Александр Гордон: Шотландиядан Жаңа Дүниеге еркіндік жолы

Кіріспе

Александр Гордон (1635 жылы Абердинде, Шотландияда дүниеге келген – 1697 жылы қайтыс болған), роялист ретінде соғысып, 1651 жылдың 3 қыркүйегінде Уорстер шайқасында Оливер Кромвель әскеріне тұтқынға түсті. 1651-1652 жылдары қыста Лондонның сыртындағы Тотилл алаңында түрмеде отырды. 1652 жылы Жаңа дүниеге тасымалданды және келісімшарт бойынша еңбекке алынды. Оның құлдықтан азат болуы Массачусетс штатының заң жүзіндегі үлгісіне айналды. Гордон генеалогиясы ДНК жобасы бойынша Александр Гордон әулеті Жаңа дүниедегі ең ерте Гордон отбасы болып табылады және Адам де Гордоннан, 1265 жылы Strathbogie (қазіргі Хантли) Лэрді болған Сэр Уильям Гордоннан тараған. Ол көптеген шотланд тұтқындарымен бірге капитан Джеймс Аллен басқаратын "Либерти" кемесімен Бостонға келді және соғыс тұтқыны ретінде Уотертаунда қамалды. Бір жыл немесе одан да көп уақыт бойы Александр Кембриджде тұратын кеме боцманы Джон Клойзбен бірге болды. Сол жерде ол Уотертаун тұрғыны Сэмюэл Страттонмен танысып, 1653 жылдың 25 сәуірінде онымен алты жылдық оқу шарты жасады, мал өсіру өнерін үйрену үшін шәкірттікке алынды. Бұл келісімшарт 1659 жылы аяқталуы керек еді, бірақ бір жыл бойы жалақысыз жұмыс істегеннен кейін Клойс Александрдың шартын Уотертаундағы Сэмюэл Страттонға "мал өсіру шәкірті" ретінде сатты. "Шәкірт" термині тек атау үшін ғана қолданылды. Осы алғашқы партия туралы жаңалықтар тарағаннан кейін, осы дерлік тегін жұмыс күшінің тағы да көп партиялары Америкаға жіберілді және Массачусетс қалаларында және көршілес провинцияларда пайдаланылды. Бұл "шәкірттер" фермерлерге және диірмен иелеріне сатылды; қызмет мерзімі әдетте алты жылды құрады. Мұндай саудамен айналысқандар оны "шәкірттік" деген эвфемизммен жасырды. Бұл атау қожайындарды әлсіз қызметкерлерін жамандыққа ұшыратпауға ынталандыру үшін болды. 1663 жылдың 3 қарашасында Кембридж тұрғынының көмегімен Александр Массачусетс сотына қайта шағымданып, келісімшартынан босатылды. Оның Сэмюэл Страттонмен жасасқан алты жылдық келісімшарты 1659 жылы қағаз жүзінде аяқталған еді. Бірақ Александр 1663 жылдың қарашасына дейін жұмыс істеуге мәжбүр болды, содан кейін Массачусетс штатындағы маңызды сот ісі арқылы бостандыққа шықты. Александр Нью-Гэмпширге барып, басқа шотландтық бұрынғы тұтқындармен бірге Эксетер қаласын құруға көмектесті. Ол Николас Лиссонның ағаш кесетін зауытында жұмысқа орналасты. 28 жасында Александр Гордон иесінің қызы Мэри Лиссонға (19 жаста) үйленді және Жаңа Англиядағы Гордон әулетінің іргесін қалады. Александрдан тараған Нью-Гэмпшир Гордондарының ішінде Нью-Гэмпширдің АҚШ өкілі Уильям Гордон, Род-Айленд штатының өкілі Дэниел П. Гордон-кіші және Гордон колледжінің (Массачусетс) негізін қалаушы Адонирам Джадсон Гордон бар. Александр Гордон 1697 жылы қайтыс болды.

Alexander Gordon (1635 in Aberdeen Scotland – 1697), fought as a Royalist and was captured by Oliver Cromwell's army at the Battle of Worcester on 3 September 1651 at the end of the English Civil War. He was imprisoned at Tothill Field outside London over the winter of 1651–1652. He was transported to the New World in 1652 and entered into indentured servitude. His later victory over servitude became the legal precedent in Massachusetts. The Alexander Gordon line is the earliest Gordon family in the New World according to the Gordon Genealogy DNA Project, and descends from Adam de Gordoun through Sir William Gordon 1265 Laird of Strathbogie (now Huntly). Along with many other Scottish prisoners, he sailed on the ship "Liberty", commanded by Capt. James Allen to Boston, and was confined at Watertown as a prisoner of war. For a year or more Alexander remained with John Cloyes, a boatswain, or mate, of the vessel living in Cambridge on the road to Watertown—near the site of Cambridge Hospital today. While there he formed an acquaintance with Samuel Stratton of Watertown, with whom he made a six year contract on 25 April 1653, as an apprentice, to learn the art of husbandry. This contract should have ended in 1659, but after a year's work without pay, Cloyes sold Alexander's indenture to Samuel Stratton in Watertown as a "husbandry apprentice." The term apprentice was used in name only. As news of the first consignment spread, further consignments of this virtually free workforce were shipped to America and used in the towns of Massachusetts and adjacent provinces. These "apprentices" were sold to planters and mill owners; the usual term of service was six years. Those who engaged in such traffic obscured it with the euphemism "apprenticeship." The idea was that this label would encourage the masters not to drive their helpless servants to the point of ill treatment. On 3 November 1663, through the kindness of a resident of Cambridge, Alexander appealed again to the court in Massachusetts and was released from his contract. His six year contract with Samuel Stratton ended on paper in 1659. But Alexander was forced to continue working until November 1663 when he won his freedom in a landmark court case in Massachusetts. Alexander made his way to New Hampshire, where in the company of other Scots ex prisoners, he helped found the town of Exeter. He found employment at the sawmill of Nicholas Lisson. At 28, Alexander Gordon married the owner's daughter, Mary Lisson (19) and became the forefather of the extensive Gordon family in New England. Notable New Hampshire Gordons descending from Alexander include U. S. Representative for New Hampshire William Gordon, Rhode Island State Representative Daniel P. Gordon Jr., and founder of Gordon College (Massachusetts), Adoniram Judson Gordon. Alexander Gordon died in 1697.