Кіріспе

Жер литосферасының қозғалысы

Тектоникалық тақталардың өзара әрекеттесуі үш негізгі түрге жіктеледі:

Конвергенттік шекаралар – тақталар бір-біріне қарай жылжып, соқтығысатын аймақтар. Бұлар сондай-ақ қысымға түсіретін немесе қирату шекаралары деп те аталады. Континенттік тақта мұхиттық тақтаның астына итерілгенде обдукция аймақтары пайда болады, бірақ мұндай жағдай сирек кездеседі, себебі тектоникалық тақталардың салыстырмалы тығыздығы мұхиттық тақтаның субдукциялануына ыңғайлы. Бұл мұхиттық тақтаның бүктелуіне алып келеді және көбінесе жаңа орта мұхит қырқасының пайда болуына және обдукцияның субдукцияға айналуына себеп болады. Орогендік белдеулер екі континенттік тақта соқтығысып, жоғары көтеріліп, ірі тау жүйелерін құрайды. Бұлар соқтығысу шекаралары деп те аталады. Субдукция аймақтары мұхиттық тақта континенттік тақтамен кездесіп, оның астына итерілгенде пайда болады. Субдукция аймақтары мұхит шұңқырларымен сипатталады. Төмен түсетін мұхиттық тақтаның ұшы еріп, мантияда қысымды күшейтеді, нәтижесінде жанартаулар пайда болады. Кейбір мұхит шұңқырларында субдукцияланатын тақтаның орын ауыстыруына жауап ретінде басым пластинада кеңею орын алып, арқалық аңғарлар қалыптасуы мүмкін. Бұл парадоксальды түрде 1970 жылы ғана тақталар тектоникасының теориясына енгізілді, бірақ негізгі тақта шекараларында есептегенде жалпы жойылуға әкеледі. Дивергенттік шекаралар – тақталар бір-бірінен алыстап, орта мұхит қырқаларын немесе жарық аңғарларын құрайтын аймақтар. Бұлар сондай-ақ конструктивтік шекаралар деп те аталады. Трансформация шекаралары екі тақтаның шектеулі конвергенттік немесе дивергенттік белсенділікпен бір-бірін басып өтетін кезде пайда болады.

Конвергенттік шекаралар (субдукциялық аймақтар)

Мұхиттық Наска тақтасы Перу-Чили шұңқырында континенттік Оңтүстік Америка тақтасының астына батып кіреді. Наска тақтасының солтүстігінде Кокос тақтасы Кариб тақтасының астына батып, Орта Америка шұңқырын құрайды. Оңтүстік Америка тақтасының мұхиттық қабығы Кіші Антиль аралдарындағы Кариб тақтасының астына батып кіреді. Каскадия субдукция аймағында мұхиттық Хуан-де-Фука, Горда және Эксплорер тақталары Солтүстік Американың континенттік тақтасының астына батып кіреді. Мұхиттық Тынық мұхиты тақтасы Солтүстік Америка тақтасының (континенттік және мұхиттық бөліктерден тұрады) астына батып, Алеут шұңқырын құрайды. Мұхиттық Тынық мұхиты тақтасы Жапония шұңқырында континенттік Охотск тақтасының астына батып кіреді. Филиппин теңізінің мұхиттық тақтасы Рюкю шұңқырында Еуразия тақтасының астына батып кіреді. Мұхиттық Тынық мұхиты тақтасы Филиппин теңізінің мұхиттық тақтасының астына батып, Мариан шұңқырын құрайды. Филиппин теңізінің мұхиттық тақтасы Филиппиннің жылжымалы белдеуінің астына батып, Филиппин шұңқыры мен Шығыс Лусон шұңқырын құрайды. Еуразия тақтасы Филиппиннің жылжымалы белдеуінің астына Манила шұңқырында батып кіреді. Сунда тақтасы Филиппиннің жылжымалы белдеуінің астында Негрос шұңқырында және Котобато шұңқырында орналасқан. Океандық Австралия тақтасы Сунда шұңқыры бойындағы континенттік Сунда тақтасының астына батып кіреді. Океандық Соломон теңізі тақтасы Оңтүстік Бисмарк тақтасы мен Жаңа Гебридтер тақтасының астына Австралия және Тынық мұхиты тақталарының өзара қозғалысы және жергілікті таралу орталықтарының әсерінен батып кіреді. Мұхиттық Тынық мұхиты тақтасы Австралия және Тынық мұхиты тақталарының өзара қозғалысы және жергілікті таралу орталықтарының әсерінен Тонга шұңқырында Тонга тақтасының астына батып кіреді. Мұхиттық Тынық мұхиты тақтасы Кермадек шұңқырында Кермадек тақтасының астына Жаңа Зеландияның солтүстігінде және шығысында батып кіреді, бірақ субдукция бағыты Альпілік жарылымның оңтүстігінде Пюйсегур шұңқырында Австралия тақтасы Тынық мұхиты тақтасының астына батып кіре бастағанда кері өзгереді. Оңтүстік Америка тақтасы Оңтүстік Сандвич тақтасының астына батып, Оңтүстік Сандвич шұңқырын құрайды. Океандық Австралия тақтасы Жаңа Гебридтер тақтасының астына батып, Жаңа Гебридтер шұңқырын қалыптастырады.