Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дене қуысында сұйықтық жиналуы
Accumulation of fluid in a body cavity
Гидроцеле – дене қуысында сероздық сұйықтық жиналуы. Гидроцеле тестісі, гидроцеледің ең көп таралған түрі – мүшеқаптың (ұрықтың) айналасында сұйықтық жиналуы. Бұл көбінесе ұрықты қаптаған, ішек қабығынан (перитонеумнан) пайда болған вагиналды туника деп аталатын қабатта сұйықтық жиналуынан туындайды. Егер жарық болмаса, ол бірінші жыл ішінде емсіз кетіп қалады. Гидроцеле әдетте еркектерде дамиды, бірақ Нак каналында әйелдерде де сирек кездеседі. Алғашқы гидроцеле ересек жаста, әсіресе қарт адамдарда және ыстық елдерде сероздық сұйықтықтың баяу жиналуы арқылы дамуы мүмкін. Бұл, әдетте, қайта сіңірудің нашарлауынан болады, бұл көптеген алғашқы гидроцелелерге түсіндірме береді, бірақ себебі әлі анық емес. Гидроцеле сонымен қатар Африка мен Оңтүстік-Шығыс Азияда масалар арқылы тарайтын Wuchereria bancrofti немесе Brugia malayi паразиттерінен туындаған қайталамалы созылмалы инфекция салдарынан біткен ішек қуыстық лимфа жүйесінің бітелуінен де пайда болуы мүмкін. Осылайша, бұл жағдай көбінесе дененің басқа бөліктеріндегі лимфа жүйесіне де әсер ететін, таралған салдарларды қамтитын, ельфантиаз деп аталатын аурудың бір бөлігі болып табылады.
A hydrocele is an accumulation of serous fluid in a body cavity. A hydrocele testis, the most common form of hydrocele, is the accumulation of fluids around a testicle. It is often caused by fluid collecting within a layer wrapped around the testicle, called the tunica vaginalis, which is derived from peritoneum. Provided there is no hernia present, it goes away without treatment in the first year. Although hydroceles usually develop in males, rare instances have been described in females in the canal of Nuck. Primary hydroceles may develop in adulthood, particularly in the elderly and in hot countries, by slow accumulation of serous fluid. This is presumably caused by impaired reabsorption, which appears to be the explanation for most primary hydroceles, although the reason remains obscure. A hydrocele can also be the result of a plugged inguinal lymphatic system caused by repeated, chronic infection of Wuchereria bancrofti or Brugia malayi, two mosquito borne parasites of Africa and Southeast Asia, respectively. As such, the condition would be a part of more diffuse sequelae commonly referred to as elephantiasis, which also affects the lymphatic system in other parts of the body.
Бастапқы гидроцелдер
Ісік жұмсақ, ауыртпайды, тексеру кезінде үлкен, ал ұрықты көбінесе анықтауға болмайды. Сұйықтың болуын трансиллюминация арқылы анықтауға болады. Бұл гидроцелелер өте үлкенге дейін жетіп, көп мөлшерде сұйықтық жинауы мүмкін, себебі олар ауыртпайды және көбінесе назардан тыс қалады. Олар мөлшері мен салмағынан басқа ешқандай белгісіз симптомдарды көрсетпейді, бірақ қолайсыздық тудыруы мүмкін. Дегенмен, ірі гидроцелелердің ұзаққа созылуы ұрықтың қысылуынан немесе қанмен қамтамасыз етілуіне кедеріс келтіру арқылы атрофиясына әкелуі мүмкін. Көп жағдайларда, толық физикалық тексеру кезінде ерте диагноз қойылған гидроцелелер кішкентай болады және ұрықты бос гидроцеле ішінде оңай анықтауға болады. Бірақ гидроцеле қапшығы тығыз болса, бастапқы аномалияны анықтау үшін ультрадыбыстық зерттеу қажет. Егер оларқа көңіл бөлмесе, олар үлкендейіп кетуі мүмкін. Гидроцелелер, әдетте, ауыртпайды, сондай-ақ ұрық ісіктері де. Гидроцелені диагнозына қоюдың әдеттегі тәсілі – үлкейген ұрық арқылы күшті жарық (трансиллюминация) сәулелендіруге тырысу. Гидроцеле жарықты өткізеді, ал ісік өткізбейді (реактивті гидроцелемен бірге қатерлі ісіктерден басқа).
The swelling is soft and non tender, large in size on examination, and the testis cannot usually be felt. The presence of fluid is demonstrated by transillumination. These hydroceles can reach a huge size, containing large amount of fluid, as these are painless and are often ignored. They are otherwise asymptomatic, other than size and weight, causing inconvenience. However the long continued presence of large hydroceles causes atrophy of testis due to compression or by obstructing blood supply. In most cases, the hydrocele, when diagnosed early during complete physical examination, are small and the testis can easily be palpated within a lax hydrocele. However Ultrasound imaging is necessary to visualize the testis if the hydrocele sac is dense to reveal the primary abnormality. But these can become large in cases when left unattended. Hydroceles are usually painless, as are testicular tumors. A common method of diagnosing a hydrocele is by attempting to shine a strong light (transillumination) through the enlarged scrotum. A hydrocele will usually pass light, while a tumor will not (except in the case of a malignancy with reactive hydrocele).
Балалық гидроцел
Бұл тек нәрестелерде ғана емес, ересектерде де кездеседі, гидроцеле көбінесе ашық жамбас қуысының (ППВ) көрінісі болып табылады. Жыныс қабығы мен жамбас қуысы созылып, жамбас сақинасына дейін жетеді, бірақ іш қуысымен байланыс болмайды.
It does not occur only in infants but it occurs in adults also, a hydrocele is usually an expression of a patent processus vaginalis (PPV). The tunica and the processus vaginalis are distended to the inguinal ring but there is no connection with the peritoneal cavity.
Туған гидроцелдер
Процесс вагиналисі ашық және жалпы перитонеалдық қуыспен байланысады. Бұл байланыс әдетте ішкі органдардың ішке түсуіне (геринияға) мүмкіндік бермейтіндей кішкентай болады. Гидроцелеге саусақпен басу көбінесе оны толық босатпайды, бірақ бала жатқанда гидроцеле сұйықтығы перитонеалдық қуысқа ағып кетуі мүмкін. Егер ісіну екі жақты болса, асцит немесе тіпті асциттік туберкулездік перитонитті де қарастыру қажет.
The processus vaginalis is patent and connects with the general peritoneal cavity. The communication is usually too small to allow herniation of intra abdominal contents. Digital pressure on the hydrocele does not usually empty it, but the hydrocele fluid may drain into the peritoneal cavity when the child is lying down. Ascites or even ascitic tuberculous peritonitis should be considered if the swellings are bilateral.
Сырдың энцистелген гидроцелесі
Сперматозоидтық баудың жанында тегіс, сопақша ісік бар, оны жамбас қуысының қысымымен шатастыру мүмкін. Егер ұрықты ақырып тартылса, ісік төмен қарай жылғалады және ұрықтың тартылуымен қозғалмалылығы азаяды. Сирек жағдайларда, сперматозоидтық бау бойындағы вагинальдық процесс қалдығында гидроцеле дамиды. Бұл гидроцеле де жарықтан өтеді және баудың қаптал гидроцелесі деп аталады. Әйелдерде, осыған ұқсас аймақта, Нак каналының көп қысты гидроцелесі кейде жамбас аймағында ісік ретінде көрінеді. Бұл, дөңгелек байламның кисталық дегенерациясынан туындауы мүмкін. Бау гидроцелесінен айырмашылығы, Нак каналының гидроцелесі әрқашан жамбас каналының ішінде, кем дегенде жартылай орналасқан болады. Диагноздың дұрыстығын анықтау қажет. Гидроцелені мүшеқап немесе ұрықтың ісігінен ажырату үшін ерекше сақтық қажет. Мұндай жағдайларда ультрадыбыстық тексеру өте пайдалы болуы мүмкін. Мүшеқап әдетте кішіретіледі, жөтелген кезде импульс береді және жарық өткізбейді. Гидроцеле жамбас каналына кіргізілмейді және егер мүшеқап болмаса, жөтелген кезде импульс бермейді. Кішкентай балаларда гидроцеле көбінесе толық туа біткен мүшеқаппен байланысты болады.
There is a smooth oval swelling near the spermatic cord which is liable to be mistaken for an inguinal hernia. The swelling moves downwards and becomes less mobile if the testis is pulled gently downwards. Rarely, a hydrocele develops in a remnant of the processus vaginalis somewhere along the course of the spermatic cord. This hydrocele also transilluminates, and is known as an encysted hydrocele of the cord. In females, a related region in females, a multicystic hydrocele of the canal of Nuck sometimes presents as a swelling in the groin. It probably results from cystic degeneration of the round ligament. Unlike a hydrocele of the cord, a hydrocele of the canal of Nuck is always at least partially within the inguinal canal. The accuracy of the diagnosis must be ascertained. Great care must be taken to differentiate a hydrocele from a scrotal hernia or tumor of the testicle. Ultrasound imaging can be very useful in these cases. A hernia usually can be reduced, transmits a cough impulse, and is not translucent. A hydrocele cannot be reduced into the inguinal canal and gives no impulse on coughing unless a hernia is also present. In young children a hydrocele is often associated with a complete congenital type of hernial sac.
Емдеу
Өмірінің бірінші жылында пайда болған гидроцелдің көпшілігі емсіз жазылады. Бірінші жылдан кейін немесе кейінірек пайда болатын гидроцелдерге емдеу тек қанағаттанбас жағдайларда ғана қажет, мысалы, ауырсыну немесе қысым сезімімен жүретін науқастарда, немесе соқыр терісінің тұтастығы созылмалы тітіркенуден зардап шеккен жағдайларда; емдеудің таңдаулы әдісі – хирургиялық операция, ол гидроцел қапшығын алып тастау мақсатында ашық тәсілмен жүргізіледі. Операция үшін анестезия қажет; балаларға жалпы анестезия, ал ересектерге көбінесе спинальды анестезия жеткілікті. Жергілікті инфильтрациялық анестезия жеткіліксіз, себебі ол сперматозоидтық баудың тартылуынан туындаған ішкі ауырсынуды тоқтатуға шамасы жетпейді. Ұзаққа созылған жағдайларда гидроцел сұйықтығы опалесцентті болып, холестерин мен тирозин кристалдарын қамтуы мүмкін. Алғашқы гидроцелді сорудан кейін, келесі айларда сұйықтық қайта жиналуы мүмкін, сондықтан мерзімді сору немесе операция қажет болады. Жас науқастарға операция жасау көбінесе артықшылық беріледі. Склеротерапия – баламалы емдеу; сорудан кейін, 6% сулы фенол (10-20 мл) және 1% лидокаинмен бірге ауырсынуды басу үшін инъекция жасауға болады, бұл көбінесе қайта жиналудың алдын алады. Бұл баламалы емдеу әдістері, қайталанудың жоғары деңгейі мен процедураны жиі қайталау қажеттілігіне байланысты, көбінесе қанағаттанарлықсыз деп есептеледі.
Most hydroceles appearing in the first year of life resolve without treatment. Hydroceles that persist after the first year or occur later in life require treatment only in selected cases, such as patients who are symptomatic with pain or a pressure sensation, or when the scrotal skin integrity is compromised from chronic irritation; the treatment of choice is surgery and the operation is conducted via an open access technique aiming to excise the hydrocele sac. Anesthesia is required for the operation; general anesthesia is of choice in children, while spinal anesthesia is usually sufficient in adults. Local infiltration anesthesia is not satisfactory because it cannot abolish abdominal pain due to traction on the spermatic cord. In longstanding cases, hydrocele fluid may be opalescent with cholesterol and may contain crystals of tyrosine. After aspiration of a primary hydrocele, fluid reaccumulates over the following months and periodic aspiration or operation is needed. For younger patients, operation is usually preferred. Sclerotherapy is an alternative; after aspiration, 6% aqueous phenol (10–20 ml) together with 1% lidocaine for analgesia can be injected, and this often inhibits reaccumulation. These alternative treatments are generally regarded as unsatisfactory because of the high incidence of recurrences and the frequent necessity for repetition of the procedure.