Вирджиния штатының табиғи көпірі және мемлекеттік паркі

Кіріспе

Вирджиния штатындағы мемлекеттік саябақ, АҚШ. Сол атаумен жақын орналасқан, әкімшілік құрамына кірмейтін елді мекен.

Табиғи көпір – Вирджиния штатының Рокбридж округінде орналасқан геологиялық құрылым. Оның құрамында 215 фут (66 м) биіктігіндегі, 90 фут (27 м) көпіршелі табиғи арка бар. Ол Джеймс өзенінің шағын саласы – Седар сағасымен айналасындағы таулы әк тасты жерлерде жасалған жартастың ішінде орналасқан. Табиғи көпір – бір кезде Седар сағасы ағып өткен үңгір немесе туннельдің қалдығы. Табиғи көпір Вирджинияның тарихи ескерткіші және Ұлттық тарихи ескерткіш мәртебесіне ие. 2016 жылдан бері көпір мен оның төңірегі Вирджиния штатының Табиғи көпір мемлекеттік саябағы ретінде басқарылуда. Табиғи көпірдегі қабаттар көлденеңге жақын, ал 11-тас жол бойындағы 300 фут (91 м) қашықтықтағы қабаттардың көлбеу және бүктелуімен салыстырғанда, Табиғи көпірді құрайтын тау жыныстарының синклиннің төменгі бөлігі екенін көрсетеді. Көпірдің қалыптасу процесі толыққанды белгілі емес, бірақ әртүрлі адамдар ұсынған идеялар үш маңызды элементті ортақ етеді: қабаттардың оңтүстік-шығысқа қарай көлбеуі, судың карбонаттарды баяу еріту қабілеті және көптеген жарықтардың болуы. Эдгар В. Спенсер ең құрметті түсіндірмелерді жинақтап, қазіргі уақытта ең қабылданған гипотезаны ұсынды. Спенсердің сөзіне сәйкес, Табиғи көпір – суды оңтүстікке бұрған жер асты өзенінің туннелі. Алғашқыда, жер асты өзені солтүстікке қарай 3 шақырымдай қашықтықтағы Поаг сағасынан су жинап, Седар сағасының су жинау алабын кеңейтуге көмектескен. Уақыт өте келе, ауа райының әсерінен және эрозиядан жер асты өзені құлап, көбінесе жоғалып кеткен, ал Табиғи көпір – ежелгі жер асты өзенінің шатырынан қалған жалғыз қалдық. Өзеннің күшті ағысы қазіргі жартасты қалыптастыруға көмектесіп, су ағысының түбінен жер асты арнасының төбесіне дейінгі қашықтықты едәуір арттырды. Бүгінде "Жоғалған өзен" Табиғи көпірден жоғары орналасқан жер асты өзені гипотезасын қолдайтын мысал болып табылады. Жардың жанынан ағатын су Седар сағасына құяды, дәл осылай ата-бабалар Седар сағасының жер асты өзені Каскад сағасына құйылған деп есептеледі, ол қазір Табиғи көпірден шамамен 500 фут (152 м) төмен Седар сағасына құяды. Тарихи Рокбридж мәліметтері бойынша, "Табиғи көпір" 500 миллион жыл бұрын пайда болған Ордовик кезеңіне жататын Бикмантаун формациясының бір бөлігі екені анықталды.

Natural Bridge is a geological formation in Rockbridge County, Virginia, United States, comprising a 215 feet (66 m) natural arch with a span of 90 feet (27 m). It is situated within a gorge carved from the surrounding mountainous limestone terrain by Cedar Creek, a small tributary of the James River. Consisting of horizontal limestone strata, Natural Bridge is the remains of the roof of a cave or tunnel through which the Cedar Creek once flowed. Natural Bridge has been designated a Virginia Historic Landmark and a National Historic Landmark. Since 2016, the bridge and its surroundings have been managed by the Commonwealth of Virginia as Natural Bridge State Park. Strata at Natural Bridge are close to horizontal, in contrast with dipping and folded beds as close as 300 feet (91 m) away along Highway 11, which points to the fact that structurally the rocks making the Natural Bridge are the bottom part of a syncline. The process of formation of the bridge is less certain, but the ideas proposed by different individuals have in common the importance of three elements: The southeast dipping of the strata, the capability of water to slowly dissolve carbonates, and the existence of numerous fractures. Edgar W. Spencer has provided a summary of the most respected interpretations and produced the presently most widely accepted hypothesis. According to Spencer, the Natural Bridge was the remnant of an underground river tunnel that diverted water to the south. Initially, the underground river started capturing water from the Poague Run about 2 mile (3 km) to the north, contributing to enlarge the incipient Cedar Creek drainage basin. Over time, through weathering and erosion, the underground river collapsed and disappeared almost completely, the Natural Bridge being the only surviving relic of the roof of the ancient underground river. The creek's larger flow contributed to form the present day gorge, significantly increasing the distance from the bottom of the water flow to the roof of the underground channel. Today, the "Lost River", about upstream from the Natural Bridge, is an example supporting the hypothesis of the underground river. Water from the side of the gorge flows into the Cedar Creek, similarly as the ancestral Cedar Creek underground river allegedly flowed into the Cascade Creek, presently entering the Cedar Creek approximately 500 feet (152 m) below the Natural Bridge. Historic Rockbridge indicates that “Natural Bridge is part of the Beekmantown Formation from the Ordovician Era, estimated to be 500 million years old.”

Тарих

Табиғи көпір – американдық монкандар тайпасының қасиетті жері болған, олар оны Еуропалықтар Вирджинияға келгенге дейін бірнеше ғасыр бұрын паухатандарды қуудағы маңызды жеңістің орны деп санайтын. 1742 жылдың наурыз айында Джон Говард есімді шекарашы, өзінің ұлы және басқаларымен бірге Вирджинияның оңтүстік-батысын Миссисипи өзеніне дейін зерттеу үшін губернатор Уильям Гуч тапсырды. Олар Седар өзені арқылы Табиғи көпірге дейін жол жүрді, содан кейін Нью, Коул, Канахва және Огайо өзендерімен бизон терісінен тігілген қайықтарда Миссисипиге дейін жүзіп өтті. 1750 жылы Джордж Вашингтон да жас геодезист ретінде осы жерге келген деген әңгіме бар. Табиғи көпір 18 және 19 ғасырларда еуропалықтардың жаңа әлемдегі танымал туристік орындарының бірі болды. Әлемнің түкпір-түкпірінен келген демалыс шегушілер Табиғи көпірден жылдам сапарлар жасап, ат немесе атқа жегілген каретамен айнала-шарды зерттеді. 1833 жылы жаңа иесі көпірге келіп-кетіп жүретін адамдардың саны артуына байланысты «Орман қонақүйін» салған. Көпір 19 ғасырда кеңінен танымал болды. Герман Мелвилл «Моби Дик» романында көпірді былай сипаттаған: «Бірақ көп ұзамай оның алдыңғы бөлігі судан ақырындап көтерілді; бір сәтте оның бүкіл мәрмәр денесі Вирджинияның Табиғи көпірі сияқты биік арка құрады». Тағы бір американдық әдебиетші Уильям Каллен Брайант Табиғи көпір мен Ниагара шарлауы Солтүстік Американың ең таңғажайып екі нысаны екенін айтқан. 1880 жылдары Табиғи көпір полковник Генри Парсонсқа тиесілі курорт болды, сонымен қатар оған жақын орналасқан Рокбридж қонақ үйі де тиесілі еді. 1927 жылы Самуэль Хиббен мен Финеас В. Стивенс, Westinghouse компаниясының инженерлері арка мен шатқалды түнгі жарықпен көрсететін жаңа жобаны жасады. Көріністі президент Кальвин Кулидж 1927 жылы салтанатты шарада ресми түрде іске қосты. Алғашқы жарық шоу кейіннен дыбыс пен жарықтан тұратын, Жаратылыс кітабында сипатталған жаратылыстың жеті күнін бейнелейтін шоуға алмастырылды. 2013 жылы, көпірді қоса алғанда, шамамен 500 акр жер аукционда сатуға қойылды. Осы тарихи орынның бөлік-бөлікке сатылып кетіп, құрылыс жүргізілуіне жол бермеу үшін Вирджиния консервациялық мұра қоры (VCLF) көпірді, қонақ үйді және айналасындағы жерді 9,1 миллион долларға сатып алды. Бұл Вирджиния таза су айналымдық несие қорынан алынған несие арқасында мүмкін болды. VCLF тез арада несиені төлей алмағандықтан, Вирджиния штаты мүлікті Вирджиния мемлекеттік паркі ретінде басқаруды ұсынды.

The Natural Bridge was a sacred site of the Native American Monacan tribe, who believed it to be the site of a major victory over pursuing Powhatans centuries before the arrival of Europeans in Virginia. In March 1742, a frontiersman named John Howard — along with his son and others — was commissioned by Governor William Gooch to explore the southwest of Virginia as far as the Mississippi River. The party followed Cedar Creek through the Natural Bridge, then floated in buffalo skin boats down the New, Coal, Kanawha, and Ohio rivers to the Mississippi. It is alleged that George Washington also came to the site in 1750 as a young surveyor. Natural Bridge was one of the tourist attractions of the new world that Europeans visited during the 18th and 19th centuries. Vacationing guests from all over the world took day trips from Natural Bridge on horseback or horse drawn carriages to explore the countryside. In 1833, a new owner erected the Forest Inn to accommodate the increasing number of people. The bridge had considerable notoriety during the 19th century. Herman Melville alluded to the bridge in describing Moby Dick: "But soon the fore part of him slowly rose from the water; for an instant his whole marbleized body formed a high arch, like Virginia's Natural Bridge " William Cullen Bryant, another American literary figure, said that Natural Bridge and Niagara Falls were the two most remarkable features of North America. During the 1880s Natural Bridge was a resort owned by Colonel Henry Parsons, who also owned the nearby Rockbridge Inn. In 1927 a nocturnal lighting display of the arch and gorge was designed by Samuel Hibben and Phinehas V. Stephens, illuminating engineers with the Westinghouse Company. The display was formally switched on by President Calvin Coolidge in a 1927 inaugural ceremony. The original display has since been replaced with a sound and light show depicting the biblical seven days of the Creation as described in Genesis. In 2013, nearly , including the bridge, were slated to be sold at auction. To prevent piecemeal development of the landmark, the Virginia Conservation Legacy Fund (VCLF) purchased the bridge, hotel, and surrounding land for $9.1 million, made possible by a loan from the Virginia Clean Water Revolving Loan Fund. When the VCLF soon found itself unable to make payments on that loan, the Commonwealth of Virginia offered to manage the property as a Virginia State Park.

Табиғи көпір мемлекеттік паркі

Табиғи көпір мемлекеттік паркі ресми түрде 2016 жылдың 24 қыркүйегінде ашылды. Мемлекеттік парк ретінде, бұл жер Вирджиния штатының Табиғатты қорғау және демалыс департаментінің меншігінде және басқаруында болады. Келушілер көпірді төменнен көру үшін билет алуы тиіс, бірақ штаттық басқарудағы парктің төлемдері бұрынғы иелігінде алынған төлемдердің шамамен жартысына тең. Жаңа мемлекеттік парк 2016 жылы Ұлттық саябақтар қызметімен "Байланысты аймақ" деп белгіленді. Бұл белгілеу федералдық үкіметтің меншігін немесе басқаруын білдірмейді, бірақ олардың техникалық және қаржылық көмегін алуға мүмкіндік береді.