Кіріспе
Испан тарихшысы Джеронимо (немесе Джеронимо) де Зюрита и Кастро немесе жай ғана Джеронимо (немесе Джеронимо) де Зюрита (1512 – 3 қараша 1580) – Испанияда тарихи зерттеулердің қазіргі дәстүрін қалыптастырған он алтыншы ғасырдың испан тарихшысы. Арагон Корольдігінің Сарагоса қаласында туған ол Алкала-де-Хенарес қаласында эллинист Эрнан Нуньестің басшылығымен оқыды. Әкесі Мигель де Зюританың ықпалымен, Священ Рим империясының императоры Карл V-тің жеке дәрігері болып, ол Барбастрода судья болып мемлекеттік қызметке кірді және 1537 жылы Инквизицияның көмекші хатшысы болып тағайындалды. 1548 жылы Зюрита Арагон Корольдігінің ресми жылнамашысы болып тағайындалды, ал 1566 жылы Испанияның Филипп II оны Инквизиция кеңесінің хатшысы етіп тағайындады, патша қол қоюды талап ететін барлық маңызды мәселелерді жүргізуді оған тапсырды. Зюрита 1571 жылғы 21 қаңтарда осы лауазымдардан кетіп, Сарагосада жұмыссыз қалды және өзін толығымен «Арагон Коронасының жылнамалары» (Anales de la Corona de Aragón) еңбегін жазуға арнады, оның бірінші бөлігі 1562 жылы жарық көрді; ол еңбегінің соңғы томының Сарагосада 1580 жылғы 22 сәуірде басылып шыққандығын көрді және келесі қарашаның 3-інде қайтыс болды. Зюританың стилі біршама қиын және құрғақ, бірақ оның беделі даусыз; ол тарихшының міндеттеріне жаңа көзқарас ұсынды және Арагон мұрағатында сақталған мол материалдармен қанағаттанбай, Рим, Неаполь және Сицилия кітапханаларында зерттеулерін жалғастырды.
Jerónimo (or Gerónimo) de Zurita y Castro or simply Jerónimo (or Gerónimo) de Zurita (1512 – 3 November 1580) was a Spanish historian of the sixteenth century who founded the modern tradition of historical scholarship in Spain. Born at Zaragoza, Kingdom of Aragon, he studied at Alcalá de Henares under the Hellenist Hernán Nuñez. Through the influence of his father, Miguel de Zurita, physician to Charles V, Holy Roman Emperor, he entered the public service as magistrate at Barbastro, and in 1537 was appointed assistant secretary of the Inquisition. In 1548 Zurita was nominated official chronicler of the Kingdom of Aragon, and in 1566 Philip II of Spain attached him as secretary to the council of the Inquisition, delegating to him the conduct of all matters sufficiently important to require the king's signature. Zurita resigned these posts on the January 21, 1571, obtained a sinecure at Zaragoza, and dedicated himself wholly to the composition of his Anales de la Corona de Aragón, the first part of which had appeared in 1562; he lived to see the last volume printed at Zaragoza on the April 22, 1580, and died on the November 3 following. Zurita's style is somewhat crabbed and dry, but his authority is unquestionable; he displayed a new conception of an historian's duties, and, not content with the ample materials stored in the Archives of Aragon, continued his researches in the libraries of Rome, Naples and Sicily.
Дәйексөздер
Тарихшылар аңыздарды, географиялардың карталарында белгісіз елдерді бейнелеу үшін мифологиялық жануарларды қолданатындай, символ ретінде пайдаланады. Дж.Н. Хилгарттың «Испан тарихнамасы және Иберия шындығы» еңбегінен алынған, «Тарих және теория» журналы, 24-том, 1-сан (1985 ж., ақпан), 23–43 беттер.