Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ассорос немесе Ассорос (Ἄσσωρος), немесе Ассерос немесе Ассерос (Ἄσσηρος), сондай-ақ Ассориум немесе Ассорион (Ἀσσώριον) деп те аталады, ежелгі Сицилияның ішкі аймағындағы қала, Агириум мен Эннаның арасында, шамамен ортасында орналасқан. Бұл қала Сикулдерге тиесілі болған және грек колониясын ешқашан қабылдаған жоқ. Б.з.д. 396 жылы Диодор оны Химилко басқаруымен жүрген үлкен Карфаген экспедициясы кезінде Сиракузаның Дионисийіне адал болған жалғыз Сикул қаласы деп атады. Осының салдарынан, Дионисий Карфагендіктерді жеңгеннен кейін Ассориндермен одақ шартты жасасып, оларды тәуелсіздікте қалдырғанын білеміз. Сол кезде бұл қала маңызды орын болғанға ұқсайды; бірақ оның кейінгі жазбалары ежелгі авторларда Цицерон заманына дейін кездеспейді, ол кезде ол кішкентай қала болғанға ұқсайды, бірақ өзінің муниципалды тәуелсіздігін сақтап, астыққа бай аумаққа ие болды. Ол көршілес қалалармен бірге Веррдің зорлық-зомбылығынан қатты зардап шекті. Плиний және Птолемейдің айтуынша, ол Рим империясы кезінде де болған. Фазелло оның заманында осы ғибадатхананың маңызды қалдықтары сақталғанын айтады; бірақ ол сипаттаған нәрселер олардың басқа бір ескі құрылысқа тиесілі болуы мүмкін деген ойға жетелейді. Ассорос монеталарының арт жағында Қризас есімімен бірге тұрған адамның бейнесі бейнеленген. Олар тек мыстан жасалған және латын тіліндегі жазуларына қарағанда, кейінірек жасалғандығы анық.
Assorus or Assoros (Ἄσσωρος), or Asserus or Asseros (Ἄσσηρος), also known as Assorium or Assorion (Ἀσσώριον), was a city of the interior of ancient Sicily, situated about half way between Agyrium and Enna. It was a city of the Siculi, and appears never to have received a Greek colony. In 396 BCE it is mentioned by Diodorus as the only Siculian town which remained faithful to Dionysius of Syracuse, at the time of the great Carthaginian expedition under Himilco. In consequence, we find Dionysius, after the defeat of the Carthaginians, concluding a treaty of alliance with the Assorini, and leaving them in possession of their independence. At this time it would seem to have been a place of some importance; but no subsequent mention of it occurs in ancient writers until the days of Cicero, in whose time it appears to have been but a small town, though retaining its municipal independence, and possessing a territory fertile in corn. It suffered severely, in common with the neighbouring towns, from the exactions of Verres. We learn from Pliny the Elder and Ptolemy, that it continued to exist under the Roman Empire. Fazello asserts that considerable remains of this temple were still extant in his day; but the description he gives of them would lead us to suppose that they must have belonged to an ancient edifice of a different class. The coins of Assorus bear on the reverse a standing figure, with the name annexed of Chrysas. They are found only of copper, and are evidently of late date, from the fact that the legends are in Latin.