Кіріспе

Жаңа Зеландия сәулетшісі (1929–2022) Майлз Уоррен профессоры, Сиырқұрт адамның жауы

Сэр Фредерик Майлз Уоррен (10 мамыр 1929 – 9 тамыз 2022) – Жаңа Зеландия сәулетшісі. Ол Сесил Вудтың шәкірті болды, содан кейін Окленд университетінде сәулет өнерін оқыды, нәтижесінде Лондон округтік кеңесінде жұмыс істеді, онда британдық жаңа брутализммен танысты. Крайстчерч қаласына оралғаннан кейін, Уоррен мен Махони практикасын құрды және архитектураның «Крайстчерч мектебін» дамытуға зор үлес қосты. Бұл мектеп брутализмге тән материалдардың шынайылығы мен құрылымдық экспрессияның тоғысуынан, сонымен қатар скандинавиялық және жапондық қарапайымдық пен «түзулікті» ұстанудан тұрды. 1994 жылы Уоррен мен Махониден зейнеткерлікке шықты, бірақ архитектор ретінде кеңес беруді және Охинетахидегі тарихи үйі мен бағын күтуді жалғастырды.

Ерте өмір

Уоррен 1929 жылдың 10 мамырында Крайстчерч қаласында Жан мен Морис Уорреннің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Крайст колледжінде білім алды. Сесил Вудтың шәкірті болып жұмыс істеп, Крайстчерч ательесінде хат арқылы архитектураны оқыды. Кейін Уоррен Окленд университетінде оқуын аяқтау үшін оқуға көшті.

Ғимараттар

Уорреннің алғашқы ірі құрылысы – 1956 жылы жобаланған Дорсет-стрит пәтерлері болды, олар кішкентай көлемі мен ашық бетондығынан қамалға ұқсайтындықтан сынға ұшырады. Бұл тұрғын үй стилі тез арада түрлі құрылыстарға бейімделді – 1958 жылғы Тіс дәрігерлері мектебі, 1962 жылғы сәулетшінің жеке кеңсесі мен үйі, 1963 жылғы Харвуд крематорийі, 1964 жылғы Крайстчерч колледжі (қазір Колледж үйі деп аталады) және 1972 жылғы Крайстчерч қалалық әкімдігі. 1966 жылы олар Америка Сәулетшілер Институтының Тынық мұхиты аймақтық сыйлығын жеңіп алды, бұл сыйлықты Кензо Танге және Гарри Сейдлер сияқты басқа да сәулетшілерге табыс етілді. Уоррен 2000 жылы жеке тұлға ретінде NZIA Алтын медалімен марапатталды. 1974 жылғы Жаңа жылдық құрметте Уоррен Британ империясы орденінің командирі болып тағайындалды, 1985 жылғы Жаңа жылдық құрметте Британ империясы орденінің рыцарь-командирі болды және 1995 жылғы Королеваның туған күнінде Жаңа Зеландия орденімен марапатталды. 2001 жылы Окленд университетінен құрметті докторлық диплом алды, ал 2003 жылы Жаңа Зеландияның Өнер қорынан «Icon Award» сыйлығын иеленді. 2009 жылғы наурыз айында Уоррен Он екі жергілікті батырдың бірі ретінде еске алынды және оның қола бюсті Крайстчерч өнер орталығының сыртында ашылды. Оның 80 жылдық мерейтойына орай, оның туындылары Крайстчерч өнер галереясында көрмеге қойылды, ол 2010 жылы Окленд университетінің Гас Фишер галереясында да көрсетілді. 2011 жылы Уоррен TVNZ телеарнасының «Artsville» көркемдік деректі фильмдер сериясында баяндалды. Оның жұмысына және Крайстчерчтің Виктория дәуіріндегі сәулет мұрасына тигізген әсеріне сыншылардың арасында Дункан Фаллоуэлл кіреді, ол былай деп жазды: «Оның құрылыстары жақсы дизайнның немесе игі ниеттің ең қарапайым қасиеттерін де іске асыра алмайды». 2015 жылы NZIA «Архитектура медалі» сыйлығын төрт атаулы сыйлыққа алмастырды, олардың ішінде Сер Майлс Уорреннің коммерциялық сәулет саласындағы сыйлығы да бар.

Бау-бақшалар

Архитектураға деген құштарлығымен қатар, Уоррен шебер бағбан ретінде де белгілі болды. 65-ші Кембридж террасасындағы (жоғарыда суреттелген) бақшаның қарапайымдылығына көптеген адамдар риза болды. 1977 жылы Уоррен Паулин мен Джон Тренгроувпен бірге Охинетахидегі бақшаны жасау жұмысын бастады. Бұл бақшаға формальды роза бағы, қабырғамен қоршалған "қызыл және жасыл" бақ және ормандық бақ кіреді. Уоррен сондай-ақ 2009 жылғы Элерсли гүл көрмесі үшін көрмелік бақша жобалады. 2012 жылы Уоррен үйі мен бағын Охинетахи қайырымдылық қоры арқылы Жаңа Зеландия халқына сыйға берді.

Өлім

Уоррен 2022 жылдың 9 тамызында Крайстчерч қаласында 93 жасында дүние салды.