Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
XVIII ғасырдағы испан жазушысы және әңгімеші Томас де Ириарте (немесе Ириарте) и Оропеса (Пуэрто-де-ла-Крус, Ла-Оротава, Тенерифе аралы, 18 қыркүйек 1750, Мадрид, 17 қыркүйек 1791) испандық неоклассикалық ақын болған.
18th century Spanish writer and fabulist
Tomás de Iriarte (or Yriarte) y Oropesa (Puerto de la Cruz, La Orotava, island of Tenerife, 18 September 1750Madrid, 17 September 1791), was a Spanish neoclassical poet.
Өмір
Томас Ириарте отбасында дүниеге келді, оның көптеген мүшелері гуманистік дәстүрдегі жазушылар болған. Оның әкесі Дон Бернардо де Ириарте, ал анасы Доня Барбара де лас Нивес Эрнандес де Оропеса болды. Оның ағасы Бернардо де Ириарте еді.
Tomás was born to the Iriarte family, many of whose members were writers in the humanist tradition. His father was Don Bernardo de Iriarte, while his mother was Doña Bárbara de las Nieves Hernández de Oropesa. His brother was Bernardo de Iriarte
Ол әдеби білімін Мадридте алды, онда 14 жасында, 1764 жылы, Испания королінің кітапханашысы, оның еңісі Хуан де Ириарте (Пуэрто-де-ла-Крус, 1701 – Мадрид, 1771) күтімінде болды. 18 жасында Томас корольдік театр үшін француз пьесаларын аудару арқылы әдеби мансабын бастады, ал 1770 жылы Тирсо Имарете атты анаграммасымен «Hacer que hacemos» атты түпнұсқа комедиясын жариялады. Келесі жылы ол Сыртқы істер министрлігінде ресми аудармашы, ал 1776 жылы соғыс министрлігіндегі жазбаларды сақтаушы болды. 1780 жылы ол «La Música» атты сильва түріндегі дидактикалық өлең жазды, ол Италияда да, өз елінде де назар аударды. Оның есімі ең тығыз байланысты болған «Fábulas literarias» (1782) әртүрлі өлшемдерде жазылған және әдебиетшілер мен әдістеріне қатысты юмористикалық сын-ескертпелерімен белгілі болды, бұл Хуан Баутиста Пабло Форнермен (1756–97) бірнеше рет болды. Өмірінің соңғы жылдарында, ішінара «Fábulas» салдарынан, Ириарте жеке дауларға тартылып, 1786 жылы француз философтарына деген симпатиясы үшін Инквизицияға шағымданылды. Ол 17 қыркүйекте, 1791 жылы Мадридте 41 жасында подаградан қайтыс болды. Ол Корольдік испан академиясының мүшесі Эмилио Котарело и Моридің (Вегадео, 1 мамыр 1857 – Мадрид, 27 қаңтар 1936) 1897 жылғы монографиясының тақырыбы болды.
He received his literary education at Madrid where he went aged 14, in 1764, under the care of his uncle, Juan de Iriarte (Puerto de la Cruz, 1701Madrid 1771), librarian to the king of Spain. At 18 Tomás began his literary career by translating French plays for the royal theatre, and in 1770, under the anagram of Tirso Imarete, he published an original comedy entitled Hacer que hacemos. In the following year he became official translator at the foreign office, and in 1776 keeper of the records in the war department. In 1780 he authored a didactic poem in silvas entitled La Música, which attracted attention in Italy as well as at home. The Fábulas literarias (1782), with which his name is most intimately associated, are composed in a variety of metres, and was known for humorous attacks on literary men and methods, as was the case repeatedly, with Juan Bautista Pablo Forner (1756–97). During his later years, partly as a consequence of the Fábulas, Iriarte was entangled in personal controversies, and in 1786 was reported to the Inquisition for his sympathies with French philosophers. He died of gout at Madrid, 17 September 1791, aged only 41. He is the subject of an monograph (1897) by Emilio Cotarelo y Mori, (Vegadeo, 1 May 1857Madrid, 27 January 1936), member of the Royal Spanish Academy.