқы жазбасы 1289 жылға дейін жетеді. Пойнтонда 16 ғасырдан бері көмір өндіріліп келеді, ал 1832 жылдан 1935 жылға дейін Лорд Вернонға тиесілі болған шахталар Чеширдегі ең ірілерінің бірі болды. Кейінгі қала құрылысы және әлеуметтік-экономикалық даму жақсы көлік байланыстарын қажет етті, олар 1831 жылы Пойнтон арқылы Макклсфилд каналының салынуымен, 1845 жылы Манчестер және Бирмингем темір жолының, ал 1869 жылы Макклсфилд, Боллингтон және Марпл темір жолының келуімен іске асырылды. 20 ғасырдың соңында Пойнтон Манчестерге жұмысқа батушылардың қаласына айналды. 1945 жылдан бері халық саны 2011 жылы 14 260 адамға жуық үш есеге өсті. Бұрынғы жазуларда Понинтон және Пойнингтон атаулары кездеседі. Уоррен отбасы 1382 жылдан бастап иелік еткен, бастапқыда сэр Джон де Уоррен болды, ол сэр Эдвард де Уорреннің және оның әйелі Сицели де Итонның ұлы еді. Бұл отбасы 1801 жылға дейін иелік етті, содан кейін соңғы тірі еркек, сэр Джордж Уоррен қайтыс болды. Оның орнын қызы, леди Уоррен Булкли иеленді. Ол 1826 жылы баласыз қайтыс болды, ол мүлікті Фрэнсис Мария Уорренге (содан кейін леди Вернонға), сэр Джон Борлаз Уорреннің, 1-ші баронеттің қызына қалдырды. Тауэрс-роудтың шығысында көмірдің жер бетіне шығуы анықталды, бұл жер бетіндегі Ред-Рок жарылысының бағытына сәйкес келеді. Табылған ең ерте жазба 1589 жылғы 28 ақпандағы жалға алу шарты, онда «Жорж Финчтің жақында пайдаланған Вурттағы көмір орны» туралы айтылған. Оны бастапқыда ашық әдіспен, содан кейін су дөңгелектерімен немесе сорғыларды және орамаларды іске қосатын бу машиналарымен жабдықталған терең шахталар арқылы өңдеуге болады. 18 ғасырдың соңында Пойнтон Уоррендері Лайм Лейхтермен бірлесіп Норбери Холлоудағы Каннел және Шепвош тігістерін өңдеді. Бастапқыда шахталар Норбери бұрқағымен қозғалатын су дөңгелектерімен сорғыланды, содан кейін атмосфералық бу машиналары, содан кейін конденсациялық машиналары пайдаланылды, бұл терең шахталарды қазуға мүмкіндік берді. 1789 жылы өндіріс 26 000 тоннадан асты, ал 1859 жылы 243 673 тоннаға жетті, бұл көрсеткіштің басып өтілмейтініне сенімділік болды. Пойнтон шахталары үлкен болды, ал көмірге құқықтар Уоррен отбасына тиесілі болды, олар оларды Райт және Клейтонға жалға берді. Көмірді шығару үшін канал, жаңа жолдар мен темір жол желілері пайдаланылды. 1826 жылы мүлік Джордж Джон Венеблз Вернонға, 4-ші лорд Вернонға өтті, ол 1832 жылы шахталарды өзі басқаруға шешім қабылдады. Шахталардың негізгі нарықтарына, Манчестердегі мақта фабрикаларына жақсы көлік байланыстары болды. 1861 жылы Ланкаширдегі мақта аштығы және одан кейінгі дағдарыс көмір бағасын құлдыратты, өндіріс 112 840 тоннаға төмендеді, бұл жұмысшылардың жұмыстан босатылуына әкелді. 1885 жылы Паркте жаңа шахта – Лоранс соқпағы қазылды, өндіріс 216 362 тоннаға дейін өсті және бір жыл ішінде өзін-өзі ақтады. Ансон шахтасының орнында қазір Ансон қозғалтқышы мұражайы орналасқан, ал қалған барлық шахталар жабылып, Парк-Пит тегістелген. Макклсфилд каналы алғаш рет 1765 жылы ұсынылды, бірақ сыртқы тараптардың қарсылығына байланысты құрылыс 1826 жылға дейін басталмады. Каналды Томас Телфорд жобалады және ол 1831 жылы аяқталды. Сэр Джордж Уоррен Манчестерден Хейзел Гроув арқылы Сэндонға, Стаффордширге, қазіргі A51 жолына қосылатын автокөлік жолын кеңейтуді қолға алды. Манчестер және Бирмингем темір жолы 1845 жылы Пойнтон арқылы желі ашты. Макклсфилд, Боллингтон және Марпл темір жолы 1869 жылы Жоғары Пойнтон және Мидлвуд станцияларымен ашылды, ол 1970 жылы жабылды, ал желі қазір Мидлвуд жолы деп аталатын жаяу жүргінші жолы болып табылады. 2009 жылы приходтық кеңес қала кеңесі болу және қала мэрін сайлау туралы шешім қабылдады, осылайша Уортпен Пойнтон қалалық кеңесі құрылды. Чеширдің шығыс кеңесі 2009 жылғы 1 сәуірде аудандық кеңес пен округтік кеңестің міндеттерін өз мойнына алды. Пойнтон Чеширдің шығыс кеңесінде екі екі мүшелі сайлау округтерінде, Пойнтон Батыс және Пойнтон Шығыс және Адлингтон округтерінде төрт кеңесшімен өкілдік етіледі, олардың барлығы Консервативтік партияның мүшелері. Чеширдің шығыс кеңесінде 52 округте 82 кеңесші бар, олардың 50-і консервативтік, 14-і лейборист, 4-і либерал-демократ және 14-і басқалар. Пойнтон Ұлыбритания Парламентінің Макклсфилд сайлау округінде орналасқан, оны 1971 жылдан 2010 жылға дейін консерватор сэр Николас Винтертон өкілдік етті, содан кейін Дэвид Ратли, сондай-ақ консерватор, оны иеленді. Пойнтон бұрын Престбери приходындағы қалашық және шапл болған, 1866 жылы Пойнтон жеке азаматтық приходқа айналды, 1880 жылы приход таратылды.
people named Poynton
Poynton is a town in the civil parish of Poynton with Worth, in the Cheshire East district and the ceremonial county of Cheshire, England; from 1974 to 2009 it was in Macclesfield district. It is located on the easternmost fringe of the Cheshire Plain, 11 mile (18 km) south east of Manchester, 7 mile (11 km) north of Macclesfield and 5 mile (8 km) south of Stockport. The first mention of the manor of Poynton was in 1289. Coal was mined in Poynton from the 16th century and the collieries, under the ownership of the Lords Vernon from 1832 until their closure in 1935, were the largest in Cheshire. Consequent urbanisation and socioeconomic development necessitated better transport links; these came with the completion of the Macclesfield Canal through Poynton in 1831, the arrival of the Manchester and Birmingham Railway in 1845 and the Macclesfield, Bollington and Marple Railway in 1869. In the late 20th century, Poynton became a commuter town for Manchester. Since 1945, the population has nearly trebled to 14,260 in 2011. Past spellings include Ponynton and Poynington. The Warren family held the manor from 1382, beginning with Sir John de Warren, who was a son of Sir Edward de Warren and his wife Cicely de Eton of Poynton and Stockport. This family held the manor until 1801, when Sir George Warren, the last surviving male, died. He was succeeded by his daughter, Lady Warren Bulkeley. She died childless in 1826 when she left the estate to Frances Maria Warren (then Lady Vernon) daughter of Sir John Borlase Warren, 1st Baronet. Coal was found outcropping to the east of Towers Road, which corresponds to the line of the Red Rock Fault at the surface. The earliest record to be found is a lease dated 28 February 1589, which talks of the "Coal pit at Wourthe lately occupied by George Finche". This could be worked on the surface then by shallow shafts, and later by deeper shafts with waterwheels or steam engines operating pumps and winding gear. In the late 18th century, the Warrens of Poynton co operated with the Leghs of Lyme to work the Cannel and Sheepwash seams at Norbury Hollow. Initially, the mines were pumped using waterwheels driven by the Norbury Brook; atmospheric steam engines were then used and then condensing engines thus allowing deeper pits to be sunk. Output in 1789 was over 23,586 tonnes (26,000 tons), rising to a production of 221,056 tonnes (243,673 tons) in 1859, an amount believed unlikely to have been surpassed. The Poynton Collieries were substantial, and the coal rights were held by the Warren family who leased them the Wrights and the Claytons. The canal, and new roads and railway lines, were used to remove the coal. In 1826, the estate passed to George John Venables Vernon, 4th Lord Vernon, who decided in 1832 to manage the mines himself. The pits had good transport links to their principal markets, cotton mills around Manchester. With the Lancashire Cotton Famine in 1861, and the subsequent recession, the price of coal collapsed, and the output dropped 112,840 tons, leading to worker redundancies. A new shaft, the Lawrance Pit, was sunk at Park in 1885, raising the output to 216,362 tons and paying for itself within a year. The Anson Colliery is now the site of the Anson Engine Museum; all other shafts have been capped and Park Pit has been levelled. The Macclesfield Canal was originally proposed in 1765 but construction did not start until 1826 because of opposition from outside parties. The canal was designed by Thomas Telford and completed in 1831. Sir George Warren was a promoter of the extension of the turnpike road from Manchester by way of Hazel Grove to Sandon, Staffordshire, where it joined what is now the A51 road. The Manchester and Birmingham Railway opened a line through Poynton in 1845, The Macclesfield, Bollington and Marple Railway opened in 1869 with stations at Higher Poynton and Middlewood; it closed in 1970, and the line is now a footpath called the Middlewood Way. In 2009 the Parish Council resolved to become a Town Council and elect a Mayor, creating Poynton with Worth Town Council. Cheshire East Council took over the responsibilities of the borough council and the county council on 1 April 2009. Poynton is represented on Cheshire East Council in two two member electoral wards, Poynton West and Poynton East and Adlington, by four councillors, all members of the Conservative Party. Cheshire East Council has 82 councillors in 52 wards, of whom 50 are Conservative, 14 are Labour, 4 are Liberal Democrats and 14 others. Poynton is in the Macclesfield Constituency of the United Kingdom Parliament, which was represented by Sir Nicholas Winterton, a Conservative, from 1971 to 2010, and has since been held by David Rutley, also a Conservative. Poynton was formerly a township and chapelry in the parish of Prestbury, in 1866 Poynton became a separate civil parish, in 1880 the parish was abolished.
География
Пойнтон SJ925835 координаталарында, Норбери бұлағы мен Пойнтон бұлағы арасында, Чешир жазығының ең шығыс шекарасында орналасқан. Жер теңіз деңгейінен аралықта және жоғары орналасқан. Қала Манчестердің оңтүстік-шығысына қарай, Манчестер әуежайынан, M56 тас жолының 5-ші қиылысынан және M60 тас жолының 3-ші қиылысынан шамамен орналасқан. Парохтың батыс жағы көбінесе тұрғын үйлермен құралған, Хазел Гроув пен Брамхоллдан Солтүстік Чеширдің Жасыл белдеуімен бөлінген. Қаланың оңтүстігінде екі бизнес-парк орналасқан, бірақ бұл жерде және шығысқа қарай ауылдық жерлерге ұласады, бұрынғы Лайм Холл елен паркімен шектеседі.
Демография
2011 жылғы санақ бойынша Вортпен Пойнтон қауымының халқы 14 260 адамды құрады. Пойнтон тұрғындарының этникалық құрамы: 98% ақ нәсілді, 1,1% азиялық, 0,5% аралас нәсілді, 0,1% қара/африкалық/карибтік және 0,2% басқа топтар. Дін бойынша бөлініс: 70,4% христиан, 21,5% дінсіз, 0,3% мұсылман және 0,2% басқа діндерді ұстанады. 16 жастан асқан тұрғындардың 59,7%-ы үйленген. Сондай-ақ, бұл аймақта Кеншілер кәсіподағы жұмыс істеген. 1847 жылы методист шіркеуі, одан кейін баптист және примитивті методист шіркеулері ашылды. Бұл шіркеулер Сент-Джордж шіркеуімен бірге ауылдың әлеуметтік өмірінің орталығы болды. Лорд Вернон 1838 жылы алғашқы мектепті ашты, балалар санының өсуімен мектеп кеңейтілді. Қазір бұл ғимарат Пойнтон жастар және қоғамдық орталығы ретінде пайдаланылуда. Пойнтон жәрмеңкесі тамыз айының соңғы демалыс күндері өткізіледі. Ол 1885 жылы ауыл шаруашылығы көрмесі ретінде басталып, уақыт өте келе кеңейді. 1970 жылы жәрмеңкеге 35 000 адам келді. Жәрмеңке басты аренада трюктер, әуе акробатикасы, жәрмеңке, көрмелер және жарыстар сияқты түрлі шараларды ұсынады. «Вернон құрылыс қоғамы (Пойнтон)» мыс тобы Пойнтон көмір шахталарында құрылып, шахта иелері Вернон отбасының қолдауына ие болды. 1832 жылғы жазбаларда леди Вернон жаңа форма сатып алғаны айтылады, бұл оның 160 жылдан бері бар екенін көрсетеді. Пойнтонда екі англикан шіркеуі бар: Жоғарғы Пойнтондағы Сент-Мартин және қала орталығында орналасқан Сент-Джордж шіркеуі. Сент-Джордж шіркеуі 1859 жылы салынды және Викториялық готика стилінде салынған, ал 1884 жылы шпилі қосылды. Екі шіркеудің де белсенді қауымдары бар, олар қызметтер, жастар үйірмелері және балалар тобын ұйымдастырады. Пойнтон Венгрияның Эрд қаласымен және 2016 жылдан бастап Францияның Haybes қаласымен қалаластық байланыс орнатқан.
Көрнекті орындар
Сэр Джордж Уоррен 1792 жылы Уорт иелігін сатып алды. Уорт Холл, қазір пәтерлерге айналдырылған, бастапқыда Уорттың Даунс отбасының үйі болды; ол Давенпорт гольф клубының ішінде орналасқан. Пойнтон паркіне бірнеше сарайлар салынды, олардың әрқайсысы жаңа сарай салу үшін бұзылды. Соңғы сарай, Пойнтон Тауэрс, 1930 жылдары қиратылды. Жергілікті тұрғындар Пойнтон Пулы деп атаған көркем көл 1760 жылдары сэр Джордж Уоррен жасады, ол парктің ландшафтын жақсарту мақсатында Пойнтон Бруктың саласын бөлді. Бөгеттің өзі жолдың негізі ретінде пайдаланылды. Басқа да маңызды орындарға қалалық соғыс ескерткіші бар Санкт-Джордж шіркеуі, Парк Колиери және Ансон Пит кіреді. Бұл маршрут Пойнтон Колиерияларына жақын өту үшін таңдалды, бұл Маклсфилдке бу машиналары мен шамамен 5000 үйге көмір тасымалдауға мүмкіндік берді. Ол Манчестерден Лондонға дейінгі канал арқылы жүруді 40 шақырымға (25 миль) қысқартты және Дукинфилдтегі мақта фабрикаларына көмірді оңай тасымалдауға жағдай жасады.
Теміржол
Манчестер мен Бирмингем темір жолы 1845 жылы Пойнтон арқылы желі ашты, ол қазір Лондон мен Манчестер арасындағы Батыс жағалау магистральдық желісінің тармағын құрайды. Макклсфилд, Боллингтон және Марпл темір жолы 1869 жылы ашылды. Қала Стокпорттағы M60 тас жолынан және Манчестер әуежайындағы M56 тас жолынан 8 шақырымдай (5 миль) қашықтықта орналасқан.
Ортақ орын
2011 жылдың желтоқсанында Честер жолы / Парк Лэйн және Лондон жолының қиылысында ауылдық жол желісі қайта жаңартылды, нәтижесінде жоғары трафикпен жүретін қиылысқа арналған алғашқы екі дөңгелек (double roundel) пайда болды. Айналма жолға ұқсас, жаңа қиылыс төрт қатарлы қозғалысты екі қатарға дейін тарылтады, бұл жаяу жүргіншілерге жылдам және қауіпсіз өтуге мүмкіндік береді, соның арқасында светофорлар алынып тасталды. Әртүрлі түсті және текстуралы мозаикалық тастар көлік пен жаяу жүргіншілер аймақтарын бөліп тұрады; алайда, бұл ортақ қолданыс кеңістігі ретінде жұмыс істейді, жаяу жүргіншілерге қауіпсіз сезінетін кез келген жерден өтуге рұқсат береді. Қала әкімдігінің мәліметінше, кәсіпорындарда жаяу жүргіншілер ағыны артқан және көлік бөгелісі айтарлықтай азайған. Жобаның жалпы құны 4 миллион фунт стерлингті құрады. Осының нәтижесінде, аудандық әкімшілік шегінде арнайы билет сату жүйесі енгізілді. Belle Vue Coaches операторы басқаратын 391/392 автобус бағыттары Стокпорт пен Макклсфилд қалалары арасында дүйсенбіден сенбіге дейін әр бағытта екі сағат сайын қатынайды.
Білім
Poynton-дағы білім беруді қазір Cheshire East Council басқарады; бұрын Cheshire County Council басқарған. Шекараға жақындығына байланысты, кейбір ата-аналар балаларын Стокпортта оқытуды қалайды. Мұнда 5 бастауыш мектеп және Пойнтон орта мектебі бар. Орта мектепті бітіргеннен кейін, жас тұрғындар Пойнтон орта мектебінің жоғары сыныптарына немесе жақын жердегі Aquinas College, Marple College немесе Macclesfield College сияқты колледждерге оқуға түсе алады.