Фрэнк Эбни Гастингс: Британдық теңізші және Грек еркіне көмекшісі
Frank Abney Hastings
Фрэнк Эбни Гастингс: британдық теңізші, Трафальгар шайқасында болған, Грек тәуелсіздік күресіне көмектескен және Itea шайқасындағы бу кемесімен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық Корольдік теңіз флотының офицері (1794–1828)
British Royal Navy officer (1794–1828)
Фрэнк Абни Гастингс (Φραγκίσκος Άστιγξ) (14 ақпан 1794 – 1 маусым 1828) – британдық теңіз офицері және филеллен. Ақсүйек британдық отбасында туған ол Корольдік теңіз флотында қызмет етті, Трафальгар шайқасы мен Нью-Орлеан шайқасында қатысты. 1819 жылы ол Корольдік теңіз флотынан шығарылды, ал бірнеше жылдан кейін гректердің тәуелсіздік күресіне көмектесу үшін Грекияға сапар шекті, онда ол көптеген шайқастарға қатысты, ең бастысы – Итея шайқасы, онда оның «Картерия» кемесі алғашқы бумен жүретін әскери кеме ретінде шайқасқа түсті.
Frank Abney Hastings (Φραγκίσκος Άστιγξ) (14 February 1794 – 1 June 1828) was a British naval officer and Philhellene. Born to a noble British family, he served in the Royal Navy, seeing action at the Battle of Trafalgar and the Battle of New Orleans. In 1819 he was discharged from the Royal Navy, and a few years later would travel to Greece to aid the Greeks in their struggle for independence, where he would take part in multiple battles, most notably the Battle of Itea, during which his ship the Karteria, would become the first steam powered warship to see combat.
Ерте өмір және мансап
Ол Уильсли Холлдан келген сэр Чарльз Гастингстің ұлы болды, Ханттингдонның 10-шы графы Фрэнсис Гастингстің заңды емес ұлы. 1805 жылы британдық теңіз флотына қабылданды және Трафальгар шайқасында "Нептун" (100) кемесінде болды. Ол сондай-ақ Нью-Орлеан шайқасына қатысты; бірақ 1819 жылы капитанмен туған дау қызметтен кетуіне себеп болды. Сол кездегі революциялық алапаттықтар шетелде жұмыс іздеуге мүмкіндік берді. Гастингс француз тілін үйрену үшін бір жыл Еуропа құрлығында болды және 1822 жылдың 12 наурызында Марсельден Грекияға аттанды. 3 сәуірде ол Гидраға жетті. Екі жыл бойы ол гректердің Смирна шығанағында және басқа да жерлердегі теңіз операцияларына қатысты.
He was the son of Sir Charles Hastings of Willesley Hall, a natural son of Francis Hastings, 10th Earl of Huntingdon. He entered the British Navy in 1805, and was in the Neptune (100) at the Battle of Trafalgar. He also took part in the Battle of New Orleans; but in 1819 a quarrel with his flag captain led to his leaving the service. The revolutionary troubles of the time offered chances of foreign employment. Hastings spent a year on the continent to learn French, and sailed for Greece on 12 March 1822 from Marseilles. On 3 April he reached Hydra. For two years he took part in the naval operations of the Greeks in the Gulf of Smyrna and elsewhere.
Жазбалар
Ол гректердің жеңіл эскадрильяларының соңында ауыр түрік теңіз флотынан жеңілетінін көрді, ол өте сауатты меморандумды 1823 жылы жасап, Лорд Байронға ұсынды, ал оны 1824 жылы грек үкіметінің қарауына жіберді. Бұл құжат грек көтерілісіндегі маңыздылығынан бөлек, ерекше қызығушылық тудырады, себебі ол теңіз артиллериясы мен тактикасында кейіннен болған үлкен революцияның бастапқы идеяларын қамтиды. Меморандумның мәні бойынша, желкенді кемелерге қарағанда бу кемелерін қолдану және түрік флотын жоюдың сенімді тәсілі ретінде, өртеу кемелерінен гөрі, снарядтар мен қызған оқтармен тікелей ату ұсынылды. Оны Джордж Финлейдің "Грек революциясының тарихы" кітабының II томындағы I қосымшада табуға болады. Ресурстардың жетіспеуі Хейстингстің жоспарларын толыққанды іске асыруға мүмкіндік бермеді; бірақ ол өзінің қаржысын қолданып, оның 7 000 фунт стерлингке дейін жұмсағаны айтылады, оларды белгілі бір деңгейде жүзеге асыра алды.
He saw that the light squadrons of the Greeks must in the end be overpowered by the heavier Turkish navy, clumsy as it was; and in 1823 he drew up and presented to Lord Byron a very able memorandum which he laid before the Greek government in 1824. This paper is of particular interest apart from its importance in the Greek insurrection, for it contains the germs of the great revolution which has since been effected in naval gunnery and tactics. In substance the memorandum advocated the use of steamers in preference to sailing ships, and of direct fire with shells and hot shot, as a more trustworthy means of destroying the Turkish fleet than fire ships. It will be found in George Finlay's History of the Greek Revolution, vol. ii. appendix i. Lack of resources prevented the full application of Hastings's plans; but by the use of his own money, of which he is said to have spent £7,000, he was able to some extent to carry them out.
Кейінгі оқиғалары
1824 жылы ол Англияға пароход алу үшін келді, ал 1825 жылы ағылшын, швед және гректермен жұмыс істейтін "Картерия" ("Табандылық") атты кішкентай пароходты жабдықтады және снарядтар мен қызған оқтарды атуға арналған құралдармен қамтамасыз етті. Егер оның кеңесіне құлақ қойылғанда, түріктерді Наварино шайқасынан бұрын көп уақытқа дейін теңізден ығыстыруға болар еді. 1827 жылдың наурыз-сәуір айларында Оропос пен Волоста Афинды қоршауға алған түрік әскерінің теңіз байланыс жолына жасаған шабуылындағы оның снарядтарының күшті әсері, одан да көп іс істеуге болатынын анық көрсетті. Әскери басқарудың нашарлығы Афина маңындағы гректердің жеңілісіне әкеп соқты. Бірақ Гастингс генерал Ричард Черчпен бірлесіп, шабуылды Грекияның батысына көшірді. Оның Коринф шығанағындағы Салона шығанағындағы кішкентай түрік эскадрильясын жойғаны (1827 жылдың 29 қыркүйегі) Ибрагим-пашаны 1827 жылдың 20 қазанында Наварино шайқасында одақтастар оның флотын жойғанға дейін белсенді қимылдарға итермеледі.
In 1824, he came to England to obtain a steamer, and in 1825 he had fitted out a small steamer named the Karteria ("Perseverance"), manned by Englishmen, Swedes and Greeks, and provided with apparatus for the discharge of shell and hot shot. He did enough to show that if his advice had been vigorously followed the Turks would have been driven off the sea long before the date of the battle of Navarino. The great effect produced by his shells in an attack on the sea line of communication of the Turkish army, then besieging Athens at Oropos and Volos in March and April 1827, was a clear proof that much more could have been done. Military mismanagement caused the defeat of the Greeks round Athens. But Hastings, in co operation with General Richard Church, shifted the scene of the attack to western Greece. Here his destruction of a small Turkish squadron at Salona Bay in the Gulf of Corinth (29 September 1827) provoked Ibrahim Pasha into the aggressive movements which led to the destruction of his fleet by the allies at Navarino on 20 October 1827.
Өлім
1828 жылы 25 мамырда Миссолонгиді қайтарып алуға жасалған әрекетте жараланды және бірнеше күннен кейін 1 маусымда Закинтоста алған жарақатынан көз жұмды. Грекия оның құрметіне ұлттық аза тұру рәсімі өткізді. Ол Порс қару-жарақ депосының астында жерленді, қазіргі уақытта Грекия Әскери-теңіз академиясы, ал оның жүрегі Афинадағы Англикан шіркеуінде сақтаулы. Грекияда оның құрметіне көптеген ескерткіштер орнатылды, сондай-ақ бірнеше көшеге оның есімі берілді. Соғыста қызмет етіп, оның тарихын жазған генерал Гордон оның туралы былай деді: "Егер де шынайы мүддесі жоқ, әрі нағыз пайдалы филеллен болса, ол – Гастингс еді. Ол жалақы алмады және соңғы алты айда Картерияны афтықтап ұстау үшін өзінің шағын қалтасынан көп ақша жұмсады. Оның кемесі грек флотында тұрақты тәртіп сақталған жалғыз кеме болды."
On 25 May 1828 he was wounded in an attempt to reclaim Missolonghi, and he died a few days later from his injuries in Zakynthos on 1 June. Greece held a national funeral in honor of him. He was laid to rest beneath the arsenal of Poros, today a Hellenic Naval Academy, and his heart is preserved in the Anglican Church in Athens. Multiple monuments in Greece were built in his honour, and several streets were named after him. General Gordon, who served in the war and wrote its history, says of him: "If ever there was a disinterested and really useful Philhellene it was Hastings. He received no pay, and had expended most of his slender fortune in keeping the Karteria afloat for the last six months. His ship, too, was the only one in the Greek navy where regular discipline was maintained.