Кіріспе

Канада армиясының негізгі резервтік жаяу әскер полкі – Корольдік Ньюфаундленд полкі (R NFLD R) – Канада армиясының негізгі резервтік жаяу әскер полкі. Ол 5-ші канадалық дивизияның 37-ші канадалық бригада тобының құрамына кіреді. Бұл полктің алдыңғы бөлімшелерінің тарихы 1795 жылға дейін жетеді, ал 1949 жылдан бері Корольдік Ньюфаундленд полкі Канада армиясының бір бөлігі болып табылады. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде батальондық Ньюфаундленд полкі 1915 жылғы Галлиполи операциясында шайқасқан Солтүстік Америкадағы жалғыз әскерлік құрама болды. Соғыстың барысында полк 1 шілдеде, Сомма шайқасының алғашқы күні Бомонт-Хамельде дерлік толығымен жойылды, бірақ қайта құрылып, 1919 жылға дейін Франция мен Бельгияда, Рейн армиясының құрамында қызметін жалғастырды. 1917 жылдың желтоқсанында Георг V полкке атауының алдына «Корольдік» префиксін қою құқығын берді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде осы құрметке ие болған жалғыз әскери бөлім осы полк болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ньюфаундленд милициясы қорғану мақсатымен құрылып, 1943 жылы Ньюфаундленд полкі болып қайта аталды. Полк ішкі қорғаныс міндетін атқарды, сонымен қатар Ньюфаундлендтегі екі Корольдік артиллерия полкіне жаңа сарбаздарды даярлады. 1949 жылы Ньюфаундленд Канаданың 10-шы провинциясы болып қосылды, ал Одақ шартының талаптары бойынша Корольдік Ньюфаундленд полкі провинцияның негізгі милициялық бөлімі ретінде қайта құрылды. Полк Канада Қарулы Күштерінің басымдық тізімінде соңғы орында тұр.

Корольдік Ньюфаундленд пехоталық полкі

1790 жылдары Революциялық Франция мен Ұлыбритания арасындағы қақтығыстар күшейгенде, Ұлыбританияның теңізасты отарлары француз әрекеттерінен қауіп көрді. Құрлықта соғысқа тап болып, теңізасты отарларын қорғауға лайықты құрлық әскерлері болмағандықтан, 1795 жылы британ үкіметі Корольдік инженерлер Томас Скиннерге жергілікті қорғаныс мақсатында полк құруды тапсырды. Скиннер француз және үнді соғыстарынан кейін Сигнал тауындағы қорғаныс бекіністерін салуға жауапты инженерлік офицер болды. Келесі жылға қарай полк құрамында 35 офицер мен 615 сарбаз болды, олар 10 қатарлы жаяу әскер ротасына, бір жеңіл жаяу әскер ротасына және бір гранадир ротасына бөлінді. 1796 жылдың қыркүйегінде француз флоты Сент-Джон қаласын басып алу үшін келе жатқаны хабарланды; жауап ретінде, полктің барлық жаяу әскері Сигнал тауының үстіне және Форт-Амхерст маңына шатыр тігіп, қаланы қорғап тұрған үлкен күштің көрінісін жасады. Бұл алдамшылық сәтті аяқталды, француз теңіз күштері Сент-Джонға түсуге тырысудан бас тартты; оның орнына, теңіз күштері оңтүстікке қарай Бэй-Буллсқа бет алып, аймақтан кету алдында барлық үйлерді өртеп жіберді. 1797 жылы гранадирлер ротасы губернатор Валдергрейвті , жақында сәтсіз бүлікке ұшыраған кемеге дейін сүйеп салды. Көптеген ирланд сарбаздарының адалдығына күмән келтірген Бригадир Скерретт полктің қатарлы роталарын (бірліктің негізгі бөлігін) Галифаксқа жіберді, оның орнына 66-шы жаяу әскер полкін қабылдады. Полк Революциялық Франциямен Амиен келісімі арқылы бейбітшілік орнағанша тағы екі жыл Галифакста тұрды. Солтүстік Америкада жергілікті қорғаныс бөлімшелеріне қажеттілік болмағандықтан, Ұлыбритания 1802 жылдың наурыз айында Корольдік Ньюфаундленд жаяу әскер полкін таратып жіберді. "Жергілікті қорғаныс" бүкіл Британдық Солтүстік Американы қамтыды, ал 1807 жылы полк Нова-Шотландиядағы Форт-Эннеге орналастырылды. 1808 жылы полк тағы бір рет ауыстырылды, бұл жолы Квебек қаласындағы Цитадельге, онда 1812 жылы соғыс басталғанға дейін қалды.

1812 жылғы соғыс

Royal Newfoundland Regiment of Fencible Infantry деп аталған полк 1812 жылғы соғысқа елеулі үлес қосты. 1812 жылдың мамыр айында, АҚШ-пен соғыс басталуға бірнеше апта қалғанда, Жоғарғы Канададағы оның әскерінің бас қолбасшысы, генерал-майор сэр Исаак Брок, полктің құрамын кішігірім бөлімдерге немесе отрядтарға бөліп, провинцияның барлық қорғаныс позицияларында басқа бөлімдермен немесе полктермен біріктірді. Олардың кейбіреулері Ұлы көлдердегі теңіз кемелерінде провинциялық теңіз корпусының құрамында теңізшілер болып қызмет етті. Бұл теңізшілер соғыс кезеңінде бірқатар маңызды теңіз шайқастарына қатысты, оның ішінде Эри көліндегі шайқас, USS Tigress және USS Scorpion кемелерін басып алу. Полк құрамындағы әскерлер қатысқан шайқастар: 16 шілде 1812 жылы Канард өзеніндегі шайқас, 16 тамыз 1812 жылы Детройт шайқасы, 16 қыркүйек 1812 жылы Матильда шайқасы, 22 қаңтар 1813 жылы Мичиган штатындағы Резин өзенінің шайқасы немесе Френштаун, 22 ақпан 1813 жылы Нью-Йорк штатындағы Огденсбургке жасалған британдық шабуыл, 27 сәуір 1813 жылы Йорк (Торонто) шайқасы, сондай-ақ 1813 жылғы көктемде Форт-Мейгсті қоршау және 25-27 мамыр 1813 жылы Форт-Джордж (Ньягара-он-де-Лейк) шайқасы сияқты Огайо штатының солтүстік-батысындағы операциялар. Полк 29 мамыр 1813 жылы Нью-Йорктегі Сэкет портына жасалған британдық шабуылға да қатысты. Полк қызметі 5 қазан 1813 жылы Темза шайқасында немесе Моравиантаунда, 4 тамыз 1814 жылы Мичилимакинакта немесе Макинак аралында және 6 қыркүйек 1814 жылы Жоғарғы Гурон көлінде американдық теңіз кемелерін басып алуға қатысып жалғасты. Полк көбінесе аймақ бойынша бөлінген кіші бөлімдер ретінде, толыққанды батальон ретінде емес, орналастырылды және 1816 жылы таратылды. 2008 жылдың қараша айында Торонтода 1813 жылғы Royal Newfoundland Regiment сарбазының мүсіні құлаған американдық сарбаздың үстінде тұрған ескерткіш ашылды. Ұлттық соғыс ескерткішінің қарсы жағында орналасқан Оттавадағы 1812 жылғы соғыс монументінде де Royal Newfoundland Regiment сарбазының мүсіні бар – бұл монументтің үстінде тұрған жеті қола мүсіннің бірі. 2012 жылы, 1812 жылғы соғыстың екі жүз жылдығына орай, Канада үкіметі Royal Newfoundland Regiment консультативтік кеңесінің және 1812 жылғы соғысқа арналған Канада мұрасы министріне кеңес беру комитетінің ұсыныстарына жауап ретінде Royal Newfoundland Regiment-ке үш шайқастағы жетістіктерін марапаттады. Олар 1812 жылы Детройттегі жеңіс, 1813 жылы Моми шайқасындағы полктің рөлі және жалпы "театрлық құрмет" ("Канаданы қорғау 1812–1815") үшін берілді, бұл полктің 1812 жылғы соғыс бойынағы табысты шайқастардағы үлкен қызметін көрсетті. Бұл шайқастағы жетістіктерін көрсететін тулар 2016 жылдың маусым айында полктің 2-ші батальонына бас полковнигі, Корольдік ханшайымның қатысуымен табыс етілді. Салтанатты шара Бомонт-Хамель шайқасының 100 жылдығымен бірге өтті. Фенсибльдің Royal Newfoundland Regiment полкі 1816 жылы Америкамен және Наполеон Франциясымен соғыс аяқталғаннан кейін таратылды. Ньюфаундленд аралда 1824 жылға дейін басқа әскери бөлімдер құрылмады, ол кезде Royal Newfoundland Veteran Companies құрылды. Атауы ұқсас болғанымен, бұл бөлімде Ұлыбританиядан келген Челси зейнеткерлері болды және жергілікті тұрғындардан жұмысқа алынбады. Сондықтан Ньюфаундленд компанияларының Royal Newfoundland Regiment полкімен ешқандай байланысы жоқ.

Соғыс басталды

Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ньюфаундленд 240 000 халқы бар Ұлыбритания империясының негізінен ауылдық доминионы болды және ол әлі Канаданың құрамына кірмеген еді. 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Ньюфаундленд үкіметі британдық армияда қызмет ету үшін әскер жинады. Арал 1870 жылдан бері ресми әскер ұйымына ие болмаса да, көптеген еріктілер келіп, толыққанды батальон құрылып, соғыс бойында сақталды. Полктің алғашқы сарбаздары путестерінің ерекше түсіне байланысты "Көк путестілер" деп аталды, бұл түс Ньюфаундленд полкіне ерекше бейне беру үшін таңдалған, сонымен қатар аралда жүннен жасалған хаки киімдерінің жетіспеуіне байланысты болды. Бірақ 1914 жылдың қазан айында Англияға алғашқы бесеу жүз сарбаз келген соң, көк путестер тез арада қолданыстан шығарылды. Әскерге шақыру және оқыту штабы, сондай-ақ командалық құрылымның ядросы Шіркеу жігіттері бригадасымен қамтамасыз етілді. Шындығында, әскерге бірінші болып тілмеші болған адам да осы КЛБ мүшесі болды. Бермудада туған сэр Джозеф Оутербридж, 1890 жылдан 1894 жылға дейін КЛБ-ның бас офицері болған, сонымен қатар Ньюфаундленд полкін құрып, ұстаған Ньюфаундленд патриоттық қауымдастығының вице-президенті болды. Оның екі ұлы Батыс майданында полкте қызмет етті. Полк Ұлыбританияның әртүрлі аймақтарында жаттықты, бастапқыда 500 сарбаздан толық батальон – 1000 сарбазға дейін жетті, содан кейін соғысқа жөнелтілді. Мысырда бейімделу кезеңінен кейін полк Галлиполи түбегіндегі Сувла шығанағына 29-шы дивизиямен бірге Галлиполи науқанына қолдау көрсету үшін жөнелтілді.

Галлиполи

1915 жылы 20 қыркүйекте полк Галлиполи түбегіндегі Сувла шығанағына түсті, онда британдық VIII корпусы, IX корпусы және Австралия мен Жаңа Зеландия армия корпусы (ANZAC) 25 сәуірдегі алғашқы шабуылдардан бері Түркиядан Дарданелл бұғазын бағындыруға тырысып жатқан еді. Галлиполиде 1-ші Ньюфаундленд полкі снайперлермен, артиллериялық оқтармен және қатыгез суықпен, сондай-ақ холера, дизентерия, тиф, гангрена және окоп аяғы сияқты траншеялық соғыстың қауіптерімен бетпе-бет келді. Келесі үш айда полктің отыз әскері қаза болды немесе жараланғаннан кейін қайтыс болды, ал он әскер аурудан көз жұмды; 150 адам қырыну мен суықтан емделді. Қиын жағдайларға қарамастан, Ньюфаундлендтіктер жақсы тұрып берді. Британ империясының барлық күштерін аймақтан шығару туралы шешім қабылданғанда, полк қару-жарақтардың соңғы сапына қосылды және 1916 жылдың 9 қаңтарында британдық Дарданелл армиясының соңғы әскерлерімен бірге Галлиполиден шықты. Галлиполи кампаниясы аяқталғаннан кейін полк 1916 жылдың наурыз айында Батыс майданға жіберілмес бұрын қысқа мерзімге демалды.

Сомма шайқасы

Францияда полк Сома шайқасына дайындалу үшін батальондық құрамын қалпына келтірді. Режимент әлі де 29-шы дивизия құрамында 1916 жылдың сәуір айында Бомонт-Хамельде майданға шықты. Бомонт-Хамель 45 шақырымдық майданның солтүстік жағына жақын орналасқан, оған француз және британдық біріккен күштері шабуыл жасады. Алғашқыда 1916 жылдың 29 маусымына жоспарланған шабуыл екі күнге кейінге шегеріліп, 1916 жылдың 1 шілдесіне ауыстырылды, бұл нашар ауа райымен және артиллериялық дайындыққа көбірек уақыт беру қажеттігімен байланысты болды. 29-шы дивизия, өзінің үш жаяу әскер бригадасымен, 26-шы (Вюртемберг) резервтік дивизиясының 119-шы (резервтік) жаяу әскер полкінің тәжірибелі әскерлеріне қарсы тұрды. 119-шы (резервтік) жаяу әскер полкі 1914 жылдың тамызында Францияға басып кірген және шайқасқа дейін 20 ай бойы Бомонт-Хамель учаскесін қорғаған. Неміс әскерлері уақытының көп бөлігін жаттығулармен ғана емес, өздерінің позицияларын нығайтуға, көптеген терең бекіністерді және кемінде екі туннельді салуға жұмсады. 29-шы дивизияның 1 шілдедегі жаяу әскер шабуылына он минут бұрын, нығайтылған Хоторн Ридж бекінісінің астында мина жарылысы болды. Неміс шебінің астындағы Хоторн кенішінің жарылысы жаудың маңызды бекінісін жойды, сонымен қатар неміс күштерін жақын арадағы шабуыл туралы ескертті. Жарылыстан кейін 119-шы (резервтік) жаяу әскер полкінің әскерлері бекіністерінен атыс шебіне көшті, тіпті британдықтардың кратерді жоспарлағандай бақылауға алуына да мүмкіндік бермеді. Шабуыл басталғанда, 29-шы дивизияның 86-шы және 87-ші бригадаларының әскерлері тез тоқтатылды. Оң жақтанғы Корольдік Иннискиллинг Фюзилерлерінің 1-ші батальонынан басқа, алғашқы шабуыл неміс тікенді сымдарына жетпей, Ешкімнің жерінде сәтсіз аяқталды. Дивизия штабында генерал-майор Бовуар де Лизль және оның штабы бақылау бекеттерінен, байланыс ұшақтарынан және екі жетекші бригададан келіп жатқан көптеген және шатастыратын хабарламаларды түсіндіруге тырысты. Кейбір әскерлер неміс бірінші шебіне еніп, одан да өткенін көрсететін белгілер болды. Неміс шебінің бұзылуын пайдалану үшін, ол резервте тұрған 88-ші бригадаға шабуылға қолдау көрсету үшін екі батальонды алға жіберуді бұйырды. Сағат 8:45-те Ньюфаундленд полкі мен Эссекс полкінің 1-ші батальоны алға жылжуға бұйрық алды. Ньюфаундленд полкі Сент-Джон жолында, британдық алдыңғы шебінің артында және жаудың көзінен тыс жерде орналасқан. Байланыс траншеялары арқылы алға жылжу мүмкін болмады, өйткені олар өлі және жарақат алған әскерлермен толы болды және артиллериялық оққа түсті. Батальон командирі подполковник Артур Ловелл Хадоу, дереу шабуылға дайындалып, жер бетімен алға жылжуды шешті, бұл алдымен келесі тікенді сым қорғанысынан өтуді қажет етті. Олар британдықтардың бірінші шебінің артында көкжиектің қақпасын аша отырып, майданға қозғалатын және неміс пулемет позицияларына айқын көрінетін жалғыз әскер болды. Ньюфаундленд полкінің көп бөлігі Сент-Джон жолындағы траншеядан шыққаннан кейін 15 минут ішінде қаза тапты. Олардың көпшілігі қауіпті ағаштан әрі жылмады, ол Ешкімнің жерінде жатқан ағаш қаңқасы еді және бағдарлау үшін пайдаланылды. Соңғы мәліметтерге сәйкес, 22 офицер мен 758 қатардағы сарбаз шабуылға тікелей қатысты. Олардың барлығы офицерлер және 658 қатардағы сарбаз қаза тапты. 780 адамнан тек 110-ы аман қалды, олардың 68-і келесі күні тізімге тұруға қабілетті болды. Нәзік жағдайда, Ньюфаундленд полкі толығымен жойылды, бірлік шамамен 93 пайыздық шығынға ұшырады. Шабуыл кезінде ең көп шығынға ұшыраған жалғыз бөлімше Фрикорт ауылының батысында шабуыл жасаған 10-шы (қызметтік) батальон, Уэльс принсінің өз полкі (Батыс Йоркшир полкі) болды.

Бомонт-Хамельден кейін

Көшелері жеткіліксіз болса да, Ньюфаундленд полкі қызметін жалғастырды және күшейту алғаннан кейін 14 шілдеде Аушонвиллерс маңында қайтадан майданға шықты. 17 шілдеде 88-ші бригада Батыс майданның тыныш бөлігіне ауыстырылды. Шабуылдан кейінгі апталар мен айларда аман қалған офицерлер Ньюфаундлендтегі отбасылары мен туыстарына көңіл айту хаттарын жазды. Қайта жаңғыру кезеңі және қосымша күшейтулер полкке толық құрамына оралуға көмектесті. Алты аптадан кейін Фландрияда неміс газына қарсы шабуылды тойтарды. Содан кейін бірнеше шайқаста көзге түсті: 1916 жылғы қазан айында Соммадағы Гюдекурде; және 1917 жылғы 23 сәуірде Аррас шайқасы кезінде Монши-ле-Прёде, онда бір күнінде 485 сарбазды жоғалтты, бірақ неміс шабуылын тоқтатты. Фландрияда Үшінші Ипр шайқасы кезінде батальон 16 тамызда Лангемарк шайқасында шабуыл жасады, ал 9 қазанда батальон Поэлькаппель шайқасының бөлігі ретінде 29-шы дивизияның сол жақ флангын құрады. 1917 жылғы қарашада Камбрей шайқасы кезінде Масниер-Маркоингте полк қоршауға түссе де, 1918 жылғы сәуірде Байеульде неміс әскерінің шабуылын тоқтатты. Желіден біршама уақыт шыққаннан кейін, Монтрейдегі Бас штабқа күзет күшін ұсынып, 9-шы (Шотландия) дивизиясының 28-ші бригадасына қосылып, Ледегемде және одан әрі Жүз күндік науқандағы шайқастарда қатысты, сол кезде Томас Рикетс соғыстағы Виктория кресімен марапатталған ең жас әскери жауынгер атанды.

Басқа батальондар

Жоғарыда көрсетілген 1-ші батальоннан өзге, Корольдік Ньюфаундленд полкі соғыс кезеңінде тағы екі батальон құрды: 2-ші (резерв) батальон және 3-ші батальон. 2-ші батальон 1-ші батальонмен дислокацияланғанға дейін жаңа сарбаздарды даярлау және медициналық себептермен Ұлыбританияға қайтарылған әскерлерді ұстау үшін негізгі шетелдік оқу және жинақтау орталығы болып қызмет етті. 2-ші батальон соғыстың көп бөлігін Шотландияда өткізді, оның ең танымал орны – Айр қаласы. 3-ші батальон – Сент-Джонс қаласында орналасқан жалдау және оқу бөлімшесінің атауы. Бұл бөлімше жаңа сарбаздардың әкімшілік орталығы болды, сондай-ақ олар шетелге аттанғанға дейін, ішкі қорғанысқа жауапты құрылым да болды. Осылайша, Ньюфаундленд пен Лабрадордан шақырылған сарбаздар алдымен 3-ші батальонға, содан кейін 2-ші батальонға, соңында 1-ші батальонға жіберілді. Үш батальоннан басқа, Корольдік Ньюфаундленд полкі Ньюфаундленд орман шаруашылығы корпусының басқаруына да қатысты. 1917 жылы құрылған бұл корпус Шотландияда орналасқан, пионерлік бөлімше болып табылды, британдық соғыс күшін ағашпен қамтамасыз ету арқылы қолдау көрсету міндеті жүктелді. Еріктілер хаки формасын киді және Корольдік Ньюфаундленд полкінің ерекше карибу белгісін тақты. Сонымен қатар, 1-ші батальонның жарақат алған кейбір офицерлері мен қатардағылары, жарақаттары оларды жауынгерлік қызметтен тыс қалдырғандықтан, Орман шаруашылығы корпусына басшылық лауазымдарға жіберілді.

Бірінші дүниежүзілік соғыс марапаттары

Губернатор Дэвидсон Ньюфаундленд полкінің Ипр және Камбре шайқастарындағы ерлігі үшін ерекше аталымға ие болуға лайық екенін қатты сезінді. Оның британ үкіметіне полк атауына «Корольдік» префиксін қосу туралы өтініші қабылданды және V Георгий 1917 жылдың желтоқсанында полкке осы префіксті тағайындады. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезеңінде осындай құрмет көрсетілген жалғыз жағдай осы болды және Ұлыбритания армиясы тарихында соғыс уақытында берілген үшінші жағдай еді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1939 жылғы 3 қыркүйекте Ұлыбритания Германияға соғыс жариялағанда, Ньюфаундленд те соғысқа қатысты. Атлантика суларындағы неміс әскери-теңіз күштерінің болуы колонияның қауіпсіздігіне қатер төндірді, сол себепті 1939 жылдың қыркүйегінде аралды қорғау үшін жергілікті қорғаныс жасағы – Ньюфаундленд милициясын құру туралы шешім қабылданды. Ньюфаундленд милициясына аралдағы стратегиялық маңызға ие нысандарды, оның ішінде құрғақ доктарды, сумен жабдықтауды және Сент-Джон қаласындағы мұнай қорын, ал Ньюфаундленд радиокомпаниясының Маунт-Перлдегі радиостанциясын күзету міндеті жүктелді. Кейіннен күзету міндеттері Белл аралында жағалау қорғаныс батареясын күтіп-ұстауды қамтуға кеңейтілді, бұл Wabana темір кенін, сондай-ақ аралдың қалған бөлігіндегі кендер мен доктарды қорғауға бағытталған болатын. Франция шайқасынан кейін Канада Ньюфаундлендті қорғау жауапкершілігін W Force құру арқылы өз мойнына алды. Ньюфаундленд милициясы дереу W Force басқаруына бағынды. Канада армиясының милицияны кәсіби стандарттарға сәйкес кеңейту және оқыту жөніндегі күш-жігері нәтижесінде, 1943 жылғы 2 наурызда Ньюфаундленд милициясы Ньюфаундленд полкі деп қайта аталды. Полк, Канаданың басқа полктері танылғаннан кейін, 1949 жылы Ньюфаундленд Канадаға қосылғандықтан, Канада Қарулы күштерінің басымдық тізімінде соңғы орынға ие болды. Корольдік Ньюфаундленд полкі 1963 жылғы 1 шілдеде Ньюфаундленд және Лабрадордағы Сент-Джонс қаласында «Қаланың құрметті азаматы» құқығын алды. 1961 жылғы 1 наурызда екі бөлімде де жеткіліксіз сандар болғандықтан, Корольдік Ньюфаундленд полкі 166-шы (Ньюфаундленд) далалық артиллерия полкімен біріктірілді, RCA осы бөлімнің қаруларын мұра етті. Полк Конфедерациядан кейінгі бірқатар ішкі операцияларда да қызмет етті. Оларға 2010 жылғы «Игорь» (OP LAMA) және «Фиона» (OP LENTUS 22) дауылдарынан кейін гуманитарлық көмек көрсету, 2020 жылғы қаңтардағы Солтүстік Америкадағы дауыл кешенінен кейін қарды жою және тасымалдау (OP LENTUS 20), сондай-ақ Арктикалық суверенитеттік патрульдері кірді, олар «Нанук» операциясына тұрақты қатысу арқылы жүзеге асырылды. 2019 жылдан бастап 2RNFLDR Арктикалық жауап беру компаниясы тобына сарбаздарды жіберуге жауапкершілік алды.

Жапсырма

Корольдік Ньюфаундленд полкінің оркестрі қазіргі уақытта Ньюфаундленд пен Лабрадордағы жалғыз белсенді әскери оркестр болып табылады. Басты резерв құрамына кіретін оркестр ерікті мүшелерден тұрады, олардың көпшілігі CFB Бордендегі Логистикалық оқыту орталығының Музыка бөлімінде оқыған және тәжірибе алған. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде полктегі керней мен барабан тобы туралы алғашқы айғақ "Жауынгерлік Ньюфаундленд" кітабында келтірілген. Оның мүшелері пехотаның қатарларынан уақытша негізде таңдалды. Осы оркестрдің көптеген аспаптары 1915 жылдың қыркүйегінде Галлиполи жағалауындағы артиллериялық оқтардан қирады. 2018 жылы 1950-ші және 60-шы жылдарда қолданылған барабан полк мұражайына сақтау үшін тапсырылды. Қазіргі оркестрдің негізі 1956 жылы Топсейлдегі Лоял Оранж тобы ретінде қаланды. Эдгар Адамстың басшылығымен оркестрге полк оркестрі ретінде қызмет ету ұсынылды, 1962 жылы 166-шы ауыр далалық полк оркестрімен біріктіріліп, оркестр Бакмастер шеңберінен қазіргі штаб-пәтеріне, CFS Сент-Джонсқа көшірілді. Ол әскери және азаматтық шараларда, мысалы, кештерде, қоғамдық сапарларда және әскери шерулерде өнер көрсетеді. Осы шаралардың ішінде 1966 жылы Елизавета Ана патшайымының салтанатты әскер шеруі және 1978 жылы Елизавета II мен Филипп ханзадасының сапары бар. Басқа да ерекше оқиғаларға 1983 жылы Туды табыстау, 1984 жылы Папа Иоанн Павел II-нің сапары, Бельгияның Бадуэннің мемлекеттік сапары және 2009 жылы Принц Чарльздың сапары жатады.

Ұрпағы

Канада үкіметі Корольдік Ньюфаундленд полкінің бұрынғы әскерлік бөлімшелермен үздіксіз байланысын мойындамайды, себебі олардың арасында үзілістер болған. Дегенмен, полк бұрынғы бөлімшелердің тарихы мен мұрасын еске алатынын мойындайды. Осы ретте, Канада 1812 жылғы соғыста Корольдік Ньюфаундленд жеңілдетілген жаяу әскер полкі көрсеткен ерліктері үшін полкке үш шайқас құрметін берді, сондай-ақ Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде полктің алғашқы құрамының көрсеткен ерліктерін мойындайды.

Корольдік Ньюфаундленд Фенсибелдік жаяу әскер полкі 18031816

1803 жылдың маусым айында бригадир генерал Джон Скерретт Корольдік Ньюфаундленд жеңіл жаяу әскер полкінің негізін қалады.

Жауынгерлік марапаттар

Төмендегі тізімде, кішкентай әріптермен жазылған ұрыс құрметтері ірі операциялар мен науқандарды, ал қалыпты әріптермен жазылғандары нақты шайқастарды көрсетеді. Қалың әріптермен жазылған құрметтер полк туларына бейнеленуіне рұқсат етілген.