Кіріспе

Ботсванадағы мемлекеттік қызметтерге саяси сайлаулар

Ботсванадағы сайлаулар көп партиялық демократия және парламенттік жүйе шеңберінде өтеді. Ұлттық Ассамблеяның көп бөлігі тікелей сайланады, және ол өз кезегінде Президентті және өзінің бір бөлігін сайлайды. Нтло-я-Дигкоси құрамына тағайындалған, мұрагерлік және жанама сайлау арқылы таңдалған мүшелер кіреді.

Бечуаналенд протектораты

1889 жылы Бечуаналанд протектораты құрылғаннан кейін, 1920 жылдардың басында Еуропалық консультативтік кеңес (ЕАК) және Туыстық кеңес (НАК) құрылғаннан соң, аумақта алғашқы сайлаулар өтті. ЕАК мүшелері еуропалық тегі бар британдық азаматтар (немесе британдық азаматтыққа қол жеткізе алатындар) бір өкілдік сайлау округтерінде тұру және мүліктік талаптарға сай сайланды. Ол алғаш рет 1921 жылы сайланды, сайлаулар үш жыл сайын өткізілді. Бастапқыда кеңесте төрт мүше болды, 1929 жылы алтыға, ал 1948 жылы сегізге дейін артты. Туыстық кеңес бастапқыда 30 мүшеден тұрды, оның ішінде оңтүстік тайпаларынан әрқайсынан бес адамнан (Ролонг, Квена, Бангвакеце, Кгатла, Бамалете және Тлоква) кірді. Бес мүшенің бірі тайпа басшысы болуы керек еді, ал қалған төртеуі тайпалардың "дәстүрлеріне сәйкес" сайланды. 1937 жылы жүйе өзгертіліп, Резидент комиссары әр тайпадан бір өкілді таңдау құқығына ие болды.

Ботсвана Республикасы

Жалпыға бірдей сайлау құқығы бойынша өткізілген алғашқы сайлаулар 1965 жылы, тәуелсіздік алғаннан 18 ай бұрын өтті. Бечуаналенд Демократиялық партиясы (тәуелсіздік алғаннан кейін Ботсвана Демократиялық партиясы деп қайта аталды) 31 орынның 28-ін алып, үлкен жеңіске жетті. Тәуелсіздік алғаннан кейін БДП 1969, 1974, 1979 және 1984 жылдары да үлкен жеңіске жетіп, әр сайлауда орынның кемінде үштен екі бөлігін иеленді. 1987 жылы сайлау реформасы жөніндегі референдум өтті, бірақ ол тек Сайлау бақылаушысы лауазымын құрумен шектелді, ал БДП-ның Ұлттық Ассамблеяда басымдығын сақтаған «бірінші келген жеңіске ие болады» жүйесі өзгеріссіз қалды. 1989 жылы тағы да үлкен жеңіске жеткеннен кейін, 1994 жылғы сайлауда оппозициялық партия ең жақсы нәтижені көрсетті, Ботсвана Ұлттық майданы (BNF) 40 сайланған орынның 13-ін жеңіп алды, бірақ БДП әлі де орынның үштен екі бөлігін сақтап қалды. 1995 жылы өткен наразылық акцияларынан кейін 1997 жылы сайлау реформасы бойынша екінші референдум өтті. Реформаларға тәуелсіз Сайлау комиссиясын құру, шетелде тұратын батсваналарға дауыс беруге рұқсат беру және дауыс беру жасын 21-ден 18-ге төмендету кірді, және осы үш реформа да сайлаушылармен бекітілді. 1999 жылғы сайлауда БДП 40 сайланған орынның 33-ін жеңіп алды, бұл 1998 жылы BNF-де болған жарылыстан кейін орын алды. 2004 жылы 57 сайланған орынның 44-ін, 2009 жылы 45-ін және 2014 жылы 37-ін жеңіп алды.

Ұлттық жиналыс

Ұлттық Ассамблеяның 65 мүшесінің ішінде бес жылдық мерзімге бір мандатты округтерде көп дауыс алған үміткерлер арқылы сайланған 57 мүше, Президент ұсынған тізім бойынша Ұлттық Ассамблея сайлаған төрт мүше және қызметі бойынша кіретін екі мүше – Президент және Бас Прокурор бар. Тәуелсіздік алғаннан бері Ұлттық Ассамблеяның құрамы біртіндеп кеңейді; сайланған мүшелердің саны 1974 жылы 31-ден 32-ге, 1984 жылы 34-ке, 1994 жылы 40-қа және 2004 жылы 57-ге дейін артты. Тікелей сайланбаған мүшелердің болуы 1974 жылдан басталды. Дауыс беруге құқығы бар азаматтар 18 жасқа толып, Ботсвана азаматы болуы керек, сондай-ақ дауыс беру тізіміне тіркелуге дейін кемінде 12 ай елде тұруы тиіс. Сайлауға қатысуға құқығы жоқ деп танылуының себептері: ақыл-есі дұрыс емес деп танылуы, өлім жазасына кесілуі, алты ай немесе одан астам мерзімге түрмеге қамалуы, сайлауға байланысты қылмыс жасауы немесе екі азаматтығының болуы. 1974 жылға дейін Президент сайланған депутат болуы міндетті еді.

Нтло-я-Дигкоси

Нтло-я-Дигкоси (басшылар палатасы) жанама сайланады. 2005 жылға дейін оның құрамына елдің негізгі тайпаларының сегіз басшысы, басқа тайпалардың басшылары өздерінен сайлаған төрт мүше және қолданыстағы 12 мүше сайлаған тағы үш мүше кірген.

Референдумдар

Ботсванада үш ұлттық референдум өтті. Алғашқысы 1987 жылы сайлау жүйесін реформалау мәселесі бойынша, екіншісі 1997 жылы сол мәселе бойынша өткізілді. Үшінші референдум 2001 жылы сот жүйесіне ұсынылған реформалар туралы болды. Дауыс берушілерге барлығы сегіз сұрақ қойылды, ал дауыс беруге қатысу көрсеткіші 4,9% құрады.