Кіріспе

La Sonora Matancera – Латын Америкасының қалалық халықтық би музыкасын орындаған кубалық топ. 1924 жылы құрылған және бес он жылдан астам уақыт бойы гитарист, вокалист, композитор және продюсер Рохелио Мартинес басқарған бұл топты музыка зерттеушілері осы стильдегі музыканың символы деп санайды. Топпен ән салған және жазбалары бар танымал әншілер: Бьенвенидо Гранда, Даниэль Сантос, Мирта Сильва, Мигелито Вальдес, Лео Марини, Селия Круз, Нельсон Пинедо, Висентико Вальдес, Эстанслао "Лайто" Сюреда, Альберто Белтран, Карлос Аргентино және Селио Гонсалес.

Туна Либералды құру

Бұл топ 1924 жылдың 12 қаңтарында Матансас қаласының Барио Охо-де-Агуа ауданында құрылды. Мәдени және демографиялық тұрғыдан алғанда, бұл теңіз порты Кубаның ең африкалық аймағында орналасқан. Ансамбль бастапқыда саяси себептермен «Туна Либерал» деп аталды. Бір дереккөз Валера мен Баутиста Ллопис әншілер болғанын айтады. 1926 жылы құрам өзгерді және топтың атауы жаңа әнші Эухенио Перес болғандықтан (бір дереккөз бойынша) «Септето Сопрано» деп өзгертілді, бірақ ол бірнеше айдан кейін топтан кетіп қалды. Үшінші дереккөз Каито мен Рохелионың 1926 жылы ұжымға қосылғанын көрсетеді; екеуі де пианист және оркестр жетекшісі Антонио Мария Ромеумен бірге жаздырған. Топ Доминго Медина, Хулио Гобин және Хуан Баутиста Ллопис-ті көбірек заманауи дыбысқа қол жеткізу үшін жоғалтты. Бір аптаға қалу ниетімен келген топ, келесі отыз үш жыл бойы сол жерде қалды. Ансамбль ақырында он үш түрлі жазба компаниясымен (лейбл) жұмыс істеді. 1929 жылы топ «Radio Progreso» радиосында тікелей эфирде орындау туралы келісімшартқа қол қойды және көп жыл бойы осы стансада өнер көрсетті.

Өзгеріс уақыты: 1966-1969 жылдар

Педро Найт 1967 жылы Селия Круздың толық уақытты менеджері болу үшін трубашы ретінде зейнеткерлікке шықты. Онжылдықтың соңғы жартысында екі жаңа музыкалық жанр пайда болды: бугалу және оған жақын шинг-а-линг. Бұл музыкалық стильдер Нью-Йоркте латындық, әсіресе кубалық/афрокубалық ырғақтар мен соул музыкасы түріндегі ритм-энд-блюздің қосылуынан туды. Нью-Йорктегі көптеген топтар осы стильде жаздыру үшін жазба компанияларының талабын орындады. La Sonora Matancera да Sonora Boogaloo альбомын жазды, тіпті олар сол кезде өз лейблі үшін жазба жасаған жоқ. Бірақ, көп ұзамай Sonora Matancera бұрынғы стиліне қайта оралды. 1960 жылдардың соңында La Sonora тоғыз мүшесінің алтауы даңқты жылдардың қажырлы өкілдері болды. Бұл екі альбом 1970 жылдары жасалған кубалық/афрокубалық музыканың ең жақсы жазбаларының бірі саналады. Шоколад осы жазбаға жиналған музыканттардың бірі болды, кооперативке қосылғанға дейін. Отыз екі жылдан кейін Лино Фриас пен La Sonora Matancera 1976 жылы жолдарынан айырылысты. Ол Армандо Санчес пен оның тобының алғашқы альбомының пианисті және музыкалық директоры болды. Денсаулығына қарамастан, ол осы бағытта жұмысын жалғастыра берген болар еді. Бұл үш альбом Fania Records бақылауында емес, шағын, тәуелсіз лейблдерде жазылды. Хавьер Васкес Лино Фриастың ізбасары ретінде пианист болды, ал кооперативтің аспаптарына заманауи үлгілер енгізілді, бұл сессияда электрондық фортепиано, орган және электр гитарасы қолданылды. 1970 жылдардың соңында кооперативте әлі де бес ардагер белсенді болды. Жазылған бірнеше нөмірлерде ритмдік аспаптар, скрипкалар мен орган естіледі, бірақ бұл пианистің жасаған электрондық иллюзиясы болуы мүмкін, ал аспаптардың өзі емес. 1984 жылы ұжым әнші Исмаэль Мирандамен бірге жазды. Ол көп жылдар бойы Ларри Харлоудың оркестрінде сонеро болды. 1985 жылы өзгерістер орын алды. Бомберито кетіп, оның орнын Кен Фредли басты. Саоконың алғашқы альбомындағы хорды екі орындаушы құрады: Яйо эль Индио (La Sonora мүшесі) және Адалберто Сантьяго (1993 жылы La Sonora Matancera-мен жазба жасаған сонеро). Бұл жазбадағы он төрт сонероның тоғызы алтын ғасырдың ардагерлері болды. Бұл өнерпаздар ұжыммен бірге өнер көрсететін соңғы мүмкіндік болды. Осы жылы Хавьер Васкес он үш жыл пианист және отыз екі жыл бас аранжировщик болып жұмыс істегеннен кейін кетті. 1940 жылдардағы топтың стилі сол жанрдағы басқа топтармен салыстырғанда «ақ» немесе «мулато» деп сипатталды. 1940-1950 жылдардағы Кубадағы нәсілдік мәселелер көрермендерге көп әсер етпесе де, топтардың қай клубтарда ойнауына және жазба өндірісі мен таратуға қол жеткізуіне әсер етті. Бір дереккөзде бұл қысқа фильмнің атауы «Там Там: ла история де ла румба» деп аталып, ол 1936 жылы түсірілген. «Құлаған періште», 1948 жыл. Дэниел Сантос пен Розита Кинтанамен бірге. «Модельдер мектебі», 1949 жыл. Альберто Гарридомен бірге. «Музыка, әйелдер және қарақшылар», 1950 жыл. Леопольдо Фернандеспен («Потото») және Анибал де Мармен («Филомено») бірге. Ritmos del Caribe (сонымен қатар «Borrasca» деп те аталады; бір дереккөзде «Borrasca» мүлдем басқа фильмнің аты екені айтылады), 1950 жыл. Дэниел Сантос, Амалия Агилар және Рита Монтанермен бірге. «Ла ментира», 1952 жыл. Биенвенидо Гранда, Марга Лопес және Хорхе Мистральмен бірге. «Қарақұмыр тері», 1953 жыл. Сара Монтиел, Педро Варгас және Фернандо Казановамен бірге. «А ромпер эль коко», 1954 жыл. Амалия Агилармен бірге. «Менің барлығым ұнайды», 1954 жыл. Адалберто «Ресорттар» Мартинес, Эулалио «Пипорро» Гонсалес және Розита Форнеспен бірге. «Хабанадағы галисиялық», 1955 жыл. Нельсон Пинедо, Селия Круз, Рамон «Дипло» Риверо және Нини Маршаллмен бірге. «¡¡Оле Куба!! », 1957 жыл. Селия Круз, Селио Гонсалес, Потото және Филоменомен бірге. «Аморсито корасон», 1961 жыл. Селия Круз, Альберто Перес Сьерра, Вилли «Эль Бейби» Родригес, Розита Кинтана және Маурисио Гарсеспен бірге.