Кіріспе
Американдық футбол жаттықтырушысы (1935 жылы туған) – американдық бұрынғы футбол жаттықтырушысы.
the American former football coach
Джеймс Эрнест Мора (24 мамыр 1935 жылы туған) – 15 маусым бойы Ұлттық футбол лигасының (NFL) бас жаттықтырушысы қызметін атқарған американдық бұрынғы футбол жаттықтырушысы. Ол 1986 жылдан 1996 жылға дейін «Нью-Орлеанс Сентс» және 1998 жылдан 2001 жылға дейін «Индианаполис Колтс» командаларының бас жаттықтырушысы болды. Мора сонымен қатар АҚШ Футбол лигасының (USFL) бірінші құрамындағы «Филадельфия/Балтимор Старс» командасын үш жыл бойы жаттықтырды, команданы үш чемпионат ойынына жеткізіп, екеуінде жеңіске жетті. NFL бас жаттықтырушысы ретінде Мора «Сентс» және «Колтс» командаларын, үнемі жеңіліске ұшырайтын екі команданы, тұрақты плей-оффқа қатысушыларға айналдырғанымен танымал. Ол 1987 жылы, команданың құрылғаннан бергі 21-ші маусымында «Сентс» командасын жеңіске жеткізіп, плей-оффқа қатысуға мүмкіндік берген алғашқы жаттықтырушы болды, бұл оған «NFL Жыл жаттықтырушысы» атағын сыйлады. Алайда, оның беделіне NFL плей-оффында жеңіске жете алмауы, сондай-ақ ойыннан кейінгі ыстық тіл білдірулері мен баспасөз конференциялары әсер етті. Мора мансабын .527 жеңіс көрсеткішімен аяқтады, бұл плей-оффта жеңіске жетпеген NFL жаттықтырушылары арасындағы ең жоғары көрсеткіш. Ол бұрынғы NFL және колледж жаттықтырушысы Джим Л. Мораның әкесі.
Ерте өмір
Глендейл қаласында туған Мора 1950 жылы «Құсқыран» (Eagle Scout) атағын алды және ересек болғаннан кейін Америка Скауттарынан (Boy Scouts of America) «Құсқыран» сыйлығымен марапатталды. Мора Оксидентал колледжінде «Альфа Тау Омега» студенттік қауымдастығының мүшесі болды және 1957 жылы бітірді. Оның колледждегі бөлмедесі Джек Кемп болды, ол «Буффало Биллз» командасының жұлдызды квотербегі, 18 жыл бойы Нью-Йорк штатынан конгрессмен және 1988 жылы президенттікке үміткер болған. Тағы бір командаласы Рон Ботчан болды, ол кейіннен сәтті NFL төрешісіне айналды.
Алғашқы жұмыс орындары
1960 жылы Мора өз бітірген оқу орнында көмекші жаттықтырушы болды. 1964 жылы ол Occidental командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды және үш маусым бойы команданы басқарды, нәтижесінде 18–9 есебімен рекорд жасады. 1967 жылы Мора білім беру саласында магистр дәрежесін алды және 1967 жылғы маусымда Джон Ралстонның ассистенті ретінде Стэнфорд университетінде жұмыс істеу үшін Occidental-дан кетті. Содан кейін ол Эдди Кроудердің басшылығымен Колорадода бес маусым қорғаныс шебінің ойыншыларын, сыртқы қорғаушыларын және қорғаныс арқаларын жаттықтырды, Дик Вермейлмен UCLA-да бір маусым, ал Дон Джеймстің басшылығымен Вашингтонда үш маусым өткізді. 1978 жылы ол бас жаттықтырушы Джек Патераның командасында NFL-дің «Сиэтл Сихокс» клубының қорғаныс шебінің жаттықтырушысы болып кәсіби футболға көшті. Төрт маусымнан кейін Мора 1982 жылы бас жаттықтырушы Рон Мейердің басшылығымен «Нью-Ингленд Пэтриотс» командасына ауысты.
USFL
1983 жылы АҚШ Футбол лигасы құрылды және Мора Филадельфия «Жұлдыздары» командасының бас бапкері болды (1985 жылы Балтиморға көшті). Оның басқаруымен команда 48–13–1 (0.787) есебін көрсетті, USFL чемпионатының барлық үш ойынына қатысып, олардың екеуінде жеңіске жетті. Мора 1984 жылы «Жыл бапкері» атанды және көптеген сарапшылар оны USFL тарихындағы ең үздік бапкер деп санайды. «Жұлдыздар» 1985 жылы USFL титулын жеңгеннен кейін алты ай өткен соң Мора NFL-дің «Нью-Орлеанс Сэйнтс» командасының бас бапкері болып тағайындалды. Кейіннен USFL, NFL-ге қарсы антимонополиялық сот процесінде 3 долларлық номиналды сыйлық алғаннан кейін бизнеске жабылуға мәжбүр болды.
Нью-Орлеан Сэйнтс
Мораны жаңа «Сэйнтс» бас менеджері Джим Финкс Ұлттық футбол лигасының (NFL) ең нашар командасы саналатын команданы жаңартпақ болды. «Сэйнтс» алғашқы он тоғыз маусымда бар болғаны 90 ойын жеңіп, ешқашан жеңіске жетпеген. Олар тек екі рет .500 көрсеткішіне жеткен – 1979 жылы (дивизионында 3-орыннан жоғары көтерілген жалғыз маусым) және 1983 жылы. 1984 жылдың соңында команданың негізін қалаушы иесі Джон Меком команданы Флорида штатының Джексонвилл қаласына көшіруді жоспарлаған инвесторлар тобына сатуға дайын екенін мәлімдеді, егер команданы сатып алып, оны Жаңа Орлеанда қалдыруға келісетін ие немесе иелер тобын таба алмаса. 1985 жылдың мамырында Меком «Сэйнтс» командасын Том Бенсонға 70 миллион долларға сатты. Қаланың 9-шы ауданында өскен Бенсон команданы Жаңа Орлеанда қалдыруға уәде берді. 1985 жылы «Сэйнтс» 5–11 есебімен ойын көрсетті, ал бас жаттықтырушы Бэм Филлипс төрт ойын қалғанда отставкаға кетті. Бенсон 1986 жылдың қаңтарында Финксті жұмысқа алды және жаңа бас жаттықтырушыны тағайындау міндетін бұрынғы «Викингс» және «Берс» командаларының басшысына тапсырды. Мора өзінің алғашқы маусымдық үзілісін «Сэйнтс» құрамын жаңартумен өткізді. Ол USFL-ден бірнеше ойыншыны, соның ішінде өзінің «Жұлдыздарынан» келгендерін Жаңа Орлеанға шақырды. Жаңа келгендердің қатарында сап қорғаушылары Сэм Миллс және Во Джонсон болды, олар ветеран Рики Джексон және жаңадан келген Пэт Суиллингпен бірге «Дом патрулі» сап қорғаушыларының легендарлық тобын құрады. Мора Филлипстен квотербек Бобби Хеберт пен қабылдаушы Эрик Мартинге мұрагерлік етті, сондай-ақ жүгіруші Рубен Мейес пен таңдаулы ойыншы Джим Домбровскиді таңдады. Бірінші маусымда 7–9 есебін көрсеткеннен кейін Мора 1987 жылы «Сэйнтс» командасын 12–3 есебіне жеткізді. 1987 жылғы маусымның 6-шы аптасында «Сэйнтс» «Сан-Франциско 49ers» командасына 24–22 есебімен жеңіліп, соңғы секундтағы гол соқпады. Ойыннан кейін Мора өзінің «Бұл жағдайды білдім, істеуге тиіс едім, жасауым керек еді» сөзімен танымал болған сөйлеуін бастады. Ойыннан кейінгі баспасөз конференциясында Мора ашуланып былай деді:
"They're better than we are; we're not good enough. We shouldn't be thinking about beating these 49ers; we shouldn't be talking about it, 'cause the Saints ain't good enough. And you guys shouldn't write about us being a playoff team and all that bullstuff—that's malarkey. We ain't good enough to beat those guys and it was proven out there today. It's that simple. We're not good enough yet. We've got a long way to go; we've got a lot of work to do; we're close, and close don't mean shit. And you can put that on TV for me. I'm tired of coming close, and we're gonna work our asses off until we ain't close anymore, and it may take some time; we're gonna get it done; we aren't in there—we aren't good enough. They're better than us—black and white, simple, fact! "Could've, would've, should've" is the difference in what I'm talking about! The good teams don't come in and say "Could've." They get it done! All right? It's that simple! I'm tired of saying "Could've, should've, would've." That's why we ain't good enough yet! 'Cause we're saying "Could've" and they ain't! I'm pissed off right now. You bet your ass I am. I'm sick of coulda, woulda, shoulda, coming close, if only." The Saints responded by winning their last nine games, notching the franchise's first ever winning record and playoff berth. The Saints had the second best record in the entire league. Unfortunately for them, the 49ers had the league's best record (13–2), and also played in the NFC West. Therefore, the Saints were a wild card team (since 1987 was a strike shortened season with replacement games, the Saints and 49ers had identical 10–2 records in regular season non replacement games). Nonetheless, the Saints were able to play their first playoff game at home, which they lost, 44–10, to the Minnesota Vikings. Mora received the NFL Coach of the Year Award. Mora's Saints finished 10–6 in 1988, and were part of a three way tie for first in the NFC West with the San Francisco 49ers and Los Angeles Rams. However, the 49ers won the division on tie breakers, and the Saints lost the wild card tiebreaker with the Rams and missed the playoffs. In 1989, the Saints again had a winning record (9–7) but finished 3rd in the NFC West and missed the playoffs. It was during the 1989 season when Mora had another remembered tirade after a game, when he scolded a sportswriter on not knowing what goes on during the week during practice. You guys really don't know when it's good or bad, when it comes right down to it. And I'm promising you right now, you don't know whether it's good or bad. You really don't know, because you don't know what we're trying to do, you guys don't look at the films, you don't know what happened, you really don't know. You think you know, but you DON'T KNOW, and you never WILL, okay? Thereafter his Saints teams made the playoffs three more times. In 1990, the Saints only finished 8–8, but managed to make the playoffs as a wild card. They lost in the first round of the playoffs to the Chicago Bears, 16–6. In 1991, Mora's Saints finished 11–5 and won the team's first division title. However, the Saints lost again in the first round of the playoffs. They lost at home to the Atlanta Falcons 27–20, in spite of finishing one game ahead of the Falcons in the NFC West during the regular season. In 1992, Mora led the Saints to its second 12 win season in six seasons, finishing 12–4. They were a wild card again, however, as the San Francisco 49ers finished 14–2. For the second time in two years, the Saints were upset at home in the first round of the playoffs, as the Philadelphia Eagles defeated the Saints 36–20. This would be the Saints' last playoff game during Mora's tenure, leaving him with an 0–4 playoff record in New Orleans. The Saints would not win a playoff game until 2000. (Following a 33–3 exhibition loss to the Houston Oilers in 1992 marred by poor kick returns) "I'm sure people vomited in the stands after watching our kicking game. I'm sure they vomited in the stands. That was just horrible, embarrassing. Was that on national television? (told it was blacked out locally) Thank God." 1993 marked the beginning of the decline of Mora's Saints. The team started the season 5–0 and appeared to be headed to the postseason again; however, after the Saints' bye week, the team went into a tailspin and went only 3–8 in the final 11 games, including losing four out of their last five. 1993 was Mora's last season of .500 or better in New Orleans. In the Week 16 game at home against the New York Giants, Saints quarterback Wade Wilson was injured on Monday Night Football and fans were cheering that fact, prompting an angry retort:
"You know, I'd like to begin my remarks by saying this, and I mean this in all sincerity; I've been coaching for 34 years, and tonight I saw and heard one of the most disgusting, rudest, sick, demonstrations in my entire career. Probably the worst. When Wade Wilson got hurt, I actually looked up into the stands and saw people standing, clapping, and cheering when he was laying [sic] on the ground with a knee injury. And I say this, those are some sick, sick, sick people! Mentally sick! I thought it was horrible, disgusting, embarrassing, shameful, it stunk! People are sick when they do something like that; absolutely friggin' sick! Guy's out there busting his ass like all of our guys were, gets his knee blown up, not badly hopefully, and they're standing and cheering and clapping! Those are sick people! Sick in the head! They oughta get their ass thrown right out of the stadium!" After two 7–9 seasons in 1994 and 1995, Mora appeared increasingly frustrated with his team's situation in New Orleans. The Saints' defense went into a steep decline, negating the passing heroics of quarterback Jim Everett, acquired from the division rival Los Angeles Rams in 1994 for a seventh round draft choice. Everett came to the Saints shortly before his infamous incident with Jim Rome on ESPN2 when Rome insulted the quarterback by calling him Chris Evert, a reference to Jim Everett's lack of toughness. The 1996 season started off very badly. The Saints lost their first five games, including an embarrassing 28–14 loss at home to the then winless Arizona Cardinals in which LeShon Johnson rushed for 214 yards, a Cardinals franchise record which has since been broken by Beanie Wells in 2011. Following a road loss to the Baltimore Ravens, the Saints won back to back home games vs. the Jacksonville Jaguars and Chicago Bears, but the turnaround was a mirage. After the Saints were beaten 19–7 by the Carolina Panthers on October 20, a loss which put them at 2–6 midway through the season, Mora walked out of the postgame press conference in disgust after a profanity laced tirade. His outburst became famous on sports highlight reels for years to follow, largely because of Mora's use of the phrase "Diddley Poo." On the Saints' performance, Mora said the following:
"Well, what happened was, that second game we got our ass kicked. Errr—the second half, we just got our ass totally kicked. We couldn't do diddly poo offensively. We couldn't make a first down. We couldn't run the ball; we didn't try to run the ball. We couldn't complete a pass—we sucked. The second half, we sucked. We couldn't stop the run. Every time they got the ball, they went down and got points. We got our ass totally kicked in the second half—that's what it boiled down to. It was a horseshit performance in the second half. Horseshit. I'm totally embarrassed and totally ashamed. Coaching [all] [unintelligible] Coaching did a horrible job. The players did a horrible job. We got our ass kicked in that second half. It sucked. It stunk. That's as simple as I can tell you." The next day, Mora resigned; linebackers coach Rick Venturi finished out the season. The Saints finished the season at 3–13, their worst season since going 1–15 in 1980. Venturi was replaced by veteran Chicago Bears coach Mike Ditka. Mora's 93 wins in just over ten years in New Orleans are three more than the Saints had won in their first 19 seasons combined. He won more games than any other coach in Saints history until Sean Payton surpassed his record in 2016.
«Олар бізден жақсы, біз жеткілікті жақсы емеспіз. Біз осы «49ers» командасын жеңу туралы ойламауымыз керек, тіпті олар туралы сөйлемеуіміз керек, себебі «Сэйнтс» жеткілікті жақсы емес. Сіздер де бізді плей-офф командасы деп жазбауыңыз керек, бәрі де жалған сөздер. Біз оларды жеңе алмаймыз, және бүгін осы дәлелденді. Бұл осылай. Біз әлі жеткілікті жақсы емеспіз. Бізге әлі көп жұмыс істеу керек, біз жақынбыз, бірақ жақын болудың маңызы жоқ. Оны теледидарға шығарыңыз. Мен жақын болудан шаршадым, біз енді жақын болмайтындай жұмыс істейміз, бұл біраз уақыт алады, бірақ біз оны істеуге тырысамыз. Біз жеткілікті жақсы емеспіз. Олар бізден жақсы, қара және ақ, қарапайым факт! «Бұл жағдайды білдім, істеуге тиіс едім, жасауым керек еді» – мен айтып отырған айырмашылық осында! Жақсы командалар «Бұл жағдайды білдім» деп айтпайды. Олар оны іске асырады! Жақсы ма? Бұл осылай! Мен «Бұл жағдайды білдім, істеуге тиіс едім, жасауым керек еді» деп айтудан шаршадым. Сондықтан біз әлі жеткілікті жақсы емеспіз! Себебі біз «Бұл жағдайды білдім» дейміз, ал олар олай емес! Мен қазір ашулымын. Әрине, мен ашулымын. Мен «Бұл жағдайды білдім, істеуге тиіс едім, жасауым керек еді» дегенге, жақын болуға, егер осылай болса дегенге жиіркеніп кеттім». «Сэйнтс» жауабы ретінде соңғы тоғыз ойынын жеңіп, франшиза тарихында алғашқы жеңіске жетті және плей-оффқа жолдама алды. «Сэйнтс» лигада екінші үздік көрсеткішті иеленді. Алайда, «49ers» лигадағы ең жақсы көрсеткішке (13–2) ие болды және сонымен қатар NFC West дивизионында ойнады. Сондықтан «Сэйнтс» жабайы карта командасы болды (1987 жылғы маусым еңбек ақы төленбеген ойыншылармен қысқартылғандықтан, «Сэйнтс» және «49ers» тұрақты маусымдағы еңбек ақы төленбеген ойындарда 10–2 бірдей көрсеткішке ие болды). Дегенмен, «Сэйнтс» үйде алғашқы плей-офф ойынын өткізе алды, бірақ оны 44–10 есебімен «Миннесота Викингс» командасына ұтырып қалды. Мора NFL жыл жаттықтырушысы сыйлығын алды. Мораның «Сэйнтс» командасы 1988 жылы 10–6 есебімен аяқтады және «Сан-Франциско 49ers» және «Лос-Анджелес Рамс» командаларымен NFC West біріншілігі үшін үш команда тең болды. Алайда, «49ers» теңдік көрсеткіші бойынша дивизионды жеңіп алды, ал «Сэйнтс» «Рамс» командасымен жабайы карта теңдігін жеңіп алды және плей-оффқа қатыса алмады. 1989 жылы «Сэйнтс» қайтадан жеңіске жетті (9–7), бірақ NFC West дивизионында 3-орынды иеленді және плей-оффқа қатыса алмады. 1989 жылғы маусымда Мора ойыннан кейін тағы бір еске түсірілген тирада жасады, ол спорт журналисін апта ішінде не болып жатқанын білмегені үшін сөккен. «Шындығында, сіздер жақсы не жаман екенін білмейсіздер, соңында не болады. Мен сіздерге қазір уәде беремін, сіздер жақсы ма, жаман ба, білмейсіздер. Сіздер шынымен білмейсіздер, себебі сіздер біз не істеуге тырысып жатқанымызды білмейсіздер, сіздер фильмдерге қарамайсыз, не болғанын білмейсіздер, шынымен білмейсіздер. Сіздер білемін деп ойлайсыз, бірақ БІЛмейсіздер, және ешқашан БІЛмейсіздер, жақсы ма? Одан кейін оның «Сэйнтс» командасы үш рет плей-оффқа қатысты. 1990 жылы «Сэйнтс» тек 8–8 есебімен аяқтады, бірақ жабайы карта бойынша плей-оффқа қатысуға басқарып, бірінші раундта «Чикаго Беарс» командасына 16–6 есебімен жеңіліп қалды. 1991 жылы Мораның «Сэйнтс» командасы 11–5 есебімен аяқтады және команданың алғашқы дивизиондық титулын жеңіп алды. Алайда, «Сэйнтс» плей-оффтың бірінші раундында қайтадан жеңіліске ұшырады. Олар үйде «Атланта Фэлконс» командасына 27–20 есебімен жеңіліп қалды, тұрақты маусымда «Фэлконс» командасынан бір ойынға кем көрсеткеніне қарамастан. 1992 жылы Мора «Сэйнтс» командасын алты маусымда екінші 12 жеңіске жеткізді, 12–4 есебімен аяқтады. Алайда, олар «Сан-Франциско 49ers» командасы 14–2 есебімен аяқтағандықтан қайтадан жабайы карта командасы болды. Екі жыл қатарынан «Сэйнтс» плей-оффтың бірінші раундында үйде жеңіліске ұшырады, «Филадельфия Иглс» командасы «Сэйнтс» командасын 36–20 есебімен жеңді. Бұл Мораның «Сэйнтс» командасы Жаңа Орлеандағы плей-оффтағы соңғы ойыны болды, ол 0–4 есебімен аяқтады. «Сэйнтс» 2000 жылға дейін плей-оффта жеңіске жете алмады. (1992 жылы «Хьюстон Ойлерс» командасына өткізілген 33–3 есебімен өткен көрме ойынында нашар гол соққандықтан) «Мен адамдар трибунада құсып кеткеніне сенімдімін, біздің гол соққан ойынымызды көргеннен кейін. Мен олардың құсып кеткеніне сенімдімін. Бұл қорқынышты, ұятты еді. Бұл ұлттық теледидарда көрсетілді ме? (жергілікті жерде қарастырылмағанын айтты) Құдайға шүкір». 1993 жыл Мораның «Сэйнтс» командасының құлдырауының бастамасы болды. Команда маусымды 5–0 есебімен бастады және қайтадан постсезонға жолданатын сияқты көрінді, алайда «Сэйнтс» командасының демалысынан кейін команда құлдырап, соңғы 11 ойында тек 3–8 есебін көрсетті, соның ішінде соңғы бес ойында төртіншісін жеңіліске ұшыратты. 1993 жыл Мораның Жаңа Орлеандағы .500 немесе одан жақсы көрсеткіштің соңғы маусымы болды. 16-аптада «Нью-Йорк Джайентс» командасына қарсы үйде өткен ойында «Сэйнтс» квотербегі Уэйд Уилсон «Monday Night Football» кезінде жарақат алды және жанкөйерлер осы фактіге қуанды, бұл ашулы жауапқа әкелді:
"They're better than we are; we're not good enough. We shouldn't be thinking about beating these 49ers; we shouldn't be talking about it, 'cause the Saints ain't good enough. And you guys shouldn't write about us being a playoff team and all that bullstuff—that's malarkey. We ain't good enough to beat those guys and it was proven out there today. It's that simple. We're not good enough yet. We've got a long way to go; we've got a lot of work to do; we're close, and close don't mean shit. And you can put that on TV for me. I'm tired of coming close, and we're gonna work our asses off until we ain't close anymore, and it may take some time; we're gonna get it done; we aren't in there—we aren't good enough. They're better than us—black and white, simple, fact! "Could've, would've, should've" is the difference in what I'm talking about! The good teams don't come in and say "Could've." They get it done! All right? It's that simple! I'm tired of saying "Could've, should've, would've." That's why we ain't good enough yet! 'Cause we're saying "Could've" and they ain't! I'm pissed off right now. You bet your ass I am. I'm sick of coulda, woulda, shoulda, coming close, if only." The Saints responded by winning their last nine games, notching the franchise's first ever winning record and playoff berth. The Saints had the second best record in the entire league. Unfortunately for them, the 49ers had the league's best record (13–2), and also played in the NFC West. Therefore, the Saints were a wild card team (since 1987 was a strike shortened season with replacement games, the Saints and 49ers had identical 10–2 records in regular season non replacement games). Nonetheless, the Saints were able to play their first playoff game at home, which they lost, 44–10, to the Minnesota Vikings. Mora received the NFL Coach of the Year Award. Mora's Saints finished 10–6 in 1988, and were part of a three way tie for first in the NFC West with the San Francisco 49ers and Los Angeles Rams. However, the 49ers won the division on tie breakers, and the Saints lost the wild card tiebreaker with the Rams and missed the playoffs. In 1989, the Saints again had a winning record (9–7) but finished 3rd in the NFC West and missed the playoffs. It was during the 1989 season when Mora had another remembered tirade after a game, when he scolded a sportswriter on not knowing what goes on during the week during practice. You guys really don't know when it's good or bad, when it comes right down to it. And I'm promising you right now, you don't know whether it's good or bad. You really don't know, because you don't know what we're trying to do, you guys don't look at the films, you don't know what happened, you really don't know. You think you know, but you DON'T KNOW, and you never WILL, okay? Thereafter his Saints teams made the playoffs three more times. In 1990, the Saints only finished 8–8, but managed to make the playoffs as a wild card. They lost in the first round of the playoffs to the Chicago Bears, 16–6. In 1991, Mora's Saints finished 11–5 and won the team's first division title. However, the Saints lost again in the first round of the playoffs. They lost at home to the Atlanta Falcons 27–20, in spite of finishing one game ahead of the Falcons in the NFC West during the regular season. In 1992, Mora led the Saints to its second 12 win season in six seasons, finishing 12–4. They were a wild card again, however, as the San Francisco 49ers finished 14–2. For the second time in two years, the Saints were upset at home in the first round of the playoffs, as the Philadelphia Eagles defeated the Saints 36–20. This would be the Saints' last playoff game during Mora's tenure, leaving him with an 0–4 playoff record in New Orleans. The Saints would not win a playoff game until 2000. (Following a 33–3 exhibition loss to the Houston Oilers in 1992 marred by poor kick returns) "I'm sure people vomited in the stands after watching our kicking game. I'm sure they vomited in the stands. That was just horrible, embarrassing. Was that on national television? (told it was blacked out locally) Thank God." 1993 marked the beginning of the decline of Mora's Saints. The team started the season 5–0 and appeared to be headed to the postseason again; however, after the Saints' bye week, the team went into a tailspin and went only 3–8 in the final 11 games, including losing four out of their last five. 1993 was Mora's last season of .500 or better in New Orleans. In the Week 16 game at home against the New York Giants, Saints quarterback Wade Wilson was injured on Monday Night Football and fans were cheering that fact, prompting an angry retort:
"You know, I'd like to begin my remarks by saying this, and I mean this in all sincerity; I've been coaching for 34 years, and tonight I saw and heard one of the most disgusting, rudest, sick, demonstrations in my entire career. Probably the worst. When Wade Wilson got hurt, I actually looked up into the stands and saw people standing, clapping, and cheering when he was laying [sic] on the ground with a knee injury. And I say this, those are some sick, sick, sick people! Mentally sick! I thought it was horrible, disgusting, embarrassing, shameful, it stunk! People are sick when they do something like that; absolutely friggin' sick! Guy's out there busting his ass like all of our guys were, gets his knee blown up, not badly hopefully, and they're standing and cheering and clapping! Those are sick people! Sick in the head! They oughta get their ass thrown right out of the stadium!" After two 7–9 seasons in 1994 and 1995, Mora appeared increasingly frustrated with his team's situation in New Orleans. The Saints' defense went into a steep decline, negating the passing heroics of quarterback Jim Everett, acquired from the division rival Los Angeles Rams in 1994 for a seventh round draft choice. Everett came to the Saints shortly before his infamous incident with Jim Rome on ESPN2 when Rome insulted the quarterback by calling him Chris Evert, a reference to Jim Everett's lack of toughness. The 1996 season started off very badly. The Saints lost their first five games, including an embarrassing 28–14 loss at home to the then winless Arizona Cardinals in which LeShon Johnson rushed for 214 yards, a Cardinals franchise record which has since been broken by Beanie Wells in 2011. Following a road loss to the Baltimore Ravens, the Saints won back to back home games vs. the Jacksonville Jaguars and Chicago Bears, but the turnaround was a mirage. After the Saints were beaten 19–7 by the Carolina Panthers on October 20, a loss which put them at 2–6 midway through the season, Mora walked out of the postgame press conference in disgust after a profanity laced tirade. His outburst became famous on sports highlight reels for years to follow, largely because of Mora's use of the phrase "Diddley Poo." On the Saints' performance, Mora said the following:
"Well, what happened was, that second game we got our ass kicked. Errr—the second half, we just got our ass totally kicked. We couldn't do diddly poo offensively. We couldn't make a first down. We couldn't run the ball; we didn't try to run the ball. We couldn't complete a pass—we sucked. The second half, we sucked. We couldn't stop the run. Every time they got the ball, they went down and got points. We got our ass totally kicked in the second half—that's what it boiled down to. It was a horseshit performance in the second half. Horseshit. I'm totally embarrassed and totally ashamed. Coaching [all] [unintelligible] Coaching did a horrible job. The players did a horrible job. We got our ass kicked in that second half. It sucked. It stunk. That's as simple as I can tell you." The next day, Mora resigned; linebackers coach Rick Venturi finished out the season. The Saints finished the season at 3–13, their worst season since going 1–15 in 1980. Venturi was replaced by veteran Chicago Bears coach Mike Ditka. Mora's 93 wins in just over ten years in New Orleans are three more than the Saints had won in their first 19 seasons combined. He won more games than any other coach in Saints history until Sean Payton surpassed his record in 2016.
«Білуіңіз керек, мен осы сөздерімді айтқым келеді, және мен осыны шын ниетпен айтамын; мен 34 жылдан бері жаттықтырумен айналысып келемін, және бүгін мен өмірімдегі ең жиреншікті, ұятты, ауру демонстрацияны көрдім және естідім. Бәлкім, ең нашар. Уэйд Уилсон жарақат алғанда, мен тіпті трибунаға қарап тұрған, қол соғып, жарақат алғанда қуанған адамдарды көрдім. Мен осылай деймін, олар ауру, ауру, ауру адамдар! Психикалық тұрғыдан ауру! Мен бұл қорқынышты, ұятты, ұятсыз, иіссіз деп ойладым! Адамдар осындай нәрсе жасағанда ауру болады, толығымен ауру! Ол барлық жігіттеріміздей өмірін салып, тізесі жарылып, бәлкім, жаман емес, ал олар тұрып, қол соғып, қуанды! Олар ауру адамдар! Ақыл-есі дұрыс емес! Оларды стадионнан шығарып тастау керек!» 1994 және 1995 жылдары 7–9 есебін көрсеткеннен кейін Мора Жаңа Орлеандағы командасының жағдайына көбірек наразы болды. «Сэйнтс» командасының қорғанысы күрт құлдырады, бұл 1994 жылы дивизиядағы қарсыласы «Лос-Анджелес Рамс» командасынан алынған квотербек Джим Эверетттің керемет ойындарына қарамастан болды. Эверетт «Сэйнтс» командасына ESPN2 арнасында Джим Роммен болған оның атақты оқиғасынан бұрын келді, онда Ром квотербектің қайраттылығын жоқ деп айтқаннан кейін оны Крис Эверт деп атады...»
"They're better than we are; we're not good enough. We shouldn't be thinking about beating these 49ers; we shouldn't be talking about it, 'cause the Saints ain't good enough. And you guys shouldn't write about us being a playoff team and all that bullstuff—that's malarkey. We ain't good enough to beat those guys and it was proven out there today. It's that simple. We're not good enough yet. We've got a long way to go; we've got a lot of work to do; we're close, and close don't mean shit. And you can put that on TV for me. I'm tired of coming close, and we're gonna work our asses off until we ain't close anymore, and it may take some time; we're gonna get it done; we aren't in there—we aren't good enough. They're better than us—black and white, simple, fact! "Could've, would've, should've" is the difference in what I'm talking about! The good teams don't come in and say "Could've." They get it done! All right? It's that simple! I'm tired of saying "Could've, should've, would've." That's why we ain't good enough yet! 'Cause we're saying "Could've" and they ain't! I'm pissed off right now. You bet your ass I am. I'm sick of coulda, woulda, shoulda, coming close, if only." The Saints responded by winning their last nine games, notching the franchise's first ever winning record and playoff berth. The Saints had the second best record in the entire league. Unfortunately for them, the 49ers had the league's best record (13–2), and also played in the NFC West. Therefore, the Saints were a wild card team (since 1987 was a strike shortened season with replacement games, the Saints and 49ers had identical 10–2 records in regular season non replacement games). Nonetheless, the Saints were able to play their first playoff game at home, which they lost, 44–10, to the Minnesota Vikings. Mora received the NFL Coach of the Year Award. Mora's Saints finished 10–6 in 1988, and were part of a three way tie for first in the NFC West with the San Francisco 49ers and Los Angeles Rams. However, the 49ers won the division on tie breakers, and the Saints lost the wild card tiebreaker with the Rams and missed the playoffs. In 1989, the Saints again had a winning record (9–7) but finished 3rd in the NFC West and missed the playoffs. It was during the 1989 season when Mora had another remembered tirade after a game, when he scolded a sportswriter on not knowing what goes on during the week during practice. You guys really don't know when it's good or bad, when it comes right down to it. And I'm promising you right now, you don't know whether it's good or bad. You really don't know, because you don't know what we're trying to do, you guys don't look at the films, you don't know what happened, you really don't know. You think you know, but you DON'T KNOW, and you never WILL, okay? Thereafter his Saints teams made the playoffs three more times. In 1990, the Saints only finished 8–8, but managed to make the playoffs as a wild card. They lost in the first round of the playoffs to the Chicago Bears, 16–6. In 1991, Mora's Saints finished 11–5 and won the team's first division title. However, the Saints lost again in the first round of the playoffs. They lost at home to the Atlanta Falcons 27–20, in spite of finishing one game ahead of the Falcons in the NFC West during the regular season. In 1992, Mora led the Saints to its second 12 win season in six seasons, finishing 12–4. They were a wild card again, however, as the San Francisco 49ers finished 14–2. For the second time in two years, the Saints were upset at home in the first round of the playoffs, as the Philadelphia Eagles defeated the Saints 36–20. This would be the Saints' last playoff game during Mora's tenure, leaving him with an 0–4 playoff record in New Orleans. The Saints would not win a playoff game until 2000. (Following a 33–3 exhibition loss to the Houston Oilers in 1992 marred by poor kick returns) "I'm sure people vomited in the stands after watching our kicking game. I'm sure they vomited in the stands. That was just horrible, embarrassing. Was that on national television? (told it was blacked out locally) Thank God." 1993 marked the beginning of the decline of Mora's Saints. The team started the season 5–0 and appeared to be headed to the postseason again; however, after the Saints' bye week, the team went into a tailspin and went only 3–8 in the final 11 games, including losing four out of their last five. 1993 was Mora's last season of .500 or better in New Orleans. In the Week 16 game at home against the New York Giants, Saints quarterback Wade Wilson was injured on Monday Night Football and fans were cheering that fact, prompting an angry retort:
"You know, I'd like to begin my remarks by saying this, and I mean this in all sincerity; I've been coaching for 34 years, and tonight I saw and heard one of the most disgusting, rudest, sick, demonstrations in my entire career. Probably the worst. When Wade Wilson got hurt, I actually looked up into the stands and saw people standing, clapping, and cheering when he was laying [sic] on the ground with a knee injury. And I say this, those are some sick, sick, sick people! Mentally sick! I thought it was horrible, disgusting, embarrassing, shameful, it stunk! People are sick when they do something like that; absolutely friggin' sick! Guy's out there busting his ass like all of our guys were, gets his knee blown up, not badly hopefully, and they're standing and cheering and clapping! Those are sick people! Sick in the head! They oughta get their ass thrown right out of the stadium!" After two 7–9 seasons in 1994 and 1995, Mora appeared increasingly frustrated with his team's situation in New Orleans. The Saints' defense went into a steep decline, negating the passing heroics of quarterback Jim Everett, acquired from the division rival Los Angeles Rams in 1994 for a seventh round draft choice. Everett came to the Saints shortly before his infamous incident with Jim Rome on ESPN2 when Rome insulted the quarterback by calling him Chris Evert, a reference to Jim Everett's lack of toughness. The 1996 season started off very badly. The Saints lost their first five games, including an embarrassing 28–14 loss at home to the then winless Arizona Cardinals in which LeShon Johnson rushed for 214 yards, a Cardinals franchise record which has since been broken by Beanie Wells in 2011. Following a road loss to the Baltimore Ravens, the Saints won back to back home games vs. the Jacksonville Jaguars and Chicago Bears, but the turnaround was a mirage. After the Saints were beaten 19–7 by the Carolina Panthers on October 20, a loss which put them at 2–6 midway through the season, Mora walked out of the postgame press conference in disgust after a profanity laced tirade. His outburst became famous on sports highlight reels for years to follow, largely because of Mora's use of the phrase "Diddley Poo." On the Saints' performance, Mora said the following:
"Well, what happened was, that second game we got our ass kicked. Errr—the second half, we just got our ass totally kicked. We couldn't do diddly poo offensively. We couldn't make a first down. We couldn't run the ball; we didn't try to run the ball. We couldn't complete a pass—we sucked. The second half, we sucked. We couldn't stop the run. Every time they got the ball, they went down and got points. We got our ass totally kicked in the second half—that's what it boiled down to. It was a horseshit performance in the second half. Horseshit. I'm totally embarrassed and totally ashamed. Coaching [all] [unintelligible] Coaching did a horrible job. The players did a horrible job. We got our ass kicked in that second half. It sucked. It stunk. That's as simple as I can tell you." The next day, Mora resigned; linebackers coach Rick Venturi finished out the season. The Saints finished the season at 3–13, their worst season since going 1–15 in 1980. Venturi was replaced by veteran Chicago Bears coach Mike Ditka. Mora's 93 wins in just over ten years in New Orleans are three more than the Saints had won in their first 19 seasons combined. He won more games than any other coach in Saints history until Sean Payton surpassed his record in 2016.
Индианаполис Колтс
1997 жылы Мора NBC арнасында түс талдаушысы болды, ал 1998 жылы ол Индианаполис Колтс командасының бас бапкері Линди Инфантенің орнын басты. Команда алғашқы жылында жаңадан келген Пейтон Мэннинг квотербек ретінде тәжірибе жинап жатқанда 3–13 есебімен күресті, бірақ 1999 жылы жаңадан келген жүгіруші Эджеррин Джеймстің қосылуының арқасында 13–3 есебімен таңғажайып прогресс жасады. Сол кезде бұл NFL тарихындағы "ең үлкен" прогресс саналды. Колтс AFC дивизиондық плей-оффындағы алғашқы ойынын (команда дивизиондық плей-оффқа тікелей өтуге мүмкіндік алғандықтан бірінші раундта ойнамады) Теннесси Титанс командасына қарсы өткізіп, ұтылып қалды, бұл Мораның NFL постсезондық рекордын 0–5-ке дейін төмендетті. 2000 жылы Колтс 10–6 есебімен аяқтады және тағы да плей-оффқа ілікті, бірақ команда жабайы карта раундында Майами Дельфинс командасына қосымша уақытта 23–17 есебімен жеңіліп қалды. Бұл жеңіліс Мораның жалпы постсезондық рекордын 0–6-ға дейін төмендетті. Айырықша жағдай, Мора карьерасының алтыншы және соңғы плей-офф ойынында жеңілгеннен кейін бірнеше сағаттан соң оның бұрынғы командасы, Нью-Орлеан Сэйнтс, плей-оффтағы алғашқы ойынын жеңіп алды.
Коучингтің философиясы
Мора ойынға консервативті көзқараспен қарады, күшті жүгіру ойыны мен берік қорғанысқа сүйенді. Оның жаттықтырушылық стилін ең жақсы бейнелеген команда – 80-жылдардың соңындағы «Сентс» командалары. Бұл командаларды «Купол патрулі» қорғаныс корпусы басқарды. Рики Джексон, Сэм Миллс, Вон Джонсон және Пэт Свиллингтен тұратын бұл құрам NFL тарихындағы ең жақсы төрт қорғаушы ойыншыдан тұратын топтың бірі ретінде танылды. Сол «Сентс» командаларында Рубен Мейс пен Дальтон Хиллиард жетекшілік еткен күшті жүгіру ойыны, сондай-ақ Бобби Хеберт пен Эрик Мартин бастаған консервативті, бірақ тиімді пас беру ойыны болды. «Колтс» бас бапкері ретінде Мора Пейтон Мэннинг, Эджеррин Джеймс және Марвин Харрисоннан тұратын жарқын, күшті шабуылдан пайдаланды. Мэннинг, Джеймс және Харрисонның барлығы Про-футбол Даңқы залына енді. «Сентс» командасындағы 11 маусымында Мора командасы бұрын жеңіске жетпегендіктен, ойындардың 55,6%-ын жеңді. «Колтс» командасындағы төрт маусымында ол күресіп келген команданы плей-оффқа талапкерге айналдырды. Оның сыншылары, жанкүйерлер мен БАҚ өкілдері оның консервативті көзқарасының салдарынан постсезондық жетістікке жете алмағанын жиі айыптады. Сыншылар бұл консервативті тәсілдің оның командаларына қарсылас командаларға қарсы маңызды ойындарды аяқтауға кедергі келтіргенін айтты, мысалы Марти Шоттенхаймердің жаттықтырушылық мансабында қолданған «Марти Болл» тәсілі сияқты. Ең көп айтылған шағым – оның командаларының шабуылы футбол ойындарының соңында агрессивті болмайтыны болды. Олар оның уақытты өткізуге тырысып, қателіктер жасамай, қорғанысына сүйенгенін айыптады (алда болуға және ұпайларын арттыруға тырысудың орнына). Сыншылар оның осы консервативті стратегиясы кері соққандығын айтты. Олар оның командалары алты плей-офф ойынының төртеуінде екінші жартысында көшбасшылыққа ие болғанын, бірақ ешқайсысында жеңіске жетпегенін көрсетті. Осы ойындардың үшеуінде Мораның командалары төртінші тоқсанда алда болды. Мораның «Сентс» командасындағы жаттықтырушылық мансабында оның командасының Сан-Франциско 49ers командасымен батыс NFC-де ойнауы және оның мансабының басындағы күшті LA Rams командасы да қиындық тудырды. Оның «Сентс» командасы екі рет 12 жеңіске жетіп, дивизионды жеңе алмады. Тағы бір рет оның «Сентс» командасы 10–6 есебімен плей-оффқа ілікпей қалды. NFL Network бағдарламасында Джим Мораны «Чемпиондық жеңіске жетпеген №10 жаттықтырушы» деп атаған Филадельфияның бұрынғы шабуылшысы Брайан Болдингер 1992 жылы «Сентс» командасының «Иглз» командасына плей-оффта жеңілгені туралы: «Біз оларды жеңдік. Бірақ бұл тек олар иттерді тоқтатып қойғандықтан. Себебі қандай болмасын, олар екінші таймда ойынды тоқтатты. Джим Мора сол күні не ойлап жүргенін білмеймін». Бұл ойында «Сентс» командасы бірінші жартылайда 17–7 есебімен, ал үшінші тоқсаннан кейін 20–10 есебімен алда болды. Алайда, төртінші тоқсанда «Иглз» командасы 26 ұпай жинап, ойынды 36–20 есебімен жеңді.
USFL
Команда Жыл Тәртіптік маусым Плей-офф Жеңіс Жеңіліс Тең Ойындар Жеңіс % Қорытынды орны Жеңіс Жеңіліс Жеңіс % Нәтижесі
PHI1983 15 3 0 83.3 Атлант дивизионында 1-ші орында 1 1 50.0 Мичиган Пантерске қарсы USFL Чемпионатында жеңілді.
PHI1984 16 2 0 88.9 Атлант дивизионында 1-ші орында 3 0 100.0 USFL Чемпиондары
BAL1985 10 7 1 55.6 Шығыс конференциясында 4-ші орында 3 0 100.0 USFL Чемпиондары
Жалпы 41 12 1 64.8 7 18 7.5
NFL
Команда Жыл Қалыпты маусым Плей-офф Жеңіс Жеңіліс Тең % Орын Жеңіс Жеңіліс % Нәтиже NO 1986 7 9 0 43.8 NFC Батыс 4-ші — — — — NO 1987 12 3 0 80.0 NFC Батыс 2-ші 0 1 — Миннесота Викингстеріне қарсы NFC плей-офф ойынында жеңіліс NO 1988 10 6 0 62.5 NFC Батыс 3-ші — — — — NO 1989 9 7 0 56.2 NFC Батыс 3-ші — — — — NO 1990 8 8 0 50.0 NFC Батыс 2-ші 0 1 — Чикаго Беарсқа қарсы NFC плей-офф ойынында жеңіліс NO 1991 11 5 0 68.8 NFC Батыс 1-ші 0 1 — Атланта Фальконсқа қарсы NFC плей-офф ойынында жеңіліс NO 1992 12 4 0 75.0 NFC Батыс 2-ші 0 1 — Филадельфия Иглсқа қарсы NFC плей-офф ойынында жеңіліс NO 1993 8 8 0 50.0 NFC Батыс 2-ші — — — — NO 1994 7 9 0 43.8 NFC Батыс 2-ші — — — — NO 1995 7 9 0 43.8 NFC Батыс 5-ші — — — — NO 1996 2 6 0 25.0 (қызметтен кетті) — — — —NO жалпы 93 74 0 55.7 0 4 IND 1998 3 13 0 18.8 AFC Шығыс 5-ші — — — — IND 1999 13 3 0 81.2 AFC Шығыс 1-ші 0 1 — Теннесси Титансқа қарсы AFC дивизиялық ойынында жеңіліс IND 2000 10 6 0 62.5 AFC Шығыс 2-ші 0 1 — Майами Долфинсқа қарсы AFC плей-офф ойынында жеңіліс IND 2001 6 10 0 37.5 AFC Шығыс 4-ші — — — —IND жалпы 32 32 0 50.0 0 2 Жалпы 125 106 0 0 6
Тренерлік қызметтен кейінгі өмір
2003 жылы Мора жаңадан іске қосылған NFL Network телеарнасының негізгі талдау шоуы – NFL Total Access бағдарламасында эфирлік сарапшы болды. Мора Fox Sports Radio радиосының GameTime Saturday және GameTime Sunday with Dan Moriarty бағдарламаларында спорт комментаторы болды. 2006 жылғы 23 қарашада, Алғыс айту күнінде Мора Атланта Фолконс командасының квотербегі Майкл Вик туралы сынды пікірлер айтты, бұл дауға себеп болды, себебі сол кезде Фолконс командасын Мораның ұлы Джим Л. Мора жаттықтырып жатқан еді. Fox Sports Radio-дан Крейг Шемон Викті "бапкерді қиын жағдайға түсіруші" деп атады, ал Мора осы бағалаумен бірден келісіп, Вик жақсы пастыңды бере алмайтынын айтты және ұлының бас жаттықтырушы лауазымын сақтап қалу мүмкіндігіне алаңдаушылық білдірді, себебі Вик команданың танымал квотербегі болатын (ірі Мора бір айдан кейін шындығында жұмыстан босатылды).