Кіріспе

Оңтүстік-Шығыс Азиядағы шағын тектоникалық плита

Бірма плитасы – Оңтүстік-Шығыс Азияда орналасқан шағын тектоникалық плита немесе микроплита, кейде ол үлкен Еуразиялық плитаның бір бөлігі деп есептеледі. Андаман, Никобар аралдары және Суматраның солтүстік-батыс бөлігі осы плитада орналасқан. Бұл аралдық доға Андаман теңізін батыстағы Үнді мұхитынан бөліп тұрады. Оның шығысында Санда плитасы жатыр, олар трансформациялық шекара арқылы бөлінген, бұл шекара Андаман теңізі арқылы шамамен солтүстік-оңтүстік бағытында өтеді. Бірма және Санда плиталары арасындағы шекара – шеткі теңіз түбінің кеңею орталығы болып табылады, ол шамамен 4 миллион жыл бұрын басталған процесте Андаман-Никобар-Суматра аралдық доғасын Азия материгінен "ығыстырып", Андаман теңізінің ашылуына әкелді (оңтүстік бағыттан). Батысында әлдеқайда ірі Үндістан плитасы орналасқан, ол Бірма плитасының батыс жағының астына еніп жатыр. Бұл кең субдукциялық аймақ Санда шұңқырын қалыптастырды.

Тектоникалық тарихы

Аймақтың қайта құрылған тектоникалық тарихының модельдерінде Үнді-Австралиялық плитаның негізінен солтүстікке қарай жылжуы оның Еуразия құрлығымен күшті соқтығысуына әкелді, ол шамамен 50-55 миллион жыл бұрын (Ma) эоцен дәуірінде басталды. Азиямен болған соқтығысу Гималай тауларын қалыптастырған орогендік көтерілуді, сондай-ақ Үнді-Австралиялық плитаның қазіргі Үндістандық плитаға, Австралиялық плитаға және, мүмкін, Козерог плитасына бөлінуіне себеп болды. Үндістан плитасы орташа есеппен жылына 16 см жылдамдықпен солтүстікке қарай жылжығандықтан, ол сағат тіліне қарсы бағытта да айналды. Осы жылжу мен айналудың нәтижесінде плитаның шығыс шекарасында (Бирма-Андаман-Малай аймағы) Еуразиямен конвергенция көлбеу бұрышпен жүрді. Бұл субдукциялық фронт бойындағы трансформациялық күштер Сунда доғасының сағат бағытымен иілуіне бастады; олигоценнің соңында (шамамен 32 млн жыл бұрын) қосымша жарылыстар пайда болды және Бирма мен Сунда микроплиталары үлкен Еуразия плитасынан "үзіліп" бастады. Трансформациялық жарылыстардың келесі сериясынан және Үндістан плитасының Бірма плитасының астына жалғасқан субдукциясынан кейін, артқы доғаның кеңеюі шеткі алап пен теңіз түбінің кеңею орталығының пайда болуына әкелді, ол Андаман теңізіне айналды, бұл процесс плиоценнің ортасында (3-4 млн жыл бұрын) толыққанды жүріп жатты.

Соңғы тектоникалық белсенділік

2004 жылы 26 желтоқсанда Бирма және Үнді пластиналарының арасындағы шекараның үлкен бөлігі сырғып, 2004 жылғы Үнді мұхиты жер сілкінісі мен цунамиге себеп болды. Бұл мегатерст жер сілкінісінің шамамен магнитудасы 9.1–9.3 болды. Шекараның үлкен бөлігі иілімдік жарылымға ұшырап, тік бағытта және көлденең бағытта дейін ығысты. Теңіз түбінің мұндай қысқа мерзім ішінде (жеті минут) күрт көтерілуі Үнді мұхитының жағалауында шамамен 229 800 адамның қаза болуына әкелген алып цунамиді тудырды.